Πληροφορίες
Πληροφορίες για το site
Καταχωρήστε το blog σας
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Blogging για αρχάριους
Περισσότερα... »
skip to content
Ilia Blogs | |||
|
Όλα τα blogs του νομού Ηλείας με μια ματιά |
Pass Free Internet με Extra! *ΝΕΟΣ* αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α. | ||
8316 άρθρα από 77 πηγές
Aa - Zz
(2410)
Αα - Ωω
(5906)
Με το νέο μοντέλο ανάπτυξης της ΣΕΤΤΗΛ είναι απαραίτητη η συνύπαρξη φοιτητών στρατού. Μοντέλο δοκιμασμένο κατά το παρελθόν.
Από την Κυριακή μια Εβδομάδα πριν Το Πάσχα 28 Μαρτίου 2010 Η ώρα θα Αλλάξει Τα ξημερώματα της Κυριακής 3 η ώρα οι δείκτες θα μετακινηθούν μια ώρα μπροστά και θα Δείχνουν 4.. [Θερινή ώρα ] Η ώρα θα ξαναλάξει θα πάει μια ώρα πίσω Την Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010 ] Χειμερινή Ώρα ]





Ισλανδικό μοντέλο;Για μια πρώτη προσπάθεια, ήταν επιτυχές! Στο πρώτο δημοψήφισμα στην ιστορία της χώρας, έχει πάνω από το 93% των Ισλανδών απέρριψε ένα σχέδιο που θα τους αναγκάσει να πληρώσει τη πτώχευση τον Οκτώβριο του 2008,της ισλανδικής Icesave- τράπεζας, δίνοντας 5,3 δισεκατομμύρια (3 , 8 δισ. ευρώ), κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Κάτω Χώρες. Η κατάρρευση της Icesave είχε όντως έπληξε κυρίως τους πελάτες του Ηνωμένου Βασιλείου και των Κάτω Χωρών, και η κυβέρνηση πρότεινε να αποζημιωθούν.
lundi 8 mars 2010 Le modèle islandais ?Pour un coup d’essai, ce fut un coup de maître ! Lors du premier référendum de l’histoire du pays, plus de 93% des Islandais ont rejeté un plan qui les aurait obligés à apurer la faillite, en octobre 2008, de la banque islandaise Icesave, en remboursant 5,3 milliards de dollars (3,8 milliards d’euros), essentiellement au Royaume-Uni et aux Pays-Bas. La déconfiture d’Icesave avait en effet frappé en particulier ses clients britanniques et hollandais, et leur gouvernement les avait indemnisés.
Στην πρόσφατη επίσκεψη της vodafone στην πόλη μας για την διαφημιστική προώθηση των προϊόντων της, με την δημιουργία περιπτέρου στην κεντρική πλατεία του Πύργου, ο Δήμος Πύργου έδειξε περίτρανα το πόσο φιλόξενη πόλη είναι, αφού με μια μπαλαντέζα απλωμένη στην πλατεία, της έδωσε ρεύμα από το Δημαρχείο.
March 5, 2010Editorial A.I.G., Greece, and Who’s Next? As Greece has tottered on the brink of fiscal chaos, threatening to drag much of Europe down with it, Wall Street’s role in the fiasco has drawn well-deserved scorn.
![]() ![]() ![]() |



Μαθήματα ελληνικής ιστορίας από έναν Βρετανό
Οι ενδείξεις συμπάθειας προς τους Έλληνες εκλείπουν. Όμως οι Ευρωπαίοι εταίροι τους θα πρέπει να αντιδράσουν με καλύτερο τρόπο και για να το επιτύχουν θα πρέπει να κατανοήσουν τις βαθύτερες αιτίες της δύσκολης θέσης όπου βρίσκεται η Ελλάδα. Δεν αναφέρομαι στην ευρύτατα διαδεδομένη άποψη ότι η χώρα είναι ένας κατ’ εξακολούθηση παραβάτης σε επίπεδο ελλειμμάτων. Στην έρευνα (από τον κ. Kenneth Rogoff του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ), από την οποία εξάχθηκε η παραπάνω ιδέα, υποστηρίζεται ότι το ρεκόρ της Ελλάδας κατά τη διάρκεια των τελευταίων 100 ετών δεν είναι κάποια πρωτοφανής εξαίρεση (η χώρα χρεοκόπησε κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, την περίοδο 1931-32, δηλαδή σε μία εποχή που σαφώς δεν ήταν η μοναδική όπου αντιμετώπιζε μεγάλες δυσκολίες).
Χωρίς να θέλουμε να «αποποιηθούμε» τις τεράστιες ευθύνες όλων μας για την υπερχρέωση της Ελλάδας, έχουμε την άποψη ότι τα λάθη μας δεν νομιμοποιούν τις αρρωστημένες «τευτονικές» επιθέσεις, τις οποίες δεχόμαστε πλέον καθημερινά. Ουσιαστικά ευρισκόμαστε σε πορεία σύγκρουσης με τη Γερμανία - όχι μόνο εμείς, αλλά και πολλές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, αμέσως μετά την επίσημη έναρξη της Ευρωζώνης (άρθρο μας: ΔΙΑΣΠΟΡΑ ΨΕΥΔΩΝ ΕΛΠΙΔΩΝ: Οι σχεδιασμοί της Κομισιόν, η ανεξέλεγκτη αποβιομηχανοποίηση και ο ανατροφοδοτούμενος φαύλος κύκλος του χρέους, «προδιαγράφουν» την ολοκληρωτική απώλεια της ανεξαρτησίας μας 29/12/2009). Επομένως, η οποιαδήποτε οικονομική βοήθεια εκ μέρους της, θα ήταν ότι χειρότερο για τη χώρα μας - αφού θα σήμαινε την «εξάρτηση» μας από ένα «καθεστώς» εντελώς αδιανόητο για δημοκρατικούς, ελεύθερους Πολίτες. | Έτος | Κέρδη σε εκ. € | Μερίσματα σε εκ. € | Φορολογία σε εκ. € |
| | | | |
| 1999 | 2.351 | 706 | 738 |
| 2000 | 6.896 | 801 | -6.644 |
| 2001 | 1.803 | 808 | 1.429 |
| 2002 | 3.549 | 808 | 3.189 |
| 2003 | 2.758 | 872 | 1.542 |
| | | | |
| ΣΥΝΟΛΟ | 17.357 | 3.995 | 254 |
| Εταιρίες / | ΜΕΤΡΟ | Telekom | Lufthansa | Siemens | TUI | BMW |
| Δείκτες | | | | | | |
| | | | | | | |
| Τζίρος | 55.056 | 55.838 | 17.714 | 74.875 | 19.215 | 42.636 |
| Κέρδη | 817 | 1.398 | -785 | 3.372 | 246 | 3.206 |
| Κέρδη/τζίρος | 1,5% | 2,5% | -4,4% | 4,5% | 1,3% | 7,5% |
| Φόρος | 246 | -225 | 193 | 867 | -68 | 1.258 |
| Φόρος/Τζίρος | 0,4% | -0,4% | 1,1% | 1,2% | -0,4% | 3% |
| Εργαζόμενοι | 252.037 | 251.000 | 94.798 | 419.300 | 64.257 | 93.821 |


.jpg)
Υψηλές θερμοκρασίες καταγράφονται την Δευτέρα 8/3 στην Ηλεία. Ο αυτόματος μετεωρολογικός σταθμός του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών στην Ζαχάρω καταγράφει στις 12:15 θερμοκρασία 23,7 °C!
Τετρακόσιες ογδόντα οχτώ φορές έχει καταδικαστεί η Ελλάδα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, από τις οποίες, οι 320 περιπτώσεις αφορούν την υπερβολική καθυστέρηση απονομής της Δικαιοσύνης.
Αρχαία Ολυμπία, ένα από τα πολλά χωριά της Ηλείας
Το κρατίδιο του κυρίου Αηδόνη. Η συνένωσή του με τον Πύργο θα οδηγήσει στη δημιουργία Πυργιστάν!

Η σύγχρονη Αρχαία Ολυμπία, χτισμένη από τις πέτρες του αρχαίου ιερού των Ηλείων, όπως φαίνεται από το διάστημα
Ο κεντρικός δρόμος της Ολυμπίας. Το πλακόστρωτο δάπεδο δεν έσωσε την κατάσταση
Τσιμέντο, πανώ και δήθεν αρχαιοελληνική γραμματοσειρά για τον "Κουμπερτένιο δρόμο": νεοελληνική αισθητική στον "κάλλιστον της Ελλάδος τόπον"..
Πού 'σαι Φειδία...
Μπετόν
Κτήριο του σιδηροδρομικού σταθμού, από τα ελάχιστα αξιόλογα
Ο Σταθμός Ολυμπίας, το μοναδικό νεοκλασσικό κτήριο ενός χωριού που θα έπρεπε να είναι μία κούκλα, αλλά δεν είναι.
Τσιμεντόκουτο.
Νεοελληνικό πανωσήκωμα
Στενά μπαλκόνια, πόρτες, κλιματιστικά και μεσοτοιχία: θα μπορούσε να είναι στην Αθήνα, όμως είναι στην Ολυμπία.
Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι στο επίκεντρο των δημοσιευμάτων, αλλά σήμερα υπό το πρίσμα της πρότασης του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Σόιμπλε για τη σύσταση Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου.
Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift:
Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift:
Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Δημήτρης Δρούτσας, ανπλ. υπΕξ






Πηγή Tragano Ilias Western Greece Blog

Το σκατό μας παξιμάδι θα ξανακάνουμε για να μαζέψουν ευρώπουλα ώστε να τα ξαναφάνε τα ίδια λαμόγια που τα τρώνε τόσα χρόνια. Και τα λαμόγια αυτά είναι οι ευυπόληπτοι πολίτες που εμείς τους επιλέξαμε να μας εκπροσωπήσουν. Στην Ελλάδα τελικά …. όλα τα ίδια μένουνε.
Διχογνωμία επικρατεί στις δύο πλευρές του Ατλαντικού για το αν η ενδεχόμενη εγκατάλειψη του ενιαίου νομίσματος και η επιστροφή σε ένα υποτιμημένο εθνικό νόμισμα θα βοηθούσε τις προβληματικές οικονομίες της Ευρωζώνης να επιλύσουν τα αδιέξοδά τους. Το ερώτημα δηλαδή έχει να κάνει με το πώς χώρες όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία αλλά ίσως και η Ιρλανδία, με τους χαμηλούς μισθούς και τα άλλα κόστη παραγωγής, μπορούν να συμπορευτούν με την πιο ανταγωνιστική οικονομία της Ευρωζώνης, τη Γερμανία.
Ολόκληρο το οικονομικό σύστημα της χώρας τελεί υπό καθεστώς χρεωκοπίας.Η κυβέρνηση μαζί με τα ποικίλα «παπαγαλάκια» των εγχώριων και διεθνών κυκλωμάτων έχουν στήσει μια ολόκληρη επιχείρηση για να πείσουν ότι η χώρα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα χρεωκοπίας, όσο ακολουθεί πιστά τις έξωθεν εντολές και όσο παραδίδεται ανυπεράσπιστη και ανοχύρωτη στις πιέσεις των αγορών και των ευρωκρατούντων. Το παράξενο είναι ότι αυτό το παραμύθι φαίνεται να πιάνει περισσότερο στο εσωτερικό της αριστεράς. Για πολλούς στην αριστερά η φιλολογία περί χρεωκοπίας δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα κόλπο της κυβέρνησης και των αγορών για να επιβάλουν την αντιλαϊκή τους πολιτική. Δεν υπάρχει ζήτημα χρεωκοπίας, λένε, μόνο πρόβλημα κόστους και διαθεσιμότητας δανεισμού, αυτό είναι όλο. Άλλωστε η Ε.Ε. έχει συμφέρον να μην αφήσει την Ελλάδα να χρεωκοπήσει, επαναλαμβάνουν μαζί με την επίσημη προπαγάνδα.| Πίνακας 1: Δαπάνες εξυπηρέτησης δημόσιου χρέους (εκατ. ευρώ) | |||||
| | Α. Τοκοχρεολύσια | Β. Εξοφλήσεις βραχυπρόθεσμων τίτλων | Σύνολο Α + Β | % επί των Δημόσιων Δαπανών | % επί του ΑΕΠ |
| 2000 | 22.688 | 6.342 | 29.030 | 66,0 | 21,3 |
| 2001 | 20.946 | 2.401 | 23.347 | 52,4 | 15,9 |
| 2002 | 28.874 | 1.303 | 30.177 | 65,0 | 19,3 |
| 2003 | 30.041 | 2.228 | 32.269 | 62,5 | 18,7 |
| 2004 | 27.799 | 7.631 | 35.430 | 61,2 | 19,1 |
| 2005 | 30.066 | 5.085 | 35.151 | 59,8 | 18,0 |
| 2006 | 26.065 | 8.091 | 34.156 | 56,3 | 16,2 |
| 2007 | 31.923 | 24.773 | 56.696 | 84,4 | 25,0 |
| 2008 | 37.452 | 25.674 | 63.126 | 84,2 | 26,4 |
| 2009 | 41.340 | 35.904 | 77.224 | 89,8 | 32,1 |
| Πηγή: Επεξεργασία στοιχείων Προϋπολογισμού και Εθνικών Λογαριασμών |



Le Premier ministre grec s'est rendu à Paris, ce dimanche, pour obtenir le soutien de la France à la cure d'austérité qu'il impose à son pays. Le président français l'a assuré de la volonté de l'Europe d'aider la Grèce en cas de besoin. Par Dépêche (texte) REUTERS - Le Premier ministre grec George Papandréou a estimé dimanche qu’il existait une volonté politique au niveau européen pour venir en aide à son pays si cela s’avérait nécessaire.
Οι φιλότιμες προσπάθειες του νυν Πρωθυπουργού, που αν έχουν κάποτε αίσιο τέλος, το
μόνο που θα καταφέρουν θα είναι να φτιάξουν μία καλύβα στην άμμο. Ένα οικοδόμημα χωρίς
βάσεις, που στη πρώτη θαλασσοταραχή θα κινδυνεύει να γκρεμισθεί.
Η εξέγερση της νεολαίας ανοίγει έναν νέο κύκλο εξελίξεων στη χώρα μας και ενδεχομένως στην Ευρώπη. Χαρακτηριστικά του στοιχεία η ρήξη των νέων με τη μοίρα που τους επιφυλάσσεται και η ριζοσπαστικοποίηση πολλών από αυτούς, η μαζική κινητοποίηση, η πολιτικοποίηση στρωμάτων που ώς πρόσφατα λίγο ενδιαφέρονταν για τα κοινά, η εκτεταμένη και δημόσια ενεργοποίηση των μεταναστών, η ενίσχυση της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς, και η σύγκρουση της αυταρχικής λογικής των ομάδων που νέμονται το κράτος με μαχητικές διεκδικήσεις εκδημοκρατισμού της κοινωνικής ζωής και προστασίας των πολιτικών δικαιωμάτων.

Όταν οι Radiohead Rage Against the Machine και ο Τζόζεφ Στίγκλιτζ τα έβαλαν με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Τα καλά νέα για τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ότι οι τρείς βασικοί υποψήφιοι στις βουλευτικές εκλογές του Ιράκ, έχουν υπάρξει συνεργάτες της CIA και του Πενταγώνου. Τα κακά νέα είναι ότι ορισμένοι δεν φαίνεται να το θυμούνται. Την ίδια στιγμή η κρίσιμη (τουλάχιστον από πλευράς προπαγάνδας) εκλογική διαδικασία έχει μετατραπεί σε ένα γεωπολιτικό μπραντεφέρ με την Ουάσινγκτον αλλά και τη Σαουδική Αραβία να ανησυχούν για την επικράτηση πολιτικών που συνδέονται άμεσα με την Τεχεράνη.
Ένα ταξίδι από την αρχαία Ολυμπία μέχρι το Λος Αντζελες του Blade Runner και από το δημόσιο έλλειμμα του Βανκούβερ μέχρι τις φαβέλες της Βραζιλίας.
Νέα Υόρκη, αρχές του 20ου αιώνα. Στα κεντρικά γραφεία μιας εταιρείας, οι υπάλληλοι συγκεντρώνονται σε μια μεγάλη αίθουσα περιμένοντας το παραδοσιακό δώρο της διεύθυνσης για τα Χριστούγεννα: ένα ρολόι, ένα χρυσό νόμισμα ή ακόμη και μια γαλοπούλα (ενίοτε ζωντανή). Μόνο που αυτή τη φορά ο διευθυντής κάνει την μεγάλη έκπληξη. Προσφέρει το δώρο σε χρήματα! Μέσα σε ελάχιστα χρόνια η νέα αυτή πρακτική κυριαρχεί στις περισσότερες αμερικανικές επιχειρήσεις. Ήδη, μάλιστα, από το 1902 εταιρείες όπως η J.PMorgan.Co προσέφεραν σε ορισμένα στελέχη τους τον μισθό ενός ολόκληρου έτους ως δώρο Χριστουγέννων. Οι ιστορικοί μπορεί να θυμούνται τον John Pierpont Morgan ως τον επιχειρηματία που πλούτισε πουλώντας ελαττωματικά τουφέκια στον αμερικανικό εμφύλιο αλλά oι παροικούντες την WallStreet τον τιμούν ακόμη σαν τον άνθρωπο που προσέφερε τα πρώτα λαμπρά Bonus στους υπαλλήλους του.
Ημέρες του 1982 και του πολέμου των Φόκλαντς θυμίζει η νέα αντιπαράθεση Αργεντινής και Βρετανίας σχετικά με το δικαίωμα εκμετάλλευσης κοιτασμάτων πετρελαίου κοντά στα παράλια των συγκεκριμένων νησιών. Η αντιπολίτευση στη Βρετανία προειδοποίησε ακόμη και για το ενδεχόμενο «επανακατάληψης» των Φόκλαντς από τις ένοπλες δυνάμεις της Αργεντινής ενώ τα μέσα ενημέρωσης στο Μπουένος Άιρες υποστηρίζουν ότι ενισχύονται οι βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή.
«Συγκινούμαι όταν βλέπω ανθρώπους στο δρόμο να μου λένε ότι είναι έτοιμοι να θυσιάσουν το μισθό τους για την πατρίδα»Γιώργος Παπανδρέου στο Υπουργικό Συμβούλιο
Ακλουθώντας την ίδια λογική, ο Καρατζαφέρης δηλώνει ενάντια μεν στην περικοπή του δώρου του Πάσχα, αλλά:«Με λυπεί, σαν Έλληνα, που μας το επιβάλλουν οι ξένοι. Ας λειτουργήσει το ελληνικό φιλότιμο και να πούμε εμείς, χωρίς κανένας ξένος να μας αναγκάσει, ότι δίνουμε μόνοι μας ένα μισθό για την πατρίδα».Ωστόσο, το δούλεμα σε συνδυασμό με την πατριδοκαπηλία («…άνθρωποι στο δρόμο μου λένε ότι είναι έτοιμοι να θυσιάσουν το μισθό τους για την πατρίδα» κ.λπ.) είναι ταυτόχρονα δίκοπο μαχαίρι. Η λατρεία της πατρίδας μπορεί να μετατραπεί στο αντίθετό της όταν το όνομα της πατρίδας συνδέεται τόσο στενά με το οικονομικό ξεζούμισμα των εργαζομένων:«Πατρίδα μου είναι εκεί που μίσησαΚαι με μισήσαν περισσότερο απ’ οπουδήποτε αλλού».[2]Όταν το τελευταίο ιδεολογικό καταφύγιο της άρχουσας τάξης, η «πατρίδα», καταρρεύσει τότε τα πράγματα μπορεί να οδηγηθούν σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από το Δεκέμβρη του 2008. Γι’ αυτό το λόγο ο Παπανδρέου ζήτησε από την Μέρκελ… λίγη υπομονή για να περάσουν όλα τα μέτρα που «είναι αναγκαία»:«Έχουμε δημοκρατία. Και στη δημοκρατία ακόμη και σε έκτακτες περιστάσεις πρέπει να εξασφαλιστεί η συμφωνία ή τουλάχιστον η ανοχή των πολιτών για να ληφθούν πρόσθετα μέτρα, ώστε να υλοποιηθούν. Εκτός κι αν προτιμάτε σε δύο με τρεις μήνες να συζητάτε με μία άλλη κυβέρνηση και με έναν άλλο πρωθυπουργό».[3]
Επομένως, μας λοιδορούν, μας χλευάζουν, αλλά και μας φοβούνται. Τα τελευταία χρόνια ο φόβος για «τους αποκάτω» έχει ξανακάνει την εμφάνισή του στις προνομιούχες τάξεις και στους πολιτικούς της εκπροσώπους:«Ο δέκατος ένατος αιώνας έζησε με την πεποίθηση πως οι φτωχοί θα μπορούσαν να αποδειχτούν επικίνδυνοι. Ο φόβος προερχόταν από τα κάτω, από τις κατώτερες τάξεις. Και η απόδειξη γι’ αυτό ήταν η Γαλλική Επανάσταση. Θα μπορούσαμε να πούμε πως ο εικοστός αιώνας έζησε με την πεποίθηση πως θα τα κατάφερνε να τιθασεύσει αυτόν τον κίνδυνο με έναν σοφό συνδυασμό καταστολής και κοινωνικών παραχωρήσεων.[…]Στην αυγή του εικοστού πρώτου αιώνα, ένα φάντασμα στοιχειώνει πάλι την Ευρώπη. Ο φόβος από τα κάτω έχει επιστρέψει: υπάρχουν εκεί τάξεις επικίνδυνες.[…]Οι εποχές έχουν αλλάξει, η κοινωνία της αφθονίας δεν υπάρχει πια, το σύστημα περνάει άλλη μια βαθιά οικονομική κρίση και η διάλυση του κοινωνικού κράτους, στην οποία επιδίδονται όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα εξουσίας, συνθλίβει τη μεσαία τάξη προς τα κάτω, στη γειτονιά της εργατικής τάξης. Οι επικίνδυνες τάξεις πληθαίνουν και στον ιστό του συστήματος ανοίγουν συνεχώς νέες πληγές που κακοφορμίζουν. Υπάρχει πιο ιδανικό περιβάλλον από αυτό για να εισχωρήσει ένας επικίνδυνος ιός;».[4] Οι συνθήκες είναι ώριμες, υπό μια έννοια το απαιτούν. Και τότε μπορεί να γίνει μαζική πραγματικότητα η δήλωση ενός Γάλλου εργατοπατέρα:«Είχα τη δύναμη να τους συγκρατήσω. Τους άφησα ελεύθερους. Και τα πρόβατα μεταμορφώθηκαν σε λιοντάρια, γιατί δεν ήθελαν να πάνε στο σφαγείο».[5]Άγγελος Κ[1] [www.tanea.gr] [2] Γιάννης Αγγελάκας, τραγουδιστής, μουσικός και ποιητής.
Η παρούσα διεθνής κρίση είναι από πολλές απόψεις μία διαδικασία χωρίς ιστορικό προηγούμενο. Δεν προέκυψε ούτε από μία βιομηχανική κρίση ούτε από ένα χρηματιστηριακό κραχ. Προκλήθηκε από το απλό γεγονός πως ολοένα και περισσότερα νοικοκυριά στις ΗΠΑ, κυρίως Λατινοαμερικάνοι, μαύροι και χαμηλόμισθοι λευκοί εργαζόμενοι δεν ήταν σε θέση να αποπληρώσουν τα στεγαστικά τους δάνεια. Το γεγονός πως η πτώχευση φτωχών εργαζομένων και μειονοτικών, μία διαδικασία που στο παρελθόν συνέβαινε χωρίς ιδιαίτερες συνέπειες στη γενική οικονομία, έφτασε σήμερα να απειλεί την ίδια την ύπαρξη του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος μπορεί να κατανοηθεί μόνο στα πλαίσια μίας ανάλυσης που ιχνηλατεί την εξέλιξη της χρηματοπιστωτικής σφαίρας στον ύστερο καπιταλισμό, την υπερδιόγκωση της και τη σχετική αυτονόμιση της από την πραγματική οικονομία.Ωστόσο για να μην υπάρξουν παρανοήσεις διευκρινίζουμε πως αυτό που έφτασε να αποκαλείται χρηματιστικοποίηση της οικονομίας δεν αποτέλεσε κάποια τυχαία εξέλιξη ή αυθαίρετη επιλογή αστικών μερίδων. Ήταν μία στρατηγική επιλογή των αστικών τάξεων και των κρατών των δυτικών χωρών προκειμένου να αντιμετωπιστεί η προηγούμενη διεθνής καπιταλιστική κρίση των αρχών της δεκαετίας του 1970. Σκοπός όμως αυτού του σύντομου κειμένου δεν είναι να περιγράψει με λεπτομέρειες τα πως και τα γιατί αυτής της επιλογής, να παρακολουθήσει την εφαρμογή της στις δεκαετίες του νεοφιλελευθερισμού, ή να αναλύσει τον τρόπο με τον οποίο αυτή η στρατηγική κατέστη, συγκυριακά έστω, επιτυχημένη για το παγκόσμιο κεφάλαιο. Αναγνωρίζοντας όμως το δομικό και αναβαθμισμένο ρόλο της χρηματοπιστωτικής σφαίρας στη λειτουργία της παγκόσμιας οικονομίας, θα επικεντρώσουμε στην κατανόηση των βαθύτερων νόμων και δυναμικών του χρηματοπιστωτικού τομέα, προσπαθώντας να εξηγήσουμε την τρέχουσα κρίση στη βάση ακριβώς αυτών των νόμων και των δυναμικών. Λόγω περιορισμών θα κινηθούμε αναγκαστικά σε ένα υψηλό επίπεδο αφαίρεσης, παραλείποντας πολλά από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και μορφές εκδήλωσης αυτών των νόμων.
Όπως παρατηρεί ο διάσημος ψυχαναλυτής Ζακ Αλαίν Μιλέρ, το χρηματικό σημαίνων ή σύμβολο (το χρήμα δηλαδή) είναι εικονικό, στηρίζεται δηλαδή σε μία σειρά κοινωνικές συμβάσεις οι οποίες αρθρώνονται γύρω από ένα κενό. Το χρήμα έχει αξία επειδή εμείς συμφωνήσαμε να του την παραχωρήσουμε. Το χρηματοπιστωτικό σύμπαν είναι ένα οικοδόμημα κατασκευασμένο από μύθους και το βασικό θεμέλιο του είναι αυτό που ο Λακάν ονόμαζε “το υποκείμενο που υποτίθεται πως γνωρίζει”, γνωρίζει το πως και το γιατί των εκατομμυρίων χρηματιστικών συναλλαγών που συμβαίνουν ανά πάσα στιγμή. Ποιος παίζει αυτό το ρόλο στην προκειμένη περίπτωση; Μα το δίκτυο των επιβλεπουσών αρχών (κεντρική τράπεζα, επιτροπή κεφαλαιαγοράς, υπουργείο οικονομικών κλπ), από το οποίο, ορισμένες φορές, μία φιγούρα ξεχωρίζει. Ο Γκρίνσπαν για παράδειγμα μέχρι πρόσφατα. Οι χρηματιστηριακοί παίκτες βασίζουν τη συμπεριφορά τους σε αυτή την πεποίθηση. Το φανταστικό και υπερευέλικτο οικοδόμημα διατηρεί τη συνοχή του δια μέσω της “πίστης” στις ρυθμιστικές αρχές, δηλαδή μέσω της “μεταβίβασης” στο “υποκείμενο που υποτίθεται πως γνωρίζει”.Στη λακανική ψυχανάλυση η “μεταβίβαση” δεν στηρίζεται στη πραγματική ή μη, γνώση του “υποκειμένου” (του αναλυτή ή στην προκειμένη περίπτωση των ρυθμιστικών αρχών). Αλλά στην πεποίθηση του ασθενή ή στη περίπτωσή μας των χρηματιστικών παικτών πως αυτές (οι αρχές) γνωρίζουν. Η μεταβίβαση είναι επιτυχής όταν οι ρυθμιστικές αρχές έχουν φτάσει να ενσαρκώνουν στα μάτια των οικονομικών παραγόντων το “υποκείμενο που γνωρίζει”. Έτσι μπορούν να επιδίδονται απρόσκοπτα στις συναλλαγές τους, ακόμα και παραβιάζοντας συστηματικά το υπάρχον ρυθμιστικό πλαίσιο, αφού κυριαρχεί η πεποίθηση πως οι αρχές μπορούν να εξασφαλίσουν σε κάθε περίπτωση την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία της αγοράς. Έχει εξασφαλιστεί δηλαδή η περιβόητη εμπιστοσύνη των αγορών. Τα προηγούμενα χρόνια το ρόλο αυτό έφτασε να τον ενσαρκώνει σχεδόν εξ’ ολοκλήρου ο επικεφαλής της FED Άλαν Γκρίνσπαν, στον οποίο είχαν επιδοθεί διάφορα προσωνύμια που εξέφραζαν αυτή την εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του: μάγος, γκουρού, σοφός κλπ.
Τι γίνεται όμως όταν αυτή εμπιστοσύνη των αγορών, δηλαδή η πεποίθηση στην ικανότητα των αρχών να εξασφαλίζουν ανά πάσα στιγμή την εύρυθμη λειτουργία των αγορών καταρρέει; Αυτό συνέβη στην προκειμένη περίπτωση το Σεπτέμβρη του 2008, όταν η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ άφησε την μεγάλη επενδυτική τράπεζα Λέμαν Μπρόδερς να καταρρεύσει, σπέρνοντας πανικό στις διεθνείς αγορές. Αυτό που ακολούθησε είναι λίγο ως πολύ γνωστό, η διαβόητη πιστωτική ασφυξία. Σχεδόν όλες οι συναλλαγές πάγωσαν, οι τράπεζες έπαψαν να δανείζουν ακόμα και σε επιχειρήσεις και καταναλωτές που από κάθε άποψη ήταν φερέγγυοι, ενώ οι μετοχές των τραπεζών έκαναν βουτιά αφού κανένας επενδυτής δεν γνώριζε εάν ήταν υγιής ή όχι, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί σοβαρό πρόβλημα ακόμα και σε εκείνες που δεν ήταν εκτεθειμένες στα τοξικά προϊόντα που εξαρχής προκάλεσαν το πρόβλημα.Γιατί όμως φτάσαμε σε αυτό το σημείο; Γιατί η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ δεν κατάφερε να πείσει για μία ακόμα φορά τις αγορές, όπως το είχε κάνει τόσες φορές στο παρελθόν, πως έχει τον έλεγχο της κατάστασης (πχ 1987, 1995 κρίση του χρέους του Μεξικού, 1997 κρίση της Νοτιοανατολικής Ασίας, 1998, 2001 κλπ); Εδώ ο Μιλέρ δίνει τη λάθος εξήγηση. Εντοπίζει αυτή την αποτυχία των ρυθμιστικών αρχών στο γεγονός πως η δύναμη τους είχε επί χρόνια υπονομευτεί συστηματικά από τις πολιτικές απορρύθμισης των αγορών και ελαχιστοποίησης της κρατικής παρέμβασης. Όταν λοιπόν εμφανίστηκε μία σοβαρή ανισορροπία στο σύστημα, οι αρχές δεν είχαν πλέον τη δύναμη να επέμβουν άμεσα και να αποκαταστήσουν την ομαλή του λειτουργία διατηρώντας ταυτόχρονα την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Αυτή η προσέγγιση είναι εντελώς επιφανειακή και εντάσσεται στη κυρίαρχη ιδεολογική αφήγηση με την οποία οι αστικές τάξεις και τα κράτη διεθνώς, προσπαθούν να εξηγήσουν τη κρίση, επικεντρώνοντας για παράδειγμα στην απληστία ορισμένων πιστωτικών ιδρυμάτων, στην έλλειψη επαρκούς επόπτευσης και στη απορρύθμιση που κατέστησε ανίκανα τα αρμόδια όργανα να επεμβαίνουν αποτελεσματικά. Όπως έχει περιγράψει αρκετά πειστικά ο βρετανός καθηγητής Πήτερ Γκόουαν, οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές που αφορούν τη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος δεν μπορούν να περιγραφούν ως απορρύθμιση αλλά ως μία νέα ρύθμιση που εξασφάλιζε την απρόσκοπτη λειτουργία και ανάπτυξή του στις νέες συνθήκες της πακοσμιοποίησης και έντασης του ανταγωνισμού. Ενώ όπως εντόπισαν οι Πάνιτς και Γκίντιν η νέα αυτή ρύθμιση σήμαινε από πολλές απόψεις ενίσχυση και όχι μείωση της δύναμης των ρυθμιστικών αρχών.
Αλλού λοιπόν πρέπει να αναζητηθεί η εξήγηση της αδυναμίας των ρυθμιστικών αρχών να “ενσαρκώσουν” την εμπιστοσύνη των αγορών. Την απάντηση μας τη δίνει απροσδόκητα ό ίδιος Γκρίνσπαν, ο επί σχεδόν 19 χρόνια επικεφαλής της FED. Στην κατάθεσή του στο κογκρέσο στις 22 Οκτώβρη του περασμένου έτους για την τρέχουσα κρίση, αφού δηλώνει σοκαρισμένος από το μέγεθος της κρίσης αναφέρει αυτοκριτικά:“… έκανα λάθος πιστεύοντας πως οι τράπεζες, επιδιώκοντας το ιδιωτικό τους συμφέρον, θα κάναν ότι μπορούσαν για να προστατέψουν τα συμφέροντα των μετόχων τους και των θεσμών (των τραπεζών)… πρόκειται για ένα ελάττωμα στο μοντέλο που καθορίζει στο πως λειτουργεί ο κόσμος (δηλαδή του καπιταλισμού σ.τ.σ.)”.Τι αποκαλύπτει το σχόλιο αυτό; Τα λόγια του Γκρίνσπαν αποδεικνύουν πως το “υποκείμενο που υποτίθεται πως γνωρίζει”, δηλαδή ο ίδιος και η αρχή της οποίας ήταν επικεφαλής συνειδητά μετέθεσαν το ρόλο τους στην “αγορά” και στους επενδυτές. Η δράση τους στηρίζονταν στην πεποίθηση πως η επιδίωξη του κέρδους από τις τράπεζες και τους άλλους επενδυτές είναι αντικειμενικά συνετή και η αγορά αυτορρυθμίζεται. Δεν πρόκειται εδώ για το φαινόμενο της αντιμεταβίβασης (όπου ο αναλυτής βιώνει μία σειρά συναισθηματικές αντιδράσεις που δεν καθορίζονται από τα προσωπικά χαρακτηριστικά του ασθενή και προβλήματα αλλά από ασυνείδητες συγκρουσιακές εμπειρίες του ψυχαναλυτή), δηλαδή σε λάθος ενέργειες των αρχών που προέκυψαν από κακή ενημέρωση, έρευνα ή ανάλυση αλλά για συνειδητή αποκήρυξη του ρόλου τους, με αποτέλεσμα η λειτουργία τους (των εποπτικών αρχών) να καθορίζεται από την πεποίθησή πως η αγορά “γνωρίζει”. Το παράδειγμα αυτό επιβεβαιώνει για μία ακόμη φορά πως ακόμα και αυτοί που βρίσκονται στα υψηλότερα κλιμάκια των δομών και των θεσμών που παράγουν και αναπαράγουν τις ιδεολογικές αφηγήσεις που φυσικοποιούν τις σχέσεις εκμετάλλευσης και εξουσίας, είναι και οι ίδιοι πιασμένοι στα δίχτυα αυτών των αφηγήσεων. Με άλλα λόγια η συγκεκριμένη ιδεολογία είναι η πραγματικότητά τους.
Με βάση την παραπάνω ανάλυση φωτίζεται και το περιεχόμενο των μέτρων που έχουν παρθεί μέχρι στιγμής από τις κυβερνήσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης. Η βασική τους στόχευση έγκειται στο να ανασυγκροτήσουν το “υποκείμενο που υποτίθεται πως γνωρίζει”. Στην αρχή είχαμε ορισμένες ad hoc κινήσεις που προέκυπταν από το γενικευμένο πανικό (κυρίως όσο ήταν ακόμη πρόεδρος ο Μπους), αλλά γρήγορα περάσαμε σε σχεδιασμένες ενέργειες που στόχευαν στο να αποκαταστήσουν της εμπιστοσύνη στην αγορά, και να δημιουργήσουν την πεποίθηση πως οι αρχές είναι σε θέση να εξασφαλίσουν την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία του συστήματος. Για το στόχο αυτό δαπανήθηκαν αφειδώς τεράστια ποσά, ενώ οι κυβερνήσεις δεσμεύτηκαν πως θα δουλέψουν για το σκοπό αυτό “by any means necessary”, αποδεικνύοντας πως το “πραγματικό” σε αυτή την κοινωνία δεν είναι άλλο από το … κεφάλαιο.Ωστόσο με βάση την ίδια προσέγγιση πρέπει να διακρίνουμε πως όταν η “φυσική” τάξη πραγμάτων αποσταθεροποιείται τόσο ριζικά όπως σε αυτή την κρίση, δημιουργείται ένα άνοιγμα στο πεδίο των ιδεολογικών, αφηγηματικών ανταγωνισμών....Δημήτρης Τσ. Σημειώσεις-παραπομπές
Στην φωτογραφία φαίνεται πολύ καθαρά.
Η κυβέρνηση μαζί με τα ποικίλα «παπαγαλάκια» των εγχώριων και διεθνών κυκλωμάτων έχουν στήσει μια ολόκληρη επιχείρηση για να πείσουν ότι η χώρα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα χρεωκοπίας, όσο ακολουθεί πιστά τις έξωθεν εντολές και όσο παραδίδεται ανυπεράσπιστη και ανοχύρωτη στις πιέσεις των αγορών και των ευρωκρατούντων. Το παράξενο είναι ότι αυτό το παραμύθι φαίνεται να πιάνει περισσότερο στο εσωτερικό της αριστεράς. Για πολλούς στην αριστερά η φιλολογία περί χρεωκοπίας δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα κόλπο της κυβέρνησης και των αγορών για να επιβάλουν την αντιλαϊκή τους πολιτική. Δεν υπάρχει ζήτημα χρεωκοπίας, λένε, μόνο πρόβλημα κόστους και διαθεσιμότητας δανεισμού, αυτό είναι όλο. Άλλωστε η Ε.Ε. έχει συμφέρον να μην αφήσει την Ελλάδα να χρεωκοπήσει, επαναλαμβάνουν μαζί με την επίσημη προπαγάνδα.
Σημαντική επιδείνωση του καιρού με ισχυρές βροχές αλλά και χιονοπτώσεις από το βράδυ στα βόρεια και κεντρικά ηπειρωτικά ακόμα και σε περιοχές με χαμηλό υψόμετρο, περιμένουμε από την Κυριακή 07 Μαρτίου 2010. Χιονοπτώσεις αναμένονται από το βράδυ στη Θεσσαλονίκη αλλά και στα ορεινά της Αττικής.| Η κρίση της Ελλάδας δείχνει «το πρόβλημα της Ευρώπης» | |
| Ζωή Λεουδάκη Ουάσιγκτον 04-03-2010 |
![]() | ||
| Νίκος Βονόρτας |
![]() |

![]() | ΕΙΔΗΣΕΙΣ :: ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ |
![]() |
| cookie_rnd = Math.floor(Math.random()*900000000000)+100000000000; cookie_url = 'http://stats.e-go.gr/?nWebSrvID=100118&nCatID=14053&nStampRightID=&nLevelid=20110&nPubID=26071247&nServID=' + '&nocache=' + cookie_rnd; document.write(' |
![]() | ΑΠΟΨΕΙΣ :: ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ |

Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Η αύξηση των ασφάλιστρων για τα ελληνικά ομόλογα θα μπορούσε να προκαλέσει αβεβαιότητα στους επενδυτές. «Μια πιθανή συνέπεια θα ήταν η “αποχή των επενδυτών“ από τα ελληνικά ομόλογα», αναφέρει το Der Spiegel επικαλούμενο την έκθεση της BaFin.Προκειμένου να περιοριστεί η κερδοσκοπία με τα CDS, τα στελέχη της Γερμανικής Αρχής για τη Εποπτεία των Χρηματαγορών προτείνουν τη σύσταση μιας ευρωπαϊκής κεντρικής υπηρεσίας αναφοράς, που θα καταγράφει τις κερδοσκοπικές κινήσεις με τα επίμαχα αυτά χρηματοοικονομικά μέσα.
Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Ο πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας SPD, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ κατηγορεί την καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ για αδράνεια. «Η Ευρώπη βρίσκεται στο στόχαστρο των κερδοσκόπων και η καγκελάριος παρακολουθεί άπρακτη… Όποιος σώσει την Ελλάδα χωρίς να βάλει τέρμα στην κερδοσκοπία ανταμείβει την ανευθυνότητα των τραπεζών και των Hedgefonds», Frankfurter Rundschau ο κ. Γκάμπριελ




![]() |
Copyright © 2008 Ilia Blogs Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το δικό σας blog |
Last Update: 10.03.2010 02:05:23 |
