Πίστευα πάντα ότι το μέλλον της αριστεράς βρίσκεται στην οικολογικοποίησή της κι ότι αυτή είναι η επόμενη, κρίσιμη για την ίδια της την ύπαρξη, ανανέωση. Ακόμη, ότι η απάντηση στην οικονομική κρίση, δεν μπορεί να είναι πλήρης, αν εκτός από τους τρέχοντες χειρισμούς δεν απαντά και στο πρόβλημα της "ανάπτυξης" και των ορίων της, κάτι που κρύβεται πιθανότατα πίσω από τις "νεοφιλελεύθερες" ακρότητες του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού.Τα καθήκοντα αυτά ανέλαβε να εκπληρώσει, από τα αριστερά, το εγχείρημα της Δημοκρατικής Αριστεράς. Ακολούθησε δυστυχώς η γνωστή "αριστερή" παραπομπή του οικολογικού θέματος στις καλένδες. Η Δημοκρατική Αριστερά απέτυχε να ανταποκριθεί σε αυτήν της την δέσμευση -όπως και σε πολλές άλλες όπως στην δημιουργία μεταρρυθμιστικού μετώπου, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα- , παρά τις αποφάσεις του ιδρυτικού της συνεδρίου. Το γεγονός αυτό παρόπλισε και συρρίκνωσε τον οικολογικό της λόγο και μαζί, την οικολογική της "συνιστώσα". Από αυτό το ιστολόγιο κάναμε ότι μπορούσαμε να ανοίξουμε τον διάλογο Αριστεράς και Οικολογίας, την υιοθέτηση των αμεσοδημοκρατικών κατακτήσεων των "πράσινων" από την αριστερά και την ανοιχτή συνεργασία με αμοιβαίο αλληλοεπηρεασμό και σύγκλιση των δύο χώρων. Η αποτυχία υπήρξε πλήρης -και παρότι χρεώσαμε τους ΟΠ με προσχηματική αποφυγή της συνεργασίας, τελικά αποδείχτηκε ότι είχαν δίκιο στους δισταγμούς τους. Το πρόβλημα υπήρξε κυρίως στην άλλη πλευρά. Απόδειξη αυτού είναι ότι σήμερα δεν υπάρχει πρακτικά οικολογική διάσταση στην παρουσία της ΔΗΜΑΡ. Αυτός είναι και ο λόγος της δικής μου αποστασιοποίησης από το εγχείρημα και η απόφασή μου να συμβάλλω στις διαδικασίες συγκρότησης και διατύπωσης πλήρους πολιτικού στίγματος στην άλλη πλευρά πλέον, τους Οικολόγους Πράσινους. Εύχομαι λοιπόν κάθε επιτυχία στο συνέδριό τους και καλές αποφάσεις, ώστε οι ΟΠ να μπορέσουν να συμβάλλουν εν μέσω κρίσης στην αναδιάταξη του ελληνικού πολιτικού συστήματος και στο βάθεμα της οικολογικής πρότασης.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Γιαννιτσοχώρι" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
