Ilia Blogs » Ηλιοτρόπιο » Όλα τα μπλογκ του νομού Ηλείας με μια ματιά

Expand/Collapse

Ηλιοτρόπιο (100)

Σελίδες: 1 2 3 ... 10

Πύργος - Ηλεία, 10.03.2010
01:17
« Si les pays européens “périphériques” choisissaient une approche keynésienne, ils seraient massacrés par les marchés », a expliqué un économiste de la Deutsche Bank dans le Financial Times du 10 février 2010
» Ηλιοτρόπιο

Gouvernements sous la coupe des banques De la crise des subprime aux manœuvres spéculatives en Europe, de la panique bancaire à la dépression, les soubresauts de l’économie mondiale scandent depuis deux ans des histoires imbriquées. Celle d’un ménage américain appauvri par les bas salaires, et du courtier qui lui propose de s’endetter pour acheter une maison. Celle de l’établissement financier effondré sous le poids de ses créances douteuses, et de l’Etat qui le renfloue sur le dos des contribuables. Celle, enfin, de l’investisseur enhardi pariant sur la faillite d’un pays, et de la puissance publique apeurée qui présente l’addition des plans de rigueur à sa population. Toutes concourent au même dénouement. D’un côté, les desperados de la finance transfèrent leur dette aux Etats et retrouvent le chemin des coffres. De l’autre, Dubaï renvoie ses travailleurs immigrés ; la Grèce met ses fonctionnaires à la diète ; on massicote les services publics. « Si les pays européens “périphériques” choisissaient une approche keynésienne, ils seraient massacrés par les marchés », a expliqué un économiste de la Deutsche Bank dans le Financial Times du 10 février 2010. Rarement l’opposition entre capital et travail aura pris une forme aussi nette.

Περισσότερα... »
Πύργος - Ηλεία, 09.03.2010
20:21
Un pays peut-il faire faillite ? « Nous ne paierons pas votre crise. » Les banderoles déployées fin février à Athènes, où se succèdent les grèves contre les plans d’austérité, n’auraient pas déparé en Islande, dont la population fulmin
» Ηλιοτρόπιο

Οι κυβερνήσεις υπό τον έλεγχο των τραπεζώνΜια χώρα μπορεί να πάει σε πτώχευση;"Δεν θα πληρώσει κρίση σας." Streamers αναπτύχθηκε στα τέλη Φεβρουαρίου στην Αθήνα, όπου διαδοχικές απεργίες κατά των σχεδίων λιτότητας, δεν θα έχουν disgraced στην Ισλανδία, της οποίας ο πληθυσμός fumed με την ιδέα της πληρωμής οφειλών φαραωνικού κληρονόμησε από την κατάρρευση των τραπεζών. Ουτε στα χέρια της ισπανικής διαδηλωτών που διαμαρτύρονταν για την αναβολή της ηλικίας συνταξιοδότησης. Ουτε σε αυτά τα εκατομμύρια των εργαζομένων δεν θέσεων εργασίας από την έναρξη της ύφεσης. Υποστηρίζει την "σταθεροποίηση" των κοινωνικών δαπανών, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) έχει προειδοποιήσει αποχέτευσης στην Ευρώπη "θα είναι εξαιρετικά επώδυνη."Από Laurent CordonnierΣε αντίθεση με ένα νοικοκυριό ή επιχείρηση, ένα κράτος που βρίσκεται στην τελική αδυναμία να πληρώσει τα χρέη της ... πληρώνουν περισσότερα, δεν εξαφανίζονται για μεγάλο μέρος του εμπορικού μητρώου ή την επιφάνεια της γης, δηλαδή δεν εξαναγκάζεται να προβεί στη ρευστοποίηση των περιουσιακών της στοιχείων για την εξόφληση των πιστωτών της. Σε περίπτωση πτώχευσης αποτελέσματα των νοικοκυριών σε πώληση λόγω διάλυσης του αρχοντικό και το αργυρό οικογένεια να πληρώσει, καθώς μπορεί να κρατήσει τους μισθούς στην εγχώρια και πλάκες αριστερά στο εστιατόριο, ο συμβολαιογράφος ή τραπεζίτης - αφήνουμε τον αναγνώστη να εφαρμόσει ένα νοικοκυριό που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Στην περίπτωση της εταιρείας, πουλάμε (κάπως) τα μηχανήματα, τα κτίρια, διπλώματα ευρεσιτεχνίας, στόλος, κ.λπ.. Προκειμένου να ολοκληρωθούν (μάλλον άσχημα, καθώς) προμηθευτές, τραπεζίτες, και άλλους δανειστές υπαλλήλους οι οποίοι περίμεναν υπομονετικά με τους μισθούς τους παρέμειναν εκκρεμείς.
Σε αντίθεση με μια προβληματική επιχείρηση, η οποία δύσκολα μπορούν προσπαθούν να "remake" από την αύξηση των τιμών της, όταν εγκαταλείπουν τους πελάτες, και δεν είναι πάντα σε θέση να μειώσει το κόστος της (πέρα από ένα ορισμένο όριο ), το κράτος έχει πολιτικά μέσα για να αποτρέψουν την εφιαλτικό σενάριο της εξόφλησης του δανείου, αύξηση των εσόδων της και την περικοπή των εξόδων. Από την πλευρά των εσόδων, θα επιχειρήσει να "νέα έκδοση" για να αυξήσουν τους φόρους, "για να διορθώσει" (διάβαζε " Το επείγον του μειονεκτήματα-σοκ). Δηλαδή, με τη διοχέτευση νέων τελών σχετικά με τις κοινωνικές ομάδες πιο εύπορους, οι οποίοι εκτός από τις πλέον - η συγκέντρωση θα έχει μικρό αντίκτυπο στις δαπάνες των καταναλωτών - οι οποίες εφαρμόζονται de facto από τους πιστωτές «κράτος.
Παρακέντηση στην πράξη ισοδυναμεί με κατάργηση του δικαιώματος είδος της απογραφής της νεοφιλελεύθερης εποχής που ισοδυναμεί με το να αφήνει την επιλογή να κάνει μαθήματα σχετικά με τη χρήση των πλεονασματικών εσόδων τους δεν είναι βρώσιμα, είτε να έχει την πρόθεση να καταβάλει τον φόρο ή θέση να νοικιάσετε για τη χρηματοδότηση του χρέους τους (...)

Βρείτε την πλήρη έκδοση αυτού του άρθρου μέσα Le Monde Diplomatique επί του παρόντος σε περίπτερα. Laurent Cordonnier.Gouvernements sous la coupe des banquesUn pays peut-il faire faillite ?« Nous ne paierons pas votre crise. » Les banderoles déployées fin février à Athènes, où se succèdent les grèves contre les plans d’austérité, n’auraient pas déparé en Islande, dont la population fulmine à l’idée de rembourser les dettes pharaoniques héritées de l’effondrement bancaire. Ni dans les mains des manifestants espagnols protestant contre le report de l’âge de départ à la retraite. Ni dans celles des millions de travailleurs privés d’emplois depuis le début de la récession économique. Prônant la « stabilisation » des dépenses sociales, le Fonds monétaire international (FMI) a averti : l’assainissement, en Europe, « sera extrêmement douloureux ».Par Laurent CordonnierContrairement à un ménage ou à une entreprise, un Etat placé dans l’incapacité ultime de payer ses dettes... ne les paye plus, sans disparaître pour autant du registre du commerce ou de la surface de la terre, c’est-à-dire sans être contraint à la liquidation de son patrimoine pour rembourser ses créanciers. Dans le cas d’un ménage, la faillite se solde par une liquidation : vente du manoir et de l’argenterie de famille pour payer comme il se peut les derniers salaires dus aux domestiques et les ardoises laissées chez le traiteur, le notaire ou le banquier — nous laissons au lecteur le soin de transposer à un ménage vivant sous le seuil de pauvreté. Dans le cas d’une entreprise, on vend (tant bien que mal) les machines, les immeubles, les brevets, le parc automobile, etc., pour régler (plutôt mal que bien) les fournisseurs, les banquiers, les autres prêteurs et les employés qui patientent avec leurs salaires restés en souffrance.
A la différence d’une entreprise en difficulté, qui ne peut guère tenter de se « refaire » en augmentant ses prix au moment où ses clients la quittent, et qui n’a pas toujours la possibilité de réduire ses coûts (passé un certain seuil), l’Etat dispose de moyens politiques pour conjurer le scénario-catastrophe d’un défaut de paiement, en augmentant ses recettes ou en comprimant ses dépenses. Côté recettes, il lui suffirait pour tenter de « se refaire » d’augmenter les impôts, en « visant juste » (lire « L’urgence du contre-choc »). C’est-à-dire en faisant porter les nouveaux prélèvements sur les catégories sociales les plus aisées, celles qui épargnent le plus — l’opération aurait donc un faible impact sur les dépenses de consommation — et qui sont de facto les créanciers de l’Etat.
La ponction équivaudrait en pratique à supprimer cette sorte de droit censitaire de l’ère néolibérale qui revient à laisser le libre choix aux classes aisées concernant l’affectation de leur surplus de revenus non consommable : soit le destiner au paiement de l’impôt, soit le placer à rente pour financer la dette publique que leur (...)

Περισσότερα... »
20:14
L’exemple islandais va-t-il donner des idées aux Grecs ? Το ισλανδικό παράδειγμα μπορεί να δώσει ιδέες στους Ελληνες ; αναρωτιέται η Le Monde diplomatique Londres et La Haye envisagent d
» Ηλιοτρόπιο

Ισλανδικό μοντέλο;Για μια πρώτη προσπάθεια, ήταν επιτυχές! Στο πρώτο δημοψήφισμα στην ιστορία της χώρας, έχει πάνω από το 93% των Ισλανδών απέρριψε ένα σχέδιο που θα τους αναγκάσει να πληρώσει τη πτώχευση τον Οκτώβριο του 2008,της ισλανδικής Icesave- τράπεζας, δίνοντας 5,3 δισεκατομμύρια (3 , 8 δισ. ευρώ), κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Κάτω Χώρες. Η κατάρρευση της Icesave είχε όντως έπληξε κυρίως τους πελάτες του Ηνωμένου Βασιλείου και των Κάτω Χωρών, και η κυβέρνηση πρότεινε να αποζημιωθούν.
Μόνο το 2% των Ισλανδών έχουν αποδεχθεί το σχέδιο το οποίο θα κοστίσει 100 ευρώ ανά μήνα για κάθε πολίτη για οκτώ χρόνια ... Το Κοινοβούλιο του Ρέικιαβικ είχε εγκρίνει την επιστροφή απορρίφθηκαν, περίπου όπως η κυβέρνηση, ο οποίος προτίμησε να μην σχολιάσει το δημοψήφισμα, αποφαινόμενο ότι οι όροι της συζήτησης έχει αλλάξει από την ψηφοφορία των βουλευτών.
«Ζητήσαμε από τους απλούς ανθρώπους, τους αγρότες, ψαράδες, γιατροί, νοσηλευτές, εκπαιδευτικοί φέρει τη μορφή φορολογικής επιβάρυνσης που έχει δημιουργηθεί από τους ανεύθυνους και άπληστοιυς τραπεζίτες", Έ'ιπε συνοπτικά ο Πρόεδρος Olafur Ragnar Grimmson. Τον περασμένο Ιανουάριο, είχε αρνηθεί να επικυρώσει ο νόμος που ψηφίστηκε. Λονδίνο και τη Χάγη εξετάζουν την επαναδιαπραγμάτευση των όρων του χρέους τους, ακόμη και αν η βρετανική απείλησε Ισλανδία τύχη επιφυλάχθηκε για οικονομική παρίες. Ισλανδικό παράδειγμα είναι ότι δίνει ιδέες για τους Έλληνες;
Le Monde Diplomatique αυτό το μήνα πέρασε ένα ρεκόρ πέντε σελίδες για το θέμα " Οι κυβερνήσεις υπό τον έλεγχο των τραπεζών. Laurent Cordonnier θέτει το ζήτημα του κατά πόσον μια χώρα μπορεί να πάει σε πτώχευση, και τι θα του κόστους για να αρνηθεί να πληρώσει "" το χρέος του.

lundi 8 mars 2010 Le modèle islandais ?Pour un coup d’essai, ce fut un coup de maître ! Lors du premier référendum de l’histoire du pays, plus de 93% des Islandais ont rejeté un plan qui les aurait obligés à apurer la faillite, en octobre 2008, de la banque islandaise Icesave, en remboursant 5,3 milliards de dollars (3,8 milliards d’euros), essentiellement au Royaume-Uni et aux Pays-Bas. La déconfiture d’Icesave avait en effet frappé en particulier ses clients britanniques et hollandais, et leur gouvernement les avait indemnisés.
Seuls 2% des Islandais ont accepté le plan qui aurait coûté 100 euros par mois à chaque citoyen, pendant huit ans… Le Parlement de Reykjavik qui avait entériné ce remboursement est désavoué, un peu comme le gouvernement, qui avait préféré ne pas prendre position sur le référendum, jugeant que les termes du débat avaient déjà changé depuis le vote des députés.
« On demande aux gens ordinaires, aux fermiers, pécheurs, docteurs, infirmiers, enseignants de supporter sous forme d’impôts un fardeau qui a été créé par des banquiers irresponsables et rapaces », vient de résumer le président Olafur Ragnar Grimmson. En janvier dernier, il avait refusé de ratifier la loi votée. Londres et La Haye envisagent de renégocier les termes de leur créance, même si les Britanniques ont menacé l’Islande du destin réservé aux parias financiers. L’exemple islandais va-t-il donner des idées aux Grecs ?
Le Monde diplomatique de ce mois-ci consacre un dossier de cinq pages au thème « Gouvernements sous la coupe des banques ». Laurent Cordonnier y évoque la question de savoir si un pays peut faire faillite, et ce qu’il lui en coûterait de refuser de rembourser « sa » dette.

Περισσότερα... »
19:48
A.I.G., Greece, and Who’s Next?
» Ηλιοτρόπιο

March 5, 2010Editorial A.I.G., Greece, and Who’s Next? As Greece has tottered on the brink of fiscal chaos, threatening to drag much of Europe down with it, Wall Street’s role in the fiasco has drawn well-deserved scorn.
First came the news that Greece had entered into derivatives transactions with Goldman Sachs and other banks to hide its public debt. Then came reports that some of those same banks and various hedge funds were using credit default swaps — the type of derivative that kneecapped the American International Group — to bet on the likelihood of a Greek default and using derivatives to wager on a drop in the euro.
European leaders have called for an inquiry into the Greek crisis. Ben Bernanke, the Federal Reserve chairman, has told Congress that the Fed is “looking into” Wall Street’s deals with Greece, and the Justice Department is investigating the euro bets. That is better than turning a blind eye, but it is not nearly enough
===================================================================\\

Tuesday, March 9, 2010 Last Update: 12:42 PM ET

WASHINGTON — The Greek prime minister called on Monday for the United States and the European Union to crack down on speculative trading, arguing that exotic bets had driven up Greece’s borrowing costs and threatened its effort to ease its debt crisis.
The prime minister, George A. Papandreou, said in an interview that he would not rule out turning to the International Monetary Fund for assistance. But he expressed hope that such aid, which would be unprecedented in the euro zone, would be unnecessary.
Also on Monday, the European Commission, which has been wary of I.M.F. involvement, endorsed a German proposal for a European monetary fund to head off future debt crises, though details remained vague. Any such plan would face political and legal impediments, and would arrive too late to help Greece even if all European Union members agreed to it, analysts said.
During a speech at the Brookings Institution, Mr. Papandreou outlined Greece’s new austerity measures and spoke about the need for a global overhaul of financial regulations. Later on Monday, Mr. Papandreou met with Secretary of State Hillary Rodham Clinton. On Tuesday, he is to meet with President Obama.
Mr. Papandreou said his recent meetings with Chancellor Angela Merkel of Germany and President Nicolas Sarkozy of France showed that “there is a will for creating some ad hoc mechanism” that would help the country borrow at reasonable costs.
While Greece successfully sold 5 billion euros in bonds last week, it has about 20 billion euros’ worth of debt maturing in April and May.
“We haven’t asked for money,” Mr. Papandreou said in the interview. “We haven’t asked for a bailout.”
Mr. Papandreou said the concept of a European monetary fund had merit. “The more there is a European solution to a theoretical, but possible, problem in the markets, the less we will have to talk about an I.M.F. solution,” he said.
But Jean Pisani-Ferry, director of Bruegel, a research organization in Brussels, said it would not be easy to establish such a fund. “It has to go through the whole ratification procedure,” he said. “Even in the simplest hypothesis it’s not trivial.”
Impetus for the fund came from the German finance minister, Wolfgang Schäuble, who told the German newspaper Welt am Sonntag, in an interview published Sunday, that the countries that use the euro needed an institution with “similar powers to intervene” as the I.M.F.
The European Commission, the executive agency of the European Union, quickly endorsed the idea.
“The commission is ready to propose such a European instrument for assistance, which would require the support of all euro-area member states,” Amadeu Altafaj Tardio, a spokesman for the commission, told reporters in Brussels. “Things are moving very quickly.”
Finance ministers will discuss the plan at their regular meeting next Monday.
The fund proposal, which Ms. Merkel has not yet formally endorsed, would be a shift for Germany, which has resisted providing assistance to countries that get in fiscal trouble because of unsound policies.
But German leaders have concluded that more cooperation is preferable to intervention by the I.M.F. Although French officials appeared to be surprised by the speed of the proposal, they said they supported it in principle. (One unspoken reason might be the rivalry between Mr. Sarkozy and Dominique Strauss-Kahn, the I.M.F. chief and a former French finance minister.)
Daniel Gros, director of the Center for European Policy Studies, said German leaders wanted to make sure that the Greek people understood what deep sacrifices would be needed.
“They cannot get out of this without a very deep recession under the best of circumstances,” Mr. Gros said. “If they just start screaming when they see the dentist’s drill, they are lost.”
Mr. Gros and Thomas Mayer, chief economist at Deutsche Bank, had proposed a fund with ability to lend money to ailing euro members or guarantee their bonds, as well as impose sanctions or cut off other forms of aid. If a government were in imminent danger of default, the fund would have the power to issue replacement debt. But it would impose a so-called haircut on investors, who would receive only a fraction of the government bonds’ face value.
Mr. Papandreou used the first full day of his visit to the United States to attack traders who had driven up Greece’s borrowing costs.
“Despite the deep reforms we are making, traders and speculators have forced interest rates on Greek bonds to record highs,” Mr. Papandreou said in his speech.
Mr. Papandreou, who took office in October, said Greece faced “a credibility deficit as a result of the fabricated budget figures our predecessors had published.”
He described plans to sharply reduce the country’s deficit, shrink public sector salaries, raise the retirement age and increase taxes. He vowed to curb tax evasion, saying that fewer than 5,000 Greeks declare annual incomes of 100,000 euros or more. And he promised to crack down on corruption and increase transparency.
Mr. Papandreou also called for patience. “Countries are not like financial markets,” he said. “Social change cannot be executed as swiftly as credit-default swaps. You cannot sell short on social commitments and practical responsibilities.”
Credit-default swaps were also largely blamed for the financial crisis that swept the world in 2008.
Mrs. Clinton, at a news briefing with Mr. Papandreou, called for tighter regulation of “these financial instruments that have been used to the detriment not only of Greece but of other countries, including our own.”
Also on Monday, Mario Draghi, the chairman of the Financial Stability Board, a group of global regulators, said there was “a strong uneasiness” about “the sense that bets can be placed on any institution, be it government, be it a company.”■

Περισσότερα... »
19:19
Χρειαζόμαστε ενα νέο Bretton Woods, με έντονη γραφή και δημιουργία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης. Democratic governme
» Ηλιοτρόπιο

Απο το αυριανό φύλλο της εφημερίδας -

March 10, 2010I.H.T. Op-Ed Contributor Greece Is Not an Island
By GEORGE A. PAPANDREOU
Ελλάδα δεν είναι νησί

Δύσκολη οικονομική κατάσταση της χώρας μου κυριάρχησε πρωτοσέλιδα για μήνες. Αν και πολλοί σχολιαστές έχουν επικεντρωθεί στις υποκείμενες προβλήματα στην Ελλάδα, λιγότερη προσοχή έχει δοθεί αποφασιστικές προσπάθειες της κυβέρνησής μου για την αντιμετώπισή τους και την ευρύτερη παγκόσμια προβλήματα που εμποδίζουν σήμερα την ικανότητά μας για οικονομική ανάκαμψη.
Όταν έγινε πρωθυπουργός τον Οκτώβριο, είχα πλήρη επίγνωση ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει σοβαρό έλλειμμα του προϋπολογισμού. Μόνο αφού ανέλαβα τα καθήκοντά μου, ωστόσο, εγώ ανακαλύψουν ότι οι προκάτοχοί μας είχαν αποκρύψει το πραγματικό μέγεθος του ελλείμματος του - 12,7 τοις εκατό του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, το διπλάσιο από αυτό που είχε ισχυριστεί.
Σε απάντηση, θα έπρεπε να επιβάλει μια άνευ προηγουμένου πακέτο λιτότητας, συμπεριλαμβανομένου βαθιές περικοπές των μισθών του δημόσιου τομέα. Κανείς δεν εξαιρείται - οι περικοπές αμοιβών εφαρμόζεται σε όλους τους δημόσιους αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου μου. Θέσαμε επίσης προστιθέμενης αξίας και ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Αυτές οι κινήσεις θα μειώσει το έλλειμμα μας από 4 τοις εκατό του ΑΕΠ φέτος έως το 2012, θα συναντήσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση όριο του 3 τοις εκατό.
Πολύ λίγη προσοχή έχει δοθεί σε άλλα μέτρα που έχουμε λάβει. Η κυβέρνησή μου είναι ο εξορθολογισμός της δημόσιας διοίκησης. Χτίζουμε την ικανότητά μας να διώκουν όσους αποφεύγουν την φορολογία και την εξάλειψη της διαφθοράς. Είμαστε απλοποίηση της νομοθεσίας των επιχειρήσεων για την ενθάρρυνση των επενδύσεων και με επίκεντρο το στόχο μας να καταστεί η Ελλάδα να κατέχει ηγετική θέση παγκοσμίως στην πράσινη ανάπτυξη.
Ελλάδα πρέπει, και θα μεταμορφωθεί σε ένα ανταγωνιστικό και αξιόπιστο εταίρο στη διεθνή κοινότητα. Δεν θα συρρικνωθεί από αυτήν την πρόκληση - και δεν πιστεύω ότι οι Έλληνες θα είτε, γιατί κατανοούν ότι οι μεταρρυθμίσεις αυτές φέρουν επίσης τεράστιες ευκαιρίες.
Ακόμα κρίση μας αποκάλυψε βαθιές ρωγμές στο διεθνές οικονομικό σύστημα, ατέλειες που άγριες περικοπές στους μισθούς δεν θα θεραπεύσει. Παρά τις ριζικές μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησής μου έχει ξεκινήσει, ευκαιριακές έμποροι έχουν αναγκάσει τα επιτόκια των ομολόγων του Ελληνικού σε ύψη ρεκόρ. Ορισμένες από αυτές κερδοσκόποι κάνουν μια περιουσία από φαβορί για την ατυχία του έθνους μας. Πολλές χώρες αντιμετωπίζουν παρόμοια ελλείμματα και παρόμοια κινδύνους.
Η ελληνική περίπτωση δεν είναι μία ακραία τιμή. Είναι ένα ακόμη ξέσπασμα σε ένα σπασμένο σύστημα του δημοσιονομικού κανονισμού και επιθετικής συμπεριφοράς, η οποία σάρωσε από την Wall Street σε όλο τον κόσμο. Η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος, για τις οποίες οι φορολογούμενοι είχαν να πληρώσουν το τίμημα, και η οδυνηρή ύφεση που ακολούθησε, μας προκάλεσε να επανεξετάσουν όλες τις πολλές υποθέσεις.
Αν η παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη να είναι βιώσιμη, χρειάζεται καλύτερος συντονισμός και μεγαλύτερη αλληλεγγύη μεταξύ των εθνών. Αν αφήσουμε τις δυνάμεις της αγοράς από μόνες τους υπαγορεύουν τους όρους, εύθραυστη οικονομική ανάκαμψη μας σχεδόν βέβαιο ότι θα παραπαίουν.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αρκετοί από τους ευρωπαίους ηγέτες μου και εγώ ξεκινούν μια αποφασιστική προσπάθεια για να μετατρέψει το σύστημα της διεθνούς οικονομικής διακυβέρνησης. Οι κανόνες της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης, δεν προβλέπει για τις συνέπειες της οικονομικής απελευθέρωσης και των συνακόλουθων κινδύνων μετάδοσης.
Πρέπει τώρα να καθορισμός και η τήρηση σαφών κανόνων που να περιέχει την υπέρμετρη δύναμη των αγορών έναντι των εθνικών οικονομιών μας και το κοινό μας νόμισμα δεν είναι - για όνομα του στην Ελλάδα, αλλά και για την Ευρώπη.
Πολλοί Ευρωπαίοι διστάζουν, φοβούνται ακόμη, σχετικά με το μέλλον σε μια στιγμή όπου η παγκόσμια ζήτηση τόλμη τις προκλήσεις. Αν είμαστε σίγουροι, θα συνεχίσουμε να κινείται προς τα εμπρός - δεν είναι μόνο για κρίσιμες οικονομικές μεταρρυθμίσεις, αλλά για την πλήρη ευρωπαϊκή ενοποίηση. Αν φόβος επικρατεί, θα δούμε μια επανεθνικοποίηση της ευρωπαϊκής πολιτικής. Αυτό θα ήταν μια τραγική προδοσία του παρελθόντος θυσίες και ελπίδες.
Αυτές είναι οι πραγματικές δοκιμές της Ευρώπης για τα οποία έχει κρίση στην Ελλάδα βοηθήσει στην αποκάλυψη. Αλλά ακριβώς όπως Ελλάδα δεν είναι νησί, όπως και δεν Ευρώπη ζουν σε απομόνωση. Είμαστε όλοι μέρος ενός κακώς ρυθμιζόμενο χρηματοπιστωτικό σύστημα που πρέπει επειγόντως να καθοριστεί.
Η κρίση στην Ελλάδα πρέπει να είναι μια κλήση αφύπνισης για τολμηρές μεταρρυθμίσεις πολύ πιο πέρα από τη χώρα μου. Είμαι στην Ουάσιγκτον για να συναντηθώ με τον πρόεδρο Ομπάμα με ένα μήνυμα από την Ευρώπη: Η πρόκληση που αντιμετωπίζουμε δεν είναι μόνο ελληνικη ή Ευρωπαϊκή Είναι και της Αμερικής, καθώς και μαζί πρέπει να βρούμε μια λύση. Υποσχέσεις και στείρες συζητήσεις επί συνολικών μεταρρυθμίσεων δεν θα κάνει τίποτα για να αποτραπούν τα οικονομικα αρπακτικά-κερδοσκόποι που έχουν πλουτίσει, ενώ οι ίδιοι οι απλοί πολίτες έχασαν τις δουλειές, τα σπίτια τους και τις συντάξεις. Το ισχύον κανονιστικό σύστημα επιτρέπει να συμβεί αυτό.
Δημοκρατικές κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο πρέπει να καθιερώσουν μια νέα παγκόσμια χρηματοοικονομική αρχιτεκτονική, , όπως του Bretton Woods, με έντονη γραφή και η δημιουργία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης. Και το χρειαζόμαστε γρήγορα. Μόνο έτσι θα οικοδομήσουμε μια νέα εμπιστοσύνη και αμεροληψία, οι πολίτες μας να μπορούν να μας εμπιστεύονται, και ότι μπορεί να εμποδίσουμε κάθε νέα κρίση από το να γίνει μια επιδημία.
Γιώργος Α. Παπανδρέου είναι ο πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας.

Περισσότερα... »
18:51
μία τσιγκούνα Γερμανία αποτελεί μεγαλύτερο βαρίδι για την ευρωζώνη απ’ ό,τι μία υπερκαταναλωτική Ελλάδα
» Ηλιοτρόπιο

Οι ξεχασμένες γερμανικές υποχρεώσειls
Ο κ.Wolfgang Schauble είναι περισσότερο φιλικά προσκείμενος στη σταθερότητα παρά στην ανάπτυξη. Ως ανταπόκριση στην ελληνική κρίση, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών επιθυμεί τη δημιουργία ενός νέου συστήματος εποπτείας και συνεργασίας προκειμένου να διατηρήσει "την εσωτερική ισορροπία" της ευρωζώνης. Αυτό, όμως, που μοιάζει με ισορροπημένη ευρωπαϊκή οικονομία από την πλευρά του Βερολίνου από "άλλα σημεία" της Ευρώπης μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ύφεση.

Το πλέον σημαντικό της πρότασης του κ. Schauble για τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου (ΕΝΤ) περιλαμβάνει την εφαρμογή νέων μέσων ώστε να αποτρέπεται η ύπαρξη υψηλών ελλειμμάτων στην ευρωζώνη. Τα γεράκια της δημοσιονομικής πειθαρχίας από το Βερολίνο επιθυμούν οι παραβάτες να αποκλείονται από τη λήψη κεφαλαίων από τα κοινοτικά ταμεία, να τους αφαιρείται το δικαίωμα ψήφου στις κοινοβουλευτικές επιτροπές και σε ακραίες περιπτώσεις να αποκλείονται προσωρινά από την ευρωζώνη, ό,τι και αν σημαίνει αυτό το τελευταίο.
Το ΕΝΤ αποτελεί προϊόν της ευρωπαϊκής περηφάνιας. Η ιδέα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με έδρα την Ουάσιγκτον, να βοηθήσει στη διάσωση μιας χώρας της ευρωζώνης είναι πραγματικά αφόρητη. Όμως, εάν αυτός ο νέος οργανισμός τελικά συσταθεί, θα πρέπει να αντιμετωπίσει τα πραγματικά προβλήματα της ευρωζώνης.
Το να πιέσεις τις κυβερνήσεις να ζουν βάσει των δυνατοτήτων τους σαφώς θα βοηθήσει στην αποτροπή νέων δημοσιονομικών κρίσεων. Επίσης, το σχέδιο του κ. Schauble θα "χαλαρώσει" τα νεύρα των Γερμανών φορολογουμένων, οι οποίοι φοβούνται ότι τελικά θα κληθούν να διασώσουν κάποια χώρα. Επιπρόσθετα, η δημιουργία ενός μηχανισμού οικονομικής στήριξης χωρών της ευρωζώνης είναι θετική.

Όμως, εάν η Ευρώπη θέλει να γίνει καλύτερη μόνο μέσω της αποτροπής υπερβολικών δαπανών από τα κράτη-μέλη της και όχι από την αλλαγή νοοτροπίας, ώστε και οι πολίτες κάποιων χωρών να αυξήσουν τις καταναλωτικές τους δαπάνες, τότε το μέλλον της είναι "χλομό".

Ο επικεφαλής δανειστής της Ευρώπης είναι η Γερμανία. Η οικονομία της, που αντιστοιχεί στο 25% της ευρωζώνης, είναι η ραχοκοκαλιά της Ένωσης. Όμως, οι πολίτες της παραμένουν ιδιαίτερα λιτοδίαιτοι. Δηλαδή, η καρδιά της Γερμανίας χτυπά με πολύ χαμηλούς ρυθμούς, καθώς δεν αγοράζει σχεδόν τίποτα από τους γείτονές της. Αυτό θα πρέπει να αλλάξει.

Η Ευρώπη έχει περισσότερο ανάγκη μηχανισμούς που θα πιέσουν τις χώρες με υψηλά πλεονάσματα να αυξήσουν την κατανάλωση<, παρά νέους κανόνες για να τιμωρηθούν αυτοί που έχουν υψηλά ελλείμματα. Ένας λόγος για να δημιουργηθεί το ΕΝΤ θα μπορούσε να είναι η πάταξη τόσο όσων ξεπερνούν τα όρια σε επίπεδο ελλειμμάτων όσο και αυτών που διατηρούν μεγάλα πλεονάσματα. Όμως, ο κ. Schauble μάλλον δεν έχει αυτό στο μυαλό του. Την ίδια στιγμή, όμως,μία τσιγκούνα Γερμανία αποτελεί μεγαλύτερο βαρίδι για την ευρωζώνη απ’ ό,τι μία υπερκαταναλωτική Ελλάδα.
ΠΗΓΗ: FT.com
Copyright The Financial Times Ltd. All rights reserved.

Περισσότερα... »
18:24
Η κρίση έχει πλήξει την εικόνα της Ευρώπης σε μία χώρα που είναι κατεξοχήν φιλοευρωπαϊκή και πιστή στην Ε.Ε. Σε αυτήν τη δύσκολη δημοσιονομ�
» Ηλιοτρόπιο

Μαθήματα ελληνικής ιστορίας από έναν Βρετανό
Mark Mazower*
Δημοσιεύθηκε: 12:02 - 09/03/10 Οι ενδείξεις συμπάθειας προς τους Έλληνες εκλείπουν. Όμως οι Ευρωπαίοι εταίροι τους θα πρέπει να αντιδράσουν με καλύτερο τρόπο και για να το επιτύχουν θα πρέπει να κατανοήσουν τις βαθύτερες αιτίες της δύσκολης θέσης όπου βρίσκεται η Ελλάδα. Δεν αναφέρομαι στην ευρύτατα διαδεδομένη άποψη ότι η χώρα είναι ένας κατ’ εξακολούθηση παραβάτης σε επίπεδο ελλειμμάτων. Στην έρευνα (από τον κ. Kenneth Rogoff του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ), από την οποία εξάχθηκε η παραπάνω ιδέα, υποστηρίζεται ότι το ρεκόρ της Ελλάδας κατά τη διάρκεια των τελευταίων 100 ετών δεν είναι κάποια πρωτοφανής εξαίρεση (η χώρα χρεοκόπησε κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, την περίοδο 1931-32, δηλαδή σε μία εποχή που σαφώς δεν ήταν η μοναδική όπου αντιμετώπιζε μεγάλες δυσκολίες).

Αυτό που παραμένει σταθερό στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας είναι ο υψηλότατος βαθμός ξένων παρεμβάσεων στα εσωτερικά θέματα της χώρας. Ο πρώτος βασιλιάς της (ένας Βαυαρός) της επιβλήθηκε, ενώ τα πρώτα πολιτικά κόμματα δημιουργήθηκαν απλώς από τις τρεις μεγάλες ξένες δυνάμεις που καθόριζαν την τύχη της και είχαν εμπλακεί περισσότερο στα εσωτερικά της ζητήματα.

Η σφοδρότητα της ναζιστικής κατοχής -με δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους να πεθαίνουν μέσα σε έναν χειμώνα και εκατοντάδες χωριά να καταστρέφονται- ήταν ένα από τα πλέον ακραία φαινόμενα της συγκεκριμένης περιόδου.

Περισσότερο συνηθισμένες -αλλά λιγότερο γνωστές ευρύτερα- είναι οι παρεμβάσεις Βρετανών και Αμερικανών, οι οποίοι αναζήτησαν τον έλεγχο ελληνικών υπουργείων, μυστικών υπηρεσιών, του στρατού, της βασιλικής αυλής μέσω της διπλωματίας, αποστολών αλλά και συμβούλων. Η αίσθηση αυτού που οι Έλληνες αποκαλούν "ξένο δάκτυλο" έγινε ακόμη πιο οδυνηρά αισθητή στη δικτατορία του 1967. Ένας τρόπος για να κατανοήσει κάποιος τη δημοκρατική σταθεροποίηση που πέτυχε η χώρα μετά την κατάρρευση της δικτατορίας το 1974 είναι πρώτα να καταλάβει ότι πρόκειται για ένα κράτος που πάνω απ’ όλα ήθελε να είναι αυτόνομο. Ένα καθεστώς που δεν το γνώρισε για το μεγαλύτερο μέρος της σύγχρονης ιστορίας του.

Πάντως, η πορεία προς τη δημοκρατική σταθεροποίηση ήταν πολύ καλύτερη απ' ό,τι κάποιος θα φανταζόταν. Για περισσότερα από 20 χρόνια η επικράτηση δύο κομμάτων έχει κυλήσει ομαλά, ενώ ο στρατός δεν καθορίζει πλέον τις πολιτικές καταστάσεις. Όσο για την αντίληψη που ακούστηκε κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών, ότι τα άρματα μάχης θα επιστρέψουν στους δρόμους, μάλλον δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ως σοβαρό επιχείρημα.

Η ειρωνεία πάντως είναι ότι η ένταξη στην Ε.Ε. από τη μία πλευρά βοήθησε αλλά από την άλλη εμπόδισε τη χώρα. Ενίσχυσε τα επίπεδα διαβίωσης και βοήθησε την ομαλή αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Όμως, η εισροή κεφαλαίων επέτρεψε στους Έλληνες να αγνοήσουν τα δομικά οικονομικά τους προβλήματα. Η παροχή ξένης βοήθειας δεν αποτέλεσε πρόβλημα: στα τέλη της δεκαετίας του ’40 η Ελλάδα πήρε περισσότερα χρήματα κατά κεφαλήν από το Σχέδιο Μάρσαλ από οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης. Αποτέλεσμα της βοήθειας ήταν η αύξηση της παραγωγής, η ενίσχυση της μεταποίησης και η στήριξη της ανάπτυξης.

Όμως, στις αρχές της δεκαετίας του ’80 το εργατικό κόστος και το ξένο χρέος ενισχύθηκαν σε υψηλό επίπεδο. Τ διάστημα 1979-85 το συνολικό χρέος της χώρας αυξήθηκε από το 8% στο 42% του ΑΕΠ.

Η αποκατάσταση της Δημοκρατίας μετά το 1974 υπογράμμισε την αχίλλειο πτέρνα του ελληνικού κράτους: τη χρόνια έλλειψη δημοσιονομικής σταθερότητας. Από την ανεξαρτησία της χώρας το 1830 τα δημοσιονομικά στηρίχτηκαν στους υψηλούς έμμεσους φόρους, στα "αθέατα" κέρδη και στη λήψη δανείων. Υπάρχουν πολλές δικαιολογίες γι’ αυτήν την κατάσταση, πιθανώς και η εμπειρία της οθωμανικής κατοχής. Αλλά με ελάχιστες αξιοπρόσεκτες εξαιρέσεις, οι πολιτικοί έχουν συνεχίσει να διευρύνουν το εργατικό δυναμικό στον δημόσιο τομέα, χρησιμοποιώντας το όλο θέμα ως πατρονάρισμα.
Η Ιστορία μοιάζει να επαναλαμβάνεται. Οι πολιτικές προκλήσεις είναι ισχυρές και όσοι στην Ελλάδα αντιδρούν ενάντια στα μέτρα λιτότητας έχουν αρκετές ιστορικές μνήμες για να βασιστούν. "Καλύπτοντας" τις περισσότερο ευαίσθητες εξ αυτών, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Θ. Πάγκαλος όταν ερωτήθηκε σχετικά με ποιον τρόπο οι Γερμανοί μπορούν να διδάξουν τους Έλληνες ηθική απάντησε ότι πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να εκπληρώσουν την ιστορική τους ευθύνη και να δώσουν στην Ελλάδα τις αποζημιώσεις που της οφείλουν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (θα μπορούσε επίσης να προσθέσει ότι μέρος των αποζημιώσεων που δόθηκε στη χώρα πριν από 50 χρόνια δόθηκε υπό τη συμφωνία ότι η Ελλάδα θα "ξεχνούσε" τις δικαστικές προσφυγές ενάντια σε ναζιστές εγκληματίες). Η πικρία είναι πραγματική, ακόμη και αν τόσο το επιχείρημα όσο και ο χρόνος που εκφράστηκε δεν πείθουν.

Η κρίση έχει πλήξει την εικόνα της Ευρώπης σε μία χώρα που είναι κατεξοχήν φιλοευρωπαϊκή και πιστή στην Ε.Ε. Σε αυτήν τη δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας, η Ευρώπη εμφανίζεται υπέρμαχος όχι της κοινωνικής αγοράς, της δικαιοσύνης, της Δημοκρατίας ή της ειρήνης αλλά του κοινού νομίσματος και της δημοσιονομικής πειθαρχίας που το στηρίζει.

Οι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι πιθανώς να πρέπει να συνηθίσουν στις περικοπές μισθών και σε περισσότερα χρόνια εργασίας. Όμως, η ελληνική κυβέρνηση θα ήταν πιο εύκολο να τους πείσει (να συνηθίσουν) εάν η Ευρώπη σταματούσε να μοιάζει με μία ακόμη μεγάλη δύναμη πρόθυμη να ελέγξει τις τύχες της Ελλάδας. Στο παρελθόν, η υπόσχεση ένταξης στην Ε.Ε. βοήθησε ώστε να υπάρξει ενίσχυση της Δημοκρατίας τόσο στον ευρωπαϊκό Νότο όσο και στην πρώην κομμουνιστική Ανατολή. Όμως, και γι’ αυτές τις χώρες θα πρέπει να αναζητηθεί ένας καλύτερος τρόπος επικοινωνίας. Δεν μπορεί η πολιτική αυτονομία να θυσιαστεί στο όνομα της δημοσιονομικής πειθαρχίας του ευρώ.

* Ο κ. Μark Mazower είναι καθηγητής ιστορίας στο Columbia University και ειδικός επί θεμάτων βαλκανικής και ελληνικής ιστορίας. window.print(); _uacct = "UA-124745-2";urchinTracker();

Περισσότερα... »

18:18

είμαστε «καταδικασμένοι» να υποδουλωθούμε στο Ευρωπαϊκό ΔΝΤ (Ταμείο Συνοχής) με δυσμενέστατες συνθήκες, οι οποίες θα επιδείνωναν περαιτέ�

» Ηλιοτρόπιο

01:11
Φλερτάρει με τους 24°C η Ζαχάρω ...
» Ηλιοτρόπιο

Φλερτάρει με τους 24°C η Ζαχάρω Υψηλές θερμοκρασίες καταγράφονται την Δευτέρα 8/3 στην Ηλεία. Ο αυτόματος μετεωρολογικός σταθμός του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών στην Ζαχάρω καταγράφει στις 12:15 θερμοκρασία 23,7 °C!

Στις υπόλοιπες περιοχές του νομού οι μετεωρολογικοί σταθμοί καταγράφουν θερμοκρασίες στους 20 βαθμούς Κελσίου.

Περισσότερα... »
01:07
Τετρακόσιες ογδόντα ...
» Ηλιοτρόπιο

Τετρακόσιες ογδόντα οχτώ φορές έχει καταδικαστεί η Ελλάδα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, από τις οποίες, οι 320 περιπτώσεις αφορούν την υπερβολική καθυστέρηση απονομής της Δικαιοσύνης.

Περισσότερα... »
01:00
πρέπει η ΕΕ όχι μόνον να μεταρρυθμίσει το Σύμφωνο Σταθερότητας, αλλά να προχωρήσει και σε άλλες μεταρρυθμίσεις, τόσο στη ρύθμιση των χρημα
» Ηλιοτρόπιο

Ομπρέλα εγγυήσεων για την Ελλάδα»; Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι στο επίκεντρο των δημοσιευμάτων, αλλά σήμερα υπό το πρίσμα της πρότασης του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Σόιμπλε για τη σύσταση Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου.
«Κερδίζει νέους οπαδούς η ευρωπυροσβεστική για τις οικονομικές κρίσεις», «Ομπρέλα εγγυήσεων για την Ελλάδα», «Επικίνδυνα στοιχήματα», είναι ορισμένοι από τους σημερινούς τίτλους του γερμανικού τύπου που σχολιάζουν την πρόταση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για τη σύσταση ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου (ΕΝΤ).
Νόμοι που να ακυρώνουν την κερδοσκοπία
Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift:
«Επικίνδυνα στοιχήματα», είναι ο τίτλος του σχολίου της Frankfurter Rundschau για τα κερδοσκοπικά παιχνίδια: «Τι σημαίνουν όλες αυτές οι φωνές και οι απειλές κατά των κερδοσκόπων; Τι έπαθαν οι πολιτικοί στη Δύση; Μα η κερδοσκοπία ήταν πάντα αναπόσπαστο κομμάτι του αγγλοσαξονικού καπιταλισμού, που μέχρι πρόσφατα κυριαρχούσε σαν οικονομικό μοντέλο. Σύμφωνα με την ιδεολογία της ελεύθερης αγοράς θα έπρεπε μάλιστα μέσω της δυναμικής απορρύθμισης των κεφαλαιαγορών να προκαλέσουν νέα οικονομική ανάπτυξη….Τώρα όλοι έχουν βάλει στο στόχαστρο τους κερδοσκόπους. Δεν είναι δίκαιο και κυρίως απλοποιεί τους χειρισμούς των πολιτικών, όπως π.χ. της κ. Μέρκελ και Σία. Διότι οι πολιτικοί επιχειρούν να προσωποποιήσουν το κακό και να αποσπάσουν την προσοχή μας δημαγωγικά από τα δικά τους λάθη, αν και αυτοί ήταν που άνοιξαν πόρτες και παράθυρα στους κερδοσκόπους..(….) Οι κερδοσκόποι θέλουν να δοκιμάσουν πόσο ανθεκτική είναι η ΟΝΕ, πόσο αλληλέγγυα. Ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, στο οποίο φαίνεται να κατέληξε ο κ. Σόιμπλε, θα ήταν πρόοδος σε σχέση με το Σύμφωνο Σταθερότητας, γιατί στέλνει το μήνυμα: η Ευρώπη δεν εγκαταλείπει στην τύχη του κανένα μέλος της. Έτσι ακυρώνονται τα κερδοσκοπικά παιχνίδια σε βάρος μιας καταχρεωμένης χώρας – μέλους.» Και η εφημερίδα προτείνει μια κατά την εκτίμησή της βιώσιμη λύση απευθυνόμενη στην κ. Μέρκελ:«Αντί να βρίζουμε τους κερδοσκόπους, μπορούμε να θεσπίσουμε έξυπνους νόμους που να αποδυναμώνουν τις αποσταθεροποιητικές επιπτώσεις των κερδοσκοπικών παιχνιδιών και έτσι αυτά να μην είναι πια ελκυστικά. Τότε θα συμβεί κάτι καταπληκτικό κ. Μέρκελ: τα κεφάλαια των κερδοσκόπων θα διοχετευθούν στην πραγματική οικονομία και θα προκαλέσουν ανάκαμψη και ανάπτυξη.»
Καλύτερη λύση: ομπρέλα εγγυήσεων προς την Ελλάδα
Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift:
Στην οικονομική εφημερίδα του Ντίσελντορφ Handelsblatt ο οικονομολόγος Κάι Κόνραντ, διευθυντής του τμήματος Ανταγωνιστικότητας και Φορολογικού Δικαίου στο Ινστιτούτο Μαξ-Πλανκ του Μονάχου, επανέρχεται στην πρόταση των εγγυήσεων για τα ελληνικά χρέη επισημαίνοντας ότι η πρόταση Σόιμπλε δεν επαρκεί: «Εάν αποφασισθεί η οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα, τότε η πιο φθηνή και αποτελεσματική λύση είναι μια ομπρέλα εγγυήσεων..(…)Ποια θα ήταν τα αποτελέσματα; Η Ελλάδα θα αναχρηματοδοτούσε τις τρέχουσες πιστώσεις της με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Τα υψηλά καπέλα επικινδυνότητας που πληρώνει τώρα η Ελλάδα θα εκπέσουν και δεν θα απειλούν να πνίξουν τα δημοσιονομικά της…Οι κερδοσκόποι με τις επιθέσεις και τα στοιχήματά τους κατά της Ελλάδας δεν θα έβρισκαν πια καθόλου πρόσφορο έδαφος…και γενικά η ομπρέλα εγγυήσεων θα αποκλιμάκωνε πλήρως τη σημερινή κρίση. Όμως η λύση αυτή δεν είναι βιώσιμη σαν γενική και μόνιμη προοπτική κάθε οικονομικής κρίσης στην ευρωζώνη..(…) Γι’ αυτό πρέπει η ΕΕ όχι μόνον να μεταρρυθμίσει το Σύμφωνο Σταθερότητας, αλλά να προχωρήσει και σε άλλες μεταρρυθμίσεις, τόσο στη ρύθμιση των χρηματοπιστωτικών αγορών, όσο και στο σύστημα των δημοσιονομικών της Ευρώπης.»
Το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων παραμένει ανοιχτό
Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Δημήτρης Δρούτσας, ανπλ. υπΕξ
Στο σημερινό τεύχος του περιοδικού Der Spiegel δημοσιεύεται συνέντευξη του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Δρούτσα. Ο υπουργός μεταξύ άλλων αποσαφηνίζει ότι το θέμα των κατοχικών αποζημιώσεων παραμένει ανοιχτό: «Για μας το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων είναι ακόμη ανοιχτό, το δήλωσε και ο πρωθυπουργός στο ελληνικό κοινοβούλιο. Όμως δεν έχει καμία σχέση με τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης για την εξυγίανση των δημοσιονομικών της.» Ο Έλληνας υπουργός επανέλαβε τέλος για πολλοστή φορά ότι η Ελλάδα δεν ζητά ρευστό, αλλά αλληλεγγύη.

Επιμέλεια: Βιβή ΠαπαναγιώτουΥπεύθ. σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου

Περισσότερα... »
00:52
Όσον αφορά το ύψος των ελληνικών αξιώσεων εκ του Κατοχικού Δανείου, παρότι προβάλλονται διαφορετικά ποσά, ανάλογα με την πηγή προέλευσης, �
» Ηλιοτρόπιο

Η επιστροφή του Κατοχικού Δανείου: Ποιος έχει δίκιο σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο; του Αντωνη Μπρεδημα

Τις τελευταίες μέρες, και με αφορμή τα γραφέντα σε μέρος του γερμανικού Τύπου σε βάρος τις Ελλάδας, ανασύρθηκαν από τα παλιά τεφτέρια οι απαιτήσεις της Ελλάδας από τη Γερμανία για τις πολεμικές επανορθώσεις και το Κατοχικό Δάνειο. «Παλιά τεφτέρια» για τις εκάστοτε, μετά το 1997, κυβερνήσεις, αν και σταθερά στην ατζέντα οργανώσεων όπως αυτή της οποίας προεδρεύει ο Μανώλης Γλέζος. Από την άλλη πλευρά, τη γερμανική, επαναπροβλήθηκε το χιλιομασημένο επιχείρημα της εξόφλησης των ελληνικών απαιτήσεων το 1961, ύψους 115 εκ. μάρκων. Σε κυβερνητικό επίπεδο είχαμε μια --πιθανότατα «στημένη»-- απόκλιση θέσεων, με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης να θέτει το θέμα της επιστροφής του Κατοχικού Δανείου και την κυβέρνηση να «κρατά ανοικτό» το θέμα για το μέλλον. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν το ζήτημα του Κατοχικού Δανείου έχει πολιτική και μόνο διάσταση, όπως η περίπτωση των πολεμικών επανορθώσεων, ή εδράζεται σταθερά στους κανόνες του διεθνούς δικαίου.
Καταρχάς, θα πρέπει να λεχθεί ότι το Κατοχικό Δάνειο αποτελεί πράγματι «δάνειο», παρά το γεγονός ότι επιβλήθηκε στην Ελλάδα από τις δυνάμεις κατοχής (αναγκαστικό δάνειο). Στο νομικό επίπεδο, οι δυνάμεις κατοχής (Γερμανία, Ιταλία) είχαν τη δυνατότητα να αποσπάσουν από την Ελλάδα τα ποσά του δανείου ως «έξοδα κατοχής». Όμως, η ίδια η Γερμανία συνειδητοποίησε ότι η διατήρηση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας στην Ελλάδα ήταν η προϋπόθεση για την ισχυροποίησή της στη χώρα, ιδιαίτερα μετά τις εξελίξεις στο μέτωπο της Β. Αφρικής. Και αυτό δεν θα ήταν κατορθωτό με τη συνέχιση της αφαίμαξης από την Ελλάδα αυτών των τεράστιων ποσών (το κόστος κατοχής για την Ελλάδα αντιστοιχούσε στο 114% του ΑΕΠ της, ενώ σε άλλες κατεχόμενες χώρες το ποσοστό αυτό ήταν: 18% για την Ολλανδία, 24% για το Βέλγιο και 69% για τη Νορβηγία). Έτσι, προκειμένου να συνεχιστεί η χρηματοδότηση των στρατιωτικών δυνάμεων της Γερμανίας στην Ελλάδα (αλλά στην πράξη και σε άλλες περιοχές, όπως λ.χ. στη Βόρεια Αφρική), χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος του δανείου, ώστε να «ελαφρυνθεί» η κοινωνική πίεση σε βάρος των Ελλήνων, αφού τα δανεικά θα επιστρέφονταν κάποια στιγμή.
Αν και έχει προβληθεί το επιχείρημα ότι η μεθόδευση αυτή αποτελούσε ένα «νομικό τέχνασμα», κάτω από το οποίο κρύβονταν τα παραδοσιακά έξοδα κατοχής (για τα οποία δεν υπήρχε υποχρέωση επιστροφής), η πραγματικότητα είναι ότι οι ίδιες οι κατοχικές δυνάμεις είχαν αναγνωρίσει τον νομικό χαρακτήρα του δανείου: αφενός, η ίδια τη Συμφωνία της 14.3. 1942 προέβλεπε ότι «Η οριστική ρύθμιση των καταβολών της Ελληνικής Κυβέρνησης δύναται να λάβει χώραν αργότερον», αφετέρου ο ίδιος ο Χίτλερ είχε αναγνωρίσει το νομικό χαρακτήρα του Κατοχικού Δανείου και είχε δώσει εντολή να αρχίσει η διαδικασία εξόφλησης του (ήδη μέχρι το τέλος της Κατοχής είχαν εξοφληθεί δύο δόσεις του δανείου). Και, γενικά, η μεταπολεμική συμπεριφορά τόσο της Ιταλίας όσο και της Γερμανίας δείχνουν ότι θεωρούσαν το Κατοχικό Δάνειο ως πραγματικό δάνειο, και όχι ως έξοδα κατοχής.
Και ενώ η Ιταλία (με τη Συνθήκη των Παρισίων του 1947) προέβη στην εξόφληση του μέρους του Κατοχικού δανείου που της αντιστοιχούσε, η Γερμανία χρησιμοποίησε κατά καιρούς, και χρησιμοποιεί ακόμη και μέχρι σήμερα, μια σειρά από νομικά επιχειρήματα για να αποφύγει την αποπληρωμή του δανείου:
Ι. Το επιχείρημα εκ των Συμφωνιών του Πότσνταμ και των Παρισίων (1945), που προβλήθηκε το 1995 από τον γερμανό Υπουργό Οικονομικών σε ερώτηση γερμανίδας βουλευτού. Συνίσταται δε στο ότι η Ελλάδα είχε, ως νικήτρια χώρα, λάβει μέρος στη διανομή των περιουσιακών στοιχείων της ηττημένης Γερμανίας. Όμως, σύμφωνα με το άρθρο 2 της Συμφωνίας των Παρισίων, προσδιορίζεται ότι «η όποια διανομή αυτών των περιουσιακών στοιχείων» δεν προκαταλαμβάνει με τίποτε τον προσδιορισμό, στην κατάλληλη χρονική στιγμή, των μεθόδων, της διάρκειας και του συνολικού ποσού των αποζημιώσεων. Εξάλλου, ο Έλληνας αντιπρόσωπος είχε, με δήλωσή του, ρητώς διαχωρίσει το θέμα του Κατοχικού Δανείου από τις γερμανικές επανορθώσεις.
ΙΙ. Το επιχείρημα από τη Συμφωνία του Λονδίνου (1953), που συνίσταται στο ότι η εξέταση των απαιτήσεων απέναντι στη Γερμανία που πηγάζουν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο θα αναβληθεί μέχρι του οριστικού διακανονισμού των επανορθώσεων. Πρόκειται ασφαλώς για ένα επιχείρημα αναστολής της αποπληρωμής, και όχι άρνησης πληρωμής. Συνήθως, αυτός ο διακανονισμός γίνεται κατά το διεθνές δίκαιο, με τη σύναψη Συνθήκης πριν από την ενοποίηση των δύο Γερμανιών. Η ενοποίηση αυτή επήλθε το 1990. Με τη Συνθήκη δε ανάμεσα στις 4 κατέχουσες Δυνάμεις (ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Σοβιετική Ένωση) και τις 2 Γερμανίες (συνθήκη γνωστή ως «2+4»), σχετικά με τον οριστικό διακανονισμό που αφορά τη Γερμανία, όπου δεν γίνεται καμιά μνεία του θέματος των επανορθώσεων. Όμως, η συμφωνία αυτή δεν υπογράφηκε από τις άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, και επομένως διατηρεί το δικαίωμα διεκδίκησης του Κατοχικού δανείου.
ΙΙΙ. Το επιχείρημα της παραίτησης της Ελλάδας από το Κατοχικό Δάνειο, που διατυπώθηκε στη δεκαετία του 1960 και σύμφωνα με το οποίο ο τότε πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής δήλωσε, κατά την επίσκεψή του στη Βόννη (1958), ότι παραιτείται των ελληνικών αξιώσεων έναντι παροχής από τη Γερμανία στην Ελλάδα πιστώσεων ύψους 200 εκ. μάρκων. Δεν υπάρχει όμως η παραμικρή ένδειξη αυτού του γεγονότος, ο δε απεσταλμένος της Ελλάδας, Άγγ. Αγγελόπουλος, που είχε πρόσβαση στους εμπιστευτικούς φακέλους των συζητήσεων Καραμανλή-Αντενάουερ, δεν βρήκε καμιά παραίτηση από το Δάνειο.
IV. Η εκπλήρωση από τη Γερμανία της υποχρέωσης εκ του Δανείου προς την Ελλάδα. Πρόκειται για τη σύναψη της ελληνογερμανικής συμφωνίας της 18.3.1960, η οποία αφορούσε παροχή υπέρ ελλήνων υπηκόων που είχαν θιγεί από εθνοσοσιαλιστικά μέτρα διώξεων, ύψους 115 εκ. μάρκων. Για τους Γερμανούς, η συμφωνία αυτή θεωρείται ότι δεσμεύει την Ελλάδα να μην επανέλθει μελλοντικά με την απαίτηση ρύθμισης περαιτέρω ζητημάτων προερχομένων εκ των εθνοσοσιαλιστικών μέτρων. Πρόκειται ακριβώς για το επιχείρημα που ανασύρθηκε από το ντουλάπι με τις πρόσφατες δηλώσεις γερμανών επισήμων. Εκτός του ότι η εν λόγω συμφωνία αφορούσε κυρίως τους Εβραίους της Ελλάδας, το γεγονός ότι ο έλληνας πρέσβης που την υπέγραψε δήλωσε ότι η Ελλάδα επιφυλάσσεται του δικαιώματός της να προβάλει νέες απαιτήσεις, δείχνει ότι το επιχείρημα αυτό δεν έχει βάση κατά το διεθνές δίκαιο.
V. Το επιχείρημα της παραγραφής των ελληνικών αξιώσεων εκ του Κατοχικού Δανείου. Το επιχείρημα αυτό έχει προβληθεί από τη γερμανική πλευρά σε σχέση με τις πολεμικές επανορθώσεις, φαίνεται όμως ότι μπορεί να γενικευθεί, έτσι ώστε να περιλάβει και το Κατοχικό Δάνειο. Έτσι, όταν το 1995 η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε από τη Γερμανία την έναρξη διαπραγματεύσεων, κυρίως για το Κατοχικό Δάνειο, ο γερμανός υφυπουργός Εξωτερικών απάντησε ότι: «Μετά την πάροδο 50 ετών […] το πρόγραμμα των επανορθώσεων απώλεσε τη δικαιολογητική του βάση. Ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατόν να προσδοκά η ελληνική κυβέρνηση ότι η [γερμανική] κυβέρνηση θα προέλθει σε συνομιλίες για το θέμα αυτό». Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, όσον αφορά το Κατοχικό Δάνειο, που έχει διακρατικό χαρακτήρα, το διεθνές δίκαιο δεν φαίνεται να αποδέχεται την παραγραφή. Εξάλλου, ακόμη και αν υπάρχει τέτοια δυνατότητα, πάλι δεν συντρέχει λόγος παραγραφής, αφού η διατύπωση των ελληνικών αξιώσεων είχε ανασταλεί με τη Συμφωνία του 1953, κατόπιν απαιτήσεως της ίδιας της Γερμανίας. Επομένως, το χρονικό σημείο από το οποίο θα μπορούσε «να τρέξει» η παραγραφή θα ήταν το 1990, έτος της ενοποίησης των δύο Γερμανιών. Αλλά, και πάλι, η παραγραφή αυτή έχει διακοπεί οριστικά με ρηματική διακοίνωση της Ελλάδας προς Γερμανία το 1995, όπου επισήμως τέθηκε το θέμα της επιστροφής του Κατοχικού Δανείου.
***
Όσον αφορά το ύψος των ελληνικών αξιώσεων εκ του Κατοχικού Δανείου, παρότι προβάλλονται διαφορετικά ποσά, ανάλογα με την πηγή προέλευσης, το ποσό αυτό φαίνεται, σύμφωνα με λογικούς υπολογισμούς, να κυμαίνεται γύρω στα 400-450 εκ. σταθερά μεταπολεμικά μάρκα. Το βασικότερο όμως ζήτημα είναι αυτό των τόκων, από το 1944 μέχρι σήμερα. Συγκεκριμένα, μέθοδος υπολογισμού τους σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο δεν υπάρχει. Ο υπολογισμός που έχει γίνει λαμβάνει υπόψη ένα μικρό επιτόκιο της τάξεως του 3%. Με βάση αυτή τη μέθοδο, υπολογίζεται ότι οι τόκοι για τη Γερμανία από το 1944 μέχρι το 1994 ανέρχονται στο ποσό των 3,5 δισ. δολαρίων. Σ’ αυτό το ποσό θα πρέπει να προστεθούν οι τόκοι των ετών 1995-2010, οπότε το ύψος τους ανεβαίνει σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα.

Ο Αντώνης Μπρεδήμας διδάσκει διεθνές δίκαιο στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών

Περισσότερα... »
Πύργος - Ηλεία, 08.03.2010
03:38
Η χώρα που είναι πιο πιθανό να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη δεν είναι η Ελλάδα, η Ισπανία, ή η Πορτογαλία, αλλά η Γερμανία.
» Ηλιοτρόπιο

Έξοδος και υποτίμηση ; Δευτέρα, 08 Μάρτιος 2010 01:25
Διχογνωμία επικρατεί στις δύο πλευρές του Ατλαντικού για το αν η ενδεχόμενη εγκατάλειψη του ενιαίου νομίσματος και η επιστροφή σε ένα υποτιμημένο εθνικό νόμισμα θα βοηθούσε τις προβληματικές οικονομίες της Ευρωζώνης να επιλύσουν τα αδιέξοδά τους. Το ερώτημα δηλαδή έχει να κάνει με το πώς χώρες όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία αλλά ίσως και η Ιρλανδία, με τους χαμηλούς μισθούς και τα άλλα κόστη παραγωγής, μπορούν να συμπορευτούν με την πιο ανταγωνιστική οικονομία της Ευρωζώνης, τη Γερμανία.
Πριν την έλευση του ευρώ η συνήθης απάντηση σε ένα τέτοιο πρόβλημα ήταν η υποτίμηση του νομίσματος. Σήμερα όμως το κόστος μιας νομισματικής υποτίμησης θεωρείται απαγορευτικά υψηλό.Η νομισματική υποτίμηση θα μπορούσε από τη μια στιγμή στην άλλη να οδηγήσει σε ένα κύμα στάσης πληρωμών των τίτλων σε ευρώ. Ακόμα και η απλή προοπτική της αποχώρησης μιας χώρας από την Ευρωζώνη είναι πολύ πιθανόν να προκαλέσει μια χρηματοπιστωτική καταιγίδα σε βάρος της. Να οδηγήσει σε αυτό που ο Μπάρι Άιχενγκριν του πανεπιστημίου της Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια έχει περιγράψει ως ‘η μητέρα όλων των χρηματοπιστωτικών κρίσεων’.
Ας αφήσουμε επί του παρόντος το θέμα της καταιγίδας κι ας μείνουμε στο θέμα της νομισματικής υποτίμησης. Θα ήταν αποτελεσματική; Στην Αμερική υπάρχουν πολλοί διαπρεπείς οικονομολόγοι που έχουν υποστηρίξει ότι η υποτίμηση θα βοηθούσε τις χώρες -‘αδύναμους κρίκους’ της Ευρωζώνης. Για παράδειγμα ο Πολ Κρούγκμαν του Πανεπιστημίου του Πρίνστον λέει ότι η συγκεκριμένη επιλογή «θα είχε νόημα σε μακροοικονομικό επίπεδο», ενώ ο Μάρτιν Φελντστάιν του Χάρβαρντ πιστεύει ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να «βγει προσωρινά από την Ευρωζώνη» και να προσχωρήσει ξανά στο ευρώ αργότερα με μια πιο ανταγωνιστική ισοτιμία.
Ο Ντέσμοντ Λάχμαν του American Enterprise Institute θεωρεί ότι η Ισπανία και οι άλλες χώρες της Ευρωζώνης θα εμφανίσουν ισχυρές αντιστάσεις σε μια υποτίμηση. Αλλά με δεδομένη τη χαμηλή ή και μηδενική ανάπτυξη που καταγράφουν εδώ και χρόνια, μια ισχυρή νομισματική υποτίμηση θα μπορούσε να αποδειχτεί το τελευταίο τους καταφύγιο προκειμένου να δώσουν ώθηση στην οικονομία τους. Αλλά στην Ευρώπη, ακόμα κι εκείνοι που δεν πιστεύουν στο ευρώ εκτιμούν ότι η υποτίμηση δεν θα δώσει καμιά λύση. Και ο επικεφαλής οικονομολόγος της Citigroup, Willem Buiter, έχει δώσει μια εξήγηση για αυτή τη διαφορά μεταξύ ευρωπαϊκών και αμερικανικών προσεγγίσεων. Το πώς βλέπεις το θέμα έχει τελικά να κάνει με τη χώρα προέλευσής σου.
Δεν είναι τυχαίο, υποστηρίζει ο Buiter, κάποτε μέλος της επιτροπής νομισματικής πολιτικής της Τράπεζας της Αγγλίας, ότι οι οπαδοί της νομισματικής υποτίμησης βρίσκονται ως επί το πλείστον στις ΗΠΑ. Η συγκεκριμένη σχολή οικονομολόγων, υποστηρίζει, είναι εξοικειωμένη με την αμερικανική οικονομία όπου το εξωτερικό εμπόριο αντιπροσωπεύει μικρή αναλογία του συνολικού οικονομικού παραγόμενου προϊόντος και όπου κυριαρχούν αυτά που αποτελεί ‘μακροπρόθεσμες ονομαστικές ακαμψίες’. Με άλλα λόγια, η υποτίμηση αποδίδει στην αμερικανική οικονομία γιατί εκεί οι εισαγωγές αντιπροσωπεύουν μικρό κομμάτι της οικονομίας, έτσι οι αυξήσεις τιμών που προκαλούνται από την υποτίμηση δεν έχουν σημαντικό αντίκτυπο στα πορτοφόλια. Ο όρος ‘ονομαστικές ακαμψίες’ σημαίνει πώς είναι δύσκολο για τους εργαζομένους των ΗΠΑ που αμείβονται σε δολάρια να αυξήσουν τους μισθούς τους ως αντιστάθμισμα της πτώσης των όρων ζωής.

Οι συγκεκριμένοι οικονομολόγοι όμως, συνεχίζει, είναι ελάχιστα εξοικειωμένοι με τις πραγματικότητες της Ευρωζώνης και των κρατών μελών της που αντιμετωπίζουν ‘δημοσιονομικές προκλήσεις και προβλήματα ανταγωνιστικότητας’. Τα κράτη αυτά, συνεχίζει, είναι «μικρές ανοικτές οικονομίας με επίμονες πραγματικές ακαμψίες και πολύ περιορισμένες ονομαστικές ακαμψίες». Τι σημαίνει αυτό: στις ανοιχτές οικονομίες ο αντίκτυπος των εισαγωγών στο εγχώριο επίπεδο τιμών είναι πολύ μεγαλύτερος απ' ό,τι στις κλειστές οικονομίες. Ο όρος ‘πραγματικές ακαμψίες’ σημαίνει πως οι εργαζόμενοι αντιστέκονται στην μείωση των πραγματικών εισοδημάτων τους μέσω συλλογικών διαπραγματεύσεων, για παράδειγμα. Ο όρος ‘περιορισμένες ονομαστικές ακαμψίες’ ενέχει το ότι κατά κανόνα οι εργαζόμενοι διαπραγματεύονται επιτυχώς την αύξηση των εισοδημάτων τους.
(Στην πραγματικότητα οι οικονομίες της Ευρωζώνης εμφανίζουν διαφορετικό βαθμό ανοίγματος. Η Ελλάδα αποτελεί μια από τις λιγότερο ανοικτές οικονομίες όπου το εξωτερικό εμπόριο για αγαθά και υπηρεσίες αντιπροσωπεύει το 28% του ΑΕΠ της, έναντι 75% της Ιρλανδίας, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ. Αλλά το εξωτερικό εμπόριο για τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι μόλις 14%). Ως συνέπεια της δομής των συγκεκριμένων οικονομιών, ο Buiter υποστηρίζει: «Για την Ελλάδα και τις άλλες οικονομίες της Ευρωζώνης, μία ισχυρή μείωση της αξίας του νέου νομίσματος – που θα υιοθετούσε μετά την ενδεχόμενη έξοδο από το ευρώ – έναντι των άλλων νομισμάτων θα είχε ως συνέπεια την εξίσου απότομη μείωση της αξίας του νέου νομίσματος στο εσωτερικό της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα υπήρχε κανένα κέρδος σε επίπεδο ανταγωνιστικότητας και ότι το πράγμα θα κατέληγε μόνο σε ολοκληρωτικό σάρωμα των ήδη ορισμένων σε ευρώ προϋπολογισμών του κράτους, των τραπεζών, των εταιριών και των νοικοκυριών». Όλα τα κέρδη της νομισματικής υποτίμησης σύντομα θα αντισταθμίζονταν από την αύξηση των μισθών και των άλλων συντελεστών κόστους και η χώρα θα επέστρεφε λίγο ως πολύ στο ίδιο σημείο από όπου ξεκίνησε, έχοντας πληρώσει και το κόστος μιας οριακής χρηματοπιστωτικής αναταραχής.
Το συμπέρασμα εν τέλει για την Ελλάδα, την Ισπανία και τους άλλους αδύναμους κρίκους της Ευρωζώνης είναι πως για να μπορέσουν να ανταγωνιστούν τη Γερμανία θα πρέπει να αποκτήσουν μια ευέλικτη αγορά εργασίας και να εισαγάγουν άλλες μεταβολές για να τονώσουν την πλευρά της προσφοράς των οικονομιών τους. Διαφορετικά η μόνη τους εναλλακτική είναι η πολύ χαμηλή ανάπτυξη που κινδυνεύει να μετατρέψει ολόκληρες χώρες σε εθνικά ανάλογα της Δυτικής Βιρτζίνια. Ή σε διαφορετική περίπτωση απλά να περιμένουν με την ελπίδα ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα αποφασίσει κάποτε ότι ο πληθωρισμός δεν είναι τόσο κακός τελικά. Ή να περιμένουν την ημέρα που οι Γερμανοί θα παραιτηθούν από τον οικονομικό πουριτανισμό τους και θα αποφασίσουν να γίνουν οπαδοί του καταναλωτισμού.
Το τελευταίο αυτό όμως δεν είναι και ό,τι πιο πιθανό, αν κρίνουμε από τους αριθμούς που δημοσίευσε την περασμένη βδομάδα η γερμανική στατιστική υπηρεσία. Ο μέσος μισθός στη Γερμανία μειώθηκε πέρυσι κατά 0,4%, ενώ οι αμοιβές στη βιομηχανία είχαν πτώση 3,6%. Η κάμψη αυτή έχει εν μέρει να κάνει με μεταβολές της προσωρινής απασχόλησης αλλά συνάμα υποδεικνύει ότι το 2009 η Γερμανία θα ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά της έναντι των εταίρων της της Ευρωζώνης παρά θα την μειώσει.
Στο συμπεράσματά του ο Buiter καταλήγει: Η χώρα που είναι πιο πιθανό να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη δεν είναι η Ελλάδα, η Ισπανία, ή η Πορτογαλία, αλλά η Γερμανία. Υποστηρίζει ότι η γερμανική πολιτική έχει αλλάξει. Ο ‘ομφάλιος λώρος’ με την Ε.Ε. και τους θεσμούς της που χαρακτήριζαν τη γερμανική πολιτική τάξη για 5 δεκαετίες «ανήκει στο παρελθόν και είναι απίθανο να δούμε την επιστροφή του», καταλήγει.

Περισσότερα... »

03:02

Όσο η χώρα βρίσκεται υπό το καθεστώς του ευρώ είναι υποχρεωτικά εκτεθειμένη στις πιέσεις, τους εκβιασμούς και τις επιδρομές της διεθνούς κ

» Ηλιοτρόπιο

02:29
ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ... ...
» Ηλιοτρόπιο

ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ...
1. Δανείζουμε εμείς (οι Έλληνες) την Ελλάδα άμεσα. Έχουμε για να λέμε την αλήθεια, αρκετές καταθέσεις για να καλύψουμε αρκετούς ακόμα μήνες. Ταυτόχρονα, δίδοντας εξωφρενικά προνόμια στους Κινέζους (λιμάνι και ζώνη ελευθέρου εμπορίου για ίδρυση μονάδων συναρμολόγησης και "εξευρωπαϊσμού" των προϊόντων τους) τους πουλάμε 40 με 50 δις ευρώ ομολόγα. Ένα μεγάλο μέρος των Ευρώ που μαζεύει η Κυβέρνηση από τα παραπάνω το μετατρέπει σε δολάρια (δείτε το γιατί στο 4) 2. Καλούμε το ΔΝΤ για τα υπόλοιπα. Θα πληρώσουμε κατιτίς παραπάνω αλλά θα απολαύσουμε τα μούτρα των "Εταίρων" όταν καταλάβουν ότι η Ευρωπαϊκή τους Ένωση είναι ένα μάτσο κουρελόχαρτα. Θα απολαύσουμε επίσης μια άνευ προηγουμένου ξεφτίλα της Κομισιόν και των καρεκλοκενταύρων της. 3. Αναθεωρούμε τις παραγγελίες οπλικών συστημάτων από τους φίλους Ευρωπαίους. 4. Καλούμε την Κομισιόν να δει το θέμα εξόδου μιας χώρας από τη Ζώνη του Ευρώ, μια και αυτό δεν προβλέπεται πουθενά. Με το που θα κυκλοφορήσει η είδηση το Ευρώ θα χάσει το 30% της αξίας του ως προς το δολάριο. Στο σημείο αυτό η Ελληνική Κυβέρνηση πουλάει τα δολάρια και αγοράζει Ευρώ. Το κέρδος είναι 25% (με τις προμήθειες) και οι Γερμαναράδες το φυσάνε και δεν κρυώνουν. 5. Εν τω μεταξύ σοβαρευόμαστε και δουλεύουμε και πληρώνουμε φόρους. 6. Συνάπτουμε συνθήκη με την Τουρκία σύμφωνα με την οποία δίνουμε Ελληνική (άρα και Ευρωπαϊκή) υπηκοότητα σε όποιον Τούρκο πολίτη έχει συγγένεια μέχρι β'''' βαθμού με Τούρκους που εκτοπίστηκαν κατά την ανταλλαγή πληθυσμών. Όλοι αυτοί την επόμενη μέρα παίρνουν το αεροπλάνο για τη Γερμανία... Ταυτόχρονα θεσπίζουμε ακόμα πιο εύκολα κριτήρια ελληνοποίησης (με παράβολο 3.000 Ευρώ) των παράνομων προσφύγων. Και αυτοί παίρνουν την επόμενη μέρα το τραίνο για τη Γερμανία και Γαλλία. Με τρόμο βλέπουν οι Εταίροι εισροή 15.000 χιλιάδων μουσουλμάνων την εβδομάδα με Ελληνικά διαβατήρια. 7. Η Κομισιόν απελπισμένη καλεί τους Εταίρους να αναθεωρήσουν τη στάση τους για την Ελλάδα, όλοι όμως βλέπουν ότι είναι αργά. 8. Η Ελλάδα αιτείται αποχώρησής της από το Ευρώ. Ακολουθούν και η Ιταλία και Ισπανία που υποφέρουν χρόνια από το σκληρό Ευρώ και την κηδεμονία των Γερμανών. Το Ευρώ καταρρέει. Η Κομισιόν παραιτείται σύσσωμη. Οι Άγγλοι κατηγορούν Γερμανία και Γαλλία ότι τα έκαναν σκ…ά και ζητούν επειγόντως αναθεώρηση των Συνθηκών. 9. Έχουμε φτάσει το Δεκέμβριο του 2012. Οι Γερμανοί κατάλαβαν ότι τα έβαλαν με λάθος Motherfucker. Μερικές μέρες αργότερα φτάνει το τέλος του κόσμου. Όχι για όλους όμως, οι Έλληνες (και τα υπόλοιπα 15 εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο) έχουν μεταφερθεί με τα διαστημόπλοια των Ελ στον Άλφα του Κενταύρου. Μαζί τους σώθηκαν και μερικές ξέμπαρκες Γερμανίδες που είχαν παντρευτεί κάτι γκαρσόνια από την Μύκονο...

Περισσότερα... »
Πύργος - Ηλεία, 07.03.2010
23:02
« Face à cette situation difficile, les principaux acteurs sur la scène européenne, nous sommes décidés à faire ce qu’il faut pour que la Grèce ne soit pas isolée »
» Ηλιοτρόπιο

Sarkozy assure Papandréou d'une volonté européenne d'aider Athènes Le Premier ministre grec s'est rendu à Paris, ce dimanche, pour obtenir le soutien de la France à la cure d'austérité qu'il impose à son pays. Le président français l'a assuré de la volonté de l'Europe d'aider la Grèce en cas de besoin. Par Dépêche (texte) REUTERS - Le Premier ministre grec George Papandréou a estimé dimanche qu’il existait une volonté politique au niveau européen pour venir en aide à son pays si cela s’avérait nécessaire.
S’exprimant à l’issue d’une rencontre avec Nicolas Sarkozy, il a indiqué qu’il avait entendu lors de cet entretien qu’une « volonté politique existe, et pas seulement de la part du président Sarkozy », pour aider la Grèce si celle-ci rencontrait éventuellement des problèmes de financement.
Le président français a fait état pour sa part de « moyens concrets, précis » sur lesquels il n’a rien voulu dire pour montrer que « la Grèce est soutenue dans tous les aspects de ses demandes éventuelles ».
« Face à cette situation difficile, les principaux acteurs sur la scène européenne, nous sommes décidés à faire ce qu’il faut pour que la Grèce ne soit pas isolée », a-t-il ajouté.

Περισσότερα... »
18:27
[nt]
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
18:05
Μια κοινωνικά δικαιότερη λύση: προσωρινή διακοπή εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους : Μια τέτοια κίνηση δεν σημαίνει βέβαια εγκατάλειψη του
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
18:02
η αναστολή της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους και η αναδιαπραγμάτευσή του. Η κίνηση δηλαδή που ονομάζεται «πτώχευση» μιας χώρας φορτισμ
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
17:58
Η στάση πληρωμών του δημοσίου δεν επάγεται την ηθική απαξία που επιφέρουν οι χρεοκοπίες των ιδιωτών . Υπάρχει συσχέτιση, στη μακρά διάρκε�
» Ηλιοτρόπιο

Ευτυχώς... επτωχεύσαμεν, του Σπύρου ΜαρκέτουBy Ελένη ΜπέλλουCreated 09/02/2010 - 07:53 Η εξέγερση της νεολαίας ανοίγει έναν νέο κύκλο εξελίξεων στη χώρα μας και ενδεχομένως στην Ευρώπη. Χαρακτηριστικά του στοιχεία η ρήξη των νέων με τη μοίρα που τους επιφυλάσσεται και η ριζοσπαστικοποίηση πολλών από αυτούς, η μαζική κινητοποίηση, η πολιτικοποίηση στρωμάτων που ώς πρόσφατα λίγο ενδιαφέρονταν για τα κοινά, η εκτεταμένη και δημόσια ενεργοποίηση των μεταναστών, η ενίσχυση της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς, και η σύγκρουση της αυταρχικής λογικής των ομάδων που νέμονται το κράτος με μαχητικές διεκδικήσεις εκδημοκρατισμού της κοινωνικής ζωής και προστασίας των πολιτικών δικαιωμάτων.
Οι συνέπειες τούτου του σεισμού γίνονται ακόμη πιο απρόβλεπτες καθώς πλαισιώνεται από πολλαπλές κρίσεις: παγκόσμια οικονομική ύφεση που δημιουργεί ολοένα πιο εκρηκτικές συνθήκες στέρησης, ανασφάλειας και κοινωνικής πόλωσης· γεωπολιτική ρευστότητα, η οποία αποτυπώθηκε στην πρόσφατη αποτυχία του ΝΑΤΟ στη Γεωργία και την επακόλουθη παράλυσή του· και, τέλος, ιδεολογική σύγχυση αφότου κατέρρευσαν τα ακραία ιδεολογήματα που ώς χτες κυριαρχούσαν στη Δύση -- ο ψευδεπίγραφος «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» και η άλλο τόσο ψευδώνυμα φιλελεύθερη «συναίνεση της Ουάσιγκτον» που καθαγίαζε παντού την άκρατη κυριαρχία του κεφαλαίου και τις «δομικές μεταρρυθμίσεις» υπέρ των αγορών (δηλαδή των πλούσιων).
Κινητοποιώντας ολόκληρη την κοινωνία, η εξέγερση των νέων περιπλέκει αυτό που θα είναι το κρίσιμο πολιτικό στοίχημα των ερχόμενων μηνών, δηλαδή την προσπάθεια μετακύλισης των βαρών της οικονομικής κρίσης στους ώμους των ασθενέστερων. Καθώς αναγνωρίζεται ξανά η αναγκαιότητα κρατικής παρέμβασης στην οικονομία, το ποιος πληρώνει τι στο κράτος και ποιος εισπράττει πόσα από αυτό γίνεται κεντρικό πολιτικό ζήτημα. Αλλά αυτά που πρέπει πια να πληρωθούν είναι πάρα πολλά, και τα δημόσια έσοδα δεν αρκούν. Ο φετινός προϋπολογισμός προβλέπει ελλείμματα που, για να καλυφθούν, δεν φτάνουν κάποια σωστά και αναγκαία μέτρα δημοσιονομικής σωφροσύνης, τα οποία άλλωστε για την ώρα ούτε καν συζητιούνται, όπως η επείγουσα επανεξέταση από μηδενική βάση των δαπανών του υπουργείου Άμυνας (προϋπολογισμός για το 2009: 6,5 δις) ή η κοινωνικά δίκαιη φορολόγηση της Εκκλησίας και των τραπεζών, ενδεχομένως με την παραδοσιακή μέθοδο των βυζαντινών αυτοκρατόρων που τόσο δημοφιλείς ξανάγιναν τελευταία, δηλαδή την επιβολή έκτακτων εισφορών (γιατί αυτό ακριβώς ήταν το λιώσιμο των δισκοπότηρων και οι δημεύσεις των περιουσιών των τραπεζιτών).
Ένα κακό και δύο εφιαλτικά σενάρια για τα ελλείμματα
Τα ελλείμματα όμως που προβλέπονται για το 2009 είναι κυριολεκτικά άλλης τάξης, τουλάχιστον 45 δις, ίσως και 50 δις. Η κυβέρνηση δεν ξέρει πώς θα βρει τα χρήματα. Ελπίζει να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό εκδίδοντας ομόλογα, αλλά οικονομικοί αναλυτές βλέπουν γι’ αυτά «ένα κακό και δύο εφιαλτικά σενάρια». Το απλώς κακό, στο οποίο προσβλέπει η κυβέρνηση, είναι να βρουν δανειστές με επαχθέστατους για το δημόσιο όρους και δίνοντας στις τράπεζες νέα προνόμια. Αν το φιλόδοξο αυτό σχέδιο αποτύχει, συζητιέται να φτιαχτεί ένας νέος μηχανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να μας επιβάλει σκληρά μέτρα περιορισμού των κρατικών δαπανών και του δημόσιου χρέους. Πού και πού, κάποιοι δημοσιογράφοι μας φωτίζουν για το τι γίνεται πίσω από τα σύννεφα αδιαφάνειας που περιβάλλουν τις σχετικές διαπραγματεύσεις. Στ’ αλήθεια η Κομισιόν «περιμένει από την Ελλάδα να εφαρμόσει ένα περιοριστικό μάλλον πρόγραμμα, παρά την κρίση και την υποχώρηση του ρυθμού ανάπτυξης»;1 Πρέπει, δηλαδή, να περικοπούν όλες οι κοινωνικές δαπάνες και να μπει φυτίλι στη δημοκρατία και την κοινωνική συνοχή για να πληρωθούν κατά προτεραιότητα οι δανειστές τα 41,7 δις που κρατά γι’ αυτούς ο φετινός προϋπολογισμός; Κάτι τέτοιο, βέβαια, σημαίνει καταστροφική και βίαιη υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου και υπόσχεται, οδηγώντας τη χώρα δεκαετίες πίσω, εντάσεις τέτοιες που δεν έχουμε ξαναδεί από τον καιρό του Εμφυλίου.
Υπάρχει και το πιο αισιόδοξο σενάριο, ότι η Κομισιόν μάς ζητά απλώς να προσφύγουμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ο πρόεδρός του μοιάζει να έχει απαρνηθεί τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό που ήταν ώς τώρα σήμα κατατεθέν του και ζητά πλέον από τις κυβερνήσεις να ξοδέψουν και να δανειστούν, τονίζοντας ότι η αύξηση του δημόσιου χρέους είναι η «λιγότερο κακή λύση» στη χειρότερη οικονομική συγκυρία των τελευταίων εβδομήντα χρόνων.2 Με άλλα λόγια, η σύγχυση στις Βρυξέλλες και τη Νέα Υόρκη δεν είναι μικρότερη απ’ ό,τι στην Αθήνα. Οι ιθύνοντες, αμήχανοι και διχασμένοι, προτείνουν διαμετρικά αντίθετες λύσεις, που κυμαίνονται από έναν εμβαλωματικό κεϋνσιανισμό ώς έναν ανάλγητο νεοφιλελευθερισμό παλαιάς κοπής, αλλά έχουν κοινό παρονομαστή την προστασία των συμφερόντων των δανειστών.
Μια κοινωνικά δικαιότερη λύση: προσωρινή διακοπή εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους
Ωστόσο οι λύσεις αυτές, που συζητιούνται τώρα κατ’ ιδίαν για να μας επισκεφτούν αύριο σαν αναπόφευκτες, «Δεν υπάρχει άλλη λύση!», με την ελπίδα ότι θα σκύψουμε το κεφάλι ζαλισμένοι και θα τις δεχτούμε, δεν είναι στ’ αλήθεια οι μόνες που έχουμε μπροστά μας. Στην πραγματικότητα, υπάρχει και μια άλλη λύση που μένει στα αζήτητα, μια κομψή, ιστορικά δοκιμασμένη και κοινωνικά πολύ πιο δίκαιη λύση, την οποία τα κράτη χρησιμοποιούν με αξιοσημείωτη κανονικότητα εδώ και πολλούς αιώνες, και όχι σπάνια στις ημέρες μας. Στη χώρα μας έχει εφαρμοστεί παλιότερα, με μεγάλη επιτυχία, από αστούς πολιτικούς του διαμετρήματος του Χαρίλαου Τρικούπη και του Ελευθέριου Βενιζέλου. Η λύση αυτή θωρακίζει τη δημοκρατία, αποτρέποντας την εσωτερική πόλωση και διασφαλίζοντας το κοινωνικό μας κεφάλαιο. Ωστόσο, λίγο συζητιέται και δύσκολα εφαρμόζεται, ακριβώς επειδή ρίχνει τα βάρη στους ώμους των ισχυρών και όχι των αδύνατων. Για τον ίδιο λόγο προϋποθέτει, για να επιβληθεί, πολιτική τόλμη, εγρήγορση του λαού και μαζική κινητοποίηση.
Μιλώ για την προσωρινή διακοπή της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους και την αναδιαπραγμάτευση των όρων αποπληρωμής του. Μια τέτοια κίνηση μεταφέρει άμεσα σημαντικούς πόρους από τα θυλάκια των πλούσιων στην εσωτερική κατανάλωση και επένδυση, τονώνοντας έτσι την εσωτερική ζήτηση, εκτονώνοντας την κοινωνική ένταση και θέτοντας προϋποθέσεις για ανάπτυξη την επόμενη περίοδο. Στην Ελλάδα του 2009 αυτό μπορεί να σημαίνει την ανάσυρση ενός ποσού ώς 41,7 δις από τις μαύρες τρύπες των τραπεζών για την κάλυψη άμεσων αναγκών της παιδείας, της υγείας, της κοινωνικής πρόνοιας, της αποκατάστασης της οικολογικής ισορροπίας και της δημιουργίας υποδομής. Ή, εναλλακτικά, για την αποφυγή του νέου και επαχθέστατου δανεισμού.
Όπως και αν έχει το πράγμα, χάρη στην εξέγερση της νεολαίας, που έδειξε πόσο επισφαλής ήταν η κοινωνική ηρεμία που είχαμε ώς χτες, μοιάζουν να ωριμάζουν γοργά οι πολιτικές συνθήκες για την προβολή ενός τέτοιου αιτήματος. Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν. Σημαντικό είναι όμως ν’ αντιληφθούμε εγκαίρως, προτού περιοριστικές πολιτικές πλήξουν ανεπανόρθωτα την κοινωνική συνοχή, πως είναι επιθυμητή, εφικτή και ίσως αναγκαία για την προάσπιση της δημοκρατίας η αναστολή της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους και η αναδιαπραγμάτευσή του. Η κίνηση δηλαδή που ονομάζεται «πτώχευση» μιας χώρας φορτισμένα και παραπλανητικά: τα κράτη που δηλώνουν «Δυστυχώς, επτωχεύσαμεν!» δεν είναι εμπορικές εταιρείες ούτε έχουν τις ίδιες λειτουργίες ή τους ίδιους σκοπούς με αυτές. Από νομική άποψη, μάλιστα, βρίσκονται σε ριζικά διαφορετική θέση από τις εταιρείες που χρεοκοπούν, καθώς δεν νοείται κατάσχεση σε βάρος τους ούτε υπάρχουν δικαστήρια που να μπορούν να εκδώσουν εκτελεστές αποφάσεις εναντίον τους. Αν αυτοί που κυβερνούν στ’ όνομα του λαού θελήσουν επιτέλους να προτάξουν τις δικές του ανάγκες και να βάλουν σε δεύτερη μοίρα εκείνες των δανειστών, μόνο πολιτικά μπορεί ν’ ανατραπεί η απόφασή τους.
Μια τέτοια κίνηση δεν σημαίνει βέβαια εγκατάλειψη του καπιταλισμού. Αντίθετα, συνοδεύεται πάντοτε, αργά η γρήγορα, από μια πιο ρεαλιστική συμφωνία με τους δανειστές, η οποία εγκαινιάζει μια νέα περίοδο χρηματοπιστωτικής ομαλότητας. Το ενδεχόμενο της στάσης πληρωμών προεξοφλείται άλλωστε σε κάθε συμφωνία δανείου, και ο δανειστής αποζημιώνεται προκαταβολικά για τον κίνδυνο που διατρέχει υψώνοντας ανάλογα το επιτόκιο· ακριβώς γι’ αυτόν το λόγο το «spread» των επιτοκίων των ελληνικών κρατικών ομολόγων σε σχέση με άλλα τινάχτηκε πρόσφατα στα ύψη, επειδή οι τραπεζίτες και οι επενδυτές αντιλαμβάνονται πολύ καλά ότι δεν είναι ουτοπικό αλλά απεναντίας άκρως ρεαλιστικό το ενδεχόμενο να μην πληρωθούν εγκαίρως και να χρειαστεί να ξανασυζητήσουν τους όρους δανεισμού. Αλλά με το κράτος δεν συζητούν από θέση ισχύος, όπως συζητούν μαζί σας και μαζί μου· αντίθετα, το κράτος μπορεί να τους μιλήσει από θέση ισχύος εφόσον συντρέχουν οι πολιτικές προϋποθέσεις, αν δηλαδή βρίσκεται στα χέρια δυνάμεων που προτάσσουν τις ανάγκες της δημοκρατίας και τα συμφέροντα του λαού, και στηρίζονται στην αναγκαία μαζική κινητοποίηση.
Πολύ καλά όλα αυτά για να είναι αληθινά; Δεν έχει παρενέργειες μια τέτοια κίνηση; Οι κίνδυνοι που επάγεται, σύμφωνα με τη σχετική βιβλιογραφία,3 είναι, στη δική μας περίπτωση, μάλλον θεωρητικοί. Ο βασικός είναι ο αποκλεισμός από τις διεθνείς χρηματαγορές, οι οποίες ωστόσο έτσι και αλλιώς μοιάζουν πλέον να παραλύουν παγκόσμια και σίγουρα δεν είναι φέτος πρόθυμες να μας δανείσουν με λογικούς όρους. Δεύτερος είναι η διαταραχή στις συναλλαγές που φέρνει η αναστολή πληρωμών σε χώρες με αδύνατο νόμισμα, αλλά από αυτήν το ευρώ μάς προστατεύει. Άλλα σημαντικά ρίσκα δεν αναφέρονται· σαφώς μεγαλύτερους κινδύνους σημαίνει η λύση που προτείνει η Κομισιόν.
Μια λύση που εφαρμόζεται σιωπηλά
Γιατί λοιπόν, ρωτά κανείς τώρα ρητορικά, τα κράτη δεν διαλέγουν συχνότερα αυτήν τη λύση; Η απάντηση εδώ είναι: μα φυσικά την διαλέγουν, απλώς δεν συμφέρει τους δανειστές να μαθεύεται αυτό. Παραπάνω από σαράντα επεισόδια στάσης πληρωμών και αναδιαπραγμάτευσης του δημόσιους χρέους σημειώθηκαν μετά το 1970. Σύμφωνα με τις παγκόσμιες αυθεντίες στο ζήτημα, «η σειριακή αναστολή της εξυπηρέτησης του εξωτερικού χρέους, δηλαδή η επανειλημμένη κήρυξη του κράτους σε πτώχευση, αποτελεί τον κανόνα σε όλες τις περιοχές του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης και της Ασίας και της Ευρώπης».4 Για παράδειγμα, η αδιάκοπη οικονομική άνθηση στη Ρωσία μετά το 1998 εγκαινιάστηκε με την κήρυξη του δημοσίου σε πτώχευση. Τον μισό καιρό από το 1970 και μετά η Αργεντινή και η Βραζιλία βρίσκονται σε τούτην ακριβώς την κατάσταση, αλλά αυτό δεν εμποδίζει τις οικονομίες τους ν’ αναπτύσσονται δυναμικά.5 Στην ίδια θέση βρέθηκε και το ελληνικό κράτος για παραπάνω από το ένα τέταρτο της ύπαρξής του, πενήντα χρόνια, αλλά ούτε και εμείς δεν φαίνεται να πάθαμε τίποτε.6 Αντίθετα, όπως μας εξηγεί ο Μαρκ Μαζάουερ στην κλασική του μελέτη για τη μεσοπολεμική Ελλάδα,7 μετά την πτώχευση του 1932 (την οποία ο Βενιζέλος αποφάσισε πολύ αργά, μόνον αφού πρώτα της είχε αντισταθεί με νύχια και με δόντια, στραγγίζοντας από ρευστότητα την αγορά και χάνοντας την υποστήριξη των οπαδών του), η οικονομία ξαναζωντάνεψε. Ενεργοποιήθηκαν πόροι που νωρίτερα παραμελούνταν, η γεωργική και η βιομηχανική παραγωγή αυξήθηκαν γοργά φέρνοντας τη χώρα τρίτη παγκόσμια σε ρυθμό βιομηχανικής ανάπτυξης, μετά τη Σοβιετική Ένωση και την Iαπωνία, και γενικά σημειώθηκε θεαματική ανάκαμψη, προκαλώντας έκπληξη στους (φιλελεύθερους) παρατηρητές.
Η στάση πληρωμών του δημοσίου δεν επάγεται την ηθική απαξία που επιφέρουν οι χρεοκοπίες των ιδιωτών, καθώς οφείλεται κυρίως σε παράγοντες του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος, και κατεξοχήν σε μεταβολές στις τιμές των εμπορευμάτων και τα επιτόκια,8 αυτό δηλαδή που συνέβη τα τελευταία χρόνια. Υπάρχει μάλιστα σαφής συσχέτιση, στη μακρά διάρκεια, μεταξύ ελεύθερης διακίνησης των κεφαλαίων και εκδήλωσης καταστάσεων οι οποίες επιβάλλουν στάση πληρωμών του δημόσιου χρέους,9 κάτι το οποίο θα έπρεπε βέβαια να γνωρίζουν όσοι ώς πρόσφατα εκθείαζαν τη γενική απορρύθμιση των κεφαλαιαγορών. Η περιοδική ελάφρυνση του δημόσιου χρέους με αυτήν τη μέθοδο περιλαμβάνεται στην κανονική λειτουργία του συστήματος και εξασφαλίζει την επιβίωσή του. Και αν, στη δική μας περίπτωση, ένα αξιόλογο μέρος αυτού του χρέους αφορά ελληνικές τράπεζες και εγχώριους επενδυτές, και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο γίνεται πολιτικά δύσπεπτο, πάντως όλοι αυτοί δεν χειμάζονται· όχι μόνον οφείλουν αλλά και μπορούν να συνεισφέρουν τον οβολό τους για τη διατήρηση της δημοκρατίας και της κοινωνικής συνοχής. Είναι μάλιστα ουσιώδες να δοθεί λύση σύντομα, αφού κάθε μέρα που χάνεται σημαίνει περιττό κοινωνικό πόνο, εντάσεις και ρήξεις που δύσκολα θεραπεύονται.
Εν κατακλείδι. Η δημοκρατία και η ελευθερία, η αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας, η διατήρηση του βιοτικού επιπέδου του λαού, η μείωση της κοινωνικής ανισότητας και η εξάλειψη της φτώχειας είναι βασικοί στόχοι μιας καλής κοινωνίας, και αναγνωρίζονται ως τέτοιοι από τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Είναι, με άλλα λόγια, εθνικοί στόχοι με την ουσιαστικότερη και καθαρότερη έννοια του όρου. Πρέπει λοιπόν και ν’ αναγνωριστούν ως βασικοί στόχοι και στη χάραξη της κρατικής πολιτικής, και αυτό, στις στιγμές κρίσης που διανύουμε, έχει συγκεκριμένες συνεπαγωγές, οι οποίες ακόμη δεν έχουν συζητηθεί αρκετά. Ειδικότερα, αν αυτοί οι εθνικοί στόχοι συγκρούονται με τα συμφέροντα των δανειστών του δημοσίου, τα δεύτερα υποχωρούν. Και αυτό είναι κάτι που μπορεί και πρέπει να επιβάλει η κυβέρνηση, η σημερινή ή η αυριανή.
Ο Σπύρος Μαρκέτος διδάσκει νεότερη και σύγχρονη Ιστορία στο ΑΠΘ.

Περισσότερα... »
17:33
Ήταν ένα άρθρο με μια μεγάλη φωτογραφία του κυρίου Παπανδρέου που η λεζάντα της έλεγε: "Κάνουμε ό,τι μπορούμε έτσι ώστε οι αγορές να μας εμπ
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
17:14
Στίγκλιτς : Γελοίο το Σύμφωνιο σταθερότητας της ΕΕ , η δε τήρησή του απο την Ελλάδα, συνταγή αποτυχίας -βαθιάς υφεσης . Χαρδούβαλης στην ΕΡ
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
17:01
ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ- ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ , οπως η Ισλανδία , που σήμερα σε δημοφήφισμα το ξαναείπε, περσι το είπε στο ΔΝΤ και γλύτωσε το τραπεζικό της σύστ
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
15:58
Όταν οι Radiohead Rage Against the Machine και ο Τζόζεφ Στίγκλιτζ τα έβαλαν με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
» Ηλιοτρόπιο

Δείτε... Infowar TV Η σφαγή των αμνών
Infowar - ΔΝΤ: H νεκρανάσταση του τέρατος 02/21/20109 Comment(s) Όταν οι Radiohead Rage Against the Machine και ο Τζόζεφ Στίγκλιτζ τα έβαλαν με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Ακούστε...Ιράκ: Οι κάλπες θα βγάλουν... Τεχεράνη; 03/07/20100 Comment(s) Τα καλά νέα για τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ότι οι τρείς βασικοί υποψήφιοι στις βουλευτικές εκλογές του Ιράκ, έχουν υπάρξει συνεργάτες της CIA και του Πενταγώνου. Τα κακά νέα είναι ότι ορισμένοι δεν φαίνεται να το θυμούνται. Την ίδια στιγμή η κρίσιμη (τουλάχιστον από πλευράς προπαγάνδας) εκλογική διαδικασία έχει μετατραπεί σε ένα γεωπολιτικό μπραντεφέρ με την Ουάσινγκτον αλλά και τη Σαουδική Αραβία να ανησυχούν για την επικράτηση πολιτικών που συνδέονται άμεσα με την Τεχεράνη.
Read More Infowar: Το (δημόσιο) έλλειμμα των Ολυμπιακών 02/28/20104 Comment(s) Ένα ταξίδι από την αρχαία Ολυμπία μέχρι το Λος Αντζελες του Blade Runner και από το δημόσιο έλλειμμα του Βανκούβερ μέχρι τις φαβέλες της Βραζιλίας.

Ακούστε...Ο 14ος μισθός δεν είναι δώρο 02/23/20108 Comment(s) Νέα Υόρκη, αρχές του 20ου αιώνα. Στα κεντρικά γραφεία μιας εταιρείας, οι υπάλληλοι συγκεντρώνονται σε μια μεγάλη αίθουσα περιμένοντας το παραδοσιακό δώρο της διεύθυνσης για τα Χριστούγεννα: ένα ρολόι, ένα χρυσό νόμισμα ή ακόμη και μια γαλοπούλα (ενίοτε ζωντανή). Μόνο που αυτή τη φορά ο διευθυντής κάνει την μεγάλη έκπληξη. Προσφέρει το δώρο σε χρήματα! Μέσα σε ελάχιστα χρόνια η νέα αυτή πρακτική κυριαρχεί στις περισσότερες αμερικανικές επιχειρήσεις. Ήδη, μάλιστα, από το 1902 εταιρείες όπως η J.PMorgan.Co προσέφεραν σε ορισμένα στελέχη τους τον μισθό ενός ολόκληρου έτους ως δώρο Χριστουγέννων. Οι ιστορικοί μπορεί να θυμούνται τον John Pierpont Morgan ως τον επιχειρηματία που πλούτισε πουλώντας ελαττωματικά τουφέκια στον αμερικανικό εμφύλιο αλλά oι παροικούντες την WallStreet τον τιμούν ακόμη σαν τον άνθρωπο που προσέφερε τα πρώτα λαμπρά Bonus στους υπαλλήλους του.
Read More Infowar TV: Επιστροφή στα Φόκλαντς 02/22/20100 Comment(s) Ημέρες του 1982 και του πολέμου των Φόκλαντς θυμίζει η νέα αντιπαράθεση Αργεντινής και Βρετανίας σχετικά με το δικαίωμα εκμετάλλευσης κοιτασμάτων πετρελαίου κοντά στα παράλια των συγκεκριμένων νησιών. Η αντιπολίτευση στη Βρετανία προειδοποίησε ακόμη και για το ενδεχόμενο «επανακατάληψης» των Φόκλαντς από τις ένοπλες δυνάμεις της Αργεντινής ενώ τα μέσα ενημέρωσης στο Μπουένος Άιρες υποστηρίζουν ότι ενισχύονται οι βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή.

Το βέβαιο είναι ότι κυβέρνηση και αντιπολίτευση στο Λονδίνο χρειάζονται αυτή τη στιγμή μερικά πυροτεχνήματα που θα αποσπάσουν την προσοχή της κοινής γνώμης από τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα. Αυτός ήταν άλλωστε και ο βασικός λόγος που προκάλεσε τον πόλεμο τον Φόκλαντς το 1982 όταν ο Αργεντινός δικτάτορας Γκαλτιέρι και η βρετανίδα πρωθυπουργός Θάτσερ αναζητούσαν εναγωνίως ένα περιστατικό για να συγκαλύψουν τις επιπτώσεις της νεοφιλελεύθερης πολιτικής τους.

Περισσότερα... »
15:35

» Ηλιοτρόπιο




[...] αλλ' είναι πράγματι δημοκρατία,
όταν οι ελευθεροι και πτωχοί πλειοψηφούν και είναι κυρίαρχοι της εξουσίας
τουναντίον δε ολιγαρχία, όταν οι πλούσιοι και ευγενούς καταγωγής κυριαρχούν
αν και ολιγότεροι κατ'αριθμόν.

   Αριστοτέλους, Πολιτικά, Βιβλίο Δ
χία, όταν οι πλούσιοι και ευγενούς καταγωγής κυριαρχούν
αν και ολιγότεροι κατ'αριθμόν.

Περισσότερα... »
15:22
«Είχα τη δύναμη να τους συγκρατήσω. Τους άφησα ελεύθερους. Και τα πρόβατα μεταμορφώθηκαν σε λιοντάρια, γιατί δεν ήθελαν να πάνε στο σφαγείο
» Ηλιοτρόπιο

Από aformi 1 Comment Κατηγορίες: Εσωτερικά και Πολιτικό σχόλιο «Συγκινούμαι όταν βλέπω ανθρώπους στο δρόμο να μου λένε ότι είναι έτοιμοι να θυσιάσουν το μισθό τους για την πατρίδα»Γιώργος Παπανδρέου στο Υπουργικό Συμβούλιο

Ο κοινοβουλευτισμός είναι ένα σύστημα που στηρίζει την ύπαρξή του στην αδυναμία του ψηφοφόρου. Στην απάθεια και τη μη συμμετοχή τού κατ’ ευφημισμό ονομαζόμενου «πολίτη». Όσο αυτός παραμένει ένας παθητικός, εξατομικευμένος ψηφοφόρος μια φορά κάθε τετραετία, όσο δεν διεκδικεί τα δικαιώματα του στους δρόμους με απεργίες και διαδηλώσεις, τόσο είναι ένα αποπροσωποποιημένο, χωρίς καν ανθρώπινη υπόσταση, αδρανές υλικό, αντικείμενο όχι μόνο εκμετάλλευσης αλλά και χλεύης. Χλεύης και εξευτελισμού, που ακόμα και όταν γίνεται ξεδιάντροπα (όπως το κάνει σήμερα ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας) υπάρχει αδυναμία αντίδρασης.Με απλά λόγια, τον εργαζόμενο όχι μόνο τον εκμεταλλεύονται αλλά και τον περιφρονούν. Στις ιδιωτικές τους συζητήσεις οι άνθρωποι της εξουσίας μιλούν «για το λαό» με περιφρόνηση. Ακόμα και για τα πιο «ιερά» του πιστεύω, που άλλωστε η ίδια η εξουσία με συστηματική πλύση εγκεφάλου τα έχει καταστήσει «ιερά».Πάρτε για παράδειγμα την έννοια της «πατρίδας». Η σημερινή καταλήστευση του μόχθου των εργαζομένων γίνεται στο όνομα της «σωτηρίας της πατρίδας». Ποτέ άλλοτε σε καιρό ειρήνης (τουλάχιστον απ’ όσο θυμάμαι) δεν έχει γίνει τόση χρήση της λέξης «πατρίδα» σε όλες της τις κλήσεις.Έτσι… για να επιβεβαιωθεί το ρητό:«Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο του κάθε απατεώνα».Ο φασισμός στηρίχθηκε στον εθνικισμό, στο «εθνικό μεγαλείο», για να παρασύρει τις μάζες. Οι ηγέτες του, παρά τους όρκους «υπέρ πατρίδος», είχαν πάντα την ίδια περιφρόνηση της εξουσίας απέναντι «στον όχλο». Ο Χέρμαν Γκέρινγκ περιέγραφε με ακρίβεια τη χειραγώγηση των μαζών μέσω του πατριωτισμού:«Εύκολα μπορείς να φέρεις βόλτα έναν λαό. Φτάνει μονάχα να του πεις ότι κινδυνεύει και να καταγγείλεις όποιον διαφωνεί πως δεν είναι πατριώτης και πως εκθέτει τη χώρα σε κίνδυνο».[1]Ακλουθώντας την ίδια λογική, ο Καρατζαφέρης δηλώνει ενάντια μεν στην περικοπή του δώρου του Πάσχα, αλλά:«Με λυπεί, σαν Έλληνα, που μας το επιβάλλουν οι ξένοι. Ας λειτουργήσει το ελληνικό φιλότιμο και να πούμε εμείς, χωρίς κανένας ξένος να μας αναγκάσει, ότι δίνουμε μόνοι μας ένα μισθό για την πατρίδα».Ωστόσο, το δούλεμα σε συνδυασμό με την πατριδοκαπηλία («…άνθρωποι στο δρόμο μου λένε ότι είναι έτοιμοι να θυσιάσουν το μισθό τους για την πατρίδα» κ.λπ.) είναι ταυτόχρονα δίκοπο μαχαίρι. Η λατρεία της πατρίδας μπορεί να μετατραπεί στο αντίθετό της όταν το όνομα της πατρίδας συνδέεται τόσο στενά με το οικονομικό ξεζούμισμα των εργαζομένων:«Πατρίδα μου είναι εκεί που μίσησαΚαι με μισήσαν περισσότερο απ’ οπουδήποτε αλλού».[2]Όταν το τελευταίο ιδεολογικό καταφύγιο της άρχουσας τάξης, η «πατρίδα», καταρρεύσει τότε τα πράγματα μπορεί να οδηγηθούν σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από το Δεκέμβρη του 2008. Γι’ αυτό το λόγο ο Παπανδρέου ζήτησε από την Μέρκελ… λίγη υπομονή για να περάσουν όλα τα μέτρα που «είναι αναγκαία»:«Έχουμε δημοκρατία. Και στη δημοκρατία ακόμη και σε έκτακτες περιστάσεις πρέπει να εξασφαλιστεί η συμφωνία ή τουλάχιστον η ανοχή των πολιτών για να ληφθούν πρόσθετα μέτρα, ώστε να υλοποιηθούν. Εκτός κι αν προτιμάτε σε δύο με τρεις μήνες να συζητάτε με μία άλλη κυβέρνηση και με έναν άλλο πρωθυπουργό».[3]Επομένως, μας λοιδορούν, μας χλευάζουν, αλλά και μας φοβούνται. Τα τελευταία χρόνια ο φόβος για «τους αποκάτω» έχει ξανακάνει την εμφάνισή του στις προνομιούχες τάξεις και στους πολιτικούς της εκπροσώπους:«Ο δέκατος ένατος αιώνας έζησε με την πεποίθηση πως οι φτωχοί θα μπορούσαν να αποδειχτούν επικίνδυνοι. Ο φόβος προερχόταν από τα κάτω, από τις κατώτερες τάξεις. Και η απόδειξη γι’ αυτό ήταν η Γαλλική Επανάσταση. Θα μπορούσαμε να πούμε πως ο εικοστός αιώνας έζησε με την πεποίθηση πως θα τα κατάφερνε να τιθασεύσει αυτόν τον κίνδυνο με έναν σοφό συνδυασμό καταστολής και κοινωνικών παραχωρήσεων.[…]Στην αυγή του εικοστού πρώτου αιώνα, ένα φάντασμα στοιχειώνει πάλι την Ευρώπη. Ο φόβος από τα κάτω έχει επιστρέψει: υπάρχουν εκεί τάξεις επικίνδυνες.[…]Οι εποχές έχουν αλλάξει, η κοινωνία της αφθονίας δεν υπάρχει πια, το σύστημα περνάει άλλη μια βαθιά οικονομική κρίση και η διάλυση του κοινωνικού κράτους, στην οποία επιδίδονται όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα εξουσίας, συνθλίβει τη μεσαία τάξη προς τα κάτω, στη γειτονιά της εργατικής τάξης. Οι επικίνδυνες τάξεις πληθαίνουν και στον ιστό του συστήματος ανοίγουν συνεχώς νέες πληγές που κακοφορμίζουν. Υπάρχει πιο ιδανικό περιβάλλον από αυτό για να εισχωρήσει ένας επικίνδυνος ιός;».[4] Οι συνθήκες είναι ώριμες, υπό μια έννοια το απαιτούν. Και τότε μπορεί να γίνει μαζική πραγματικότητα η δήλωση ενός Γάλλου εργατοπατέρα:«Είχα τη δύναμη να τους συγκρατήσω. Τους άφησα ελεύθερους. Και τα πρόβατα μεταμορφώθηκαν σε λιοντάρια, γιατί δεν ήθελαν να πάνε στο σφαγείο».[5]Άγγελος Κ[1] [www.tanea.gr] [2] Γιάννης Αγγελάκας, τραγουδιστής, μουσικός και ποιητής.
[3] [www.imerisia.gr]
[4] [www.tanea.gr]
[5] [www.tanea.gr]

Περισσότερα... »
15:19
Η διαδήλωση-αντίσταση στη νεοφιλελεύθερη ληστεία Από
» Ηλιοτρόπιο

Η διαδήλωση-αντίσταση στη νεοφιλελεύθερη ληστεία Από aformi Leave a Comment Κατηγορίες: Εσωτερικά και Πολιτικό σχόλιο

Περισσότερα... »
15:13
Κίνημα για τη διαγραφή του χρέους- ιδιωτικού και δημόσιου- προς τις τράπεζες. Στην Ελλάδα και παντού.Στάση πληρωμών Η Ισλανδία αρνείται ν
» Ηλιοτρόπιο

1. Η Ισλανδία αρνείται να πληρώσει χρέη.
2. Η Αργεντινή δεν πλήρωσε.
(κυβερνήσεις συντηρητικές)
3. Στις δανειακές συμβάσεις συμμετέχουν δύο. Όταν οι συνθήκες αλλάζουν βίαια, -και μάλιστα με υπαιτιότητα των τραπεζών-, γιατί να πληρώσει ο δανειζόμενος;
4. Τίνος είναι το χρήμα; Το παίρνουν οι τραπεζίτες με 1% και μας το δίνουν με 7%. why?
5.Η αριστερά στην Ελλάδα είναι κολήμενη στη δίκαιη φορολόγηση, αποσιωπώντας ό,τι “δίκαιη φορολόγηση” στα πλαίσια του κράτους – έθνους δεν μπορεί να υπάρξει.
6. Στάση εμπορίου, με την ευθύνη των τραπεζών;
Στάση πληρωμών εμείς.
7. Όσο για τις ευθύνες των ελλήνων πολιτικών, υπάρχουν, αλλά από το 1913, από το 1945 (Breton Woods) και σε άλλες χρονικές στιγμές, οι πολιτικοί όλου του κόσμου έχουν εκχωρήσει το χρήμα στους τραπεζίτες.
Ας τελειώσει το παραμύθι:
Κίνημα για τη διαγραφή του χρέους- ιδιωτικού και δημόσιου- προς τις τράπεζες.
Στην Ελλάδα και παντού.
Οι πολιτικοί πήραν ένα δημόσιο αγαθό, το έκαναν εμπόρευμα και το έδωσαν στους τραπεζίτες να το διαχειριστούν, ωσάν να ήταν ιδιοκτησία τους.
ΠΟΛΕΜΟΣ.

Περισσότερα... »
14:58
αυτό που έφτασε να αποκαλείται χρηματιστικοποίηση της οικονομίας δεν αποτέλεσε κάποια τυχαία εξέλιξη ή αυθαίρετη επιλογή αστικών μερίδω�
» Ηλιοτρόπιο

Μία λακανική ερμηνεία της χρηματοπιστωτικής κρίσηςΑπό aformi 5 Σχόλια Κατηγορίες: Διεθνή και Οικονομία Η παρούσα διεθνής κρίση είναι από πολλές απόψεις μία διαδικασία χωρίς ιστορικό προηγούμενο. Δεν προέκυψε ούτε από μία βιομηχανική κρίση ούτε από ένα χρηματιστηριακό κραχ. Προκλήθηκε από το απλό γεγονός πως ολοένα και περισσότερα νοικοκυριά στις ΗΠΑ, κυρίως Λατινοαμερικάνοι, μαύροι και χαμηλόμισθοι λευκοί εργαζόμενοι δεν ήταν σε θέση να αποπληρώσουν τα στεγαστικά τους δάνεια. Το γεγονός πως η πτώχευση φτωχών εργαζομένων και μειονοτικών, μία διαδικασία που στο παρελθόν συνέβαινε χωρίς ιδιαίτερες συνέπειες στη γενική οικονομία, έφτασε σήμερα να απειλεί την ίδια την ύπαρξη του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος μπορεί να κατανοηθεί μόνο στα πλαίσια μίας ανάλυσης που ιχνηλατεί την εξέλιξη της χρηματοπιστωτικής σφαίρας στον ύστερο καπιταλισμό, την υπερδιόγκωση της και τη σχετική αυτονόμιση της από την πραγματική οικονομία.Ωστόσο για να μην υπάρξουν παρανοήσεις διευκρινίζουμε πως αυτό που έφτασε να αποκαλείται χρηματιστικοποίηση της οικονομίας δεν αποτέλεσε κάποια τυχαία εξέλιξη ή αυθαίρετη επιλογή αστικών μερίδων. Ήταν μία στρατηγική επιλογή των αστικών τάξεων και των κρατών των δυτικών χωρών προκειμένου να αντιμετωπιστεί η προηγούμενη διεθνής καπιταλιστική κρίση των αρχών της δεκαετίας του 1970. Σκοπός όμως αυτού του σύντομου κειμένου δεν είναι να περιγράψει με λεπτομέρειες τα πως και τα γιατί αυτής της επιλογής, να παρακολουθήσει την εφαρμογή της στις δεκαετίες του νεοφιλελευθερισμού, ή να αναλύσει τον τρόπο με τον οποίο αυτή η στρατηγική κατέστη, συγκυριακά έστω, επιτυχημένη για το παγκόσμιο κεφάλαιο. Αναγνωρίζοντας όμως το δομικό και αναβαθμισμένο ρόλο της χρηματοπιστωτικής σφαίρας στη λειτουργία της παγκόσμιας οικονομίας, θα επικεντρώσουμε στην κατανόηση των βαθύτερων νόμων και δυναμικών του χρηματοπιστωτικού τομέα, προσπαθώντας να εξηγήσουμε την τρέχουσα κρίση στη βάση ακριβώς αυτών των νόμων και των δυναμικών. Λόγω περιορισμών θα κινηθούμε αναγκαστικά σε ένα υψηλό επίπεδο αφαίρεσης, παραλείποντας πολλά από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και μορφές εκδήλωσης αυτών των νόμων.
Το υποκείμενο που υποτίθεται πως γνωρίζει Όπως παρατηρεί ο διάσημος ψυχαναλυτής Ζακ Αλαίν Μιλέρ, το χρηματικό σημαίνων ή σύμβολο (το χρήμα δηλαδή) είναι εικονικό, στηρίζεται δηλαδή σε μία σειρά κοινωνικές συμβάσεις οι οποίες αρθρώνονται γύρω από ένα κενό. Το χρήμα έχει αξία επειδή εμείς συμφωνήσαμε να του την παραχωρήσουμε. Το χρηματοπιστωτικό σύμπαν είναι ένα οικοδόμημα κατασκευασμένο από μύθους και το βασικό θεμέλιο του είναι αυτό που ο Λακάν ονόμαζε “το υποκείμενο που υποτίθεται πως γνωρίζει”, γνωρίζει το πως και το γιατί των εκατομμυρίων χρηματιστικών συναλλαγών που συμβαίνουν ανά πάσα στιγμή. Ποιος παίζει αυτό το ρόλο στην προκειμένη περίπτωση; Μα το δίκτυο των επιβλεπουσών αρχών (κεντρική τράπεζα, επιτροπή κεφαλαιαγοράς, υπουργείο οικονομικών κλπ), από το οποίο, ορισμένες φορές, μία φιγούρα ξεχωρίζει. Ο Γκρίνσπαν για παράδειγμα μέχρι πρόσφατα. Οι χρηματιστηριακοί παίκτες βασίζουν τη συμπεριφορά τους σε αυτή την πεποίθηση. Το φανταστικό και υπερευέλικτο οικοδόμημα διατηρεί τη συνοχή του δια μέσω της “πίστης” στις ρυθμιστικές αρχές, δηλαδή μέσω της “μεταβίβασης” στο “υποκείμενο που υποτίθεται πως γνωρίζει”.Στη λακανική ψυχανάλυση η “μεταβίβαση” δεν στηρίζεται στη πραγματική ή μη, γνώση του “υποκειμένου” (του αναλυτή ή στην προκειμένη περίπτωση των ρυθμιστικών αρχών). Αλλά στην πεποίθηση του ασθενή ή στη περίπτωσή μας των χρηματιστικών παικτών πως αυτές (οι αρχές) γνωρίζουν. Η μεταβίβαση είναι επιτυχής όταν οι ρυθμιστικές αρχές έχουν φτάσει να ενσαρκώνουν στα μάτια των οικονομικών παραγόντων το “υποκείμενο που γνωρίζει”. Έτσι μπορούν να επιδίδονται απρόσκοπτα στις συναλλαγές τους, ακόμα και παραβιάζοντας συστηματικά το υπάρχον ρυθμιστικό πλαίσιο, αφού κυριαρχεί η πεποίθηση πως οι αρχές μπορούν να εξασφαλίσουν σε κάθε περίπτωση την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία της αγοράς. Έχει εξασφαλιστεί δηλαδή η περιβόητη εμπιστοσύνη των αγορών. Τα προηγούμενα χρόνια το ρόλο αυτό έφτασε να τον ενσαρκώνει σχεδόν εξ’ ολοκλήρου ο επικεφαλής της FED Άλαν Γκρίνσπαν, στον οποίο είχαν επιδοθεί διάφορα προσωνύμια που εξέφραζαν αυτή την εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του: μάγος, γκουρού, σοφός κλπ.Τι γίνεται όμως όταν αυτή εμπιστοσύνη των αγορών, δηλαδή η πεποίθηση στην ικανότητα των αρχών να εξασφαλίζουν ανά πάσα στιγμή την εύρυθμη λειτουργία των αγορών καταρρέει; Αυτό συνέβη στην προκειμένη περίπτωση το Σεπτέμβρη του 2008, όταν η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ άφησε την μεγάλη επενδυτική τράπεζα Λέμαν Μπρόδερς να καταρρεύσει, σπέρνοντας πανικό στις διεθνείς αγορές. Αυτό που ακολούθησε είναι λίγο ως πολύ γνωστό, η διαβόητη πιστωτική ασφυξία. Σχεδόν όλες οι συναλλαγές πάγωσαν, οι τράπεζες έπαψαν να δανείζουν ακόμα και σε επιχειρήσεις και καταναλωτές που από κάθε άποψη ήταν φερέγγυοι, ενώ οι μετοχές των τραπεζών έκαναν βουτιά αφού κανένας επενδυτής δεν γνώριζε εάν ήταν υγιής ή όχι, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί σοβαρό πρόβλημα ακόμα και σε εκείνες που δεν ήταν εκτεθειμένες στα τοξικά προϊόντα που εξαρχής προκάλεσαν το πρόβλημα.Γιατί όμως φτάσαμε σε αυτό το σημείο; Γιατί η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ δεν κατάφερε να πείσει για μία ακόμα φορά τις αγορές, όπως το είχε κάνει τόσες φορές στο παρελθόν, πως έχει τον έλεγχο της κατάστασης (πχ 1987, 1995 κρίση του χρέους του Μεξικού, 1997 κρίση της Νοτιοανατολικής Ασίας, 1998, 2001 κλπ); Εδώ ο Μιλέρ δίνει τη λάθος εξήγηση. Εντοπίζει αυτή την αποτυχία των ρυθμιστικών αρχών στο γεγονός πως η δύναμη τους είχε επί χρόνια υπονομευτεί συστηματικά από τις πολιτικές απορρύθμισης των αγορών και ελαχιστοποίησης της κρατικής παρέμβασης. Όταν λοιπόν εμφανίστηκε μία σοβαρή ανισορροπία στο σύστημα, οι αρχές δεν είχαν πλέον τη δύναμη να επέμβουν άμεσα και να αποκαταστήσουν την ομαλή του λειτουργία διατηρώντας ταυτόχρονα την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Αυτή η προσέγγιση είναι εντελώς επιφανειακή και εντάσσεται στη κυρίαρχη ιδεολογική αφήγηση με την οποία οι αστικές τάξεις και τα κράτη διεθνώς, προσπαθούν να εξηγήσουν τη κρίση, επικεντρώνοντας για παράδειγμα στην απληστία ορισμένων πιστωτικών ιδρυμάτων, στην έλλειψη επαρκούς επόπτευσης και στη απορρύθμιση που κατέστησε ανίκανα τα αρμόδια όργανα να επεμβαίνουν αποτελεσματικά. Όπως έχει περιγράψει αρκετά πειστικά ο βρετανός καθηγητής Πήτερ Γκόουαν, οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές που αφορούν τη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος δεν μπορούν να περιγραφούν ως απορρύθμιση αλλά ως μία νέα ρύθμιση που εξασφάλιζε την απρόσκοπτη λειτουργία και ανάπτυξή του στις νέες συνθήκες της πακοσμιοποίησης και έντασης του ανταγωνισμού. Ενώ όπως εντόπισαν οι Πάνιτς και Γκίντιν η νέα αυτή ρύθμιση σήμαινε από πολλές απόψεις ενίσχυση και όχι μείωση της δύναμης των ρυθμιστικών αρχών.
Ένα ελάττωμα στο μοντέλο Αλλού λοιπόν πρέπει να αναζητηθεί η εξήγηση της αδυναμίας των ρυθμιστικών αρχών να “ενσαρκώσουν” την εμπιστοσύνη των αγορών. Την απάντηση μας τη δίνει απροσδόκητα ό ίδιος Γκρίνσπαν, ο επί σχεδόν 19 χρόνια επικεφαλής της FED. Στην κατάθεσή του στο κογκρέσο στις 22 Οκτώβρη του περασμένου έτους για την τρέχουσα κρίση, αφού δηλώνει σοκαρισμένος από το μέγεθος της κρίσης αναφέρει αυτοκριτικά:“… έκανα λάθος πιστεύοντας πως οι τράπεζες, επιδιώκοντας το ιδιωτικό τους συμφέρον, θα κάναν ότι μπορούσαν για να προστατέψουν τα συμφέροντα των μετόχων τους και των θεσμών (των τραπεζών)… πρόκειται για ένα ελάττωμα στο μοντέλο που καθορίζει στο πως λειτουργεί ο κόσμος (δηλαδή του καπιταλισμού σ.τ.σ.)”.Τι αποκαλύπτει το σχόλιο αυτό; Τα λόγια του Γκρίνσπαν αποδεικνύουν πως το “υποκείμενο που υποτίθεται πως γνωρίζει”, δηλαδή ο ίδιος και η αρχή της οποίας ήταν επικεφαλής συνειδητά μετέθεσαν το ρόλο τους στην “αγορά” και στους επενδυτές. Η δράση τους στηρίζονταν στην πεποίθηση πως η επιδίωξη του κέρδους από τις τράπεζες και τους άλλους επενδυτές είναι αντικειμενικά συνετή και η αγορά αυτορρυθμίζεται. Δεν πρόκειται εδώ για το φαινόμενο της αντιμεταβίβασης (όπου ο αναλυτής βιώνει μία σειρά συναισθηματικές αντιδράσεις που δεν καθορίζονται από τα προσωπικά χαρακτηριστικά του ασθενή και προβλήματα αλλά από ασυνείδητες συγκρουσιακές εμπειρίες του ψυχαναλυτή), δηλαδή σε λάθος ενέργειες των αρχών που προέκυψαν από κακή ενημέρωση, έρευνα ή ανάλυση αλλά για συνειδητή αποκήρυξη του ρόλου τους, με αποτέλεσμα η λειτουργία τους (των εποπτικών αρχών) να καθορίζεται από την πεποίθησή πως η αγορά “γνωρίζει”. Το παράδειγμα αυτό επιβεβαιώνει για μία ακόμη φορά πως ακόμα και αυτοί που βρίσκονται στα υψηλότερα κλιμάκια των δομών και των θεσμών που παράγουν και αναπαράγουν τις ιδεολογικές αφηγήσεις που φυσικοποιούν τις σχέσεις εκμετάλλευσης και εξουσίας, είναι και οι ίδιοι πιασμένοι στα δίχτυα αυτών των αφηγήσεων. Με άλλα λόγια η συγκεκριμένη ιδεολογία είναι η πραγματικότητά τους.Με βάση την παραπάνω ανάλυση φωτίζεται και το περιεχόμενο των μέτρων που έχουν παρθεί μέχρι στιγμής από τις κυβερνήσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης. Η βασική τους στόχευση έγκειται στο να ανασυγκροτήσουν το “υποκείμενο που υποτίθεται πως γνωρίζει”. Στην αρχή είχαμε ορισμένες ad hoc κινήσεις που προέκυπταν από το γενικευμένο πανικό (κυρίως όσο ήταν ακόμη πρόεδρος ο Μπους), αλλά γρήγορα περάσαμε σε σχεδιασμένες ενέργειες που στόχευαν στο να αποκαταστήσουν της εμπιστοσύνη στην αγορά, και να δημιουργήσουν την πεποίθηση πως οι αρχές είναι σε θέση να εξασφαλίσουν την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία του συστήματος. Για το στόχο αυτό δαπανήθηκαν αφειδώς τεράστια ποσά, ενώ οι κυβερνήσεις δεσμεύτηκαν πως θα δουλέψουν για το σκοπό αυτό “by any means necessary”, αποδεικνύοντας πως το “πραγματικό” σε αυτή την κοινωνία δεν είναι άλλο από το … κεφάλαιο.Ωστόσο με βάση την ίδια προσέγγιση πρέπει να διακρίνουμε πως όταν η “φυσική” τάξη πραγμάτων αποσταθεροποιείται τόσο ριζικά όπως σε αυτή την κρίση, δημιουργείται ένα άνοιγμα στο πεδίο των ιδεολογικών, αφηγηματικών ανταγωνισμών....Δημήτρης Τσ. Σημειώσεις-παραπομπές
Μπορείτε να κατεβάσετε τα ακόλουθα άρθρα που είναι σε μορφή pdf:
Alain Badiou: Τίνος πραγματικού το θέαμα είναι αυτή η κρίση.
Miller Jacques-Alain: Ψυχανάλυση της οικονομικής κρίσης.

Περισσότερα... »
14:51
οι πολιτικές ηγεσίες πρόδωσαν τους λαούς τους και εκχώρησαν την εξουσία και την κυριαρχία σε εξωπολιτικές δυνάμεις, σε δυνάμεις χωρίς πολ�
» Ηλιοτρόπιο

Από την Ευρώπη των λαών στην Ευρώπη του μίσους
Στο μετρό του Βερολίνου οι άστεγοι ζητούν ευγενικά 1,30 ευρώ για την εφημερίδα τους, το μόνο έσοδό τους, περιγράφει η απεσταλμένη της «Κ». Σε κάθε γωνιά της γερμανικής πρωτεύουσας θυμωμένοι νεόπτωχοι Γερμανοί βρίζουν τους πονηρούς Ελληνες, τους απατέωνες, που ζητάνε λεφτά από τους Γερμανούς, που τρώνε από τους φόρους τους, που τους έφεραν σε αυτά τα χάλια. Χάλια, πράγματι: 11,5 εκατομμύρια Γερμανοί ζουν με επιδόματα και έκτακτες επικουρήσεις από το κράτος, νεόπτωχοι. Ενας στους επτά ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Στη Γερμανία. Στη Βρετανία η ύφεση συνεχίζει ακάθεκτη, και οι στενεμένοι Βρετανοί αναθεματίζουν κι αυτοί τα PIΙGS, ακόμη κι αν το νησί τους ουδέποτε αισθάνθηκε ιδιαιτέρως ευρωπαϊκό.
Στη ζώνη των PIΙGS τα πράγματα δεν είναι καλύτερα, ασφαλώς. Η στεγαστική φούσκα παρασύρει τις τράπεζες στην Ισπανία, όπου ήδη 4,3 εκατομμύρια άνεργοι ζουν χωρίς μέλλον σε μια κοινωνία που στενάζει. Η Πορτογαλία λυγίζει. Και η Ελλάδα… Τα ζούμε.
Η φούσκα του greed capitalism μετασχηματίζει ταχύτατα την ήπειρο και την οιονεί οικονομική-πολιτική ένωση ελευθέρων κρατών, με τέτοια ένταση που καμιά συνθήκη και κανένα σύμφωνο κορυφής δεν μπόρεσε ποτέ να δράσει: Η Ευρώπη των λαών, αφού μετασχηματίστηκε σε Ευρώπη των αγορών, τώρα καταλήγει σε Ευρώπη της απόγνωσης και του μίσους. Του μίσους, κυρίως.Ο αλαφιασμένος, έντρομος, πτωχευμένος λαός μετατρέπεται εύκολα σε αγριεμένο όχλο, που αναζητεί στόχους και εξιλαστήρια θύματα. Ο ξεπεσμένος νοικοκύρης, ο άνεργος εργατοτεχνίτης, ο χρεωμένος καταστηματάρχης, το νεόπτωχο στέλεχος, άνθρωποι ματαιωμένοι και ξεγελασμένοι, άνθρωποι χωρίς ελπίδα, άνθρωποι που τους έκλεψαν το μέλλον, θα αφεθούν στη μόνη οδό που απομένει, την ολισθηρή: την οδό του μίσους και της μισαλλοδοξίας.
Το ευκολότερο για τον αναγκεμένο είναι να βρεί έναν υποδέεστερο, έναν μακρινό, έναν άλλο, για να του φορτώσει τη δεινή του μοίρα. Ο Γερμανός αναθεματίζει τον πονηρό Ελληνα, τον κλέφτη Μεσογειακό, τον αλλόθρησκο Αραβα και Τούρκο· ο Ελληνας ξαναβρίσκει τν καχυποψία του για τον πρώην Ναζί, τον βαφτίζει εσαεί Ναζί· οι Ολλανδοί θυμούνται κάτι δυσάρεστο για τους Ελληνες, οι Ελληνες μποϊκοτάρουν τα ολλανδικά γαλακτοκομικά· οι Ισπανοί βρίζουν τους Γερμανούς για τη στεγαστική τους φούσκα, κ.ο.κ. Ο,τι οικοδομήθηκε με κόπο και οραματισμό, πάνω στα ερείπια και τις στάχτες του τρομερού Β’ Πολέμου, από ηγέτες που είχαν ζήσει και τους δύο πολέμους του 20ού αιώνα, ό,τι χτίστηκε ως Ενωμένη Ευρώπη των λαών, για να ξορκιστεί ο πόλεμος, για να δημιουργηθεί άξονας φιλίας μεταξύ των εχθρών, τώρα απειλείται.
Απειλείται για πολλούς λόγους, αλλά κυρίως διότι οι πολιτικές ηγεσίες πρόδωσαν τους λαούς τους και εκχώρησαν την εξουσία και την κυριαρχία σε εξωπολιτικές δυνάμεις, σε δυνάμεις χωρίς πολιτική νομιμοποίηση και χωρίς ιστορική ευθύνη. Ισως φαίνεται απλοϊκό, αλλά αυτό συνέβη τον τελευταίο καιρό με την περιπέτεια της Ελλάδας, των PIIGS και της ευρωζώνης: οίκοι και funds, υπάλληλοι και τεχνοκράτες αποφαίνονται για τις τύχες λαών και κοινωνιών, υπαγορεύουν πολιτικούς σχεδιασμούς σε σαστισμένες ή υποταγμένες κυβερνήσεις. Η αποσάθρωση, η φτώχεια, η βία, η εξαθλίωση δεν περιλαμβάνονται σε αυτούς τους σχεδιασμούς, ή περιλαμβάνονται σαν παράπλευρες απώλειες.
Σαν να ζούμε δυστοπικά μια μεταμοντέρνα Δημοκρατία της Βαϊμάρης. Στη στάχτη του πολέμου, της ανεργίας και της φτώχειας βλασταίνουν τα άνθη του κακού. Στη στάχτη της ματαίωσης, της νέας φτώχειας, της ανεργίας, της ανομίας, του κυνισμού, θα ξαναβλαστήσουν άνθη του κακού.
Αυτή τη δυσοίωνη Ευρώπη τη βλέπουμε πια πλάι μας. Παραδοσιακές αστικές συνοικίες των Αθηνών παραδίδονται στο μίσος και το έγκλημα. Μετά το πολυλάλητο ιστορικό κέντρο, μετά τις πλατείες της πρέζας και της επαιτείας, μετά τον Αγιο Παντελεήμονα και την Πλατεία Αττικής των μαχών και των συγκρούσεων, τώρα η Πατησίων, η Πλατεία Αμερικής, η Κυψέλη, ιστορικές κοιτίδες του μεταπολεμικού μικροαστισμού, γεύονται το φόβο, τη βία, την γκετοποίηση, την εγκατάλειψη.
Την ίδια στιγμή, μια σαστισμένη κυβέρνηση σύρεται από περικοπή σε πάγωμα, ολοταχώς προς την πιο βαθιά, μακρά ύφεση, χωρίς κανένα σχέδιο ανάκαμψης, χωρίς στρατηγική. Και κάτι φαιδροί πολιτικάντηδες απειλούν τη Γερμανία με μποϊκοτάζ των προϊόντων της. Ακυβέρνητη χώρα ενώπιον σωρού ερειπίων, σε μια Ευρώπη των ξένων, του μίσους.

Περισσότερα... »
14:45
Είναι χαρακτηριστικό ότι τη διετία της «δημοσιονομικής προσαρμογής» 2010 και 2011 το ελληνικό δημόσιο θα χρειαστεί σχεδόν 90 δισ. ευρώ μόνο για
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
14:40
Χρ. Παπουτσής ( κοιν. εκπροσωπ. ΠΑΣΟΚ ) : Ειστε κυβέρνηση των FINANCIALES TIMES !!!
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
14:37
Παντελής Οικονόμου ( ηγετικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ ) : Να φύγουμε αμεσα απο το ΕΥΡΩ
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
14:27
Για να στηριχθεί λοιπόν η κερδοφορία του κεφαλαίου και να διατηρήσει αυτά τα εξωφρενικά επίπεδα μέσα σε μια χειμαζόμενη οικονομία όπου η α
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
14:25
Δεν τους ενδιαφέρει αυτό καθαυτό το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, αλλά να μην θιγεί η βιωσιμότητα του ευρώ και η ενότητα της ευρωζώνης. �
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
14:22
Τα οικονομικά θαύματα τύπου Ιρλανδίας έσβησαν εν μία νυκτί. Χώρες σαν την Ισλανδία χρεωκόπησαν. Μαζί τους έσκασε και η φούσκα της ελληνική�
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
14:12
Τι πρέπει να γίνει; Να αναζητήσουμε πρόσθετες πηγές δανεισμού; Να αναζητήσουμε ευρωομόλογα, λαϊκά ομόλογα, κινέζικα, ρωσικά ή αραβικά κεφά�
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
14:09
Από τα τέλη της δεκαετίας του '80 επιβλήθηκε στη χώρα ένα καταστροφικό μοντέλο «εξωστρεφούς» ανάπτυξης, ανοιχτό στις πιο ασύδοτες και μονο�
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
14:07
Η χώρα οδηγείται σε ένα ασφυκτικό καθεστώς δημοσιονομικής κατοχής, γιατί η «δημοσιονομική προσαρμογή» που ζητούν οι αγορές και οι Βρυξέλλ
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
14:02
Η οικονομία της χώρας πρέπει να αποκτήσει τη νομισματική της ελευθερία για να είναι σε θέση να απελευθερώσει τις δυνατότητές της, να ανασυ�
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
13:52
Η Ε.Ε., όπως και το ΔΝΤ, δεν ενδιαφέρεται να ξεπεράσει την οικονομική κρίση η Ελλάδα, αλλά να προστατεύσει αφενός το ευρώ και αφετέρου τους κ�
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
13:48
Όποιος δεν έχει τυφλωθεί ακόμη από την επίσημη προπαγάνδα, γνωρίζει πολύ καλά ότι ολόκληρο το οικονομικό σύστημα της χώρας τελεί υπό καθεσ
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
12:50
και μόνο το γεγονός ότι το κράτος σήμερα χρειάζεται δανεικά για να εξυπηρετήσει το δημόσιο χρέος είναι αρκετό για να μιλάμε για μια εκ των �
» Ηλιοτρόπιο

Η κυβέρνηση μαζί με τα ποικίλα «παπαγαλάκια» των εγχώριων και διεθνών κυκλωμάτων έχουν στήσει μια ολόκληρη επιχείρηση για να πείσουν ότι η χώρα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα χρεωκοπίας, όσο ακολουθεί πιστά τις έξωθεν εντολές και όσο παραδίδεται ανυπεράσπιστη και ανοχύρωτη στις πιέσεις των αγορών και των ευρωκρατούντων. Το παράξενο είναι ότι αυτό το παραμύθι φαίνεται να πιάνει περισσότερο στο εσωτερικό της αριστεράς. Για πολλούς στην αριστερά η φιλολογία περί χρεωκοπίας δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα κόλπο της κυβέρνησης και των αγορών για να επιβάλουν την αντιλαϊκή τους πολιτική. Δεν υπάρχει ζήτημα χρεωκοπίας, λένε, μόνο πρόβλημα κόστους και διαθεσιμότητας δανεισμού, αυτό είναι όλο. Άλλωστε η Ε.Ε. έχει συμφέρον να μην αφήσει την Ελλάδα να χρεωκοπήσει, επαναλαμβάνουν μαζί με την επίσημη προπαγάνδα.
Το άρθρο δημοσιεύεται στις 07/03/2010Υπάρχει, λοιπόν, ζήτημα χρεωκοπίας για την Ελλάδα; Όποιος δεν έχει τυφλωθεί ακόμη από την επίσημη προπαγάνδα, γνωρίζει πολύ καλά ότι ολόκληρο το οικονομικό σύστημα της χώρας τελεί υπό καθεστώς χρεωκοπίας. Αυτή είναι η αλήθεια. Κι αυτό γιατί η χρεωκοπία δεν επέρχεται μόνο όταν βγαίνουν επίσημα οι κυβερνώντες και αναγγέλλουν το γνωστό από την εποχή του Χ. Τρικούπη «δυστυχώς, επτωχεύσαμεν». Ούτε η χρεωκοπία εξαρτάται από το αν και κατά πόσο θα συνεχίσει να βρίσκει το κράτος πηγές δανεισμού. Αυτό ίσως να επιδράσει στο πότε θα γίνει η επίσημη αναγγελία της, αλλά η αληθινή χρεωκοπία ισοδυναμεί με την αδυναμία να καλυφθούν οι τρέχουσες υποχρεώσεις που προκύπτουν από τον δανεισμό. Επομένως και μόνο το γεγονός ότι το κράτος σήμερα χρειάζεται δανεικά για να εξυπηρετήσει το δημόσιο χρέος είναι αρκετό για να μιλάμε για μια εκ των πραγμάτων χρεωκοπία. Κι αυτό ανεξάρτητα από το πότε ή το πώς η Ε.Ε., το ΔΝΤ, οι τράπεζες και οι κερδοσκόποι των χρηματαγορών θα κρίνουν ότι τους συμφέρει να προχωρήσουν και στην επίσημη πτώχευση της χώρας.Τι δείχνουν τα στοιχείαΜόνο το 2009 για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους δαπανήθηκαν πάνω από 41 δισ. ευρώ ως τοκοχρεωλύσια (βλ. Πίνακα 1). Πράγμα που αντιστοιχεί στο 47% του συνόλου των δημοσίων δαπανών και στο 17% του ΑΕΠ της χώρας. Αν σ' αυτά συνυπολογιστούν και οι εξοφλήσεις βραχυπρόθεσμων τίτλων, οι οποίες αφορούν κυρίως τίτλους Euro Commercial Paper (ECP) που εκδίδονται για ένα σύντομο χρονικό διάστημα -κατά μέσο όρο 182 ημέρες- και έχουν σαν βασικό στόχο την άμεση άντληση «κεφαλαίου κίνησης», τότε οι συνολικές δαπάνες εξυπηρέτησης εκτινάσσονται σε δυσθεώρητα ύψη. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο για το 2009 οι εξοφλήσεις βραχυπρόθεσμων τίτλων έφτασαν κοντά στα 36 δισ. ευρώ. Έτσι το συνολικό κόστος εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους για το 2009 ξεπέρασε τα 77 δισ. ευρώ, όταν τα δημόσια έσοδα για την ίδια χρονιά μόλις που υπερβαίνουν τα 59 δισ. ευρώ. Έτσι, το συνολικό κόστος εξυπηρέτησης αντιστοιχεί πια σχεδόν στο 90% των δημοσίων δαπανών και στο 32% του ΑΕΠ της χώρας. Ποιος είναι αυτός που με σοβαρότητα μπορεί να υποστηρίξει ότι μια οικονομία -και μάλιστα τόσο παραγωγικά αναιμική όσο η οικονομία της Ελλάδας- είναι σε θέση να αντέξει μια τέτοια εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους;Πώς είναι δυνατόν να υπάρξει έστω και υποψία άλλης δημοσιονομικής πολιτικής, όσο ο κρατικός προϋπολογισμός και γενικά τα δημόσια οικονομικά βαρύνονται από αυτό το ανυπόφορο κόστος; Πόσο πρέπει να συρρικνωθούν οι δημόσιες δαπάνες για να γίνει δυνατή μια μερική έστω αποπληρωμή του χρέους; Η προοπτική πραγματικής μείωσης του δημόσιου χρέους δεν υφίσταται σε κανένα από τα πακέτα «διάσωσης» που συζητά η Ε.Ε. και το ΔΝΤ για την ελληνική οικονομία. Μάλιστα οι Βρυξέλλες εκτιμούν ότι το 2011, με το πέρας του «προγράμματος σταθερότητας», το δημόσιο χρέος θα έχει σκαρφαλώσει στο 135% του ΑΕΠ. Μόνο που ένα τέτοιο χρέος θα έχει εκτινάξει τις ετήσιες δαπάνες εξυπηρέτησής του τουλάχιστον στα 46 δισ. ευρώ σε τοκοχρεωλύσια και στα 38 δισ. ευρώ σε εξοφλήσεις βραχυπρόθεσμων τίτλων. Με άλλα λόγια, το σύνολο των ετήσιων δαπανών εξυπηρέτησης θα φτάσει να ξεπερνά το 35% του ΑΕΠ της χώρας. Κι όλα αυτά χωρίς να έχει συνυπολογιστεί η εκτίναξη του κόστους δανεισμού, το οποίο πέρυσι σχεδόν διπλασιάστηκε και φέτος έχει ήδη τριπλασιαστεί σε σύγκριση με το 2008, χωρίς κανείς να γνωρίζει μέχρι πού μπορεί να φτάσει.Δείτε τον πίνακα εδώΗ αλήθεια είναι ότι όσοι μισθοί κι αν περικοπούν, όσο κι αν λεηλατηθεί το λαϊκό εισόδημα, όσο κι αν ξεπουληθεί η χώρα στις διεθνείς αγορές, όχι μόνο είναι πρακτικά αδύνατο να αναχαιτισθεί το δημόσιο χρέος και η διαρκώς ογκούμενη εξυπηρέτησή του, αλλά οδηγούμαστε με μαθηματική βεβαιότητα σε μια μεγαλύτερη έξαρση. Είναι χαρακτηριστικό ότι τη διετία της «δημοσιονομικής προσαρμογής» 2010 και 2011 το ελληνικό δημόσιο θα χρειαστεί σχεδόν 90 δισ. ευρώ μόνο για τοκοχρεωλύσια, όταν τα προϋπολογιζόμενα δημόσια έσοδα αναμένεται να φτάσουν τα 134 δισ. ευρώ. Πώς είναι δυνατόν να μιλά κανείς για αποφυγή της χρεοκοπίας όταν με το «καλημέρα σας» πρέπει να πληρώσει στους δανειστές του το 67% των προσδοκόμενων εσόδων του; Και άρα τι νόημα έχουν οι «θυσίες» που καλείται η χώρα και ο λαός της να υποστούν για να βγούμε δήθεν από την οικονομική κρίση;Η Ε.Ε., όπως και το ΔΝΤ, δεν ενδιαφέρεται να ξεπεράσει την οικονομική κρίση η Ελλάδα, αλλά να προστατεύσει αφενός το ευρώ και αφετέρου τους κερδοσκόπους κατόχους των τίτλων του ελληνικού χρέους -εκ των οποίων οι χρηματοπιστωτικοί οίκοι της Γαλλίας, της Ελβετίας και της Γερμανίας κατέχουν το μεγαλύτερο μέρος- από τη χρεωκοπία της χώρας. Τα μέτρα που επιβάλλονται έχουν σαν πρώτο και κύριο σκοπό να εξασφαλίσουν ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει απρόσκοπτα να πληρώνει τους δανειστές της, ακόμη κι αν χρειαστεί να ξεπουληθεί ολόκληρη η χώρα και ο λαός της. Πρόκειται για έναν αληθινό φόρο αίματος στον βωμό των διεθνών κερδοσκόπων και τοκογλύφων. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο τα τοκοχρεωλύσια που έχει καταβάλει το ελληνικό δημόσιο για τη δεκαετία 2000-2009 ανέρχονται στα 297 δισ. ευρώ! Με άλλα λόγια, το ελληνικό δημόσιο έχει προεξοφλήσει ήδη ολόκληρο σχεδόν το σημερινό δημόσιο χρέος του που ανέρχεται στα 298 δισ. ευρώ για το 2009! Κι όλα αυτά δίχως να έχουμε συνυπολογίσει τις εξοφλήσεις των βραχυπρόθεσμων τίτλων για την ίδια περίοδο. Πρόκειται για ένα αληθινό φόρο αίματος στους διεθνείς κερδοσκόπους και τοκογλύφους που θέτει επί τάπητος την ίδια την βιωσιμότητα της εθνικής οικονομίαςΠοιος ευθύνεται για τη σημερινή κατάσταση;Η συνήθης δικαιολογία του συρμού που ακούγεται για τις ευθύνες της σημερινής κατάστασης, είναι ότι φταίει το σπάταλο και διεφθαρμένο κομματικό κράτος. Όμως, η αλήθεια βρίσκεται πολύ πιο βαθιά. Από τα τέλη της δεκαετίας του '80 επιβλήθηκε στη χώρα ένα καταστροφικό μοντέλο «εξωστρεφούς» ανάπτυξης, ανοιχτό στις πιο ασύδοτες και μονοπωλιακές δυνάμεις των διεθνών αγορών. Ανοχύρωτη η χώρα και κλειδωμένη στον αυτόματο πιλότο της Ε.Ε., οικοδόμησε μια παρασιτική οικονομία που αποτέλεσε και αποτελεί έναν παράδεισο κερδοφορίας για το μεγάλο κεφάλαιο. Θα αναφέρουμε χαρακτηριστικά ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το μερίδιο του επιχειρηματικού κέρδους στην ετήσια προστιθέμενη αξία στις ΗΠΑ κυμάνθηκε την τελευταία δεκαετία γύρω από το 32%, στην Ευρωζώνη κατά μέσο όρο στο 36%, ενώ στην Ελλάδα ξεπέρασε το 56%! Την ίδια ώρα που στην Ελλάδα η αποζημίωση της εργασίας κυμάνθηκε στο 35%, ενώ στην Ευρωζώνη στο 55%!Για να στηριχθεί λοιπόν η κερδοφορία του κεφαλαίου και να διατηρήσει αυτά τα εξωφρενικά επίπεδα μέσα σε μια χειμαζόμενη οικονομία όπου η αγοραστική δύναμη και η παραγωγική ικανότητα της εγχώριας αγοράς συμπιεζόταν διαρκώς όλο και πιο πολύ, χρειάστηκε η εκρηκτική επέκταση του δανεισμού. Και μάλιστα σ' όλα τα επίπεδα. Έτσι φτάσαμε στο σημείο το μέσο νοικοκυριό σήμερα να χρωστά το 70% του διαθέσιμου εισοδήματός του, οι τράπεζες να έχουν εξωτερικό χρέος που ξεπερνά το 52% του ΑΕΠ της χώρας και το δημόσιο χρέος να βρίσκεται στα ύψη. Όλα αυτά ήταν το αναγκαίο αποτέλεσμα ενός ολόκληρου τρόπου ανάπτυξης που υπέταξε τη χώρα σε μια πλασματική (κυρίως δανειακή) επέκταση της εσωτερικής ζήτησης, η οποία στηριζόταν κυρίως στην αναγωγή ενός ολόκληρου συστήματος αγυρτείας και απάτης σε βασικό μοχλό της οικονομίας, μέσα από την προνομιακή ενίσχυση της κερδοσκοπίας στις χρηματαγορές, στην πιστωτική και χρηματιστική αγορά.Την τραγική εικόνα της ελληνικής οικονομίας ήρθε να συμπληρώσει η είσοδος στην ΟΝΕ και η επιβολή του ευρώ. Μπορεί η ΟΝΕ και το ευρώ να μην αποτελούν τις αιτίες των προβλημάτων και των αδιεξόδων της χώρας, αλλά είναι πλέον πασιφανές ότι λειτούργησαν καταλυτικά στη δραματική επιδείνωση της συνολικής κατάστασης. Λειτούργησαν σαν ασφυκτικός «κορσές», που προκαλεί ασφυξία στην οικονομία και την κοινωνία, σαν θανάσιμος «βρόγχος» στον λαιμό μιας ήδη προβληματικής και εντελώς εξασθενημένης οικονομίας. Έτσι οδήγησαν από την πρώτη στιγμή ολόκληρη την οικονομία, το λαϊκό εισόδημα και την εγχώρια αγορά σε βαθύτατη κρίση, η οποία προηγήθηκε της παγκόσμιας κρίσης που ξέσπασε το 2007-2008. Τόσο η κυβέρνηση όσο και η Ε.Ε. απάντησαν στην κρίση αυτή ενισχύοντας με κάθε τρόπο τον δανεισμό. Κι έτσι δημιούργησαν μια οικονομία-φούσκα για την στήριξη του «ισχυρού ευρώ», η οποία εμφανιζόταν εικονικά να αναπτύσσεται ταχύρρυθμα, ενώ στην πραγματικότητα κατέρρεε.Όταν ξέσπασε η παγκόσμια κρίση και η τρομακτική υπερσυσσώρευση κυρίως πλασματικού κεφαλαίου άρχισε να καταρρέει διεθνώς, τότε άρχισαν να σπάνε μία-μία και οι διάφορες φούσκες. Τα οικονομικά θαύματα τύπου Ιρλανδίας έσβησαν εν μία νυκτί. Χώρες σαν την Ισλανδία χρεωκόπησαν. Μαζί τους έσκασε και η φούσκα της ελληνικής οικονομίας, ενώ κινδυνεύει από στιγμή σε στιγμή να σκάσει και η τεράστια χρηματοπιστωτική φούσκα που δημιούργησε το ευρώ στο σύνολο της ευρωζώνης. Η τεράστια διευκόλυνση της χρηματοπιστωτικής κερδοσκοπίας που έφερε το ευρώ οδήγησε σήμερα τις τράπεζες της ευρωζώνης -κυρίως των ισχυρών εταίρων- να κατέχουν τίτλους (ομόλογα, παράγωγα, κ.ο.κ.) συνολικής αξίας άνω των 41 τρισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 26 τρισ. να ανήκουν στην κατηγορία των «τοξικών προϊόντων», όπως ονομάστηκαν τα παράγωγα υψηλού ρίσκου που προκάλεσαν το μεγάλο κραχ το φθινόπωρο του 2008. Αν σκεφτούμε ότι το συνολικό ΑΕΠ της ευρωζώνης ανέρχεται μόλις στα 9,6 τρισ. ευρώ, μπορεί να καταλάβει ο καθένας ότι αυτή η τεράστια συγκέντρωση σε χρηματοπιστωτικούς τίτλους είναι μια βόμβα στα θεμέλια της ευρωζώνης που είναι έτοιμη να εκραγεί ανά πάσα στιγμή.Εδώ βρίσκεται και ο κίνδυνος για το ευρώ, που δεν προκάλεσαν ούτε οι επιθέσεις των κερδοσκόπων, ούτε το έλλειμμα της Ελλάδας, ή των άλλων χωρών, αλλά η ίδια η επιτυχία του ως διεθνές μέσο αποθησαυρισμού, συσσώρευσης και κερδοσκοπίας στις αγορές κεφαλαίου. Εδώ εντοπίζεται και το ενδιαφέρον των Βρυξελλών, όπως και των διεθνών αγορών. Δεν τους ενδιαφέρει αυτό καθαυτό το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, αλλά να μην θιγεί η βιωσιμότητα του ευρώ και η ενότητα της ευρωζώνης. Να μην γίνει η Ελλάδα αφορμή για ένα ντόμινο χρεωκοπιών και αποχωρήσεων από την ευρωζώνη που θα υπονομεύσουν το ευρώ και θα πυροδοτήσουν την κατάρρευση της ΟΝΕ κάτω από ήδη δυσβάσταχτο βάρος της υπερσυσσώρευση «τοξικών» τίτλων.Η χώρα αντιμετωπίζει μια νέα ιδιότυπη κατοχήΗ χώρα οδηγείται σε ένα ασφυκτικό καθεστώς δημοσιονομικής κατοχής, γιατί η «δημοσιονομική προσαρμογή» που ζητούν οι αγορές και οι Βρυξέλλες ισοδυναμεί με πολιτική αυτοχειριασμού, καταστροφής και διάλυσης. Το κύριο μέλημα των Βρυξελλών δεν είναι η αποτροπή της χρεωκοπίας αυτής καθαυτής, αλλά να αποφευχθεί για όσο αυτό είναι δυνατό η επίσημη ανακοίνωσή της. Αν και τα δεδομένα λένε ότι δεν θα την αποφεύγουν ακόμη για πολύ. Η χώρα έχει καταδικαστεί σε ολοκληρωτική καταστροφή, προκειμένου με την τελευταία ικμάδα της οικονομίας της, με ό,τι έχει απομείνει από την αγοραστική δύναμη των λαϊκών στρωμάτων και της εγχώριας αγοράς να συνεχίσει να πληρώνει τους δανειστές της.Η κυβέρνηση έχει ήδη παραδώσει τα κλειδιά της χώρας στις Βρυξέλλες και τις αγορές. Δεν κάνει τίποτε περισσότερο από το να υποτάσσεται στις έξωθεν εντολές. Η ίδια η έννοια της εθνικής κυριαρχίας τουλάχιστον στο πεδίο της οικονομίας και της οικονομικής πολιτικής, αποτελεί φρικτή φάρσα. Η παλιά λογική της ψωροκώσταινας και των ιστορικά πιο άθλιων καθεστώτων εθνικής υποτέλειας γνωρίζει νέα μεγαλεία. Η πολιτική ηγεσία της χώρας νοιάζεται μόνο για το πώς θα «αποκαταστήσει την αξιοπιστία της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές», δηλαδή στους κερδοσκόπους. Και για να το πετύχει είναι διατεθειμένη να τα δώσει όλα, ό,τι και να της ζητηθεί.Μπροστά σ' αυτή την κατάσταση, οι απλοί εργαζόμενοι δεν έχουν απλά να αντιμετωπίσουν μια άγρια αντιλαϊκή πολιτική, αλλά την χρεωκοπία ενός ολόκληρου συστήματος που καταρρέει και απειλεί να συμπαρασύρει ολόκληρη τη χώρα και τον λαό της. Τι πρέπει να γίνει; Να αναζητήσουμε πρόσθετες πηγές δανεισμού; Να αναζητήσουμε ευρωομόλογα, λαϊκά ομόλογα, κινέζικα, ρωσικά ή αραβικά κεφάλαια, κ.λπ., προκειμένου να συνεχίσουμε να πληρώνουμε τον φόρο αίματος στους δανειστές κερδοσκόπους; Ή να σπάσουμε εδώ και τώρα τον φαύλο κύκλο του δανεισμού; Κι αυτό μπορεί να γίνει προς όφελος της χώρας και του λαού της μόνο με έναν τρόπο: την μονομερή παύση πληρωμών προς τους δανειστές. Στο κάτω-κάτω της γραφής οι εργαζόμενοι δεν έχουν καμιά υποχρέωση να αποπληρώσουν χρέη, που αποτελούν προϊόντα τοκογλυφίας, ρεμούλας και κερδοσκοπίας. Και τα οποία τα έχουν ήδη πληρώσει διπλά και τρίδιπλα όλα τα προηγούμενα χρόνια.Το μέτρο αυτό είναι ένα αμυντικό μέτρο ανάγκης, το οποίο θα μας επιτρέψει να διασώσουμε τους τεράστιους πόρους, που σήμερα κατασπαταλιούνται για το χρέος, και να τους διοχετεύσουμε σε έναν ριζικά διαφορετικό τρόπο ανάπτυξης, ο οποίος θα βασίζεται στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με πρωταρχικό κριτήριο τις πιο επείγουσες ανάγκες του εργαζόμενου λαού και της χώρας. Πρόκειται για ένα μέτρο που χρειάζεται να συνοδευτεί άμεσα με την επιβολή δραστικών ελέγχων στην κίνηση του κεφαλαίου, που πρόσφατα ακόμη και το ΔΝΤ χαρακτήρισε ως ένα «χρήσιμο εργαλείο της οικονομικής πολιτικής», καθώς και με την εθνικοποίηση των κύριων τραπεζών, ώστε να πάψει το πιστωτικό σύστημα να απομυζά την οικονομία και το εισόδημα.Μπορεί να ασκηθεί μια τέτοια πολιτική εντός της ΟΝΕ και με το ευρώ; Σαφώς όχι. Όσο η χώρα βρίσκεται υπό το καθεστώς του ευρώ είναι υποχρεωτικά εκτεθειμένη στις πιέσεις, τους εκβιασμούς και τις επιδρομές της διεθνούς κερδοσκοπίας, είναι παντελώς ανοχύρωτη απέναντι στις πιο ασύδοτες δυνάμεις της αγοράς και λειτουργεί ως αναλώσιμο είδος για τα διευθυντήρια της Ευρωζώνης. Η οικονομία της χώρας πρέπει να αποκτήσει τη νομισματική της ελευθερία για να είναι σε θέση να απελευθερώσει τις δυνατότητές της, να ανασυγκροτήσει την παραγωγική της βάση και να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες που προσφέρει η διεθνής οικονομική ζωή.

Περισσότερα... »
12:39
Σημαντική επιδείνωση του καιρού
» Ηλιοτρόπιο

ΕΘΝΙΚΟ ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ: ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗ Σημαντική επιδείνωση του καιρού με ισχυρές βροχές αλλά και χιονοπτώσεις από το βράδυ στα βόρεια και κεντρικά ηπειρωτικά ακόμα και σε περιοχές με χαμηλό υψόμετρο, περιμένουμε από την Κυριακή 07 Μαρτίου 2010. Χιονοπτώσεις αναμένονται από το βράδυ στη Θεσσαλονίκη αλλά και στα ορεινά της Αττικής.

Η θερμοκρασία θα σημειώσει σημαντική πτώση στα ηπειρωτικά και στα νησιά του Βόρειου και Κεντρικού Αιγαίου, ενώ θα παραμείνει σε υψηλά επίπεδα στα Δωδεκάνησα και στην Κρήτη.

Ισχυροί άνεμοι βορειοανατολικών διευθύνσεων θα πνέουν στο Αιγαίο, θυελλώδεις ανατολικοί-βορειοανατολικοί στα νοτιοδυτικά πελάγη. Ισχυροί ανατολικοί άνεμοι θα πνέουν στο Ιόνιο, αλλά τοπικά θα φτάνουν τους θυελλώδεις ως πολύ θυελλώδεις, ιδιαίτερα στην έξοδο του Κορινθιακού προς το Ιόνιο και στη θαλάσσια περιοχή της Κεφαλονιάς, όπου και απαιτείται αυξημένη προσοχή

Τη Δευτερα 08 Μαρτίου οι ισχυρές χιονοπτώσεις θα συνεχιστούν σε πολλές περιοχές της χώρας με χαμηλό υψόμετρο, με τη θερμοκρασία να σημειώνει περαιτέρω πτώση και να παραμένει σε επίπεδα κοντά στο 0 στη Βόρεια Ελλάδα και στην Ηπειρο όλη την ημέρα. Στην Κρήτη και στα Δωδεκάνησα η θερμοκρασία θα παραμείνει όμως σε υψηλά για την εποχή επίπεδα, φτάνοντας τοπικά στους 19-21 βαθμούς.

Οι βορειοανατολικοί άνεμοι στο Αιγαίο θα ενισχυθούν περαιτέρω φτάνοντας στα 8-9 μποφόρ, ενώ ενισχυμένοι νότιοι άνεμοι θα πνέουν στα νοτιοανατολικά πελάγη. Οι ανατολικοί άνμεοι στο Ιόνιο θα παρουσιάσουν σταδιακή εξασθένιση.

Η κακοκαιρία θα συνεχιστεί και το διήμερο Τρίτης-Τετάρτης 09-10 Μαρτίου, λεπτομέρειες όμως θα δοθούν τις επόμενες ημέρες με νεώτερη ανακοίνωση.

Σάββατο 06 Μαρτίου 2010
Κ. Λαγουβάρδος-Β. Κοτρώνη
ΕΑΑ-Πεντέλη
http://www.meteo.gr/ Αναρτήθηκε από Θoδωρής Κονδύλης στις 4:16:00 μ.μ.

Περισσότερα... »
12:35
Αν δεν μας βοηθήσουν τώρα αυτό θα έχει αρνητική επίδραση στις αγορές. Θα πούνε: αν οι Γερμανοί δεν τους βοηθούν αυτούς τότε κάτι κρύβεται, κ�
» Ηλιοτρόπιο

Η κρίση της Ελλάδας δείχνει «το πρόβλημα της Ευρώπης»
Ζωή Λεουδάκη
Ουάσιγκτον
04-03-2010

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

Νίκος Βονόρτας

Η Ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε τη Τετάρτη νέα μέτρα λιτότητας για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης και όλοι περιμένουν με αγωνία να δουν αν η Ευρωπαϊκή Ένωση θα προσφέρει βοήθεια στην Ελλάδα. Ο καθηγητής οικονομίας του Πανεπιστήμιου Τζωρτζ Ουάσιγκτον, Νίκος Βονόρτας, επισημαίνει ότι η Ελληνική οικονομική κρίση και οι τρόποι αντιμετώπισής της από τις χώρες της Ευρωζώνης φέρνει στο προσκήνιο ευρύτερα θεσμικά προβλήματα. «Η Ελλάδα είναι το πρώτο μέλος της ΟΝΕ που περνάει αυτή την κρίση» σημείωσε ο κ. Βονόρτας «δεν νομίζω ότι θα είναι και το τελευταίο».
Σαν ιδέα η ΟΝΕ είναι σωστή, τονίζει ο Ελληνο-Αμερικανός καθηγητής, η παρούσα κατάσταση όμως παρουσιάζει προκλήσεις.Αν κάποια χώρα δεν πηγαίνει καλά δεν υπάρχει το θεσμικό πλαίσιο για την απόδοση βοήθειας. «Το θέμα της Ελλάδας αυτή τη στιγμή δείχνει ένα μεγαλύτερο πρόβλημα της Ευρώπης», επισημαίνει ο κ. Βονόρτας «απλώς η Ελλάδα ήρθε πρώτη στη σειρά. Μετά από λίγο θα είναι κάποια άλλη χώρα. Το θέμα είναι ο γερμανός και πολίτες άλλων χωρών είναι διατεθειμένοι να βοηθήσουν τον πολίτη μιας ανεξάρτητης χώρας»;
Ο κ. Βονόρτας ανατρέχει στο Ζακ Ντελόρ τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όραμα του οποίου ήταν η πολιτική ένωση της Ευρώπης. Υπήρχαν όμως χώρες, όπως η Βρετανία, που δεν ήθελαν πολιτική ένωση και γι’ αυτό η Ευρώπη άρχισε να επικεντρώνεται στη διεύρυνση. «Για να προχωρήσει η Ευρώπη οικονομικά έγινε η ΟΝΕ» δηλώνει ο κ. Βονόρτας. «Η ΟΝΕ όμως δεν έχει την πολιτική στήριξη από πίσω. Τη θεσμική, πολιτική στήριξη που όταν υπάρχει πρόβλημα να μπει ο άλλος μέσα και να πει πάρε χρήμα και λύσε το πρόβλημα σου. Εκεί είναι το ζήτημα τώρα και εκεί πρέπει να κάνει κάτι η Ευρώπη για να σταθεροποιηθούν οι αγορές».
Πολλοί αναλυτές λένε ότι η παρούσα κρίση μπορεί να δώσει στην ΟΝΕ την ευκαιρία να επαναπροσδιορίσει την πολιτική της πορεία. Η Ευρώπη μέχρι τώρα αναφέρει ο κ. Βονόρτας προσπαθούσε να επιβάλει την ένωση οικονομικά. «Αν δεν μας βοηθήσουν τώρα αυτό θα έχει αρνητική επίδραση στις αγορές. Θα πούνε: αν οι Γερμανοί δεν τους βοηθούν αυτούς τότε κάτι κρύβεται, κάτι φοβούνται, άρα κλονίζονται εντελώς οι αγορές», επισημαίνει ο Ελληνο-Αμερικανός καθηγητής.
Αυτές οι πολιτικές βέβαια είναι μακροχρόνιες, δύσκολες και δεν μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα. «Βραχυπρόθεσμα το πρόβλημα μπορεί να λυθεί αλλά μακροχρόνια έχουμε μεγάλο πρόβλημα. Η Ευρώπη γενικά έχει μεγάλο πρόβλημα. Άρα πρέπει οπωσδήποτε να προχωρήσει σε πιο σφικτή πολιτική ένωση. Αλλιώς αύριο θα είναι η Πορτογαλία, μεθαύριο θα είναι η Ιρλανδία, μπορεί να είναι η Γαλλία , μπορεί ακόμα να είναι και η Γερμανία στο μέλλον».
Πρόσφατη σφυγμομέτρηση της κοινής γνώμης στην Ελλάδα έδειξε ότι ένα περίπου 37% των ερωτηθέντων πιστεύουν ότι η κρίση οφείλεται κυρίως σε παιχνίδια κερδοσκόπων για να πλήξουν το ευρώ προς όφελος του δολαρίου. Ο κ. Βονόρτας επισημαίνει ότι η λέξη κερδοσκοπία στα ελληνικά έχει αρνητική χροιά αλλά όπως είπε: «Η κερδοσκοπία είναι αυτή που κρατά τις αγορές. Φυσικά υπάρχουν άνθρωποι που όταν βλέπουν μία ευκαιρία προσπαθούν να μπουν και να βγάλουν χρήματα. Μα αυτό είναι η αγορά όμως, έτσι δουλεύουν όλες οι αγορές. Αυτοί δεν δημιουργούν το πρόβλημα, αυτοί απλώς το εκμεταλλεύονται».
Ο κ. Βονόρτας πιστεύει ότι παρόλο που η κατάσταση είναι πολυδιάστατη και δύσκολη «τελικά θα μας βοηθήσουν οι εταίροι μας δεν έχουν επιλογή. Αλλά θα είναι πολύ δύσκολο πολιτικό θέμα».
Πιστεύει επίσης ότι η επιτήρηση που θα υπάρξει από τη Κομισιόν για την υλοποίηση ενδεχόμενου πακέτου βοήθειας προς την Ελλάδα μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στον τρόπο που οι Έλληνες βλέπουν την Ευρωπαϊκή Ένωση.«Δυστυχώς θα αυξηθεί ο αντιευρωπαϊσμός στην Ελλάδα σαν αποτέλεσμα της όλης αυτής ιστορίας. Είμαι σίγουρος ότι λιγότεροι άνθρωποι από ότι πριν θα είναι τόσο ενθουσιασμένοι με την Ευρωπαϊκή Ένωση, που κατά τη γνώμη μου είναι πολύ κακό, γιατί η Ελλάδα έχει ωφεληθεί πολύ από την Ευρωπαϊκή κοινότητα».
Καταλήγοντας ο κ. Βονόρτας επεσήμανε ότι έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στον Υπουργό Οικονομίας της Ελλάδας, Γιώργο Παπακωνσταντίνου, με τον οποίο ήταν συμμαθητές στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και τον οποίο χαρακτήρισε ευφυή και καλά δικτυωμένο στην Ευρώπη.

Περισσότερα... »
01:39
ΒΥΘΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΚΑΤΑΚΩΛΟΥ
» Ηλιοτρόπιο

ΒΥΘΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΚΑΤΑΚΩΛΟΥ
ΛΙΜΑΝΙ ΚΑΤΑΚΩΛΟΥ: SOS ΓΙΑ 650.000 ΕΠΙΒΑΤΕΣ

Περισσότερα... »
01:28
Χωρίς να κατονομάσει την Ελλάδα ο κ. Leterme σε άρθρο του στη γερμανική έκδοση των Financial Times, τάχθηκε υπέρ της σύστασης ενός ευρωπαϊκού «ΟΔΔΗΧ» �
» Ηλιοτρόπιο

CDU und FDP fordern Verkauf griechischer Inseln
dpaEuro-Münzen: Griechenland soll seine Inseln verkaufen

ΕΙΔΗΣΕΙΣ :: ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Xρεοκοπία: Το σχέδιο σωτηρίας της Ελλάδας από την ΕΚΤ 6/3/2010
Της Ελευθερίας Αρλαπάνου

Σε μείζον πολιτικό πρόβλημα στους κόλπους της ευρωζώνης έχει αναχθεί η ελληνική κρίση χρέους και οι ηγεσίες των ισχυρών της ΕΕ αναζητούν «χρυσή φόρμουλα» που θα υψώσει «ασπίδα» προστασίας, καταρχήν για την Ελλάδα, με μίνιμουμ όμως πολιτικό κόστος στο εσωτερικό τους.
Στο πλαίσιο αυτό, και ενώ αποκρυσταλλώνεται πλέον το ότι πρέπει πάση θυσία να αποφευχθεί η προσφυγή στο ΔΝΤ καθώς κάτι τέτοιο θα προκαλούσε ισχυρότατους κραδασμούς σε όλο το οικοδόμημα του ευρώ, ασφαλείς πληροφορίες θέλουν να εξετάζονται πλέον σοβαρά λύσεις θεσμικού χαρακτήρα, με όχημα την ΕΚΤ. Στην κατεύθυνση αυτή κινείται η σύσταση ευρωπαϊκού φορέα πιστοληπτικής αξιολόγησης, με απώτερο στόχο την «απονεύρωση» της επιρροής των ιδιωτικών εταιριών Moody’s, Fitch και S&P στις τύχες των ευρωπαϊκών χωρών. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως παρά τη σκληρή στάση που κρατά επισήμως η ΕΚΤ και η οποία αποτυπώνεται σε κάθε ευκαιρία στις δηλώσεις του Ζ. Κ. Τρισέ, η Κεντρική Τράπεζα έχει νομότυπα μεν, «υπογείως» δε χαλαρώσει τη στάση της απέναντι στην Ελλάδα, στηρίζοντας σημαντικά τη ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών. Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία που αναφέρουν αξιόπιστες πηγές σύμφωνα με τα οποία ενώ στα τέλη του 2009 η χρηματοδότηση ανερχόταν στα 40 δισ. ευρώ, ήδη έχει φτάσει στα 63 δισ. ευρώ.
Λύσεις που επίσης θα μπορούσαν να παρασχεθούν από την ΕΚΤ είναι η χρονική παράταση στη διατήρηση του ορίου «ΒΒΒ-» ως την κατώτερη αξιολόγηση των ομολόγων που κάνει δεκτά η ΕΚΤ ως ενέχυρο για να δανείσει τις τράπεζες καθώς και διευκολύνσεις σχετικά με το βαθμό αξιολόγησης με τον οποίο θα γίνονται δεκτές από την ΕΚΤ οι καλυμμένες ομολογίες προς διευκόλυνση άντλησης κεφαλαίων από την ΕΚΤ.
Οι αμφιβολίες για την ικανότητα αναχρηματοδότησης του ελληνικού χρέους δίνουν τροφή στο δημόσιο διάλογο που έχει ξεκινήσει στην ΕΕ προς αναζήτηση λύσης. Όπως εκτιμούν αναλυτές εκείνο που ανέδειξε η κρίση χρέους στην Ελλάδα είναι τελικά η αδυναμία της ευρωζώνης να στηρίξει τα μέλη της σε περιόδους κρίσης, απουσία των κατάλληλων μηχανισμών θεσμικού χαρακτήρα.
Έτσι εντείνονται οι πολιτικές πιέσεις προς την ΕΚΤ να αναλάβει δράση δημιουργώντας «πλέγμα» προστασίας και απόκρουσης των κερδοσκοπικών πιέσεων προς τα ευρωπαϊκά κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Μία θεσμική αναδόμηση τέτοιου τύπου θα αποτελούσε χρυσή τομή, αφού δεν θα είχε χρηματικό κόστος για τους προϋπολογισμούς, κυρίως της Γερμανίας, η ηγεσία της οποίας αντιμετωπίζει και τις ισχυρότερες αντιδράσεις στο εσωτερικό για το ενδεχόμενο στήριξης της Ελλάδας.
Στο πλαίσιο του δημοσίου διαλόγου, που βρίσκεται πλέον σε πλήρη εξέλιξη, είναι η πρόταση που διατύπωσε χθες ο Βέλγος Πρωθυπουργός κ. Y. Leterme για τη σύσταση ενός κοινού υπουργείου Οικονομικών ή Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους στην ευρωζώνη, για την αντιμετώπιση προβλημάτων παρομοίων με αυτά της Ελλάδας. Χωρίς να κατονομάσει την Ελλάδα ο κ. Leterme σε άρθρο του στη γερμανική έκδοση των Financial Times, τάχθηκε υπέρ της σύστασης ενός ευρωπαϊκού «ΟΔΔΗΧ» που θα είναι υπεύθυνος για την έκδοση και τη διαχείριση κρατικών ομολόγων στην ευρωζώνη, κατόπιν βέβαια των σχετικών συστάσεων και εγκρίσεων από τα οικονομικά επιτελεία των χωρών ? μελών, μέσω του EcoFin. Για υφιστάμενο χρέος τα κράτη μέλη θα συνέχιζαν να πληρώνουν διαφορετικά επιτόκια, ανάλογα με την πιστοληπτική τους αξιολόγηση, όταν όμως έληγαν τα ομόλογα θα αντικαθίστανται από κοινά ευρωπαϊκά.

Περισσότερα... »
01:14
Χτυπήθηκε με χημικά στο προαύλιο της Βουλής , ο Μαν Γλέζος , το σύμβολο της αντίστασης κατα του γερμανικού ναζισμού, που κατέβασε την γερ
» Ηλιοτρόπιο

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} ΨΕΚΑΣΑΝ ΜΕ ΧΗΜΙΚΑ ΤΟΝ ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟ ΔΕΙΤΕ ΚΙ ΕΔΩ : [www.koutipandoras.gr] Στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» μεταφέρθηκε ο Μανώλης Γλέζος, ο οποίος υπέστη λιποθυμικό επεισόδιο κατά τη διάρκεια της πορείας διαμαρτυρίας για τα νέα μέτρα. Έγινε χρήση χημικών εναντίον του. Η λιποθυμία οφείλεται στη ρίψη χημικών, γεγονός που επιβεβαίωσε η αστυνομία, προσθέτοντας ότι το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς δεν δέχτηκε χτυπήματα. Βίντεο το οποίο μετέδωσαν τηλεοπτικοί σταθμοί δείχνουν τον Μ. Γλέζο να προσεγγίζει άνδρες των ΜΑΤ, προκειμένου να διαμαρτυρηθεί για τη συμπεριφορά τους, να σπρώχνεται και στη συνέχεια να τον ψεκάζει ένας αστυνομικός με χημικά, από κοντινή απόσταση. Πηγές του υπουργείου Προστασίας του πολίτη χαρακτήρισαν το περιστατικό τραυματισμού του Μ. Γλέζου "ατυχές" και "όχι στοχευμένο". "Ηταν κομμάτι ευρύτερης προσπάθειας της Αστυνομίας τη δεδομένη χρονική στιγμή να περιορίσει τα επεισόδια. Η Αστυνομία κάνει τη δουλειά της με επαγγελματισμό και προσπαθεί με κατανόηση και ψυχραιμία να χειριστεί τις διαδηλώσεις και να απομονώσει τα περιστατικά βίας". Αναφερόμενος στο περιστατικό, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης έκανε λόγο για απρόκλητη και βάρβαρη επίθεση. Υπογράμμισε ότι αποτελεί έλλειψη σεβασμού σε ένα σύμβολο που κράτησε ψηλά το ανάστημα της Ελλάδας. "Δεν είναι δυνατόν για να περάσετε τα άγρια μέτρα, ο Μ. Γλέζος να είναι τώρα στον Ευαγγελισμό", τόνισε. Τον Μ. Γλέζο επισκέφτηκε στο νοσοκομείο ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος έκανε λόγο για εικόνες ντροπής, που κάνουν τον γύρο όλου του κόσμου. "Το μήνυμα της σημερινής ημέρας είναι ένα πολύ δυσάρεστο μήνυμα. Είναι ένα μήνυμα καταστολής και τρομοκρατίας", δήλωσε. "Φοβόμαστε ότι οδηγούμαστε σε επικίνδυνους δρόμους, σε δρόμους κοινωνικής όξυνσης και ελπίζουμε η κυβέρνηση να κατανοήσει την κρισιμότητα της κατάστασης και να ακούσει την οργή της ελληνικής κοινωνίας", υπογράμμισε ο πρόεδρος του Συνασπισμού. "Αν η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να επιβάλλει με τη βία την πολιτική της, να ξέρει ότι ο ελληνικός λαός έχει ζήσει σε χειρότερες καταστάσεις, έχει αντισταθεί και έχει επιβιώσει", πρόσθεσε. πηγη : www.enet.gr

Περισσότερα... »

01:05

Ο Κολ όπως και ο Μπίσμαρκ ήθελε η εθνική ισχύς της χώρας να διαχέεται στους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς, τη συνεργασία των Δυνάμεων τον 19ο αιώ

» Ηλιοτρόπιο

cookie_rnd = Math.floor(Math.random()*900000000000)+100000000000; cookie_url = 'http://stats.e-go.gr/?nWebSrvID=100118&nCatID=14053&nStampRightID=&nLevelid=20110&nPubID=26071247&nServID=' + '&nocache=' + cookie_rnd; document.write('

');

	ΑΠΟΨΕΙΣ :: ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ

Βερολίνο: Από την περιχαράκωση στην απομόνωση;5/3/2010 Από τη Στασιμότητα στην Περιχαράκωση με τερματικό σταθμό την Απομόνωση; Είκοσι χρόνια μετά την Ενοποίηση του 1990 η Δημοκρατία του Βερολίνου από κινητήρια δύναμη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μεταλλάχθηκε σταδιακά σε διαχειριστή του Στάτους Κβο, και σήμερα υιοθετεί μια Περιχαράκωση και Απομόνωση που παραπέμπει πλέον στις Αυτοεξαιρέσεις της Σιδηράς Κυρίας.
Ετσι η Γερμανία δεν πρωταγωνιστεί μόνο στην αποστολή λάθος μηνυμάτων στις Αγορές με τη γραμμή Ισιγκ να στηρίξουμε το Ευρώ χωρίς Πολιτική Ένωση αλλά ζητά επισήμως Αυτοεξαίρεση από τη Στρατηγική 2020 που έδωσε προχθές στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Η επιχειρηματολογία της Μέρκελ ότι δεν πρέπει να συνδεθούν οι προβλέψεις για τις δημοσιονομικές προοπτικές των χωρών-μελών με τις μεταρρυθμίσεις της Στρατηγικής 2020 γιατί με αυτό τον τρόπο θα πολιτικοποιηθεί το Σύμφωνο Σταθερότητας παραπέμπει ευθέως στις φαντασιώσεις των Βρετανών Συντηρητικών Ευρωσκεπτικιστών για το υπερκράτος των Βρυξελλών που απειλεί την εθνική κυριαρχία.
Είναι χαρακτηριστικό ότι το Βερολίνο εμφανίζεται να φοβάται ως δεσμευτικό ένα κείμενο γενικόλογο χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις το οποίο περισσότερο διατυπώνει ευχές για την Ανάπτυξη παρά διασφαλίζει τις αναγκαίες για την υλοποίησή της προϋποθέσεις.
Τα παραπάνω δεν είναι συμπτωματικά ούτε τυχαία: προφανώς η Μέρκελ γνωρίζει το έμμεσο μήνυμα της άρνησής της να δεσμευθεί στη Στρατηγική 2020 όπως επίσης ο Ισιγκ γνωρίζει πολύ καλά τις επιπτώσεις στην αξιοπιστία του ευρώ της θέσης του ότι δεν πρέπει να υπάρξει μηχανισμός συνολικής προστασίας της Ευρωζώνης και ότι η Ελλάδα σήμερα και γιατί όχι η Ισπανία αύριο αν θέλουν στήριξη θα πρέπει να καταφύγουν στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Προφανώς πρόκειται για μια συνολική επίδειξη πυγμής ότι καμιά πλειοψηφία στην Ε.Ε όσο ισχυρή και αν είναι δεν μπορεί να εξαναγκάσει το Βερολίνο να ακολουθήσει επιλογές που θωρεί επιζήμιες για το εθνικό της συμφέρον: Με δύο λόγια η Ε.Ε. των 27 και η Ευρωζώνη αφού πρώτα ακολούθησαν τη Γερμανία στην επιτάχυνση της ολοκλήρωσης τώρα θα πρέπει να συστοιχηθούν δίπλα της με βήμα σημειωτόν.
Πρόκειται για την ολοκλήρωση μιάς Στρατηγικής Στροφής του Βερολίνου που αργά ή γρήγορα θα έχει καταλυτικές επιπτώσεις: Σήμερα στη διαχείριση της υπεράσπισης του ευρώ οι Μέρκελ-Ισιγκ βρίσκονται όχι μόνον απέναντι στον Νότο της Ευρωζώνης και στη Γαλλία αλλά και στον πρόεδρο της Επιτροπής Μπαρόζο, τον πρόεδρο του Συμβουλίου Ρομπέι και τον πρόεδρο του Eurogroup Γιούνκερ.
Η στροφή του Βερολίνου έχει αναλογίες στο παρελθόν καθώς παραπέμπει στην στροφή της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής στ τέλη του 19ου αιώνα μετά την αποπομπή του Καγκελαρίου Μπίσμαρκ από τον αυτοκράτορα Γουλιέλμο τον δεύτερο: Η Γερμανία από σημείο αναφοράς των ευρωπαϊκών ισορροπιών περιχαρακώθηκε στην αυτοπεποίθηση της παγκόσμιας εμβέλειας της ισχύος της και προκάλεσε μια σειρά συσπειρώσεις που οδήγησαν στη συνολική ευρωπαϊκή της απομόνωση. Οι αναλογίες είναι προφανείς: Ο Κολ όπως και ο Μπίσμαρκ ήθελε η εθνική ισχύς της χώρας να διαχέεται στους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς, τη συνεργασία των Δυνάμεων τον 19ο αιώνα και την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση τον 20ό.
Η Μέρκελ με τη σειρά της παραπέμπει στον ξεχασμένο από την Ιστορία διάδοχο του Σιδηρού Καγκελαρίου Καπρίβι ο οποίος με ένα μείγμα υπερβολικής αυτοπεποίθησης και ανασφάλειας πυροδότησε τη σύμπλευση Γαλλίας, Βρετανίας, Ρωσίας που υπήρξε μοιραία για τη Γερμανία.window.print();

Περισσότερα... »

00:40
Σύμφωνα με την ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού Der Spiegel, η Γερμανική Αρχή Εποπτείας Χρηματαγορών BaFin διαθέτει «σαφείς ενδείξεις για κερδο�
» Ηλιοτρόπιο

Κερδοσκοπία μεγάλων διαστάσεων σε βάρος της Ελλάδας
Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Σαφείς ενδείξεις για κερδοσκοπία τεραστίων διαστάσεων σε βάρος της Ελλάδας διαθέτει η Γερμανική Αρχή Εποπτείας Χρηματαγορών BaFin.
Σύμφωνα με την ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού Der Spiegel, η Γερμανική Αρχή Εποπτείας Χρηματαγορών BaFin διαθέτει «σαφείς ενδείξεις για κερδοσκοπία τεραστίων διαστάσεων σε βάρος της Ελλάδας». Το περιοδικό διευκρινίζει ότι μόνο τον μήνα Φεβρουάριο οι επενδυτές κατείχαν CDS ελληνικών ομολόγων ύψους 85 δισεκατομμυρίων ευρώ. Πρόκειται γα ένα ποσό διπλάσιο από τον αντίστοιχο μήνα της περσινής χρονιάς, όπως επισημαίνεται σε σχετική έκθεση της BaFin. Τα CDS (Credit Default Swaps) είναι ασφάλιστρα που προστατεύουν από τον κίνδυνο πτώχευσης μίας χώρας και τα οποία μπορούν να εξελιχθούν σε ένα πραγματικό πρόβλημα για την ευρωζώνη, προειδοποιεί η γερμανική Αρχή.
“Aποχή των επενδυτών“ από τα ελληνικά ομόλογα;
Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Η αύξηση των ασφάλιστρων για τα ελληνικά ομόλογα θα μπορούσε να προκαλέσει αβεβαιότητα στους επενδυτές. «Μια πιθανή συνέπεια θα ήταν η “αποχή των επενδυτών“ από τα ελληνικά ομόλογα», αναφέρει το Der Spiegel επικαλούμενο την έκθεση της BaFin.Προκειμένου να περιοριστεί η κερδοσκοπία με τα CDS, τα στελέχη της Γερμανικής Αρχής για τη Εποπτεία των Χρηματαγορών προτείνουν τη σύσταση μιας ευρωπαϊκής κεντρικής υπηρεσίας αναφοράς, που θα καταγράφει τις κερδοσκοπικές κινήσεις με τα επίμαχα αυτά χρηματοοικονομικά μέσα.
Για αδράνεια κατηγορεί την καγκελάριο ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ
Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Ο πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας SPD, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ κατηγορεί την καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ για αδράνεια. «Η Ευρώπη βρίσκεται στο στόχαστρο των κερδοσκόπων και η καγκελάριος παρακολουθεί άπρακτη… Όποιος σώσει την Ελλάδα χωρίς να βάλει τέρμα στην κερδοσκοπία ανταμείβει την ανευθυνότητα των τραπεζών και των Hedgefonds», Frankfurter Rundschau ο κ. Γκάμπριελ
Επιμέλεια: Σταμάτης ΑσημένιοςΥπεύθ. Σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης

Περισσότερα... »
Πύργος - Ηλεία, 06.03.2010
20:57
[nt]
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
17:20
RENAN LUCE : LA ...
» Ηλιοτρόπιο

RENAN LUCE :
LA FILLE DE LA BANDE Description : TARATATA N°323 (Tour. le 11/09/09 / Diff. France 4 le 07/10/09 & France 2 le 09/10/09)
Genre: Chanson Française
--> Durée : 03:59
Vues : 7352

Περισσότερα... »
16:42
GÉRALD DE PALMAS : ...
» Ηλιοτρόπιο

GÉRALD DE PALMAS :
DANS UNE LARME Description : TARATATA N°342 (Tour. le 13/01/2010 / Diff. France 4 le 03/03/10 & France 2 le 12/03/10)
Genre: Chanson Française
--> Durée : 04:42
Vues : 4028

Περισσότερα... »
15:43
«Πρέπει να στηρίξουμε την Ελλάδα, η οποία κάνει προσπάθειες για να εξέλθει από την κρίση, διαφορετικά θα πάψει να υπάρχει το ευρώ. Το ευρώ δ�
» Ηλιοτρόπιο

«Από τη στιγμή που δημιουργήσαμε το ευρώ, δεν μπορούμε να αφήσουμε μια χώρα της ευρωζώνης να πέσει. Διαφορετικά η ευρωζώνη δεν έχει κανένα νόημα», τόνισε ο Γάλλος πρόεδρος, Νικολά Σαρκοζί, μιλώντας σε Γάλλους αγρότες, μία ημέρα πριν από τη συνάντησή του με τον Γιώργο Παπανδρέου.
«Πρέπει να στηρίξουμε την Ελλάδα, η οποία κάνει προσπάθειες για να εξέλθει από την κρίση, διαφορετικά θα πάψει να υπάρχει το ευρώ. Το ευρώ δεν έχει κανένα νόημα αν δεν υπάρχει αλληλεγγύη μεταξύ μας», υπογράμμισε ο Σαρκοζί, τονίζοντας παράλληλα ότι η Ελλάδα είναι ο νούμερο ένα εισαγωγέας γαλλικού βοδινού κρέατος.

If Greece falls, euro is pointless -Sarkozyfunction floatContent(){var paraNum = "3"paraNum = paraNum - 1;var tb = document.getElementById('floating-con');var nl = document.getElementById('floating-target');if(tb.getElementsByTagName("div").length> 0){if (nl.getElementsByTagName("p").length>= paraNum){nl.insertBefore(tb,nl.getElementsByTagName("p")[paraNum]);}else {if (nl.getElementsByTagName("p").length == 3){nl.insertBefore(tb,nl.getElementsByTagName("p")[2]);}else {nl.insertBefore(tb,nl.getElementsByTagName("p")[0]);}}}}PARIS, March 6 - France will support Greece following its efforts to reduce its deficit and has no intention of seeing the country fall by the wayside, French President Nicolas Sarkozy said on Saturday.
“If we created the euro, we cannot let a country fall that is in the euro zone. Otherwise, there was no point in creating the euro,” Mr Sarkozy said during a meeting with farmers.
“We (must) support Greece because they are making an effort, or else there will be no more euro,” he added.

Περισσότερα... »
15:37
η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα όπου εφαρμόζεται η σαρία τη στιγμή που δεν έχει ισχύ, ούτε ακόμη και στις χώρες εκείνες που σχηματίστη�
» Ηλιοτρόπιο

Την κατάργηση της σαρία, του Ιερού ισλαμικού νόμου, που εφαρμόζεται στη Θράκη, ζήτησαν νομικοί, καθώς όπως επισημαίνουν η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα όπου εφαρμόζεται η σαρία τη στιγμή που δεν έχει ισχύ, ούτε ακόμη και στις χώρες εκείνες που σχηματίστηκαν από τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στις οποίες ζουν συμπαγείς μουσουλμανικοί πληθυσμοί, ούτε και στην Τουρκία, όπου έχει καταργηθεί από το 1926.
Κατά τη διάρκεια εκδήλωσης, που διοργάνωσε η ομάδα ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Οικολόγων Πράσινων, ο Κωνσταντίνος Γούναρης, δικηγόρος και πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ξάνθη, τόνισε ότι οι υποθέσεις οικογενειακού και κληρονομικού δικαίου των 120.000 Ελλήνων μουσουλμάνων της Θράκης, δικάζονται από τον θρησκευτικό λειτουργό, δηλαδή τον μουφτή, ο οποίος προβαίνει σε «αδικαιολόγητες και αστήρικτες αποφάσεις».
«Η εφαρμογή της σαρία από τον μουφτή συνεπάγεται με παραβίαση των ατομικών δικαιωμάτων και της ισότητας των δύο φύλων, αφού οι γάμοι λύνονται δια αντιπροσώπου, πολλές φορές μόνο από τον σύζυγο, που αιτεί διαζύγιο, ενώ δεν επιδικάζεται διατροφή. Επιπλέον, υπάρχει ανισομέρεια στην κληρονομική διαδοχή, αφού η κόρη παίρνει το μισό του κληρονομικού δικαιώματος του γιου», ανέφερε ο κ. Γούναρης, ζητώντας την κατάργηση των δικαιωμάτων του μουφτή.
Για ανησυχητική στάση των Ελλήνων δικαστών έκανε λόγο ο Γιάννης Κτιστάκις, δικηγόρος και λέκτορας νομικής της Κομοτηνής, οι οποίοι αντί να ελέγχουν τις αποφάσεις του μουφτή, «κλείνουν» τα μάτια, όταν φτάνουν για επικύρωση στο Μονομελές Πρωτοδικείο.
«Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η άδεια του μουφτή για τον γάμο μιας «ανήλικης παρθένου» με ενήλικα, το 2007 που «λύθηκε» μόλις 3 μήνες μετά. Οι αποφάσεις αυτές, όταν πέρασαν από το ελληνικό δικαστήριο, κηρύχθηκαν εκτελεστέες», σημείωσε ο κ. Κτιστάκις.
Στην εκδήλωση μίλησε και η Λίνα Παπαδοπούλου, επίκουρη καθηγήτρια συνταγματικού δικαίου στο τμήμα Νομικής του ΑΠΘ, η οποία αναφέρθηκε στη σαρία και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ ο ευρωβουλευτής των Πρασίνων, Μιχάλης Τρεμόπουλος, ζήτησε την παρέμβαση της ελληνικής πολιτείας για την κατάργηση του αναχρονιστικού αυτού καθεστώτος.

Περισσότερα... »
15:10
Violence in Greece as parliament approves cuts
» Ηλιοτρόπιο

06 March 2010 - 12H53
Violence in Greece as parliament approves cuts Riot police detain a demonstrator during a protest in Athens. Greek police clashed with demonstrators protesting sweeping budget cuts as the government sought support from Germany to help it avoid default, only to be told not to expect a single cent. President of the Eurogroup, Jean-Claude Juncker (R), and Greek Prime Minister Georges Papandreou in Luxembourg. Greece's parliament has approved major budget cuts by the debt-hit Socialist government amid violence-marred protests in Athens. Demonstrators clash with riot police amid tear gas in front of the Greek parliament in Athens. Greek police clashed with demonstrators protesting sweeping budget cuts as the government sought support from Germany to help it avoid default, only to be told not to expect a single cent. Riot police detain a demonstrator during a protest in Athens. Greek police on Friday fought protesters angered by tough new austerity measures as the government appealed for help from hesitant European leaders to tackle its massive debt and deficit problems. VIDEO - Thousands of protesters turned out in Athens to campaign against drastic budget cuts being debated by lawmakers on Friday. Despite a series of rallies across Greece, parliament is expected to approve the third austerity package proposed by Prime Minister George Papandreou. Duration: 00:50 AFP - Greek police Friday fought protesters angered by tough new austerity measures, as European heavyweight Germany rebuffed suggestions cash-strapped Athens needed a financial bailout.
Strikes disrupted air and ground transport, as well as schools and hospitals, hitting economic activity hard two days after the government unveiled sweeping tax hikes and spending cuts that parliament approved Friday. Related article: Greeks divided cuts: poll
A demonstration by several thousand protesters was marred by clashes after the head of Greece's main union, Yiannis Panagopoulos, was beaten by unknown assailants as he delivered a speech.
Panagopoulos' union, the General Confederation of Greek Workers (GSEE), later said it was an "organised" attack and that some of the assailants carried the flags of a small leftist group.
Key dates in Greece's debt crisis
Another prominent protester, 87-year-old war resistance hero and former deputy Manolis Glezos, was hospitalised with breathing problems after a riot policeman sprayed tear gas in his face.
Five people were arrested in Athens and a handful of shops and banks along with a ministry building had their front windows smashed, police said. Around a dozen protesters and police were injured, according to reports.
Several dozen interior ministry staff occupied the Greek National Printing House to prevent the latest austerity measures from being published in the government gazette, police said.
Parliament meanwhile approved a third round of austerity measures aimed at reining in the country's gaping budget deficit and restoring trust in its solvency on financial markets.
But government hopes to secure more tangible European backing for its 4.8-billion-euro (6.5-billion-dollar) belt-tightening package were dashed by German Chancellor Angela Merkel. Related article: Greece does not need financial help at present: Merkel
"Greece has not asked for financial assistance," she said after talks in Berlin with Greek Prime Minister George Papandreou.
"The stability of the eurozone is assured today. As a result, the question (of aid to Greece) is not being asked ... I am even optimistic that it will not be asked," Merkel added.
While praising the latest austerity measures, she said Greece "must do more than rein in its budget deficit," such as modernising its economy.
Europe's biggest economy, Germany is widely seen as the most likely candidate to help prevent a Greek default, which would be disastrous for the eurozone.
But there is huge opposition in Germany against such a move, with angry editorials slamming alleged Greek corruption and wasteful spending.
Papandreou earlier told Germany's Frankfurter Allgemeine newspaper he was "not asking for money" but other forms of solidarity, warning he might otherwise go to the International Monetary Fund.
"We need support from the European Union and our partners to obtain credit on the markets at better conditions. If we do not receive this aid, we will not be able to enact the changes we foresee," he said.
Greece's credit ratings have been lowered and it must now borrow money at rates far above those of other eurozone members.
Luxembourg's Jean-Claude Juncker, the formal head in finance matters for the 16 nations that share the euro, said
Greek measures taken so far meant that Athens would not need EU aid. Related article: Greek aid "unnecessary"
"The commitments taken by the Greek government are clearly paving the way towards an exit" from its debt and deficit crisis, Juncker said.
There is however consternation in European Union circles that Greece managed to amass a debt of nearly 300 billion euros despite having received major funding from Brussels for decades.
Papandreou was to travel to Paris to meet French President Nicolas Sarkozy on Sunday. He will then fly to Washington next week to meet US President Barack Obama.

Περισσότερα... »
15:06
οικονομικό ινστιτούτο Ifo : «Οι Έλληνες θα έπρεπε να εγκαταλείψουν την Ευρωζώνη και να υποτιμήσουν το νόμισμά τους. Είναι ο πιο εύκολος δρόμ�
» Ηλιοτρόπιο

Με αφορμή την επίσκεψη του Γιώργου Παπανδρέου στο Βερολίνο δηλώσεις έκανε και ο Γερμανός υπουργός Εθνικής Οικονομίας Ράινερ Μπρούντερλε. Ο φιλελεύθερος πολιτικός επανέλαβε σήμερα στη γερμανική πρωτεύουσα πως αρνείται οποιαδήποτε οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα λέγοντας χαρακτηριστικά πως ‘η γερμανική κυβέρνηση δεν έχει την πρόθεση να δώσει ούτε ένα σεντ. Το κάθε κράτος-μέλος της ΕΕ θα πρέπει μόνο του να δει πώς θα βάλει σε τάξη τις υποθέσεις του’. Ο κύριος Μπρούντερλε πρόσθεσε πως ‘η κυβέρνηση στην Αθήνα θα πρέπει μόνη της να εφαρμόσει με συνέπεια το πρόγραμμα εξυγίανσης’.
Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Θετικές, ως επί το πλείστον, είναι πάντως οι αντιδράσεις για την έκδοση του δεκαετούς ομολόγου από την Ελλάδα. Ο πρόεδρος της γερμανικής Ομοσπονδιακής Κεντρικής Τράπεζας Άξελ Βέμπερ χαιρέτισε τα νέα μέτρα της κυβέρνησης και δήλωσε στο πρώτο τηλεοπτικό κανάλι ARD: «Είδαμε πως οι αγορές υποδέχτηκαν θετικά το νέο ομόλογο και για αυτό πιστεύουμε πως είναι μια καταρχήν καλή αντίδραση των αγορών».
Δεν έλειψαν πάντως και οι αντίθετες φωνές, όπως για παράδειγμα του Χανς Βέρνερ Ζιν από το οικονομικό ινστιτούτο Ifo : «Οι Έλληνες θα έπρεπε να εγκαταλείψουν την Ευρωζώνη και να υποτιμήσουν το νόμισμά τους. Είναι ο πιο εύκολος δρόμος και με τις λιγότερες εσωτερικές αναταράξεις».
Θα πρέπει να σημειωθεί πάντως ότι η φωνή του κ. Ζιν δεν απηχεί το κλίμα των ημερών. Έχουν αρχίσει να επικρατούν πλέον οι εκτιμήσεις πως πολύ σύντομα σε παρόμοια θέση μπορεί να βρεθούν και άλλοι πολύ ισχυρότεροι.
Auch Ifo-Chef Hans-Werner Sinn sieht den griechischen Staat so gut wie am Ende: "Jeder Versuch, Griechenland in der Euro-Zone zu stabilisieren und zu halten, ist ein Fass ohne Boden", sagte er. "Wenn man Griechenland drin lässt, wird das den Euro destabilisieren." Besser wäre es daher, die Griechen würden die Euro-Zone verlassen. Dies würde auch anderen Ländern der Währungsunion, die unter den Folgen von Finanzkrise und Rezession ächzten, helfen.Da das Land auf Dauer nicht in der Lage sei, die eigenen Schulden zu refinanzieren, "bleibt uns nur die Möglichkeit ihnen Geld zu schenken. Oder sie werten ab, was in der Euro-Zone mühsam ist, weil es nur über das Absenken von Preisen und Löhnen geht", sagte er. Derartige Schritte könnten jedoch zu sozialen Unruhen führen, fürchtet Sinn. "Das ist das Rezept für Mord und Totschlag."

Περισσότερα... »
14:58
η Ελλάδα απέχει από αυτή τη λύση όσο η Γερμανία από την Ακρόπολη
» Ηλιοτρόπιο

επαινοι, φόβοι και υποκρισία
Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Πώς σχολιάζει σήμερα ο γερμανικός τύπος τη συνάντηση του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου με τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ στο Βερολίνο.
Η Frankfurter Rundschau σημειώνει «Η Ελλάδα προς το παρόν έχει χρήμα και η ανακούφιση στη γερμανική κυβέρνηση είναι μεγάλη. Η στρατηγική της να μη δώσει λευκή επιταγή στη Αθήνα για να καθησυχάσει τις αγορές αποδείχθηκε μέχρι στιγμής σωστή. Τώρα το Βερολίνο όμως θέλει να βοηθήσει ώστε η προσφιλής τουριστικά, αλλά με σαθρό υπόβαθρο χώρα να οδηγηθεί στον 21ο αιώνα» . Στην ίδια επισήμανση προχωράει και η οικονομική εφημερίδα του Ντίσελντορφ Handelsblatt η οποία επιγράφει το ρεπορτάζ της «Η Μέρκελ ανακοινώνει γερμανοελληνική κυβερνητική επιτροπή» και σημειώνει: «Η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και το Eurogroup επαίνεσαν το πρόγραμμα λιτότητας της κατά πολλά δισεκατομμύρια υπερχρεωμένης Ελλάδας. Με αφορμή τον μεγάλο αριθμό στοιχημάτων από μέρους των επενδυτών για μια πιθανή χρεοκοπία της χώρας-μέλους της Ευρωζώνης οι κερδοσκόποι μπαίνουν στο στόχαστρο της πολιτικής. Η καγκελάριος Μέρκελ μετά τη συνάντησή της στο Βερολίνο με τον Έλληνα πρωθυπουργό ανακοίνωσε αυστηρά μέτρα». Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Σε διαφορετικό μήκος κύματος το σχόλιο της Welt το οποίο τιτλοφορείται: «Το μεγάλο μπαμ μπορεί να ακολουθήσει». Η εφημερίδα σημειώνει: «Αν πρέπει να πιστέψει κανείς τους αριθμούς, στα 11 εκατομμύρια των Ελλήνων υπάρχουν μόνο 7 εκατομμυριούχοι. Πού πήγαν όμως οι πλοιοκτήτες; Και σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών μόνο 15.000 Έλληνες κερδίζουν περισσότερα από 100.000 ευρώ το χρόνο. Γεγονός είναι ότι κάθε Έλληνας, από μικρό παιδάκι μέχρι γέρος θα πρέπει μόνο αυτό το χρόνο να πληρώσει 5.000 ευρώ για το δημόσιο χρέος ενώ η διαφυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό συνεχίζει». Και η Welt καταλήγει: «Δεν είναι παράξενο λοιπόν ότι οι αγορές είναι καχύποπτες. Δεν πρόκειται για τους κακούς κερδοσκόπους, αλλά θα πρέπει να βρεθούν βιώσιμες λύσεις. Και η Ελλάδα απέχει από αυτή τη λύση όσο η Γερμανία από την Ακρόπολη». Η Emder Zeitung σημειώνει : «Η ελληνική κυβέρνηση έλαβε υπόψιν της τις μεγάλες κοινωνικές αναταραχές. Στην Ευρώπη οι κινήσεις της Ελλάδας επαινούνται. Η καγκελάριος πιστεύει πως η Ελλάδα έχει ανακτήσει τον έλεγχο. Οι έπαινοι όμως από τη Γερμανία έχουν κάτι το υποκριτικό. Η Γερμανία δεν μπορεί να είναι πρότυπο όσον αφορά τη μείωση των χρεών». Bildunterschrift: Παρόμοια άποψη εκφράζει και η Neue Osnabrücker Zeitung η οποία επισημαίνει πως ο Γιώργος Παπανδρέου ήδη πριν από την επίσκεψή του στο Βερολίνο είχε δηλώσει πως δεν θα ζητήσει χρήματα δίνοντας την αφορμή στον Γερμανό υπουργό Οικονομίας Μπρούντερλε να δηλώσει πως δεν θα δώσει ούτε σεντ. «Τέτοιου είδους δηλώσεις αποπροσανατολίζουν από το πραγματικό πρόβλημα. Μερικές από τις 16 χώρες της Ευρωζώνης απέχουν μίλια από την εκπλήρωση των κριτηρίων του Μάαστριχτ. Ακόμα και οι πολύ ευαίσθητοι όσον αφορά τον πληθωρισμό Γερμανοί είναι συνυπεύθυνοι. Στις Βρυξέλλες δεν συζητάνε ακόμα για τα πρόστιμα που πρέπει να πληρώσει το Βερολίνο εξαιτίας των νέων χρεών του τη δεκαετία του '90» υπενθυμίζει η γερμανική εφημερίδα. Τέλος την ευθύνη της ΕΕ έναντι της Αθήνας υπογραμμίζει σε σημερινό της σχόλιο η ελβετική Basler Zeitung και επισημαίνει: «Τους δικούς της στόχους εξυπηρετούσε με την ένταξη της Ελλάδας η ΕΕ. Και το ίδιο ισχύει και για την ένταξη στην Ευρωζώνη πριν από εννέα χρόνια. Δεν ήταν μυστικό ότι στη μικρή αυτή χώρα υπήρχε διαφθορά, φοροδιαφυγή, γραφειοκρατία και ότι το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης ήταν χαμηλό. Παρά ταύτα, οι επιδοτήσεις έρεαν και συνέβαλαν στο να εξελιχθεί η ασθένεια σε επιδημία. Με αυτά τα δεδομένα, εάν επιτρέψει η ΕΕ να προσφύγει η Ελλάδα στο ΔΝΤ θα έχει αποδείξει ότι αποποιείται των ευθυνών της. Και όμως, η ανάληψη της ευθύνης είναι αυτή τη στιγμή το ζητούμενο προκειμένου να μην επαναληφθεί στο μέλλον μια νέα περίπτωση σαν αυτή της Ελλάδας», καταλήγει το σχόλιο.
Επιμέλεια: Μαρία Ρηγούτσου Υπεύθ. σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης

Περισσότερα... »
14:53
στηρίζουμε αυτή την εσωτερική διεκδίκηση περισσότερο στο κληρονομικό δίκαιο και λιγότερο στις δικές μας διανοητικές, επιστημονικές ή καλ
» Ηλιοτρόπιο

Η Αφροδίτη του Focus και η Ιωάννα Καρυστιάνη Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Το έργο "Σουέλ" της Καρυστιάνη στα γερμανικά Για ένα εξάμηνο σιωπούσε η γερμανική κριτική για τη μετάφραση του βιβλίου της Ιωάννας Καρυστιάνη "Σουέλ" που εκδόθηκε από τον εκλεκτό οίκο Suhrkamp. Και τώρα το εντόπισε. Κριτική υπό το βάρος κλεινών προγόνων.
Το προκλητικό εξώφυλλο του περιοδικού Focus ουκ εά ημάς καθεύδειν. Ούτε κι αυτή την εβδομάδα. Την περασμένη λέγαμε ότι αυτή η Αφροδίτη της Μήλου με το φυτρωμένο νεοελληνικό χέρι και το δάχτυλο που προτείνει στον αναγνώστη, ανεξάρτητα από τη συνειδητή πρόθεση του layout, κάπως μας πιέζει να αναμετρηθούμε με αυτό που, συνήθως εύκολα και αβασάνιστα, θεωρούμε αρχαιοελληνικό παρελθόν μας, αβασάνιστα επειδή στηρίζουμε αυτή την εσωτερική διεκδίκηση περισσότερο στο κληρονομικό δίκαιο και λιγότερο στις δικές μας διανοητικές, επιστημονικές ή καλλιτεχνικές κατακτήσεις. Είναι δυσβάστακτο για ένα μικρό έθνος να έχει ένδοξους μακρινούς προγόνους. Με κάθε ευκαιρία το περιμένουν στη γωνία με τα λοφία και τα λάβαρα και τις περίφημες δέλτους τους και του προτείνουν το δάχτυλο, επειδή αυτό δεν είναι σαν κι εκείνους. Με κάθε ευκαιρία και οι άλλοι του υπενθυμίζουν ότι αυτό δεν είναι σαν κι εκείνους.
Αναποδογυρίσματα του μύθου Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Ρωμαϊκή προτομή του Ομήρου
Ένα διαφορετικό παράδειγμα. Μήνες περιμέναμε να προσέξει η γερμανική κριτική τη μετάφραση του μυθιστορήματος της Ιωάννας Καρυστιάνη Σουέλ που εκδόθηκε από τον οίκο Suhrkamp. Τελικά την πρόσεξε. Ο λόγος για τον θαλασσοδαρμένο καπετάν Αυγουστή που γυρίζει γέρος στη πατρίδα για να ζευγαρώσει οριστικά όχι με τη σύζυγο αλλά με την αγαπητικιά, τη Λίτσα. Και σημειώνει ο λογοτεχνικός κριτικός της Süddeutsche Zeitung: «Η τρυφερή φωνή της Λίτσας στα γράμματά της προς τον Αυγουστή κουλουριάζεται με χάρη μέσα στο μυθιστόρημα ενός γάμου που αναποδογυρίζει τον μύθο του ομηρικού Οδυσσέα. Δεν είναι ούτε κατάρα ούτε κρίμα αυτό που βγάζει τον ήρωα στους πέντε δρόμους της θάλασσας, είναι ο τρόμος της οικογενειακής ζωής στο σπίτι. Και όπως στο έπος, έτσι και στο βιβλίο της Καρυστιάνη η Πηνελόπη και η Καλυψώ έχουν τη θέση τους στην καρδιά του ήρωα. Η σύζυγος και η ερωμένη του Οδυσσέα. Τα ονόματά τους δίνονται στο μυθιστόρημα σε δυο πλοία όπου ο Μήτσος Αυγουστής ήταν καπετάνιος.»
Η γαλήνη της επίγνωσης
Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Η "Μικρά Αγγλία" της Καρυστιάνη στα γερμανικά
Ναι μεν είναι η ίδια η Καρυστιάνη που δίνει λαβή στον κριτικό για μια σύγκριση με τον μύθο του Οδυσσέα, όπως αυτός εκτυλίσσεται στο ομηρικό έπος. Και δεν είναι, βρε αδερφέ, και κακό που συγκρίνει. Να δούμε όμως πρώτα το συμπέρασμα της σύγκρισης: «Σίγουρα το διηγηματικό μοντέλο της Οδύσσειας εξασθενεί στην Καρυστιάνη και περιορίζεται σε μια συζυγική διένεξη. Η συγγραφέας δεν έχει οξυμένο αισθητήριο ούτε για τον μεγάλο κόσμο, ούτε για τη συνάντηση με το ξένο ούτε για τη φύση της θάλασσας. Αλλά μας αποζημιώνουν οι θαρραλέες γυναικείες μορφές της, το βλέμμα της που αποκαλύπτει τις μυθικές δομές γύρω από τη ζωή αυτών των γυναικών και τέλος ο ζήλος με τον οποίο αντιμάχεται τις αρχαϊκές συνθήκες διαβίωσης στην πατρίδα της.» Όχι, δεν είναι οπωσδήποτε κακό που συγκρίνει ο κριτικός το μυθιστόρημα μιας σημερινής Κρητικιάς με την Οδύσσεια. Αλλά ούτε απαραίτητο μας φαίνεται, σε κάθε ευκαιρία, να συγκρίνονται τα όποια νεοελληνικά έργα με τους αρχαιοελληνικούς άθλους. Είναι μερικές στιγμές, και τον τελευταίο καιρό οι στιγμές αυτές είναι πολλές, που λες, ας μας αφήσουν πια, ας μας αφήσουμε, να είμαστε αυτό που είμαστε, ένα μικρό έθνος με γλίσχρα έργα, γαληνεμένοι με την επίγνωση της σμικρότητάς μας. Αλλά άντε τώρα να τους αποτινάξεις τους ένδοξους προγόνους που σου έχουν κάτσει για τα καλά στο σβέρκο!
Σπύρος Μοσκόβου Υπεύθ. σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου

Περισσότερα... »
14:49
Πως συμβιβάζεται όμως η εικόνα του υποδειγματικού, τελειομανούς Γερμανού με τα μεθύσια μέχρι κραιπάλης; «Είναι μια αντίφαση», επισημαίνει
» Ηλιοτρόπιο

Γιατί οι πειθαρχημένοι Γερμανοί λατρεύουν το μεθύσι;
Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ στη Γερμανία δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Έχει ιστορία 2000 χρόνων. Ο ιστορικός Τάκιτος έγραψε ότι «τα γερμανικά φύλα μπορούν να νικηθούν μάλλον με το κρασί, παρά με το όπλο».
Στη Γερμανία δεν καταναλώνεται μπίρα και αλκοόλ μόνο στο καρναβάλι ή στις διάφορες μεγάλες παραδοσιακές γιορτές, όπως στη γιορτή της μπίρας, της πατάτας, της νέας σοδειάς κλπ., αλλά και καθημερινά: γύρω στα 10 λίτρα αλκοόλ καταναλώνει ετησίως ο μέσος Γερμανός. Πρόκειται για παγκόσμιο ρεκόρ. Ο ειδικός επιστήμονας για την απεξάρτηση από το αλκοόλ Μίχαελ Κλάιν υπογραμμίζει τον ρόλο του αλκοόλ στον Μεσαίωνα: «Το αλκοόλ ανήκε στα τρόφιμα, διότι ήταν τότε ένας σημαντικός παράγοντας επιβίωσης του πληθυσμού. Επιπλέον ήταν και το πιο συνηθισμένο μέσον δωροδοκίας και κοινωνικού 'λαδώματος'. Δηλαδή μια σημαντική ποσότητα αλκοόλ εξασφάλιζε ισχυρή προστασία και διευκόλυνε τις κοινωνικές επαφές.» Από το Μεσαίωνα υπάρχει μάλιστα και η έκφραση «γερμανική δίψα» που σημαίνει αποκλειστικά δίψα για αλκοόλ.
Bildunterschrift: Τάκιτος: «Τα γερμανικά φύλα μπορούν να νικηθούν μάλλον με το κρασί, παρά με το όπλο»
Το αλκοόλ και η λατρεία της ομαδικότητας
Έτσι λοιπόν στο Μεσαίωνα, όταν η σοδειά ήταν καλή, γέροι και νέοι, πλούσιοι και φτωχοί -και κυρίως φτωχοί- είχαν να πιουν κάτι που τους πρόσφερε θερμίδες και δεν ήταν ποτέ μολυσμένο με μικρόβια και ιούς, όπως π.χ. το πόσιμο νερό. Εκείνο που ενίσχυε πάντα την κατανάλωση οινοπνεύματος στους Γερμανούς, από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, ήταν η λατρεία της ομαδικότητας. Στην ομάδα οι Γερμανοί ήταν και είναι κοινωνικοί, ευχάριστοι και επομένως χαρούμενοι και ισορροπημένοι, χωρίς άγχη. Το αλκοόλ διευκολύνει σε μια τέτοια περίπτωση ακόμη και τον πιο αυστηρό Τεύτονα, τον πιο τελειομανή προτεστάντη του Βορρά και τον πιο εργατικό Βαυαρό αγρότη να χαλαρώσει, να εγκαταλείψει την πανοπλία της πειθαρχίας και της ευπρέπειας και να το ρίξει για καλά έξω. Για τη λατρεία της ομαδικότητας υπάρχουν ιστορικές πηγές, μας λέει ο κ. Κλάιν, «που επιβεβαιώνουν όχι μόνον τα λεγόμενα του Ρωμαίου ιστορικού Τάκιτου, αλλά τα παροιμιώδη μεσαιωνικά μεθύσια όλων των γερμανικών φύλων, ακόμη και των βόρειων Κελτών και των Βίκινγκς. Οι συναντήσεις στο ‘Θινκ’ (=Think), στην εστία της φυλής, στη γερουσία θα λέγαμε, για σοβαρές αποφάσεις και συζητήσεις κατέληγαν συχνά σε οινοποσίες ολκής. Όλες αυτές οι φυλές απολάμβαναν την ομαδικότητα και ζούσαν μόνον μέσα απ’ αυτήν. Έτσι τα μεθύσια στην ομάδα, στην παρέα ήταν ένα φαινόμενο πολύ διαδεδομένο.»
Το αλκοόλ σαν μέσον ισορροπίας της γερμανικής ψυχής
Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Η επίσκοπος Κέσμαν παραιτήθηκε γιατί οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ
Με τη δημιουργία των εθνικών κρατών στην Ευρώπη τον 18ο αι. το φαινόμενο ήταν πια διαδεδομένο παντού. Και όμως ακόμη και σήμερα η κατανάλωση αλκοόλ διαφέρει ανάμεσα στους Ευρωπαίους. Π.χ. οι Άγγλοι φαίνεται να ρέπουν στο μεθύσι, όπως και οι Γερμανοί, (Αγγλοσάξωνες όντως..), το ίδιο και οι Σκανδιναβοί. Αντίθετα οι Νοτιοευρωπαίοι ήταν μέχρι πρότινος φαγάδες και με το αλκοόλ συνόδευαν τα τσιμπούσια τους, δεν έπιναν ξεροσφύρι. Πως συμβιβάζεται όμως η εικόνα του υποδειγματικού, τελειομανούς Γερμανού με τα μεθύσια μέχρι κραιπάλης; «Είναι μια αντίφαση», επισημαίνει ο Γερμανός ψυχολόγος και ερμηνεύει το γιατί: «Από τη μια είμαστε τελειομανείς, ακριβείς μέχρι υπερβολής, συνεπείς και εργατικοί, από την άλλη, όμως πολύ εύκολα ξεκινάμε από μια μπύρα και πίνουμε ένα βαρελάκι! Όσο πιο τελειομανής είναι κάποιος, τόσο περισσότερο αναζητά τη χαλάρωση, επιθυμεί μια ισορροπία.»
Gerd Mörsch / Βιβή ΠαπαναγιώτουΥπεύθ. σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβο

Περισσότερα... »
14:46
ην ίδια ώρα, ανατρέχοντας στον ισολογισμό μεγάλης τράπεζας, ελεγχόμενης από ξένο όμιλο, διαπίστωναν, ότι εμφάνιζε τεράστιες ζημιές και δυσ
» Ηλιοτρόπιο

«Greek statistics» και οι τραπεζικοί ισολογισμοί; Friday, 05 March 2010 01:33 Με έντονη δυσπιστία αντιμετωπίζουν πλέον οι παρατηρητές από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και τους τραπεζικούς ισολογισμούς, εκφράζοντας εμπράκτως την αγωνία τους για το ενδεχόμενο να έχει πλήξει και το τραπεζικό σύστημα ο γνωστός… ιός των “Greek statistics”. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες του «B», η εν Αθήναις διπλωματική αντιπροσωπεία ισχυρής ευρωπαϊκής πρωτεύουσας, το τραπεζικό σύστημα της οποίας έχει σημαντική έκθεση στην Ελλάδα, έλαβε από τον Δεκέμβριο οδηγίες, να αρχίσει διακριτικά έρευνα, για να διαπιστωθεί τι πραγματικά συμβαίνει κάτω από την επιφάνεια των μονίμως ισχυρών ισολογισμών των ελληνικών τραπεζών.Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν, ότι έκτοτε τα αρμόδια στελέχη της εν λόγω πρεσβείας έχουν αποδυθεί σε μια κούρσα συλλογής πληροφοριών, προστρέχοντας σε χρηματιστηριακές, τραπεζικές, ή και κυβερνητικές πηγές και διατυπώνοντας ερωτήματα που αντανακλούν τη δυσπιστία για την εμφανιζόμενη λογιστική εικόνα του τραπεζικού μας συστήματος.Καλά πληροφορημένοι κύκλοι επισημαίνουν στο «Β», ότι στα στελέχη της διπλωματικής αντιπροσωπείας, που συντάσσουν αναφορά με αποδέκτη το υπουργείο Οικονομικών της πρωτεύουσάς τους, ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να εξηγηθεί από τους συνομιλητές τους στην Αθήνα, πώς είναι δυνατόν να εμφανίζεται τέτοια απόκλιση ανάμεσα στη δημοσιονομική εικόνα της χώρας και στην κατάσταση του τραπεζικού συστήματος.Με άλλα λόγια, δυσκολεύονται να αντιληφθούν πώς το ελληνικό τραπεζικό σύστημα αποτελεί τόσο… καραμπινάτη εξαίρεση, σε σχέση με τα διεθνή πρότυπα: σε κάθε χώρα που αντιμετώπισε οξύτατα δημοσιονομικά προβλήματα, αυτά συμπαρέσυραν και τις τράπεζες και, λιγότερο ή περισσότερο, το ένα πρόβλημα ανατροφοδοτούσε το άλλο. Αντίθετα, στην Ελλάδα εντοπίζεται το μοναδικό φαινόμενο να εμφανίζει η κυβέρνηση το υψηλότερο έλλειμμα στην Ευρωζώνη, να αποφεύγει την ύστατη ώρα τη χρεοκοπία, αλλά την ίδια στιγμή οι τράπεζες να εμφανίζουν εντυπωσιακά κέρδη, με ελάχιστες εξαιρέσεις.Οι αναλυτές της συγκεκριμένης διπλωματικής αντιπροσωπείας δυσκολεύονται να αναγνώσουν ακόμη και τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, ιδιαίτερα όταν διαπιστώνουν, για παράδειγμα, ότι την ίδια περίοδο (στα τέλη του προηγούμενου χρόνου) που κατέρρεαν οι τιμές των ελληνικών ομολόγων, ο λογαριασμός ιδίων κεφαλαίων του τραπεζικού συστήματος εμφανιζόταν αυξημένος.Όπως αντιλήφθηκαν οι ερευνητές, μιλώντας με τραπεζικά στελέχη στην Αθήνα, οι ελληνικές τράπεζες κατάφεραν να… εξαφανίσουν τις υποαξίες που εύλογα θα αναμενόταν να μεταφερθούν στην κεφαλαιακή τους βάση, κατατάσσοντας λογιστικά το μεγαλύτερο μέρος των τοποθετήσεών τους σε κρατικά ομόλογα ως τίτλους διακρατούμενους μέχρι τη λήξη. Έτσι, αποτιμούν τους τίτλους στην ονομαστική αξία και… ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Μόνο, που οι διεθνείς παρατηρητές δυσκολεύονται να διαγνώσουν την πραγματική κατάσταση των τραπεζών με αυτές τις καθ’ όλα νόμιμες λογιστικές πρακτικές που ακολουθούνται, με αποτέλεσμα να εντείνεται η ανασφάλειά τους, την ώρα μάλιστα που η υγεία του τραπεζικού συστήματος συνδέεται άρρηκτα και με τη δυνατότητα της κυβέρνησης να αναχρηματοδοτήσει τα χρέη της.Οι «ερευνητές», όπως μεταδίδουν συνομιλητές τους, εντυπωσιάσθηκαν και από πρόσφατες ανακοινώσεις εντυπωσιακών αποτελεσμάτων από μεγάλη τράπεζα. Όμως, όταν προσπάθησαν να διαβάσουν τη σχετική ανακοίνωση, διαπίστωσαν ότι ήταν πολύ δύσκολο να καταλάβουν από ποιες πηγές προέρχονταν τα κέρδη, ενώ όταν αναζήτησαν την πλήρη οικονομική κατάσταση, για να διαμορφώσουν καλύτερη αντίληψη, διαπίστωσαν ότι αυτή δεν είχε δημοσιευθεί, αλλά ανακοινώθηκε ότι θα δοθεί στη δημοσιότητα κάποια στιγμή μέσα στον Μάρτιο!Την ίδια ώρα, ανατρέχοντας στον ισολογισμό μεγάλης τράπεζας, ελεγχόμενης από ξένο όμιλο, διαπίστωναν, ότι εμφάνιζε τεράστιες ζημιές και δυσκολεύονταν να αντιληφθούν πώς δύο τράπεζες με περίπου ίδιο μέγεθος, στην ίδια χώρα, την ίδια περίοδο εμφανίζουν τόσο διαφορετικά οικονομικά αποτελέσματα. Το συμπέρασμά τους, που δυστυχώς φαίνεται ότι θα είναι και η κεντρική ιδέα της έκθεσης που θα αποστείλουν σύντομα στη… βάση τους, ήταν εξόχως ανησυχητικό: τα αποτελέσματα μάλλον δεν διαφέρουν τόσο, όσο φαίνεται από τους ισολογισμούς. Αυτό που διαφέρει είναι ο βαθμός ειλικρίνειας στην αποτύπωσή τους…

Περισσότερα... »
14:37
"Αντί να υποθέσουμε ότι οι κερδοσκόποι ήταν αυτοί που οδήγησαν υψηλότερα τα ομόλογα, θα πρέπει να υποθέσουμε ότι συνέβη ακριβώς το αντίθετ
» Ηλιοτρόπιο

Το Μυστικό Δείπνο της Goldman στην Αθήνα
Sam Jones, Hedge Fund Correspondent
Δημοσιεύθηκε: 09:34 - 05/03/10 Στις 28 Ιανουαρίου, σε μία συννεφιασμένη Αθήνα, η Goldman Sachs ήταν οικοδέσποινα για 10 πελάτες της στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία, σε ένα κτίριο belle époque στο Σύνταγμα απέναντι από το ελληνικό κοινοβούλιο.

Το δείπνο στο roof garden -με πανοραμική θέα της Ακρόπολης στο βάθος- διοργανώθηκε για 10 τραπεζίτες, διαχειριστές κεφαλαίων και διαχειριστές hedge funds και αφορούσε στο μέλλον της ελληνικής οικονομίας και φυσικά στο πώς θα "βγάλουν λεφτά" από αυτό.

Τα γεγονότα που ακολούθησαν -με την κατακόρυφη υποχώρηση της ελληνικής αξιοπιστίας στις αγορές χρέους- πρόσφεραν σε κάποιους εξ' αυτών εκατομμύρια. Όμως, αυτά τα κέρδη είχαν κάποιο τίμημα. Τόσο το δείπνο όσο και το διήμερο πρόγραμμα συναντήσεων και επαφών είχε αρκετές επιπτώσεις. Πλέον, συγκαταλέγεται μεταξύ των γεγονότων που βρίσκονται στο επίκεντρο των πολιτικών επιθέσεων ενάντια σε traders στις αγορές ομολόγων.
Τα hedge funds και εν γένει οι επονομαζόμενοι "κερδοσκόποι" των αγορών -μεταξύ αυτών, και οι διαχειριστές που φιλοξενήθηκαν από την Goldman Sachs στην Αθήνα- δέχονται επιθέσεις από πολιτικούς και εποπτικές αρχές και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, οι οποίοι τους κατηγορούν ότι επέτειναν την ελληνική κρίση για να κερδίσουν μερικά δολάρια ακόμη.
Πρόκειται για μία κατηγορία που οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, και στο "ειδικό βάρος" των προσώπων που συγκεντρώθηκαν σε εκείνο το δείπνο. Τα πλέον γνωστά ήταν δύο στελέχη του αμερικανικού hedge fund Paulson & Co. - του fund που διαχειρίζεται κεφάλαια ύψους 32 δισ. δολαρίων, ενώ δέχεται κριτική και για τις εκτεταμένες short θέσεις του στην αμερικανική αγορά στεγαστικών δανείων το 2008. Το πρόβλημα είναι πως, εκτός από τις short θέσεις τους ενάντια στην Ελλάδα, που θα μπορούσαν να τη σπρώξουν προς την κατάρρευση, hedge funds όπως το Paulson & Co. είχαν για μεγάλο διάστημα και long θέσεις για το χρέος της χώρας.
Τα hedge funds έστησαν ένα παιχνίδι υπολογισμών, το οποίο δεν ξεκίνησε τον Ιανουάριο αλλά αρκετούς μήνες πριν. Οι διαχειριστές υποστηρίζουν ότι αντί να αποσταθεροποιήσουν την ελληνική οικονομία τη στήριξαν. Μαζί με αυτήν, και αρκετές τράπεζες της Ευρώπης.

Η εν λόγω συναλλαγή ξεκίνησε το 2009, όταν τα hedge funds αγόρασαν μεγάλες ποσότητες ελληνικών CDSs, υποθέτοντας ότι οι αγορές πολύ σύντομα θα "ξυπνήσουν" και θα δουν τα προβλήματα της Ελλάδας, οπότε θα στραφούν στις αγορές CDSs για να προστατευθούν.

Μέχρι πρόσφατα το κόστος αγοράς ελληνικών CDSs ήταν ιδιαίτερα φθηνό, καθώς οι αγορές θεωρούσαν απίθανο το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας. Μέχρι την κρίση του 2008, αγόραζες ένα ελληνικό CDS για το 10ετές ομόλογο με μόλις 20 μονάδες βάσης, δηλαδή 0,2% του ασφαλιζόμενου ποσού.

Όμως, τα hedge funds που αγόρασαν τα CDSs δεν είχαν στην κατοχή τους και τα αντίστοιχα ομόλογα. Αυτή η τακτική, που ονομάζεται naked CDS trading, βρίσκεται στο στόχαστρο των εποπτικών αρχών . Αξίζει να σημειωθεί ότι τα funds που αγόραζαν ελληνικά CDSs το 2009 δεν πίστευαν ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει.

"Όλα είναι θέμα τραπεζών", υποστηρίζει διαχειριστής hedge fund, ο οποίος θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του. Και προσθέτει: "Ήθελαν απεγνωσμένα να προστατευθούν εξαιτίας της ιδιαίτερα υψηλής θέσης τους σε ελληνικά ομόλογα. Η απόγνωσή τους είναι αυτή που ανέβασε τα spreads. Εμείς λειτουργούμε στις αγορές ως πωλητές. Εμείς οδηγούμε χαμηλότερα τις τιμές".
Τα hedge funds στοιχημάτισαν ότι, εάν η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας επιδεινωθεί -όπως είχαν προβλέψει- τότε οι κάτοχοι ελληνικών ομολόγων αξίας 300 δισ. δολαρίων θα έσπευδαν στις αγορές CDSs για να προστατευθούν ή θα αναζητούσαν αγοραστές για τα ελληνικά ομόλογα που έχουν στην κατοχή τους.

Έχοντας κλειδώσει φθηνά την αγορά CDS, τα hedge funds θα είχαν την ευκαιρία να τα πουλήσουν με υψηλό premium στις πανικόβλητες τράπεζες ή σε οποιονδήποτε άλλον. Τελικώς το στοίχημά τους ήταν ιδιαίτερα επικερδές.

Σύμφωνα με insiders, οι μονάδες hedging των τραπεζών -γνωστές ως CVA desks-, οι οποίες κατατάσσονται ως τμήματα διαχείρισης κινδύνου και όχι ως τμήματα proprietary trading, υπήρξαν πρόσφατα οι μεγαλύτεροι αγοραστές ελληνικών CDSs και σαφώς αυτοί στους οποίους οφείλεται η εντυπωσιακή διεύρυνση των ελληνικών spreads.
Σύμφωνα με τον κ. Michael Hampden-Turner, αναλυτή της Citigroup, τα spreads στα ελληνικά CDSs θα ήταν πολύ υψηλότερα εάν τα hedge funds δεν πωλούσαν μεγάλες ποσότητες από αυτά στις τράπεζες.

Το spread μεταξύ των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων και του κόστους των CDSs συνήθως είναι διαπραγματεύσιμα με discount. Συνήθως το CDS είναι διαπραγματεύσιμο με premium έναντι του ομολόγου στο οποίο αναφέρεται. Αυτό δείχνει, σύμφωνα με τον κ. Hampden-Turner, ότι μεγάλος αριθμός traders βρέθηκε στην αγορά και πωλούσε CDSs, με αποτέλεσμα η τιμή του CDS να παραμείνει χαμηλότερη σε σύγκριση με αυτήν του ομολόγου το οποίο καλύπτει.

"Αντί να υποθέσουμε ότι οι κερδοσκόποι ήταν αυτοί που οδήγησαν υψηλότερα τα ομόλογα, θα πρέπει να υποθέσουμε ότι συνέβη ακριβώς το αντίθετο", τονίζει ο κ. Hampden-Turner. Το πρόβλημα, όμως, με τα hedge funds που συμμετείχαν στην όλη υπόθεση είναι ότι οι πολιτικοί έχουν πολύ λίγο χρόνο να ασχοληθούν με την πολύπλοκη αγορά των CDSs. window.print(); _uacct = "UA-124745-2";urchinTracker();

Περισσότερα... »
Πύργος - Ηλεία, 04.03.2010
02:01
Ο Αντώνης Σαμαράς στην δήλωση του αντιπρότεινε μεγαλύτερο φόρο στον καπνό και τα ποτά, μεγαλύτερη φορολογία στα είδη πολυτελείας, αύξηση τ
» Ηλιοτρόπιο

Δ
Διαφωνεί η ΝΔ με τα νέα μέτρα Κατά της περικοπής του 14ου μισθού, της αύξησης της φορολογίας στα καύσιμα και του ΦΠΑ, τάχθηκε ο πρόεδρος της Ν.Δ Αντώνης Σαμαράς σχολιάζοντας τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, με σκοπό τον περιορισμό του ελλείμματος.

Ο Αντώνης Σαμαράς στην δήλωση του αντιπρότεινε μεγαλύτερο φόρο στον καπνό και τα ποτά, μεγαλύτερη φορολογία στα είδη πολυτελείας, αύξηση των εσόδων από την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, και μεγαλύτερες περικοπές στα λειτουργικά έξοδα του κράτους. Επίσης χάραξε και τις κόκκινες γραμμές για το κόμμα του, όσον αφορά τα οικονομικά μέτρα, υπογραμμίζοντας ότι «Κόκκινη γραμμή για μας είναι η προστασία των χαμηλόμισθων και χαμηλοσυνταξιούχων και η στήριξη της μεσαίας τάξης».

Επίσης, ζήτησε μέτρα για τον επαναπατρισμό κεφαλαίων από το εξωτερικό. Παράλληλα ο πρόεδρος της Ν.Δ εξαπέλυσε σκληρή επίθεση στην κυβέρνηση κατηγορώντας την για καθυστέρηση στη λήψη των μέτρων, ενώ αναγνώρισε και τις ευθύνες των κυβερνήσεων της Ν.Δ, λέγοντας «Ασφαλώς έχει ευθύνες και η Νέα Δημοκρατία. διέπραξε σφάλματα και τα πλήρωσε».

Πατήστε εδώ για να δείτε πλήρες το κείμενο της ανακοίνωσης της ΝΔ

Περισσότερα... »
01:46
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΚΡΙΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ...
» Ηλιοτρόπιο

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΚΡΙΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ - ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ - ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΑΡΧΩΝ - ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝΔευτέρα, Μάρτιος 01, 2010
E-Legal: μια νέα εβδομαδιαία εκπομπή στο TVXS.GR

Ένα εβδομαδιαίο πεντάλεπτο στο tvxs.gr για ένα νομικό θέμα που απασχολεί την επικαιρότητα.
Μπορείτε να προτείνετε κι εσείς τα επόμενα θέματα στα οποία θα αφιερώσουμε τις επόμενες εκπομπές.

Αναρτήθηκε από e-Lawyer στις 11:55 μμ Ετικέτες Θεσμικά, Ραδιοτηλεοπτικά

Περισσότερα... »
01:35
Awaiting Greece's Austerity MeasuresGreece ...
» Ηλιοτρόπιο

Awaiting Greece's Austerity Measures

Greece is expected to announce new austerity measures late today. Arnab Das, managing director, market research and strategy at Roubini Global Economics speaks to CNBC's Karen Tso and Martin Soong about the impact of these measures.

rated 4.13 by 106 people [?]

Περισσότερα... »
01:26
Greece prepared to turn to IMF
» Ηλιοτρόπιο

By Kerin Hope in Athens, Gerrit Wiesmann in Berlin and Nikki Tait in Brussels
Published: March 3 2010 10:39 | Last updated: March 3 2010 21:36function floatContent(){var paraNum = "8"paraNum = paraNum - 1;var tb = document.getElementById('floating-con');var nl = document.getElementById('floating-target');if(tb.getElementsByTagName("div").length> 0){if (nl.getElementsByTagName("p").length>= paraNum){nl.insertBefore(tb,nl.getElementsByTagName("p")[paraNum]);}else {if (nl.getElementsByTagName("p").length == 3){nl.insertBefore(tb,nl.getElementsByTagName("p")[2]);}else {nl.insertBefore(tb,nl.getElementsByTagName("p")[0]);}}}}
Pensioners in Athens demonstrate against the new austerity measures announced on Wednesday

Περισσότερα... »
01:17
Τα σταθεροποιητικά μέτρα έχουν άμεση υφεσιακή επίπτωση, περιορίζοντας τα εισοδήματα και την τελική ζήτηση, με αποτέλεσμα να αναμένεται πε
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
01:13
ΠΑ-ΣΟΚ
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
Πύργος - Ηλεία, 03.03.2010
21:17
Τα μέτρα λήφθηκαν για την τήρηση του Συμφώνου σταθερότητας-ΣυνθΕΕ και οχι για να δανειστούμε απο την ΕΕ , αφού μόνο το ΔΝΤ δανείζει.. Προς υ
» Ηλιοτρόπιο

Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Άγκελα Μέρκελ
Ικανοποιημένη που τηρείται, οπως εχει υπογράψει , το Σύμφωνο σταθερότητας..... απο την Ελλάδα,
Για δανεικά υπάρχει η αγορά και το ΔΝΤ.....

Περισσότερα... »
21:08
ΕΚΤ προγραμματίζει, δυστυχώς πρώτη, την απόσυρση των «μέτρων στήριξης», σταματώντας από το 2010 τα επονομαζόμενα «δάνεια λήξης 31.12». Παράλλη�
» Ηλιοτρόπιο

ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ Wednesday, 03 March 2010 02:01 Όσο περισσότερο αργούν να αποσύρουν την υπερβάλλουσα ρευστότητα οι κεντρικές τράπεζες και με όσο πιο πολλά χρήματα πλημμυρίζουν τις αγορές, τόσο πιο καταστροφική θα είναι η «απάντηση του «συστήματος», διά μέσου της «κυοφορίας» νέων υπερβολών («φούσκες») Περισσότερο από ένα τρις $ έχει μέχρι στιγμής «διοχετεύσει» η αμερικανική κεντρική τράπεζα (Fed) στην βαριά ασθενή οικονομία της υπερδύναμης (η «εξάρτηση» των Η.Π.Α. από την Κίνα είναι πλέον τρομακτική), μέσω της αγοράς μεγάλων ποσοτήτων αξιόγραφων - μεταξύ των οποίων ομολόγων του δημοσίου. Δηλαδή, το αμερικανικό κράτος αγόρασε μόνο του τα δικά του ομόλογα (χρεώστης και πιστωτής ταυτόχρονα), διατηρώντας «τεχνητά» χαμηλό το μακροπρόθεσμο επιτόκιο τους και έχοντας την αλαζονεία να πιστεύει ότι, με αυτόν τον τρόπο θα «παραπλανήσει» τις χρηματαγορές. Από την άλλη πλευρά, σαν να μην έφτανε μόνο αυτό, η Fed «μηδένισε» το βασικό επιτόκιο δανεισμού - με αποτέλεσμα να δανείζονται όχι μόνο «αφειδώς», αλλά χωρίς κανένα κόστος, αμείβοντας πλουσιοπάροχα τα στελέχη τους, ακόμη και οι μέχρι πρότινος χρεοκοπημένες εμπορικές και λοιπές τράπεζες.
Η κεντρική τράπεζα της Μ. Βρετανίας (BoE) ακολούθησε πιστά το «παράδειγμα» της Fed, μειώνοντας το βασικό επιτόκιο στο 0,5% και αγοράζοντας ομόλογα του βρετανικού δημοσίου, ύψους 175 δις £ - στη συνέχεια 25 δις £ επί πλέον. Ουσιαστικά δηλαδή, πήρε και αυτή τα χρήματα από τη μία τσέπη, βάζοντας τα στην άλλη – ως δια μαγείας λοιπόν τα διπλασίασε. Προφανώς πρόκειται για ένα εξαιρετικά επικίνδυνο «παιχνίδι», για μία «βραδυφλεγή» βόμβα καλύτερα στα θεμέλια της οικονομίας της, αφού σήμερα η BoE διατηρεί στην ιδιοκτησία της πάνω από το 30% των βρετανικών ομολόγων δημοσίου! Εάν λοιπόν η BoE αποφάσιζε κάποια στιγμή να αποσυρθεί (το ίδιο ισχύει και για τη Fed, την πιο επικίνδυνη ίσως τράπεζα του πλανήτη), η έξοδος της από την αγορά ομολόγων δεν θα ήταν μόνο υπερβολικά πολύπλοκη, αλλά ταυτόχρονα καταστροφική, αφού θα προκαλούσε έναν τεράστιο «σεισμό» όχι μόνο στο χρηματοπιστωτικό της σύστημα, αλλά σε ολόκληρη την αγορά της.
Το πρόβλημα όμως δεν περιορίζεται μόνο στις Η.Π.Α. και στη Μ. Βρετανία η οποία, κατά την άποψη μας, κινδυνεύει όσο καμία άλλη χώρα στον κόσμο με «εθνική χρεοκοπία» (κρίνοντας από το τεράστιο εξωτερικό χρέος της, το οποίο υπερβαίνει το 400% του ΑΕΠ της, από τα μηδαμινά κρατικά περιουσιακά στοιχεία που της έχουν απομείνει, καθώς επίσης από τον «αποψιλωμένο» παραγωγικό της «ιστό», ο οποίος έχει αντικατασταθεί προ πολλού από το χρηματοπιστωτικό κλάδο). Όλες οι κεντρικές τράπεζες ευρίσκονται αντιμέτωπες με μία «κοινή μοίρα»: έχουν θέσει στη ελεύθερη διάθεση του διεθνούς «χρηματοπιστωτικού συστήματος» μία ρευστότητα τρισεκατομμυρίων, η οποία απειλεί πάρα πολύ σοβαρά τη σταθερότητα της παγκόσμιας Οικονομίας.
Είναι προφανώς αυτονόητο πως η ποσότητα των «διαδικτυακών» χρημάτων, με την οποία έχουν «κατακλυσθεί» στην κυριολεξία οι αγορές, προκαλεί τεχνητή αύξηση της ζήτησης, γεγονός που έχει (ή θα έχει σύντομα) σαν αποτέλεσμα την αύξηση όλων των τιμών σε μη υγιή επίπεδα. Η άνοδος αυτή των τιμών, σε συνδυασμό με τις μειωμένες επενδύσεις στην παραγωγική διαδικασία, λόγω της συνεχιζόμενης «πιστωτικής συρρίκνωσης» (παγίδα ρευστότητας, οφειλόμενη κυρίως στον περιορισμένο δανεισμό των επιχειρήσεων εκ μέρους των τραπεζών), προαναγγέλλει ισχυρότατες «πληθωριστικές πιέσεις. Κατά την άποψη μας, ειδικά στα τρόφιμα, τα οποία «απορροφώνται» με εντονότερους ρυθμούς, τόσο από τις νέες καπιταλιστικές οικονομίες (Κίνα, Ρωσία κλπ), όσο και από τη χρήση των «πρώτων υλών» (ζαχαροκάλαμο κ.α.) στην παραγωγή βιοενέργειας.
Σε μερικούς «τομείς» της αγοράς, όπως για παράδειγμα στην τιμή του πετρελαίου και του χρυσού, καθώς επίσης στη διαμόρφωση των χρηματιστηριακών δεικτών (η αυξητική πορεία τους δεν οφείλεται βέβαια στην καλυτέρευση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων εν μέσω παγκόσμιας ύφεσης ή στα θεμελιώδη μεγέθη τους αλλά, κυρίως, στην υπερβάλλουσα ρευστότητα), παρατηρούνται ήδη τέτοιες υπερβολές, ενώ η συνεχής εκτύπωση νέων χαρτονομισμάτων από τις Η.Π.Α. έχει «κατακρημνίσει» την ισοτιμία του δολαρίου (επηρεάζοντας και αυτή με τη σειρά της τις τιμές των εμπορευμάτων - ιδίως δε αυτή του χρυσού). Επομένως, οι ενέργειες απόσυρσης των «μέτρων στήριξης» από όλες τις κεντρικές τράπεζες, «από κοινού» όμως, είναι μάλλον υποχρεωτικές ενώ, όσο πιο πολύ αργούν, τόσο πιο δύσκολο, επώδυνο και επικίνδυνο θα είναι.
Όσον αφορά τώρα την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), γνωρίζουμε ότι, πριν από την παρούσα κρίση, δάνειζε στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα μόνο περιορισμένα ποσά και μόνο βραχυπρόθεσμα (για μία εβδομάδα ή για τρείς μήνες), με επιτόκιο που καθοριζόταν από τη ζήτηση - από την ελεύθερη αγορά δηλαδή. Αντίθετα, μετά το ξέσπασμα της κρίσης, ίσως και με κάποια καθυστέρηση, άρχισε να προσφέρει στις τράπεζες απεριόριστες σχεδόν ποσότητες χρημάτων, για μεγάλα χρονικά διαστήματα (ένα έτος) και με ένα ελάχιστο επιτόκιο - ένα επιτόκιο που καταρρίπτει κάθε προηγούμενο ρεκόρ.
Σήμερα όμως, γεγονός που θεωρείται επικίνδυνα βιαστικό (ιδιαίτερα επειδή δεν φαίνεται να είναι το αποτέλεσμα των συντονισμένων ενεργειών όλων των κεντρικών τραπεζών μαζί, ως οφείλει), η ΕΚΤ προγραμματίζει, δυστυχώς πρώτη, την απόσυρση των «μέτρων στήριξης», σταματώντας από το 2010 τα επονομαζόμενα «δάνεια λήξης 31.12». Παράλληλα, τον Ιούνιο του 2010, στη λήξη τους δηλαδή, πρόκειται να εισπράξει από τις ευρωπαϊκές τράπεζες (προφανώς και από τις Ελληνικές, κάτι που επεξηγεί καλύτερα τη σημερινή «συμπεριφορά» τους, όπως και την πρόσφατη της ΤτΕ), με βάση τις συμφωνίες που υπάρχουν, το ιλιγγιώδες ποσόν των 442 δις € που τους έχει δανείσει.
Επειδή τώρα κάποιες από αυτές τις τράπεζες έχουν δανείσει περαιτέρω τα κράτη τους («αμβλύνοντας» τα δημοσιονομικά προβλήματα των χωρών τους – όχι αφιλοκερδώς βέβαια, αφού δανείζονται με 1% και δανείζουν έως και με 5,5%), χρησιμοποιώντας σαν ενέχυρο στην ΕΚΤ αντίστοιχα ομόλογα δημοσίου, η επιστροφή των χρημάτων θα προκαλέσει ένα άκρως επικίνδυνο «domino effect», με απρόβλεπτα επακόλουθα για πολλά (ιδίως για τα υπερχρεωμένα) κράτη. Ακόμη περισσότερο αφού αρκετοί πιθανολογούν βάσιμα ότι, η ΕΚΤ δεν πρόκειται πια να δανείζει τις τράπεζες «μακροπρόθεσμα» (για 3 ή 6 μήνες) ενώ, με τη λήξη των δανείων που έχουν ήδη δοθεί και με την αποπληρωμή τους από τις τράπεζες, θα αποσυρθεί αυτόματα η υπερβάλλουσα ρευστότητα από το «σύστημα» - η συγκεκριμένη (μη) ενέργεια ονομάζεται από τους αναλυτές «παθητική έξοδος».
Όμως, η μείωση του χρόνου πίστωσης των εμπορικών τραπεζών από την ΕΚΤ στα προηγούμενα επίπεδα (βραχυπρόθεσμα) δεν αρκεί - δεν ολοκληρώνει δηλαδή τις απαιτούμενες ενέργειες απόσυρσης της υπερβάλλουσας ρευστότητας από τις αγορές. Η ΕΚΤ φαίνεται να προγραμματίζει, ήδη από το δεύτερο τρίμηνο του 2010, αφενός μεν τη μείωση των «ποσοτήτων» των χρημάτων που δανείζει, αφετέρου δε τη διακύμανση του επιτοκίου δανεισμού – τον καθορισμό του δηλαδή από τη ζήτηση και την ελεύθερη αγορά.
Τα αυξανόμενα επιτόκια («κυμαινόμενα»), είναι πολύ πιθανόν να λειτουργήσουν «αντιπληθωριστικά» (αποπληθωριστικά;) ενώ, εάν ακολουθήσει η αύξηση του βασικού επιτοκίου, οι «αντιπληθωριστικές» παρενέργειες θα γίνουν μία άκρως επικίνδυνη πραγματικότητα. Γράφουμε «παρενέργειες», όσον αφορά τον πληθωρισμό, επειδή τέτοιου είδους μέτρα εκ μέρους των κεντρικών τραπεζών, αιτιολογούνται μόνο από τυχόν αναθέρμανση της Οικονομίας. Εάν λοιπόν ληφθούν βιαστικά, εάν αυξηθούν δηλαδή τα βασικά επιτόκια πριν διαπιστωθεί με ασφάλεια ότι έχει ξεπερασθεί η κρίση (στην Ε.Ε. εν προκειμένω), προκαλούν συνήθως μία ακόμη πιο μεγάλη ύφεση από την προηγούμενη. «Μία έστω και ελάχιστη αλλαγή των επιτοκίων σήμερα», προειδοποιούν πολλοί αναλυτές, «θα μπορούσε να επηρεάσει την αγορά σε πολύ μεγάλο βαθμό» (πηγή: Spiegel).
Πολλοί ίσως θα θυμούνται ότι το 1987, η κεντρική τράπεζα τότε της Γερμανίας είχε αυξήσει πρώτη, αλλά ελάχιστα, το βασικό της επιτόκιο (οι Γερμανοί φοβούνται ανέκαθεν τον υπερπληθωρισμό, ο οποίος έχει οδηγήσει δύο φορές το κράτος τους σε χρεοκοπία) - μόλις κατά 0,1% για τα βραχυπρόθεσμα «επενδυτικά εργαλεία της» (ρέπος). Η κίνηση της αυτή είχε θεωρηθεί από τις Η.Π.Α. «επιθετική» απέναντι στη σταθερότητα του δολαρίου, γεγονός που οδήγησε το αμερικανικό χρηματιστήριο σε έντονη πτώση και δημιούργησε (εύλογα) συνθήκες ασάφειας (ανασφάλειας) σε παγκόσμιο επίπεδο.
Οι οδυνηρές «μνήμες» αυτού του γεγονότος, του ρίσκου δηλαδή που εμπεριέχουν τέτοιου είδους ενέργειες εκ μέρους των κεντρικών τραπεζών, είναι αυτές που τις εμποδίζουν να ξεκινήσουν προγράμματα απορρόφησης της υπερβάλλουσας ρευστότητας. Η Fed επιθυμεί μεν να περιορίσει την περαιτέρω αγορά ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου (εάν μπορέσει φυσικά), αλλά δεν θέλει σε καμία περίπτωση να αυξήσει το βασικό της επιτόκιο – τουλάχιστον όχι για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Ακόμη περισσότερο, η BoE είναι πρόθυμη να αγοράσει και άλλα ομόλογα του βρετανικού δημοσίου – πόσο μάλλον να συνεχίσει να διατηρεί χαμηλό το βασικό της επιτόκιο, μη έχοντας ουσιαστικά άλλη επιλογή.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες λοιπόν αμφιβάλλει κανείς σοβαρά και τεκμηριωμένα για τις αποφάσεις που θα πάρει τελικά η ΕΚΤ (δεν είναι προφανώς μόνη της στην αγορά) ενώ, όπως φαίνεται, η υπερβάλλουσα ρευστότητα, εάν δεν αυξηθεί ακόμη περισσότερο, θα παραμείνει τουλάχιστον ως έχει στο «σύστημα» - με όλα όσα κάτι τέτοιο συνεπάγεται τόσο για τις διεθνείς αγορές εμπορευμάτων, όσο και για τους χρηματιστηριακούς δείκτες. Εκτός αυτού, η ίδια αυτή υπερβάλλουσα ρευστότητα θα συνεχίσει να παρεμποδίζει την εκτόνωση του εν ενεργεία «δημοσιονομικού» ηφαιστείου, «μεταλλάσσοντας» την νομοτελειακά σε καταστροφική έκρηξη.
Βασίλης Βιλιάρδος viliardos@kbanalysis.com

   Ο κ. Βασίλης Βιλιάρδος είναι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Διευθύνει μία ιδιωτική επενδυτική ΑΕ, λειτουργώντας παράλληλα σαν εξειδικευμένος σύμβουλος στρατηγικής επιχειρήσεων, έχει εκδώσει το βιβλίο «Υπέρβαση Εξουσίας» και γράφει οικονομικές αναλύσεις σε έντυπα & ηλεκτρονικά ΜΜΕ.

Περισσότερα... »
Πύργος - Ηλεία, 02.03.2010
22:17
«Η γερμανική παραοικονομία υπολογίζεται 14,6% της επισήμου Οικονομίας και συνεπώς η χώρα ευρίσκεται στο άλλο άκρο (της Ελλάδας) στο χείλος τ�
» Ηλιοτρόπιο

«Επικίνδυνες» ερωτήσεις με δύσκολες απαντήσεις Τρίτη, 02 Μάρτιος 2010 01:34 Πως δικαιολογείται η επίσημη Οικονομία μας να ευρίσκεται «σε ύφεση» και οι ταβέρνες να είναι γεμάτες, τα ορεινά πανδοχεία πλήρη στις γιορτές, παρά τ’ αυξημένα τέλη, τα «καγιέν» να κυκλοφορούν στα προάστια της πρωτεύουσας και το Γκάζι, του Ψυρρή και τα Άνω Πετράλωνα κοσμοβριθή όσο ποτέ άλλοτε; Μια πρώτη απάντηση στην εύλογη απορία είναι αυτοί που εισπράττουν την τεράστια δημόσια δαπάνη. Το λήξαν έτος υπολογίζεται σε 100 δις ευρώ, περιλαμβανομένου των ελλειμμάτων, που κατά τον Υπουργό (της επισήμου) Οικονομίας κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, ανήλθαν στο 12,7% του «Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος» (ΑΕΠ) ή σε 31 δις ευρώ. Μεταξύ άλλων, τα δημόσια ελλείμματα εισπράττουν υπό μορφή «αμοιβών»:Οι 833.000 δημόσιοι υπάλληλοι, ενίοτε με δυο δουλειές και πότε πότε λαμβάνοντας «γερά μπαξίσια» για παράνομη ή νόμιμη ενέργεια. Οι χαμηλοσυνταξιούχοι του «ευρύτερου Δημόσιου Τομέα», με δυο και τρεις «συντάξεις πείνας» πολλές φορές ή και με εφάπαξ έως και 200.000 ευρώ (λ.χ. ΟΤΕ, ΟΛΠ, τράπεζες). Ουσιαστικά, κάθε συνταξιούχος στην Ελλάδα απολάβει της εγγυήσεως του φορολογούμενου, ότι θα λάβει σύνταξη (ως λ.χ. ασφαλισμένος του ΝΑΤ, ΟΓΑ, ΙΚΑ κλπ.) ανεξαρτήτως της ευστάθειας του συνταξιοδοτικού ταμείου του.Οι «άνεργοι», οι «μαθητές» και οι συμβασιούχοι που συμπληρώνουν τον αριθμό των γνωστών και άγνωστων μισθωτών του Δημοσίου.Οι «εργαζόμενοι» στις ΔΕΚΟ, που εισπράττουν εκβιαστικώς υψηλές αμοιβές, σε σχέση με το υποτιμημένο «προϊόν» Κοινής Ωφελείας που παράγουν (ως λ.χ. χαμάληδες του ΟΛΠ). Οι προμηθευτές του Δημοσίου (εργολάβοι, κατασκευαστές, φαρμακοτρίφτες, νοσοκομειακοί προμηθευτές, έμποροι όπλων κλπ. που υπερτιμολογούν τις υποβαθμισμένες υπηρεσίες και προϊόντα τους). Οι ελεύθεροι επαγγελματίες που δηλώνουν ετήσιο εισόδημα 6,1 δις ευρώ (μόλις 7% του «ΑΕΠ») και πληρώνουν μέσο φόρου 883 ευρώ, ενώ κυκλοφορούν με σπορ αυτοκίνητα πόλεως (SUV), αξίας άνω των 35.000 ευρώ ο καθένας. Οι οικονομικοί «μετανάστες» της κυρίας Θάλειας Δραγώνα που εισπράττουν «ευρουλάκια» από τους δήμους και τα δημόσια έργα, εργαζόμενοι βεβαίως αλλά εκτοπίζοντες τους μη δυναμένους να προσληφθούν ανειδίκευτους γηγενείς, με κατώτατο ωρομίσθιο 13 ευρώ συν ΙΚΑ/ ώρα, που επιβάλλει η ΓΣΕΕ, ο ΣΕΒ και άλλοι εργατοπατέρες. Οι αγρότες των συν/σμών Βάμου, Αποκορώνου και Σφακίων Κρήτης με ελαιόδεντρα που παράγουν κατά δήλωση τους 25 κιλά ελαιόλαδου αντί 5 συνήθως και εισπράττουν 375.000 ευρώ επιπλέον. Οι φροντιστές της παραπαιδείας και οι 300.000 «αιώνιοι φοιτητές», που επιβαρύνουν τη δημόσια παιδεία. Οι αποδέκτες μεταχρονολογημένων επιταγών και τα «χρυσά παιδιά» τραπεζών που λαμβάνουν μπόνους για τις εγκρίσεις καθυστερουμένων δανείων. Οι αθλητικοί παράγοντες που επιδοτούνται από τον ΟΠΑΠ και οι ποδοσφαιρικοί στοιχηματίες που μεθοδεύουν το αποτέλεσμα ποδοσφαιρικών αγώνων. Οι μεταφορείς, τεχνίτες, οικοδόμοι κλπ. με διπλό μεροκάματο ημερησίως. Τέλος αλλά όχι εξαντλητικώς, οι γνώστες εσωτερικής πληροφόρησης στο Χρηματιστήριο Αθηνών.Δεύτερη απορία: Πως η ελληνική οικονομία συρρικνώθηκε πέρυσι μόλις 1%, ενώ αντιθέτως η ευρωπαϊκή κατά 4%; Απάντηση: Το επίσημο ελληνικό «ΑΕΠ», μεγέθους 244 δις ευρώ το 2009, κατά την Εθνικοσοσιαλιστική Υπηρεσία (ΕΣΥΕ) υπολογίσθηκε προσφάτως υπό της Γερμανικής Τράπεζας (Deutsche Bank) της τάξεως των 330 δις ευρώ. Αιτία της διογκώσεως, η ελληνική παραοικονομία που υπερβαίνει το 35% της επισήμου Οικονομίας.Τρίτη απορία: Αφού η παραοικονομία κάνει τέτοια «θαύματα», δεν θα έπρεπε να την ενισχύσει η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου για να βγάλει την επίσημη Οικονομία απ’ την ύφεση αντί να την μέμφεται «Ελλάδα σαν διεφθαρμένη» και να την καταδιώκει με εκτάκτους φόρους; Άλλωστε, αυτό συνιστά εμμέσως η Deutsche Bank, η οποία σε πρόσφατη έρευνα υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, τα εξής αποκαλυπτικά: «Η γερμανική παραοικονομία υπολογίζεται 14,6% της επισήμου Οικονομίας και συνεπώς η χώρα ευρίσκεται στο άλλο άκρο (της Ελλάδας) στο χείλος του χειρότερου σεναρίου (της υφέσεως). Ως αποτέλεσμα», καταλήγει ο ερευνητής Σεμπάστιαν Κουμπς, «η Γερμανία αντιμετωπίζει ένα δίλημμα: είτε να υιοθετήσει το μοντέλο «επιτυχών χωρών» ως η Ελλάς, και να επιτρέπει στους λαθρεργάτες όχι απλώς να βάψουν το δωμάτιο, αλλά να χτίσουν ολόκληρο το σπίτι, είτε να ακολουθήσει το δρόμο της αρετής». Οπότε, η οικονομική ύφεση αντιμετωπίζεται δεόντως.Το πρόβλημα, για να σοβαρευτούμε τώρα, δεν είναι εάν «η καλώς λειτουργούσα παραοικονομία παρέχει βιώσιμη λύση, λ.χ. στον επισήμως άνεργο, ή εάν η διάχυτη τιμιότητα προσφέρει καλύτερα αποτελέσματα», αλλά κατά πόσο το ελληνικό «ΑΕΠ» είναι πράγματι προϊόν και όχι ακαθάριστο εθνικό εισόδημα, που στηρίζεται στις κρατικές επιδοτήσεις, τις μεταβιβάσεις κεφαλαίου από την Ευρωπαϊκή Ένωση και στα ξένα δανεικά (αλλά όχι αγύριστα).Η ελληνική Οικονομία δεν πάσχει τόσο απ’ την παραοικονομία όσο εκ του γεγονότος ότι η επίσημη Οικονομία έπαυσε προ πολλού να παράγει «προϊόν» (πλην ναυτιλίας και τουρισμού) αντίστοιχο με το επίπεδο διαβιώσεως του μέσου Έλληνα.

Περισσότερα... »
02:47
στις οικείες διαδρομές οδηγούμε δίχως να προσανατολιζόμαστε συνειδητά, έγραψαν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Neuroscience Letters». Από πρακτικής
» Ηλιοτρόπιο

Γιατί οδηγούμε στον... αυτόματο

Δημοσίευση: 1-3-2010, 11:53 Τελευταία ανανέωση: 1-3-2010, 12:50 Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα Πόσες φορές έχετε πει ενώ οδηγείτε από το σπίτι στο γραφείο, «το αυτοκίνητο πάει μόνο του, ξέρει το δρόμο»; Δίκιο έχετε σύμφωνα με μία νέα μελέτη: πολλές φορές οδηγάμε στον… αυτόματο τις πιο οικείες σε εμάς διαδρομές, διότι από την πολλή ρουτίνα μειώνεται η εγκεφαλική δραστηριότητα!
Την μελέτη πραγματοποίησαν επιστήμονες από το Τμήμα Διαγνωστικής & Επεμβατικής Ακτινολογίας & Νευροακτινολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Έσεν, στη Γερμανία, οι οποίοι επιστράτευσαν 16 ειδικά εκπαιδευμένους οδηγούς (ήταν αστυνομικοί εκπαιδευμένοι για καταδιώξεις στους δρόμους) και 16 μη εκπαιδευμένους, και τους ζήτησαν να χρησιμοποιήσουν πολλές φορές έναν εξομοιωτή οδήγησης.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της οδήγησης στον εξομοιωτή, οι ερευνητές κατέγραφαν την δραστηριότητα του εγκεφάλου τους, χρησιμοποιώντας μια εξελιγμένη μορφή μαγνητικής τομογραφίας που λέγεται λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI).
Όπως διαπίστωσαν, όταν οι οδηγοί έκαναν για πρώτη φορά μία διαδρομή, η εγκεφαλική δραστηριότητά τους ήταν οξυμένη, αλλά καθώς την έκαναν για δεύτερη, τρίτη και τελικά πολλοστή φορά, η εγκεφαλική δραστηριότητά τους έφθινε.
Το εύρημα αυτό, το οποίο ήταν το ίδιο στους εκπαιδευμένους και στους μη εκπαιδευμένους, υποδηλώνει ότι στις οικείες διαδρομές οδηγούμε δίχως να προσανατολιζόμαστε συνειδητά, έγραψαν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Neuroscience Letters».
Από πρακτικής πλευράς αυτό εξηγεί γιατί κάνουμε τόσα λάθη καθ’ οδόν προς την δουλειά ή το σπίτι - και γιατί είναι αυξημένα τα τροχαία σε τέτοιες διαδρομές.

Όπως σημειώνουν και οι ερευνητές στο άρθρο τους «… μία οικεία, μονότονη διαδρομή φαίνεται να οδηγεί σε μειωμένες διαδικασίες προσοχής και αντίληψης, οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν κίνδυνο για τους οδηγούς, ακόμα κι αν είναι πολύ καλά εκπαιδευμένοι» - πόσο μάλλον στους κοινούς θνητούς…

Πηγή : Web Only

Περισσότερα... »
02:38
τα αρσενικά επιδιώκουν συνήθως τη σεξουαλική συνεύρεση με όσο γίνεται περισσότερα θηλυκά, ώστε να αποκτήσουν όσο γίνεται περισσότερους α�
» Ηλιοτρόπιο

Όσο πιο έξυπνος, τόσο πιο πιστός

Δημοσίευση: 1-3-2010, 19:55 Τελευταία ανανέωση: 1-3-2010, 20:02 Επιμέλεια: Γιάννης Δεβετζόγλου, gdevetzoglou@dolnet.gr Οι άνδρες με υψηλό δείκτη νοημοσύνης τείνουν να δίνουν μεγαλύτερη αξία στη μονογαμία, εκτιμούν οικονομολόγοι βρετανικού πανεπιστημίου. Ισχυρίζονται μάλιστα ότι η σεξουαλική αποκλειστικότητα από την πλευρά των ανδρών αποτελεί μια εξελικτική προσαρμογή στις σύγχρονες κοινωνίες.
Οι εξελικτικοί βιολόγοι πιστεύουν σήμερα ότι στον άνθρωπο και σε πολλά ακόμη θηλαστικά, τα αρσενικά επιδιώκουν συνήθως τη σεξουαλική συνεύρεση με όσο γίνεται περισσότερα θηλυκά, ώστε να αποκτήσουν όσο γίνεται περισσότερους απογόνους που φέρουν τα γονίδιά τους.
Τα θηλυκά αντίθετα οφείλουν να είναι πιο επιλεκτικά στην επιλογή συντρόφου, καθώς μπορούν να αποκτήσουν ένα περιορισμένο αριθμό απογόνων, τους οποίους πρέπει μάλιστα να φροντίζουν για πολλά χρόνια.
Ο δρ Σατόσι Καναζάβα, επικεφαλής της τελευταίας μελέτης στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου (LSE), παραδέχεται ότι η τάση για μονογαμία μάλλον δεν αποτελούσε εξελικτικό πλεονέκτημα στις προϊστορικές ανθρώπινες κοινωνίες.
Εκτιμά όμως ότι στις σημερινές κοινωνίες η μονογαμία έχει εξελιχθεί ως «νέα εξελικτική» προσαρμογή, καθώς η πολυγαμία δεν αποδίδει πια όσο παλαιότερα στη διαιώνιση των γονιδίων.
Η ομάδα του Σατόσι ανέλυσε δεδομένα από δύο ευρύτερες μελέτες στις ΗΠΑ οι οποίες αντιστοίχισαν στους δείκτες νοημοσύνης και τις κοινωνικές στάσεις και αντιλήψεις χιλιάδων εφήβων και ενηλίκων.
«Όπως δείχνει η εμπειρική ανάλυση, οι εξυπνότεροι άνδρες είναι πιθανότερο να εκτιμούν περισσότερο τη μονογαμία και τη σεξουαλική αποκλειστικότητα σε σχέση με τους λιγότερο έξυπνους άνδρες» υπογραμμίζει η ερευνητική ομάδα στη μελέτη που δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση Social Psychology Quarterly.
Αυτή η σχέση ανάμεσα στην ευφυΐα και τη συμβατική σεξουαλική ηθική δεν βρέθηκε να ισχύει στις γυναίκες.
Παραμένει όμως άγνωστο αν οι αναφορές των εθελοντών της μελέτης για τις σεξουαλικές τους συμπεριφορές ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, και αν όντως σχετίζονται στατιστικά με τον αριθμό των απογόνων τους.
Θα χρειαστούν επομένως περαιτέρω μελέτες προκειμένου να επιβεβαιωθεί ή να διαψευστεί η υπόθεση των οικονομολόγων όσον αφορά το εξελικτικό πλεονέκτημα της ανδρικής μονογαμικότητας.

Πηγή : Web Only

Περισσότερα... »
02:22
Γιατί, για άλλη μια φορά, με την χαρακτηριστική ανερμάτιστη αλαζονεία που μας χαρακτηρίζει, καθώς θεωρούμε εαυτόν ως «λαό περιούσιο» πιστε
» Ηλιοτρόπιο

10:26 - Σάβ 27/02/2010, tvxsteam [ - ] Μέγεθος [ + ]
Φρύαξαν οι πατριώτες με το «ιερόσυλο» εξώφυλλο του Focus! Λύσσαξαν από μένος ιερό, για την προσβολή του κορυφαίου και μοναδικού στο σύμπαν πολιτισμού και της «αποτρόπαιης» Photoshop-ικής παρέμβασης στην Αφροδίτη της Μήλου.
Προσβολή που μάλιστα έγινε από τους «άξεστους γερμαναράδες, τους φρίτσιδες, τα γερμανικά γουρουνάκια τα πρησμένα από τις μπύρες και τα λουκάνικα, τους βάρβαρους, αυτούς που τρώγανε βαλανίδια όταν εμείς κάναμε Παρθενώνες, αυτούς που οι γυναίκες τους έρχονται στην Ελλάδα για να…νιώσουν τι εστί πάθος» και άλλα πολλά φαιδρά και ακόμα φαιδρότερα..
Αυτά που αναφέρω πιο πάνω, είναι απλώς τα ελάχιστα από όσα πρόλαβα να διαβάσω στο ελληνικό διαδίκτυο, είναι κάποια λίγα δείγματα των οργίλων αντιδράσεων της σύγχρονης ρωμιοσύνης που ξαφνικά αποφάσισε πως πρέπει να θιχτεί για λογαριασμό ενός πολιτισμού που η ίδια έχει κάνει προ πολλού κομμάτια και θρύψαλα.
Ενός πολιτισμού, που στο κάτω κάτω της γραφής, οι Γερμανοί τον καλλιέργησαν με φροντίδα και στοργή περισσή, όταν εμείς τον λιθοβολούσαμε ή και τον λογοκρίναμε.
Ωστόσο…«Αυτοί μας χρωστάνε και όχι εμείς!» κρώζουν ποικίλα εθνικιστικά κοράκια και μεταξύ αυτών και ο αρχιερέας Καρατζαφέρης.
Το αποκορύφωμα όμως της υποκρισίας έρχεται όταν ακούς όλες αυτές τις αερολογίες για τα «ιερά και τα όσια» από ανθρώπους που μόλις πριν από λίγο εξαπέλυαν μύδρους κατά των άξεστων Μουσουλμάνων όταν αυτοί είχαν σφόδρα προσβληθεί με τα περίφημα σκίτσα του Μωάμεθ της Δανέζικης εφημερίδας Jyllands-Posten το 2008.
Τότε, όλοι αυτοί που τώρα εξανίστανται μιλούσαν για τις ορδές των βάρβαρων Μουσουλμάνων και έπλεκαν το εγκώμιο της Ευρωπαϊκής ελευθερίας και ανοχής.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά, για άλλη μια φορά. Και βέβαια, ας μην λησμονούμε πως για πολλούς νεοέλληνες δεν υπάρχει τίποτα στο σύμπαν που να μην ξεκίνησε από την Ελλάδα.
Υποθέτω πως για αυτούς τους γραφικούς αυτοαποκαλούμενους «επανελληνιστές» και το Σινικό Τοίχος από πέτρες ελληνικές θα χτίστηκε, και οι σχεδιαστές του, θα ήταν σίγουρα Έλληνες, απόγονοι κάποιου Έλληνα αρχιτέκτονα , του περίφημου Μήτσου, του οποίου το όνομα με τους αιώνες παραφθάρθηκε επί το Κινεζικότερον Μι -Τσου.
Το εξώφυλλο του Focus ομολογώ με σόκαρε και μένα.
Μου προκάλεσε λύπη. Γιατί;
Γιατί στο εξώφυλλο αυτό, βλέπω την Αφροδίτη της Μήλου, δηλαδή την Κλασική Ελλάδα σε μία από τις ωραιότερες εκδοχές της, θλιμμένη, στερημένη από το φως της, προδομένη και εγκαταλελειμμένη από τους δικούς της. Από τους Έλληνες.
Και πλέον δεν είναι καν γυμνή. Ντροπιασμένη από την νεοελληνική αμετροέπεια έχει σκεπάσει την κάποτε περήφανη γύμνια της, το θαυμαστό Κάλλος της, με μια ταλαιπωρημένη σα πατσαβούρα ελληνική σημαία.
Και σήκωσε πια αγανακτισμένη το δεξί της χέρι, με ορθωμένο με το μεσαίο δάχτυλο και μας λέει: «Δεν σας αντέχω άλλο πια, άντε και γ….τε ηλίθιοι»
Οι περισσότεροι όμως, είδαν στον εξώφυλλο τους γερμανούς να μας βρίζουν.
Δεν είναι τουλάχιστον παράξενο;
Άραγε θίχτηκαν όλοι αυτοί επειδή την όλη δουλειά την έκανε ένας Γερμανός γραφίστας και όχι ένας Έλληνας σε ελληνικό περιοδικό;
Η περίπτωση βέβαια να είναι έργο κάποιου γερμανού που βλέπει την κατάντια της σημερινής Ελλάδας μέσα από τα μάτια της Κλασσικής, μας διαφεύγει τελείως .
Και συμβαίνει αυτό γιατί ως Έλληνες ή μάλλον ως ρωμιοί, βλέπουμε παντού και πάντα εχθρούς. Όλοι, τάχα επιβουλεύονται τις τύχες του σπουδαιότερου δήθεν λαού του κόσμου, λες και υπάρχουν σπουδαίοι ή άχρηστοι λαοί.
Αλλά, ας γυρίσουμε το έργο ανάποδα:
Η Ελλάδα, είναι μια… μεγάλη και ισχυρή χώρα της Ευρώπης που επί χρόνια τροφοδοτεί με τη συνδρομή της τα Κοινοτικά Ταμεία και αυτά με τη σειρά τους ενισχύουν διαρκώς με κονδύλια και Πλαίσια Στήριξης την πτωχή και ταλαίπωρη…Γερμανία.
Η οποία παίρνει τα λεφτά, τα κακοδιαχειρίζεται, κάνει έργα με αμέτρητες κακοτεχνίες γιατί το χρήμα καταλήγει κυρίως σε διάφορες τσέπες «φίλων».
Μετά, παίρνει, ας πούμε και άλλα κονδύλια, τα οποία προορίζονται για τον επανασχεδιασμό του αγροτικού προϊόντος για να μπορέσει να επιβιώσει σε δέκα, είκοσι χρόνια όταν το σύνολο της παραγωγής στην Ευρώπη θα πρέπει να εναρμονισθεί πλήρως ώστε να υπάρχει ο κατά το δυνατόν ελάχιστον ανταγωνισμός μέσα στην Ευρωπαϊκή οικογένεια.
Αντί αυτού όμως, οι …πονηροί βλάχοι, οι γερμαναράδες, παίρνουν τα λεφτά και τα κάνουν βίλες, πισίνες, μερσεντές, και εισόδημα με τις ευλογίες του αρχικομπιναδόρου που είναι το κράτος. Για σχεδιασμούς και στρατηγικές, ούτε κουβέντα. Από κανέναν! Και με αυτά και εκείνα, η Γερμανία φτάνει στο απόλυτο όριο της χρεοκοπίας όχι μόνο της οικονομικής αλλά και αυτής των ανάπηρων θεσμών. Και, μοιάζει να μας ζητάει βοήθεια, που θα πληρώσουμε εμείς οι απλοί φορολογούμενοι Έλληνες πολίτες, που τόσα χρόνια δίναμε εμμέσως. Τι θα πούμε; Θα πούμε «ε, άντε και γ….ε!»
Θα πουν τότε ευλόγως οι πολλοί γερμανοί, ο απλός κόσμος δηλαδή, «μα εμείς δεν φταίμε σε τίποτα, αυτά τα κάνανε οι κυβερνήσεις μας οι κολλητοί τους και μερικές χιλιάδες επιτήδειοι» Και εμείς, εξ’ ίσου εύλογα, θα απαντήσουμε «δεν μας ενδιαφέρει παίδες ας προσέχατε. Τώρα, να!» (εδώ, ενδεχομένως σχεδιάζουμε εμείς ένα εξώφυλλο σε κάποιο περιοδικό με την Θεά της ‘Άνοιξης, την Ostara, ως εκδιδόμενη πόρνη σε σκοτεινά δρομάκια λόγω χρεοκοπίας).
Αντιλαμβάνομαι ως ένα βαθμό, το αίσθημα προσβολής που ένιωσαν ορισμένοι.
Ειδικά οι περίπου 100.000 έλληνες που ακολουθούν την στοχαστική Ελληνική θρησκεία που θύμωσαν με την εικόνα της Θεάς της Φιλότητας Αφροδίτης και το ορθωμένο δάκτυλο. Ωστόσο, η σχετική ανακοίνωση του σημαντικότερου φορέα τους (ΥΣΕΕ) είναι και η πλέον νηφάλια από όλα όσα ειπώθηκαν αυτές τις μέρες. ( [www.ysee.gr] )
Προσωπικά, δεν θρησκεύομαι, δέομαι όμως στα έργα των ανθρώπων που θεωρώ πως μεταφέρουν το Θείο ατόφιο και αυτά είναι τα έργα Τέχνης. Σέβομαι τη Δημιουργία του Κόσμου- και ως εκ τούτου «θρησκεύομαι» μέσα από την Ανθρώπινη Δημιουργία η οποία (για μένα) είναι η μοναδική δυνατή ένθεη έκφραση. Αυτή όμως, ως τέτοια δεν μπορεί να προσβληθεί από τίποτα. Υπήρχε πριν και θα υπάρχει και μετά την «προσβολή» της μέχρι το τέλος του Κόσμου και της μνήμης του. Πιστεύω λοιπόν, πως οι αντιδράσεις στο εξώφυλλο του Focus ήσαν από άστοχες έως εξωφρενικές.
Γιατί, για άλλη μια φορά, με την χαρακτηριστική ανερμάτιστη αλαζονεία που μας χαρακτηρίζει, καθώς θεωρούμε εαυτόν ως «λαό περιούσιο» πιστεύουμε πως οι ευθύνες για τα πάντα είναι οπουδήποτε αλλού εκτός από μας. Το δάκτυλο της Αφροδίτης έχει μπει στον δικό μας κώλο και η μόνη ελπίδα είναι να φτάσει μέχρι και τον εγκέφαλο μπας και τον ξυπνήσει

Φωτογραφία: «Ζευς ο Πυροφίαλος»: Η «ιερόσυλη» παρέμβαση στο γνωστό άγαλμα του Διός είναι του γραφίστα Χρήστου Χριστοδούλου

Περισσότερα... »
02:18
Μουσαφεράτ στα φαρσί σημαίνει ταξίδι. Μουσαφερίμ είναι οι ταξιδιώτες, οι επισκέπτες
» Ηλιοτρόπιο

Βιβλιοπαρουσίαση: "Μουσαφεράτ"
Η ΣινεφΗλεία στα πλαίσια του Β' κύκλου προβολών με θέμα: Μετανάστευση, Ομοφοβία, Ρατσισμός, διοργανώνει την παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Λαδά "Μουσαφεράτ". Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 5 Μαρτίου και ώρα 20:30 στα γραφεία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά & Νέους (Κρεστενίτη 19), όπου θα μιλήσουν ο συγγραφέας και ο Σωτήρης Λυκουργιώτης.
Μουσαφεράτ στα φαρσί σημαίνει ταξίδι. Μουσαφερίμ είναι οι ταξιδιώτες, οι επισκέπτες. Το βιβλίο αφηγείται δέκα μήνες και μια μέρα πολέμου και ειρήνης του καταυλισμού των Αφγανών στην Πάτρα. Οκτώβρης 2007 - Ιούλιος 2008.

Περισσότερα... »
02:12
Υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες παρατηρήθηκαν τη Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010 στην Ηλεία
» Ηλιοτρόπιο

Υψηλές θερμοκρασίες Υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες παρατηρήθηκαν τη Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010 στην Ηλεία. Έτσι σύμφωνα με το δίκτυο αυτόματων μετεωρολογικών σταθμών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών οι υψηλότερες θερμοκρασίες σημειώθηκαν:

Αρχ.Ολυμπία 23.6°C
Ανδρίτσαινα 22.4°C
Ωλένη 22.3°C
Πύργος και Ζαχάρω 22.1°C
Βαρθολομιό 20.7°C Αναρτήθηκε από Θoδωρής Κονδύλης στις 11:16:00 μ.μ.

Περισσότερα... »

02:03

το μέτρο της αναδασώσεως επιβάλλεται υποχρεωτικά από το Σύνταγμα και τον νόμο, ανεξαρτήτως του χαρακτήρος της εκτάσεως ως δημοσίας ή ιδι�

» Ηλιοτρόπιο

ΤΡΑΠΕΖΑ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΝΟΜΟΣ (INTRACOM IT SERVICES)

1289/2008 ΣΤΕ ( 459010)

(Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ)
Δάση. Κάθε δασική έκταση, δημόσια ή ιδιωτική, κηρύσσεται υποχρεωτικά 
αναδασωτέα εφόσον διαπιστωθεί καταστροφή του δασικού της χαρακτήρα από 
οποιαδήποτε αιτία. Η σχετική απόφαση πρέπει να αιτιολογείται ως προς το 
χαρακτηρισμό της έκτασης ως δάσους ή δασικής έκτασης. Η κήρυξη της αναδάσωσης 
είναι υποχρεωτική για τη διοίκηση. Ανέγερση αυθαιρέτων κατασκευών σε έκταση 
που κηρύχθηκε αναδασωτέα, ανεξάρτητα αν αυτή βρίσκεται εντός υπαλπικής ζώνης. 
Για την κήρυξη της αναδάσωσης δεν απαιτείται η προηγούμενη επίλυση 
αμφισβητήσεων ως προς το χαρακτήρα της έκτασης ως δασικής ή μη. Το Δημόσιο 
δεν διεκδικεί την έκταση ως ιδιοκτήτης αλλά προέβη στην κήρυξη της αναδάσωσης 
στα πλαίσια της υποχρέωσης του κράτους να προστατεύει τα δάση. Απορρίπτεται η 
αίτηση ακύρωσης.

 Αριθμός 1289/2008 

 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ 

 ΤΜΗΜΑ Ε΄ 



 4. Επειδή, το άρθρο 117 παράγρ. 3 του Συντάγματος ορίζει ότι «Δημόσια ή 
Ιδιωτικά δάση και δασικές εκτάσεις που καταστράφηκαν ή καταστρέφονται από 
πυρκαϊά ή που με άλλο τρόπο αποψιλώθηκαν ή αποψιλώνονται δεν αποβάλλουν για 
το λόγο το χαρακτήρα που είχαν πριν καταστραφούν, κηρύσσονται υποχρεωτικά 
αναδασωτέες και αποκλείεται να διαθέτουν για άλλο προορισμό». Εξ άλλου, στο 
άρθρο 37 του ν. 998/1979 (Α΄ 289) ορίζεται ότι: «1. Ως αναδάσωσις νοείται η 
αναδημιουργία της καθ’ οιονδήποτε τρόπον καταστραφείσης ή σημαντικώς 
αραιωθείσης ή άλλως πως υποβαθμισθείσης δασικής βλαστήσεως, είτε δια της 
φυτεύσεως ή σποράς, είτε δια της διευκολύνσεως της φυσικής αναγεννήσεως, προς 
δημιουργίαν δάσους ή δασικής εκτάσεως. 2. Εν τη έννοια της αναδασώσεως 
περιλαμβάνεται και ή το πρώτον ενεργουμένη δια σποράς ή φυτεύσεως δασικών 
φυτών δάσωσις ασκεπών εκτάσεων, αι οποίαι δεν έχουν ουδέ είχαν εις το 
παρελθόν το χαρακτήρα δάσους ή δασικής εκτάσεως». Περαιτέρω, κατά το άρθρο 38 
παράγρ. 1 του ιδίου νόμου: «Κηρύσσονται υποχρεωτικώς ως αναδασωτέα τα δάση 
και αι δασικαί εκτάσεις, ανεξαρτήτως της ειδικοτέρας κατηγορίας αυτών ή της 
θέσεως εις ην ευρίσκονται, εφ’ όσον ταύτα καταστρέφονται ή αποψιλούνται 
συνεπεία πυρκαϊάς ή παρανόμου υλοτομίας αυτών …», ενώ κατά την παράγρ. 2 του 
αυτού άρθρου: Ωσαύτως κηρύσσονται υποχρεωτικώς ως αναδασωτέα εδάφη στερούμενα 
δασικής βλαστήσεως, ή των οποίων η δασική βλάστησις έχει καταστραφεί ή 
σημαντικώς αραιωθή ή άλλως πως υποβαθμισθή, εφ’ όσον: α) Ευρίσκονται εντός 
λεκανών απορροής χειμάρρων, η δε ύπαρξις της δασικής βλαστήσεως επιβάλλεται 
δια προστατευτικούς ή υδρονομικούς σκοπούς, β) Υπέρκεινται πόλεων, χωρίων, 
οικισμών, αρχαιολογικών χώρων, φυσικών ή πολιτιστικών μνημείων ή σημαντικών 
τεχνιτών έργων και έχουν προστατευτικό δι’ αυτά χαρακτήρα. γ) Η κλίσις των 
προς τον ορίζοντα υπερβαίνει τα τριάκοντα επί τοις εκατόν (30%), απειλείται, 
δε η υπό των υδάτων αποπλυσίς των, δ) Η έλλειψις ή η μείωσις της δασικής 
βλαστήσεως επί αυτών δημιουργεί κίνδυνον διαβρώσεως του εδάφους ή της 
ισορροπίας του φυσικού περιβάλλοντος. 3. …». Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 
41 παράγρ. 1 του ιδίου νόμου: «Η κήρυξις εκτάσεως ως αναδασωτέων ενεργείται 
δι’ αποφάσεως του οικείου νομάρχου [ήδη Γενικού Γραμματέως Περιφερείας] 
καθοριζούσης σαφώς τα όρια της εκτάσεως, η οποία κηρύσσεται αναδασωτέα, και 
συνοδευομένης υποχρεωτικώς υπό σχεδιαγράμματος, το οποίον δημοσιεύεται εν 
φωτοσμικρύνσει μετά της αποφάσεως εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, κατά δε 
την παραγρ. 3 του ιδίου άρθρου: «Ειδικώς προκειμένου περί κηρύξεως εκτάσεως 
ως αναδασωτέων ένεκα μερικής ή ολικής καταστροφής δάσους ή δασικής εκτάσεως 
εκ πυρκαϊάς ή άλλης αιτίας εκ των εν άρθρω 38 παράγρ. 1 αναφερομένων, η κατά 
την παράγραφον 1 του παρόντος άρθρου απόφασις του νομάρχου εκδίδεται, μετά 
εισήγησιν της αρμοδίας δασικής υπηρεσίας, υποχρεωτικώς εντός τριών μηνών( ήδη 
δύο μηνών κατ’ άρθρο 12 παράγρ. 2 του ν. 2040/1992 – Α΄ 70) από της 
καταστολής της πυρκαϊάς ή της διαπιστώσεως της εξ άλλης αιτίας καταστροφής». 
Τέλος, κατά την παράγρ. 3 του άρθρου 3 του ν. 998/1979: «Εις τα δάση ή τας 
δασικάς εκτάσεις, αντιστοίχως, περιλαμβάνονται και αι εντός αυτών οιασδήποτε 
φύσεως ασκεπείς εκτάσεις, χαρτολιβαδικές ή μη, βραχώδεις εξάρσεις και γενικώς 
ακάλυπτοι χώροι, καθώς και οι υπεράνω δασών ή δασικών εκτάσεων ασκεπείς 
κορυφαί ή αλπικαί ζώναι των ορέων και αι άβατοι κλιτύες αυτών …». Κατά την 
έννοια των διατάξεων αυτών, κάθε δασική έκταση, δημοσία ή ιδιωτική κηρύσσεται 
υποχρεωτικώς αναδασωτέα με μόνη την αντικειμενική διαπίστωση της καταστροφής 
του δασικού της χαρακτήρος από οποιαδήποτε αιτία. Η απόφαση περί αναδασώσεως 
πρέπει να αιτιολογείται πλήρως ως προς τον χαρακτηρισμό της εκτάσεως ως 
δάσους ή δασικής εκτάσεως, η αιτιολογία όμως αυτή μπορεί να συμπληρώνεται και 
από τα λοιπά στοιχεία του φακέλου (πρβλ. ΣτΕ 6/1993, 730/1996, 2126/2000, 
1417/2003, 3277/2005 κ.α). Εξ άλλου, από τον συνδυασμό των διατάξεων της 
παραγρ. 3 του άρθρου 3, του άρθρου 37 και της παραγρ. 1 του άρθρου 38 του ν. 
998/1979 προκύπτει ότι η κήρυξη ως αναδασωτέας εκτάσεως που εμπίπτει στην 
διάταξη της παραγρ. 3 του άρθρου 3 είναι υποχρεωτική σε κάθε περίπτωση που 
εχώρησε επέμβαση, η οποία επηρεάζει την μορφή της εκτάσεως ως δασικής, όπως 
αυτή ορίζεται στην τελευταία αυτή διάταξη και προστατεύεται από τον νόμο 
(πρβλ. ΣτΕ 3277/2005, 1309/2005 κ.α.). 
  Επειδή, για την κήρυξη καταστραφείσης ή αποψιλωθείσης δασικής εκτάσεως ως 
αναδασωτέας κατ’ εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων του Συντάγματος και του ν. 
998/1979 δεν απαιτείται η προηγουμένη επίλυση αμφισβητήσεων ως προς τον 
χαρακτήρα της εκτάσεως ως δασικής η μη διαδικασία της κηρύξεως εκτάσεως ως 
αναδασωτέας είναι αυτοτελής από ανεξάρτητη της ενδικοφανούς διαδικασίας του 
άρθρου 14 του ν. 998/1979 (ΣτΕ 7/1993, 2126/2000, 838/2002 επταμ. 1441/2006 
κ.α.). Συνεπώς, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίο 
προβάλλεται ότι έπρεπε να προηγηθεί της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως 
προηγηθεί της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως ο χαρακτηρισμός της 
εκτάσεως ως δασικής.

 Επειδή, το μέτρο της αναδασώσεως επιβάλλεται υποχρεωτικά από το Σύνταγμα 
και τον νόμο, ανεξαρτήτως του χαρακτήρος της εκτάσεως ως δημοσίας ή 
ιδιωτικής. Συνεπώς, ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται ότι 
εσφαλμένως χαρακτηρίζεται η επίδικη έκταση ως δημόσια, ενώ είναι ιδιωτική, 
είναι απορριπτέος ως αλυσιτελής (πρβλ. ΣτΕ 5779/1996, 2126/2000, 2213/2004, 
κ.α.). Εξ άλλου, προβάλλεται ότι αναρμοδίως εκδόθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο 
η προσβαλλομένη απόφαση κηρύξεως της εκτάσεως ως αναδασωτέας, διότι ο 
επίδικος βοσκότοπος έχει παραχωρηθεί στην οικεία Κοινότητα, η οποία θα έπρεπε 
να εκδώσει την σχετική πράξη. Ο προβαλλόμενος λόγος είναι όμως απορριπτέος ως 
αβάσιμος, δεδομένου ότι το Δημόσιο δεν διεκδικεί την έκταση ως ιδιοκτήτης, 
αλλά προέβη στην έκδοση της πράξεως περί αναδασώσεως κατ’ εφαρμογή της 
οικείας νομοθεσίας η οποία έχει συνταγματικό έρεισμα, συγκεκριμένα δε την 
υλοποίηση της υποχρεώσεως του Κράτους να προστατεύει τις δασικές εν γένει 
εκτάσεις της χώρας.

Περισσότερα... »

01:07
Ann'so M Piano voix pour Chansons ...
» Ηλιοτρόπιο

Ann'so M Piano voix pour Chansons sans frontière
ca va vous changer de ce que je fais d habitude
au piano: Jean Claude Meurisse
j interprète la chanson lauréate ( sur l enfance, un texte poignant sur la prostitution infantile), texte d'Isabelle Larrivée.Chansons sans frontière σε [HQ]Διάρκεια:4:0325 Φεβρουαρίου στις 7:22 μ.μ. · Σ

Περισσότερα... »
Πύργος - Ηλεία, 28.02.2010
01:42
Vidéo "Gregory Lemarchal Chimene Badi - ...
» Ηλιοτρόπιο

Vidéo "Gregory Lemarchal Chimene Badi - Je Viens Du Sud" de lucrezia (Musique > Clips) - wat.tvwww.wat.tv

Περισσότερα... »
00:57
ο προϊστάμενος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Σεσίλιο Ορέλιο, απευθυνόμενος σε πέντε γραμματείς των υπουργείων Εσωτερικών, Οικονομίας και Δ�
» Ηλιοτρόπιο

Οι διάλογοι των ελεγκτών με στελέχη του υπουργείου Εσωτερικών αποκαλύπτουν πώς μας αντιμετωπίζουν οι Βρυξέλλες ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ | Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2010

&lt;a title="Adman Banner" href="http://adman.in.gr/click?webspace=164&amp;dfl=yes"&gt;&lt;img height="250" alt="" src="http://adman.in.gr/banner?webspace=164&amp;dfl=yes&amp;js=no" width="150" border="0"/&gt;&lt;br/&gt;&lt;/a&gt; rnd = Math.floor(Math.random()*900000)+100;now = parseInt((new Date()).getTime());burst="?"+rnd+":?";document.write("");document.write(""); Ενα ντοκουμέντο που αποκαλύπτει το απαξιωτικό ύφος και την προσβλητική συμπεριφορά που επιφύλαξαν οι ευρωπαίοι ελεγκτές προς τα στελέχη των υπουργείων τα οποία επιθεώρησαν πρόσφατα αποκαλύπτει σήμερα «Το Βήμα». Επιχειρώντας να καταστήσουν σαφές ότι πλέον το ελληνικό κράτος διοικείται από τις Βρυξέλλες, οι κοινοτικοί υπάλληλοι που επισκέφθηκαν την περασμένη εβδομάδα το υπουργείο Εσωτερικών ζήτησαν από τους γενικούς γραμματείς με τους οποίους συναντήθηκαν να πειθαρχήσουν άμεσα στις εντολές τους, προειδοποιώντας τους μάλιστα ότι σε διαφορετική περίπτωση «θα πουν του επιτρόπου να γράψει επιστολή στον Πρωθυπουργό» !

Οπως προκύπτει από τα πρακτικά της συζήτησης αυτής, οι κοινοτικοί υπάλληλοι κατηγορούν την Ελλάδα ότι διασπάθισε κονδύλια του Προγράμματος Διοικητικής Μεταρρύθμισης 2007-2013, ύψους περίπου 700 εκατ. ευρώ, υπονομεύοντας το έργο, το οποίο κινδυνεύει τώρα με ακύρωση.

«Δεν έχετε συναίσθηση σε τι κατάσταση βρίσκεται η χώρα σας» επαναλάμβανε καθ΄ όλη τη διάρκεια της συνάντησης ο προϊστάμενος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Σεσίλιο Ορέλιο, απευθυνόμενος σε πέντε γραμματείς των υπουργείων Εσωτερικών, Οικονομίας και Δικαιοσύνης ( Εφη Μπεργελέ, Στ. Γκρίτζαλη , Ν. Γεωργαράκη, Θ. Τσέκο ), στη σύμβουλο του υπουργού Οικονομικών κυρία Κλαουδάτου και σε μέλη της Επιτροπής Παρακολούθησης του ΕΣΠΑ και του Προγράμματος Διοικητικής Μεταρρύθμισης. «Θέλω να που πείτε τώρα πού πήγαν τα λεφτά μου» έλεγε με οργίλο ύφος, αφήνοντας παράλληλα υπόνοιες για σκάνδαλα γύρω από τη διαχείριση του Προγράμματος.

O προϊστάμενος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής απειλούσε μάλιστα τους παρισταμένους ότι θα ζητήσει από τον επίτροπο να στείλει επιστολή στον πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου ζητώντας ευθύνες για τις καθυστερήσεις στην υλοποίηση των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η χώρα μας. «Σύμφωνα με αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου, την εφαρμογή των οποίων πρέπει να παρακολουθώ ως κοινοτικός υπάλληλος» , είπε, «πρέπει να απαντήσετε για την επιτάχυνση του Επιχειρησιακού Προγράμματος για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση ως τις 15 Μαρτίου 2010. Αν ως τις 30 Μαρτίου δεν έχω ικανοποιηθεί θα ζητήσω από τον επίτροπο να γράψει στον Πρωθυπουργό σας ότι δεν υπάρχει πρόοδος».
Ο πορτογάλος προϊστάμενος της Επιτροπής, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της συνάντησης τα οποία έχει στη διάθεσή του «Το Βήμα», επέρριψε ευθύνες στην κυβέρνηση διότι το Πρόγραμμα δεν είναι συμβατό με το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης. «Στο μέλλον», του είπε, «στις αναφορές για την πρόοδο του Προγράμματος Διοικητικής Μεταρρύθμισης θα πρέπει να αναφέρεστε και στο ΠΣΑ επειδή, σύμφωνα με το έγγραφο που υποβάλατε στην ΕΕ, αυτό περιέχει και το αναθεωρημένο Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων. Το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα είναι πρόγραμμα για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση και όχι για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, η οποία αποτελεί εργαλείο για τη συνολικότερη μεταρρύθμιση της διοίκησης». «Τι γίνεται με τα έργα-σημαίες;» ρωτούσε ο κ. Ορέλιο, ο οποίος μιλούσε συνήθως και εκ μέρους των τεσσάρων ακόμη ελεγκτών που μετείχαν στη συνάντηση. «Μην έλθετε σε πέντε μήνες και μας πείτε ότι θα τα αλλάξετε. Λέτε ότι θα αντικαταστήσετε το έργο για τα Κέντρα Τεκμηρίωσης και τη Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησηςαλλά δεν γνωρίζετε με τι, ούτε μπορείτε να αναφέρεστε σε δράσεις που σχετίζονται με τη λειτουργία του Υπουργικού Συμβουλίου». «Υπάρχει αντίφαση σε αυτά που λέτε» τόνιζε στους παρευρισκομένους χτυπώντας το χέρι στο τραπέζι. Και όταν του παρατηρήθηκε ότι η συνάντηση δεν μπορεί να συνεχιστεί σε αυτό το ύφος και ότι το κλίμα που μεταφέρει είναι εχθρικό προς τη χώρα μας, ο προϊστάμενος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είπε σαρκάζοντας: «Θέλετε να σας μιλήσω ευγενικά. Ωραία λοιπόν. Πέστε μου, δημιουργείτε ή όχι πρόβλημα αξιοπιστίας;».

Προς επίρρωση μάλιστα των... ισχυρισμών του, ο κοινοτικός ελεγκτής κάλεσε τα στελέχη της κυβέρνησης να του απαντήσουν σε συγκεκριμένα παραδείγματα: «Από τη μία “απεντάσσετε” το έργο για τα Κέντρα Τεκμηρίωσης και από την άλλη η πολιτική που παρουσιάζετε είναι προς την κατεύθυνση της υποστήριξης του στρατηγικού σχεδιασμού» τόνιζε. «Από τη μία έχετε σύμβουλο τον ΟΟΣΑ και από την άλλη δεν δίνετε προτεραιότητα στις συστάσεις του». «Μιλάτε για νέα αξιολόγηση και κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων και δεν έχετε σχεδιάσει ούτε πρόγραμμα κινητικότητας ούτε πρόγραμμα εκπαίδευσης των προϊσταμένων για το πώς θα διεξάγονται οι αξιολογήσεις». «Μιλάτε για αναθεώρηση του Προγράμματος σε επίπεδο ειδικού στόχου ενώ δεν υπάρχει ανάγκη». «Μιλάτε για λίγους ενδιαφερόμενους δικαιούχους και δεν μας λέτε τι κάνατε για την ενεργοποίηση και πληροφόρηση των υφιστάμενων δικαιούχων». «Κάντε μας πρόταση ποιους δικαιούχους θέλετε να αλλάξετε και γιατί». «Πείτε μας ποια υπουργεία καθυστερούν και δεν θέλουν να μπουν στο Πρόγραμμα».

Οι ελεγκτές δεν δίστασαν ακόμη να αφήσουν υπόνοιες και για σκάνδαλα γύρω από τη διαχείριση του Προγράμματος για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, είχε ξεκινήσει από την κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά η απορροφητικότητα τα δύο πρώτα χρόνια (2007 και 2008) ήταν μηδαμινή, γεγονός που σημαίνει ότι αν η χώρα μας δεν απορροφήσει ως το τέλος του 2010 περίπου 132 εκατ. ευρώ τότε θα χάσει όλα τα χρήματα που έχουν εγκριθεί ως σήμερα. «Μιλάτε για πρόβλημα ρευστότητας» είπε ο κοινοτικός προϊστάμενος στους παρευρισκομένους, όταν του είπαν ότι το κράτος δεν διαθέτει τα αναγκαία κονδύλια. «Να μου πείτε εγγράφως τι κάνατε τις προκαταβολές, πού τις χρησιμοποιήσατε». Οι ελεγκτές ζήτησαν από τα κυβερνητικά στελέχη να επιταχύνουν τις διαδικασίες για την ολοκλήρωση των έργων. «Διαφορετικά, κινδυνεύετε να κάνετε έργα και εμείς να μην σας πληρώσουμε» τους είπαν. «Πρέπει να ενημερωθούν οι πολιτικοί σας προϊστάμενοι. Τι μέτρα μπορείτε να πάρετε για να αλλάξει αυτή η κατάσταση; Να μου πείτε σήμερα. Γιατί δεν συγκαλείτε την Επιτροπή Παρακολούθησης του Προγράμματος, το ανώτερο πολιτικό όργανο,περισσότερες φορές τον χρόνο εφόσον βλέπετε ότι υπάρχει πρόβλημα στην υλοποίησή του;Δεν θα δεχτούμε η Ετήσια Εκθεση Εφαρμογής του Προγράμματος να μην συζητείται στην Επιτροπή Παρακολούθησης και να εγκρίνεται με τη γραπτή διαδικασία».
Απέρριψαν τη χρηματοδότηση του «Καλλικράτη»
Το κλιμάκιο των ελεγκτών της Ευρωπαϊκής Ενωσης απέρριψε ουσιαστικά και το αίτημα του υπουργού Εσωτερικών κ. Ι. Ραγκούση να χρησιμοποιηθούν τα χρήματα από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση για τη στήριξη του «Καλλικράτη», γεγονός που αποτελεί και το πρώτο σοβαρό εμπόδιο στην αλλαγή του κράτους. Το σκεπτικό που ανέπτυξαν οι ελεγκτές της Ενωσης είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν διαθέτει το αναγκαίο σχέδιο. «Δεν υπάρχει ανάγκη αλλαγής του Επιχειρησιακού Προγράμματος για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση» είπαν σε έντονο ύφος προς τα στελέχη της κυβέρνησης. «Μπορεί να στηρίξει ως έχει τις πολιτικές σας. Τι δράσεις θέλετε να αναπτύξετε για να στηρίξετε το πρόγραμμα “Καλλικράτης” που δεν μπορούν να ενταχθούν στο Πρόγραμμα για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση όπως έχει σήμερα; Αφού δεν έχετε πάρει συγκεκριμένα μέτρα για την εφαρμογή του Προγράμματος, πώς ζητάτε τώρα αναθεώρησή του; Είστε ακόμη στον σχεδιασμό. Οι αποφάσεις πρέπει να εφαρμοστούν ακόμη κι αν τις έχει λάβει η προηγούμενη κυβέρνηση. Δεν θέλουμε πια άλλα σχέδια δράσης ή μελέτες. Είμαστε στη φάση των δράσεων εφαρμογής».

/****************************************************************************************************//* Classes for Google Ads *//****************************************************************************************************/.gAds {border:0px;vertical-align:top; padding-top:5px; }/****************************************************************************************************//* Classes for Google Ads auto Section... *//****************************************************************************************************/.gAds {border:1px solid #efefef; margin:5px;}.gAds {}.gAds .promoTitle {padding:5px; margin-bottom:10px; text-align:left; }.gAds .promoTitle a { color:#7D7D7D } .gAds .title { text-align:right;font-weight:normal;font-size:15px }.gAds .singleAd { }.gAds .singleAd .line1 {}.gAds .singleAd .line2 {}.gAds .singleAd .line3 {}.gAds .manyAds { padding-left:5px; margin-bottom:20px; text-align:left;}.gAds .manyAds .addTitle {text-decoration:underline; font-weight:bold; color:#BF272F;text-align:left;}.gAds .manyAds .addTitle a {text-decoration:underline; font-weight:bold; color:#BF272F;text-align:left;font-family:sans-serif ;font-size:12px}.gAds .manyAds .addText { text-decoration:none; color:#343333;text-align:left;font-family:sans-serif ;font-size:12px}.gAds .manyAds .addText a { text-decoration:none; color:#000000;text-align:left; }.gAds .manyAds .addUrl { text-decoration:none; color:#254D89;text-align:left; }.gAds .manyAds .addUrl a { text-decoration:none; color:#254D89;text-align:left; font-family:sans-serif ;font-size:12px}.popup {background: url(../Images/popup_back.gif) left top repeat-x #eeeeee;color:#5C5C5C; font-size:9px; font-family:verdana;}.popup h1 {color:#ff8c05;font-size:15px;margin-top:5px;margin-bottom:5px;text-align:center;}.popup a:visited {color:#ff8c05;}.popup a:hover {color:#000000;} function SponsorLink() { window.open('googleAdsCode/sponsorLinks.htm', 'winSelectCategory', 'status=no,toolbars=no,scrollbars=no,location=no,menubar=no,resizable=no,width=400,height=440'); }function google_ad_request_done(google_ads) { var s; var i; if (google_ads.length == 0) { return; } if (google_ads[0].type == "text") { if (google_ads.length > 0) { s = 'Google Ads'; for (i = 0; i ' + '' + '' + google_ads[i].line1 + '' + '' + '' + '' + google_ads[i].line2 + ' ' + google_ads[i].line3 + '' + '' + '' + '' + google_ads[i].visible_url + '' + '' + ''; } var gAdsDiv = document.getElementById('gAdsDiv'); if (gAdsDiv == null) return; gAdsDiv.innerHTML = s; } } return; } google_ad_client = 'pub-0654679464270989'; google_ad_output = 'js'; google_language = 'gr'; google_encoding = 'utf8'; google_safe = 'high'; google_feedback = 'on'; google_ad_type = 'text'; google_ad_slot = '8059922095'; google_ad_width = 728; google_ad_height = 90; /* google_ad_type = 'text_html'; google_image_size = '728x90'; */ google_max_num_ads = 5;google_protectAndRun("ads_core.google_render_ad", google_handleError, google_render_ad);

Περισσότερα... »
Πύργος - Ηλεία, 27.02.2010
22:36
e séisme chilien en photos
» Ηλιοτρόπιο

e séisme chilien en photos
Un puissant séisme de magnitude 8,8 a frappé le Chili dans la nuit de vendredi à samedi. Son épicentre a été localisé en mer à 90 km de la ville de Concepcion, qui a été en proie aux flammes toute la nuit. (Crédit : TV Chile)La secousse a été enregistrée à 3h34 heure locale (7h34 GMT+1). La capitale Santiago, a été plongée dans le noir et les télécommunications coupées. (Crédit tweetphoto: @josegremeza)Le Centre d'alerte au tsunami du Pacifique a lancé une alerte pour le Chili et le Pérou et un bulletin de vigilance pour l'Equateur. Il a ensuite a été élargi à la Colombie, au Panama, au Costa Rica et à l'Antarctique. (Crédit tweetphoto: @emitouuu)Les infrastructures ont été sévèrement touchées et l'aéroport de Santiago a été fermé. Une alerte au tsunami a été déclenché dans le Pacifique. (Crédit: TV Chile)"Nous continuons à évaluer la situation", a indiqué le ministre de l'Intérieur chilien, Edmundo Perez Yoma, faisant référence à l'étendue des dégâts subis par les habitations et les infrastructures. (Crédit : AFP)Selon les autorités, plus d'une centaine de morts ont déjà été comptabilisés, lors de ce séisme, considéré comme l'un des plus violents depuis un siècle. (Crédit tweetphoto: @pamelapalmaz)

Περισσότερα... »

22:07

7 février 2010 - 08H30 - ...

» Ηλιοτρόπιο

22:00
Chili frappé de plein fouet par un ...
» Ηλιοτρόπιο

Chili frappé de plein fouet par un séismeLEMONDE.FR | 27.02.10 | 14h24 • Mis à jour le 27.02.10 | 20h15 OAS_AD('Frame1')
Recevez dès 9 heures les titres du journal à paraître dans l'après-midi
Abonnez-vous au Monde.fr : 6€ par mois + 30 jours offerts if ( 'undefined' == typeof MIA) MIA = {}; MIA.Partage = { toggled: false, toggleSharing:function(){if(!MIA.Partage.toggled){document.getElementById('shareTools').style.display='block';MIA.Partage.toggled=true}else{document.getElementById('shareTools').style.display='none';MIA.Partage.toggled=false}}, ouvrirPopup:function(url,titre,parametres){ var expression = /[^*]width=([0-9]*)[^*]/; expression.exec(parametres); var popup_width=RegExp.$1; expression=/[^*]height=([0-9]*)[^*]/; expression.exec(parametres); var popup_height=RegExp.$1; var left=(screen.width-popup_width)/2; var top=(screen.height-popup_height)/2; var params=parametres+',top='+top + ',left='+left; var win=window.open(url,titre,params)} }

Réagissez
Classez
Citez
Envoyez

PARTAGEZ OAS_AD('Bottom')

if( MIA.Pub.OAS.testPub('pubOAS_bottom')){ $('#paydqsk').css('width','176px'); }else{ $('#paydqsk').css('width','327px'); }
'; s += ' ANNONCES GOOGLE'; /* * For text ads, append each ad to the string. */ for(i=0; i '; s += '' + '' + google_ads[i].line1 + ' '; s += '' + google_ads[i].line2 + ' ' + google_ads[i].line3 + ' '; s += '' + '' + google_ads[i].visible_url + ''; s += ''; } } s += ' '; document.write(s); return; } google_ad_client = 'pub-6247906385793188'; // substitute your client_id google_ad_channel = 'environnement-sciences'; google_ad_output = 'js'; google_max_num_ads = '4'; //google_page_url = ''; google_language = 'fr'; google_encoding = 'utf8'; google_safe = 'high'; google_adtest = 'off'; google_feedback = 'on'; //google_ad_section = 'default'; // --> google_protectAndRun("ads_core.google_render_ad", google_handleError, google_render_ad);
ANNONCES GOOGLE

Περισσότερα... »
21:56
[nt]
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
21:48
N.FR «
» Ηλιοτρόπιο

N.FR
«

Περισσότερα... »
21:46
[nt]
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
21:43
ar LIBÉRATION.FR «
» Ηλιοτρόπιο

ar LIBÉRATION.FR
« » Dans la banlieue de Santiagon samedi 27 février, après le séisme. (Photo Reuters)

Περισσότερα... »
21:41
Par LIBÉRATION.FR «
» Ηλιοτρόπιο
Par LIBÉRATION.FR
« » A Santiago, après le séisme, samedi 17 février. (Photo Reuters) «
Περισσότερα... »
21:36
images du séisme au Chili
» Ηλιοτρόπιο

Les premières images du séisme au ChiliUn séisme de magnitude 8,8 a tué au moins 82 personnes et fait des dégâts considérables dans le sud du pays, samedi 27 février. Une majeure partie du Chili est privée d'électricité et continue de subir des répliques.
Par LIBÉRATION.FR
« » Un Chilien se prépare à quitter son logement détruit par le séisme à Valparaiso, samedi 27 février. (Photo Reuters)

Περισσότερα... »
21:28
Σήμερα υπολογίζεται ότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν στην κατοχή τους ελληνικά ομόλογα και έντοκα γραμμάτια αξίας 37 δισ. ευρώ, εκ των 270 δισ.
» Ηλιοτρόπιο

Ελληνικά ομόλογα: Ο μεγάλος άγνωστος
Gillian Tett
Δημοσιεύθηκε: 09:48 - 26/02/10 Κάπου στα «σπλάχνα» της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) βρίσκεται κρυμμένο ένα στοιχείο που πολλοί επενδυτές θα πλήρωναν αρκετά ευρώ προκειμένου να τους αποκαλυφθεί.

Πρόκειται για τον όγκο των ελληνικών κρατικών ομολόγων που έχει στα ταμεία της η ΕΚΤ, τα οποία «κατατέθηκαν» εκεί ως εγγυήσεις προκειμένου οι ευρωπαϊκές τράπεζες να λάβουν δάνεια μέσω των δημοπρασιών repo της ΕΚΤ.

Δυστυχώς, η ΕΚΤ θεωρεί το εν λόγω στοιχείο ιδιαίτερα «ευαίσθητο» για να δοθεί στη δημοσιότητα. Όμως, καθώς οι φόβοι για τον κίνδυνο του κρατικού χρέους αυξάνονται, αυτό το στοιχείο καθίσταται όλο και μεγαλύτερης σημασίας.

Την Πέμπτη τα yields των ελληνικών ομολόγων ενισχύθηκαν ισχυρά, μετά την προειδοποίηση της Moody’s -προηγουμένως σε ανάλογη κίνηση είχε προχωρήσει και η S&P- ότι μπορεί να υποβαθμίσει εκ νέου την Ελλάδα. Το yield των 2ετών ελληνικών ομολόγων ενισχύθηκε κατά 74 μονάδες βάσης, φτάνοντας στο 6,4%.

Αν και η παραπάνω άνοδος ήταν εντυπωσιακή, το ίδιο εντυπωσιακό είναι και το γεγονός ότι προκλήθηκε στις δευτερογενείς αγορές ομολόγων. Οι αγορές αυτές, το τελευταίο διάστημα, ήταν ιδιαίτερα ήσυχες. Όπως τονίζουν οι επενδυτές, και παρά τη φασαρία των τελευταίων ημερών για τα ελληνικά προβλήματα, η ρευστότητα στη δευτερογενή αγορά διαπραγμάτευσης ελληνικών ομολόγων -όπως και στις αντίστοιχες των άλλων περιφερειακών οικονομιών της ευρωζώνης- είναι εξαιρετικά χαμηλή. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της μεταβλητότητας των τιμών, όπως συνέβη την Πέμπτη μετά τη δήλωση της Moody’s.

Γιατί, λοιπόν, οι όγκοι συναλλαγών είναι τόσο χαμηλοί; Μία απάντηση είναι ότι το trading σε ομόλογα μικρών χωρών της ευρωζώνης δεν είναι ιδιαίτερα υψηλό -το ίδιο, άλλωστε, ίσχυε και στις καλές εποχές-, με δεδομένη και την πολυδιάσπαση των ομολογιακών αγορών στην ευρωζώνη. Ένα δεύτερο θέμα έγκειται στο γεγονός ότι αρκετοί επενδυτές δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν και με ποιον ακριβώς τρόπο θα πρέπει να «διαβάσουν» τα μηνύματα που αναδύονται από την ευρωζώνη.

Πριν από μερικά χρόνια ήταν αδύνατον για τους περισσότερους παρατηρητές να φανταστούν ότι η ευρωζώνη θα άφηνε μία χώρα όπως η Ελλάδα να χρεοκοπήσει. Όμως, η χρηματοπιστωτική κρίση έδειξε στους επενδυτές -για πρώτη φορά στη ζωή τους- ότι το παράλογο μπορεί να συμβεί μερικές φορές. Την ίδια στιγμή, ορισμένοι επενδυτές προτιμούν να «παγώσουν» τις κινήσεις τους, καθώς δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να προβλέψουν τι θα μπορούσε να συμβεί στο μέλλον.

Υποθέτω, όμως, ότι ένας άλλος λόγος για τη χαμηλή ρευστότητα των αγορών είναι η ίδια η ΕΚΤ. Σήμερα υπολογίζεται ότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν στην κατοχή τους ελληνικά ομόλογα και έντοκα γραμμάτια αξίας 37 δισ. ευρώ, εκ των 270 δισ. ευρώ που έχουν εκδοθεί. Υπολογίζεται ότι οι γερμανικές τράπεζες, κυρίως οι Landesbank, έχουν στην κατοχή τους ελαφρώς μικρότερη αξία ελληνικών ομολόγων και εντόκων γραμματίων και ότι οι γαλλικές τράπεζες έχουν σημαντικό μερίδιο και από τα δύο.

Είναι δίκαιο ότι μεγάλο μέρος, ίσως και το μεγαλύτερο, αυτών των ομολόγων βρίσκεται στα ταμεία της ΕΚΤ. Άλλωστε η ΕΚΤ μέσω των δημοπρασιών repo αυτό που θέλει να κάνει είναι να επιτρέψει στις τράπεζες να «αφήσουν» επικίνδυνες τοποθετήσεις (π.χ. ελληνικά ομολόγα) και να τις αντικαταστήσουν με σίγουρες επενδύσεις (ευρώ). Ως εκ τούτου, οι τράπεζες έχουν, πλέον, λιγότερα ελληνικά ομόλογα τα οποία μπορούν να δανείσουν σε hedge funds ή άλλους traders.

Η όλη κατάσταση έχει ορισμένες συναρπαστικές περιπλοκές. Πρώτον, προσελκύει σημαντικό ενδιαφέρον για την αγορά CDS κρατικών ομολόγων. Γερμανοί και Γάλλοι πολιτικοί, πρόσφατα, υποστήριξαν ότι θα πρέπει να υπάρξουν περιορισμοί στις συγκεκριμένες αγορές, οι οποίες στέλνουν παραπλανητικά -και ανησυχητικά- μηνύματα.

Όμως, αν και τα «παράπονα» για τα παραποιημένα μηνύματα που στέλνουν οι αγορές CDS είναι ορθά, το γεγονός ότι οι αγορές κρατικών ομολόγων έχουν χαμηλή ρευστότητα καθιστά και τις αγορές CDS μη επαρκείς ώστε να καθορίζουν αυτές τις τάσεις στις τιμές. Επενδυτές και πολιτικοί θα πρέπει να στρέψουν την προσοχή τους τόσο στις αγορές χρήματος όσο και στις αγορές παραγώγων. Και οι δύο αυτές αγορές είναι αποπροσανατολισμένες.
Μία ακόμη ερώτηση που προκύπτει από το γεγονός ότι η ΕΚΤ κατέχει μεγάλο μερίδιο ελληνικών ομολόγων είναι το ποιος θα δελεαστεί -και ποιος όχι- και θα προχωρήσει σε αγορά αυτών των ομολόγων στο μέλλον.

Κατά τα τελευταία χρόνια οι ευρωπαϊκές τράπεζες ήταν ευτυχείς να έχουν στην κατοχή τους ελληνικά ομόλογα, καθώς μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να τα καταθέσουν ως εγγυήσεις και να λάβουν δάνεια από την ΕΚΤ. Όμως, εάν οι οίκοι αξιολόγησης υποβαθμίσουν εκ νέου την Ελλάδα, τότε τα ομόλογά της δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εγγυήσεις από το τέλος του 2010 και μετά. Τόσο αυτό όσο και το γεγονός ότι αρκετές ευρωπαϊκές τράπεζες μειώνουν την παροχή χρηματοδοτήσεων προς την Ελλάδα σημαίνει ότι στο μέλλον η διάθεση για αγορά ελληνικών ομολόγων από τράπεζες θα είναι περιορισμένη.

Ορισμένοι χρηματιστές ευελπιστούν -ή προσεύχονται- τον ρόλο των αγοραστών να αναλάβουν οι fund managers. Αν μη τι άλλο, η Ελλάδα αναμένεται ότι θα προχωρήσει σε δημοπρασία ομολόγων αξίας 10 δισ. ευρώ την ερχόμενη εβδομάδα. Βάσει των yields που υπάρχουν αυτήν τη στιγμή τα ελληνικά ομόλογα είναι μία δελεαστική επένδυση για τους επενδυτές ή τουλάχιστον γι’ αυτούς εκ των επενδυτών που δεν πιστεύουν ότι η Ελλάδα πρόκειται να χρεοκοπήσει. (Και εγώ προσωπικά θεωρώ ότι δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Αν μη τι άλλο, δεν συμφέρει τις γερμανικές τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρίες που έχουν στην κατοχή τους ελληνικά ομόλογα να συμβεί κάτι τέτοιο. Γι’ αυτό, άλλωστε, υπάρχουν σημαντικοί λόγοι η Γερμανία να παρέμβει και να διασώσει την Ελλάδα).

Πάντως, με το ελληνικό μέλλον να είναι αρκετά αβέβαιο -και με τον όγκο συναλλαγών στις δευτερογενείς αγορές να παραμένει χαμηλός- δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσον οι ιδιώτες επενδυτές (με μακροχρόνιο επενδυτικό ορίζοντα) θα είναι πρόθυμοι να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα. Ενδιαφέρον μπορεί να δείξουν κάποια «επιθετικά» hedge funds, αλλά η δημοτικότητά τους στην Ευρώπη δεν είναι και τόσο υψηλή το τελευταίο διάστημα. Εάν η πώληση της επόμενης εβδομάδας δεν έχει καλά αποτελέσματα, η περίπτωση διάσωσης γίνεται όλο και πιο ορατή.
Όλα τα μάτια είναι στραμμένα στην Αθήνα. Όμως είναι στραμμένα και στους (χωρίς πρόσωπο) γραφειοκράτες της Φρανκφούρτης. window.print(); _uacct = "UA-124745-2";urchinTracker();

Περισσότερα... »
Πύργος - Ηλεία, 26.02.2010
05:27
Η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία έχουν υψηλά ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών. Πέρυσι αυτά τα ελλείμματα έφθασαν συνολικά στα
» Ηλιοτρόπιο

Lex: Πλήγμα στη Γερμανία από το Νότο
Lex
Δημοσιεύθηκε: 10:57 - 25/02/10 Πολλή φασαρία γίνεται το τελευταίο διάστημα στην ευρωζώνη. Η Γερμανία έχει επικρίνει την "ακολασία" των εταίρων της στον Νότο, κυρίως της Ελλάδας. Η Αθήνα, από τη μεριά της, αισθάνεται "χολωμένη", θεωρώντας υπερβολικές τις απόψεις του Βερολίνου. Με δεδομένες και τις απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα, στην Ισπανία και στην Πορτογαλία, το βέβαιο είναι ότι τα συναισθήματα είναι έντονα.

Σαφώς, η Ελλάδα και τα υπόλοιπα μέλη με υψηλές δαπάνες του Club Med θα πρέπει να σφίξουν το ζωνάρι. Επίσης, οφείλουν να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους. Αλλά το να επιμένεις, όπως πράττει το Βερολίνο, ότι η λιτότητα είναι ο μοναδικός τρόπος επιστροφής σε ορθή πορεία γι’ αυτές τις χώρες είναι μη ρεαλιστικό αλλά και λάθος. Η Γερμανία θα πρέπει να αναλάβει τον ρόλο της επίσης.

Η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία έχουν υψηλά ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών. Πέρυσι αυτά τα ελλείμματα έφθασαν συνολικά στα 102 δισ. ευρώ, με το 50% να οφείλεται στις εμπορικές σχέσεις με την ευρωζώνη.

Την ίδια στιγμή η Γερμανία έχει μεγάλο πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών -πέρυσι έφθασε στα 80 δισ. ευρώ- με το 50% αυτού να οφείλεται, επίσης, στις εμπορικές σχέσεις με τους εταίρους της στην ευρωζώνη.

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας 10ετίας αυτή η σχέση ωφελούσε τους πάντες. Η Γερμανία απολάμβανε ανάπτυξη στηριζόμενη στην εξαγωγική της δραστηριότητα. Το Club Med πρόσφερε τη ζήτηση γι’ αυτά τα προϊόντα που εξήγε η χώρα. Όμως, αυτή η ασυμμετρία σήμερα είναι αρνητική, όπως παλιά ήταν θετική.

Ας φανταστούμε, έστω και για μία στιγμή, ότι οι χώρες του Club Med κατορθώνουν με κάποιον τρόπο να βρουν τον δρόμο τους προς την ανάκαμψη και να μειώσουν τα ελλείμματά τους στα επίπεδα που επιτάσσει η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Προκειμένου να το πράξουν θα πρέπει να εφαρμόσουν προγράμματα ισχυρής μείωσης δαπανών, συνολικού ύψους 120 δισ. ευρώ, δηλαδή στο 6% της γερμανικής παραγωγής. Μία συνέπεια αυτών των περικοπών θα είναι η μείωση της κατανάλωσης και κυρίως η ζήτηση για εισαγόμενα προϊόντα.

Η Γερμανία δεν θα μπορέσει να αντικαταστήσει αυτήν την πτώση μέσω αύξησης των εξαγωγών της σε άλλες χώρες. Η οικονομία της, η οποία "πάγωσε" και ανέκαμψε ελαφρά μόνο χάρη στις εξαγωγές, θα αντιστρέψει πορεία. Τότε το Βερολίνο θα βρεθεί αντιμέτωπο με μερικές δύσκολες επιλογές.

Μία εξ αυτών, όπως υποστηρίζει ο κ. Brian Reading της Lombard Street, θα είναι η αύξηση του ελλείμματός της. Ακόμα και αν το πράξει μόνο για το δικό της συμφέρον, η αντίθεση της Γερμανίας προς την παροχή βοήθειας προς την Ελλάδα μάλλον θα υποχωρήσει.

Περισσότερα... »
05:16
VIDEO More ...
» Ηλιοτρόπιο

VIDEO More Video | Multimedia var queryString = window.location.search; var startupParams = queryString.toQueryParams(); var videoId, playlistId, bcAssetParamTag; if( typeof startupParams['skin']!='undefined' && startupParams.skin=='oneclip' && typeof startupParams['fr_story']!='undefined' ) { startupParams['feedroomTrans'] = 'video'; startupParams['videoId'] = startupParams['fr_story']; } var sharedPlayerParams = ''; var GenerateVideoObjTag = function(assetType,assetId,addlParams) { var bcAssetParamTag = ''; if( typeof assetType != 'undefined' ) { var assetTypeLc = assetType.toLowerCase(); if( assetTypeLc == 'video' ) { window.videoId = assetId; bcAssetParamTag += '\n' ; } else if( assetTypeLc == 'video' ) { window.playlistId = assetId; bcAssetParamTag += '\n' ; } } var playerObjectTag = '\\n'; if( typeof addlParams != 'undefined' && typeof addlParams.targetDomId != 'undefined' ) { var targetEl = $( addlParams.targetDomId ); if( targetEl && typeof targetEl.innerHTML != 'undefined' ) { targetEl.innerHTML = playerObjectTag; } } else { document.write( playerObjectTag ); } }; var activeDefaults = window.NYTD.Video.SinglePlayers.active; if( typeof activeDefaults.article.playerId != 'undefined' ) { sharedPlayerParams += '\n'; } else if( typeof(startupParams['playerId']) != 'undefined' ) { sharedPlayerParams += '\n'; } var frTransInfo = activeDefaults.common.TransInfo; var frTransScript = frTransInfo.videoHostBase + frTransInfo.fr2bcTransPath ; if( typeof startupParams['feedroomTrans'] != 'undefined' ) { if( startupParams['feedroomTrans'] == 'video' ) { frTransScript += 'video/' + startupParams['videoId'] ; } else if( startupParams['feedroomTrans'] == 'playlist' ) { frTransScript += 'playlist/' + startupParams['videoId'] ; } frTransScript += frTransInfo.fr2bcFilename + frTransInfo.fr2bcCallback + 'GenerateVideoObjTag' + frTransInfo.fr2bcAddlParams + encodeURIComponent( '{"targetDomId":"bc_videoPlayerContainer"}' ) ; document.write( "\\\n" ); } else { if( typeof startupParams['videoId'] != 'undefined' ) { GenerateVideoObjTag( 'video', startupParams['videoId'] ); } else if( typeof startupParams['playlistId'] != 'undefined' ) { GenerateVideoObjTag( 'playlist', startupParams['playlistId'] ); } } WORLDViolence Marks Greek StrikeDemonstrations protesting economic measures in Athens turn ugly when protesters clash with police.

Περισσότερα... »
05:08
Η καγκελάριος Μέρκελ στηρίζει την ελληνική κυβέρνηση Γι’ αυτό είμαι ευγνώμων προς τον Έλληνα πρωθυπουργό, ο οποίος σε αντίθεση με ότι συν
» Ηλιοτρόπιο

συνέντευξη της καγκελαρίου A.Μέρκελ για την πολιτικής της κυβέρνησης συνασπισμού στην εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung, όπου σε ερώτηση για την Ελλάδα έκανε τις παρακάτω δηλώσεις: «Νομίζω ότι η εμπιστοσύνη των αγορών προς το ευρώ θα επιτευχθεί μόνον εάν η Ελλάδα και οι υπόλοιπες χώρες με μεγάλα ελλείμματα χτυπήσουν το κακό στη ρίζα του. Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Η καγκελάριος Μέρκελ στηρίζει την ελληνική κυβέρνηση
Γι’ αυτό είμαι ευγνώμων προς τον Έλληνα πρωθυπουργό, ο οποίος σε αντίθεση με ότι συνέβαινε στο παρελθόν άνοιξε τα χαρτιά του και διακήρυξε την ετοιμότητα της χώρας να προχωρήσει στην εξυγίανση των δημοσιονομικών της και την επανάκτηση την ανταγωνιστικότητά της….Είμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένη γιατί η ελληνική κυβέρνηση είναι διατεθειμένη, μαζί με την Κομισιόν και με τους ειδικούς από το ΔΝΤ, να αξιολογήσει την κατάσταση και σε περίπτωση ανάγκης να λάβει και επιπρόσθετα μέτρα.»

Περισσότερα... »
05:03
Ο καθηγητής Ότμαρ Ίσιγκ ήταν σαφέστατος στις εκτιμήσεις του: «Η κρίση της ελληνικής οικονομίας δεν έχει σχέση με την κρίση στις διεθνείς χ�
» Ηλιοτρόπιο

Πολιτική | 25.02.2010 Ο Ότμαρ Ίσινγκ δείχνει ΔΝΤ για την Ελλάδα Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Ο καθ. Ότμαρ Ίσινγκ Ο Γερμανός οικονομολόγος Ότμαρ Ίσινγκ σε συνέντευξή του προς την Deutsche Welle τονίζει ότι αρμόδιος για να βοηθήσει την Ελλάδα είναι το ΔΝΤ και επισημαίνει ότι η ΟΝΕ δεν πρέπει να εκτεθεί σε κινδύνους.
Χθες το απόγευμα η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του γερμανικού κοινοβουλίου είχε καλέσει σε ανοιχτή συνεδρίαση τον οικονομολόγο Ότμαρ Ίσινγκ, πρώην επικεφαλής του τμήματος Οικονομικής Ανάλυσης και Έρευνας στο συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Το θέμα της ακρόασης ήταν η οικονομική κρίση στην Ελλάδα και οι συνέπειες της για την Ευρωζώνη. Ο καθηγητής Ότμαρ Ίσιγκ ήταν σαφέστατος στις εκτιμήσεις του: «Η κρίση της ελληνικής οικονομίας δεν έχει σχέση με την κρίση στις διεθνείς χρηματαγορές», «ούτε με την απάτη», όπως την χαρακτήρισε, για το δημοσιονομικό έλλειμμα. Η ουσία του προβλήματος είναι οι «κακές πολιτικές» των ελληνικών κυβερνήσεων, που οδήγησαν τη χώρα στην διόγκωση του δημόσιου χρέους της. Σε αυτό συνέβαλαν οι μόνιμες επιδοτήσεις από την ΕΕ και το γεγονός ότι ως χώρα-μέλος της ευρωζώνης είχε πρόσβαση σε φθηνά δάνεια. Το αντίδοτο είναι «καλές πολιτικές»: «Όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες, ‘καλές πολιτικές’ σημαίνει εφαρμογή ριζικών μεταρρυθμίσεων, οι οποίες θα οδηγήσουν τη χώρα σε μια σταθερή πορεία, μια πορεία που δεν θα χαρακτηρίζεται από τη διεύρυνση του δημόσιου ελλείμματος και την αύξηση του κρατικού χρέους.»
Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Ο Ότμαρ Ίσινγκ είχε χρηματίσει επικεφαλής του τημήματος οικονομικής ανάλυσης στην ΕΚΤ Θα ήταν "λάθος", τόνισε ο κ. Ίσινγκ, αν η ΕΕ επικέντρωνε το ενδιαφέρον της μόνο στην εξυγίανση της ελληνικής οικονομίας. Η Ελλάδα είναι απλώς η πρώτη χώρα της ευρωζώνης όπου εμφανίστηκαν προβλήματα, τα οποία μαστίζουν και άλλα κράτη – μέλη: «Η Ευρώπη αντιμετωπίζει ένα δίλημμα, που ήταν προβλέψιμο. Τώρα πρέπει να χειριστούμε την κατάσταση σωστά για να μην εκτεθεί σε κινδύνους το μεγάλο εγχείρημα που λέγεται ΟΝΕ.»
Σύμφωνα με τον Ότμαρ Ίσιγκ, θα πρέπει να διατηρηθεί η ρήτρα του ‘no bail out’, βάσει της οποίας τα κράτη – μέλη και η Κοινότητα δεν φέρουν ευθύνη για τα χρέη άλλων κρατών - μελών. Σκοπός της ‘no bail out’ είναι να περιορίζουν την κακοδιαχείριση των δημοσιονομικών σε εθνικό επίπεδο. Ο κ. Ίσιγκ διαβλέπει τον κίνδυνο να δημιουργηθεί προηγούμενο για άλλες χώρες της Ευρωζώνης σε περίπτωση που δοθεί από τα άλλα κράτη - μέλη βοήθεια στην Ελλάδα. Για να μπορέσει όμως η ΕΕ να παραμείνει χώρος νομισματικής σταθερότητας, θα πρέπει να τηρούνται οι αρχές που έχουν συμφωνηθεί.
Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Η έδρα του ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον Αν η Ελλάδα χρειαστεί τον Απρίλιο οικονομική βοήθεια για να αναχρηματοδοτήσει το χρέος της, τότε θα πρέπει κατά την άποψη του κ. Ίσιγκ, να αποταθεί στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ): «Το ΔΝΤ είναι ο θεσμός που παρέχει δάνεια υπό αυστηρές προϋποθέσεις. Διαθέτει μακρά εμπειρία και βοηθά οικονομικά εκείνες τις χώρες, οι οποίες δεσμεύονται να εφαρμόσουν τα προγράμματα που είναι αναγκαία για να οδηγήσουν τη χώρα ξανά στη σταθερότητα. Αυτός είναι ο λόγος που συχνά το ΔΝΤ δεν είναι αγαπητό. Ακριβώς όμως αυτή η φήμη το καθιστά κατάλληλο για να διαδραματίσει αυτόν τον ρόλο. Έπειτα βρίσκεται γεωγραφικά αρκετά μακριά και μπορεί να αντέξει σχετικά άνετα αυτήν την κριτική.»
Με άλλα λόγια είναι καλύτερα οι Έλληνες να χρεώσουν στο ΔΝΤ τα μέτρα λιτότητας και τις επώδυνες μεταρρυθμίσεις της ελληνικής κυβέρνησης παρά στο ΕΚΟΦΙΝ ή σε μεμονωμένες χώρες - μέλη της ΕΕ. Σε μια τέτοια περίπτωση ενδέχεται να έχουμε σοβαρές αναταράξεις στις διμερείς σχέσεις. Το βλέπουμε αυτό το διάστημα στην Ελλάδα και στη Γερμανία. Ο κ. Ίσιγκ ανέφερε ως παράδειγμα τα αιτήματα που διατυπώνονται δημόσια από Έλληνες πολιτικούς για χρήματα που οφείλει η Γερμανία από την περίοδο της Κατοχής, ενώ ανάλογα έντονες αντιδράσεις εκφράζονται και από την κοινή γνώμη της Γερμανίας. Τέλος ο Γερμανός οικονομολόγος ερωτηθείς αν επαρκούν τα μέτρα της ελληνική κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της κρίσης δήλωσε: «Είναι δύσκολο να αποφανθείς. Ωστόσο η ΕΕ αλλά και άλλοι υποστηρίζουν ότι τα μέτρα αυτά δεν επαρκούν».

Παναγιώτης Κουπαράνης, ΒερολίνοΥπεύθ. σύνταξης: Γιώργος Παππάς

Περισσότερα... »
Πύργος - Ηλεία, 24.02.2010
22:41
[nt]
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
22:19
η εφημερίδα Frankfurter Rundschau. To άρθρο που φέρει τον τίτλο «Εκεί απέναντι κάθονται οι κλέφτες», μια φράση που δανείστηκε ο αρθρογράφος Γκερντ Χέλ
» Ηλιοτρόπιο

«Ελληνική εφημερίδα απαντά στην κριτική με αγκυλωτό σταυρό»
Αυτός είναι ο τίτλος σημερινού άρθρου στην ιστοσελίδα του περιοδικού Spiegel που αναφέρεται στο δημοσίευμα του Ελεύθερου Τύπου με τίτλο «Οικονομικός ναζισμός απειλεί την Ευρώπη» και το οποίο συνοδεύει φωτομοντάζ του αγάλματος της θεάς Νίκης στο Βερολίνο να κρατά τον αγκυλωτό σταυρό. Το δημοσίευμα θεωρείται απάντηση σε προηγούμενο πρωτοσέλιδο του περιοδικού Focus που είχε τίτλο «Απατεώνες στην ευρωοικογένεια» με μια φωτογραφία-μοντάζ της Αφροδίτης της Μήλου να κάνει άσεμνη χειρονομία.
Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: «Το αρνητικό αυτό κλίμα ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γερμανία», παρατηρεί το Spiegel, «παίρνει και πολιτικές διαστάσεις, αφού ο πρόεδρος της ελληνικής Βουλής κ. Πετσάλνικος προτίθεται να διαμαρτυρηθεί στον Γερμανό πρέσβη στην Αθήνα. Ήδη την περασμένη εβδομάδα βουλευτές της αντιπολίτευσης είχαν επιτεθεί φραστικά στη Γερμανία με το επιχείρημα ότι ‘οι Γερμανοί δεν μπορούν να μας κατηγορούν, όταν δεν έχουν πληρώσει ακόμη αποζημιώσεις για τα θύματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου’».
Στο ίδιο θέμα αναφέρεται σήμερα στην ηλεκτρονική της έκδοση και η εφημερίδα Bild με τον τίτλο: «Οι Έλληνες οργισμένοι με δημοσίευμα του Focus». Το άρθρο παραθέτει και τις δύο επίμαχες φωτογραφίες - μοντάζ και παρατηρεί μεταξύ άλλων ότι «μετά από μια σειρά επικριτικών άρθρων για την Ελλάδα, που κατέχει το ρεκόρ των χρεών, ο τύπος της Αθήνας αντεπιτίθεται».
«Εκεί απέναντι κάθονται οι κλέφτες»
Εκτενές άρθρο για τη δημοσιονομική κρίση στην Ελλάδα, το πελατειακό σύστημα και τη φοροδιαφυγή φιλοξενεί σήμερα η εφημερίδα Frankfurter Rundschau. To άρθρο που φέρει τον τίτλο «Εκεί απέναντι κάθονται οι κλέφτες», μια φράση που δανείστηκε ο αρθρογράφος Γκερντ Χέλερ από συζήτηση συνταξιούχων απέναντι από τη Βουλή, αναφέρει μεταξύ άλλων ότι «το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων θεωρεί τους πολιτικούς υπεύθυνους για τη σημερινή κατάσταση. Ο Παπανδρέου μπορεί να αισθάνεται τυχερός γιατί κυβερνά τη χώρα μόλις 5 μήνες και για τους περισσότερους Έλληνες δεν συγκαταλέγεται ανάμεσα στους αχρείους πολιτικούς. (…) Ωστόσο ο Παπανδρέου είναι στην πραγματικότητα μέρος του προβλήματος. Ανήκει σε μια από τις μεγάλες πολιτικές οικογένειες που διαδέχονται η μια την άλλη στην εξουσία τις τελευταίες δεκαετίες και οι οποίες έστησαν ένα πυκνό δίκτυο πελατειακών σχέσεων, εξυπηρετήσεων και εξαρτήσεων. Ο νεποτισμός και η διαφθορά παραλύουν τη χώρα. Πραγματικός στόχος αυτού του συστήματος είναι η εκμετάλλευση του κράτους. (…)
«Το ότι ο Παπανδρέου θέλει να σώσει τώρα τη χώρα έχει μια δόση ειρωνείας, καθώς ο πατέρας του, ο Ανδρέας, ήταν αυτός που μοίραζε ασύστολα εκλογικά δώρα βάζοντας έτσι τη χώρα για τα καλά στον φαύλο κύκλο των χρεών, τον οποίο προσπαθεί να σταματήσει τώρα ο γιος του. Βάσει της καταγωγής του ο σημερινός πρωθυπουργός μπορεί να ανήκει στο πολιτικό κατεστημένο της Ελλάδας, ωστόσο ο ίδιος δεν είναι διόλου ο κλασσικός Έλληνας πολιτικός. Γι΄ αυτό πολλοί πιστεύουν ότι μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση. (…)

Περισσότερα... »
00:43
[nt]
» Ηλιοτρόπιο

Περισσότερα... »
00:01
Για την Γερμανία θα επιτευχθεί μέσα από την ΟΝΕ οτι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι δεν της επέτρεψαν να επιτύχει.
» Ηλιοτρόπιο

oseph belbruno | 23 Φεβρουαρίου 4:13 πμ | Permalink
| ΕπιλογέςΕίναι λάθος συμμερίζονται πολλοί σχολιαστές ότι η Γερμανία έσυραν κλοτσιές και ουρλιάζοντας στην Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση κατά των οικονομικών συμφερόντων της και για χάρη της πολιτικής σταθερότητας στην Ευρώπη μετά από δύο εμφυλίους πολέμους »(βλ. Loving Ευρώπη σε θάνατο, February 23).

Η αλήθεια είναι (όπως μου ζήτησε να επιδείξει σε μεταπτυχιακές εργασίες μου στο Cambridge πριν από είκοσι χρόνια) είναι ότι η ΟΝΕ ήταν μια προσπάθεια να επιβάλει την πολιτική ένωση για τη Μεσόγειο (περιφερική) χώρες με τη διαδικασία της «σύγκλισης» στη φορολογική ευθύτητα, με την άρση των έλεγχο της νομισματικής πολιτικής τους.

Η νίκη όφελος για τη Γερμανία ήταν ότι η ΟΝΕ θα διαιώνιζε τη διαρθρωτική υποτίμηση του Deutschemark, καθιστώντας γερμανική βιομηχανία άκρως ανταγωνιστική και να μεταφέρει το «βάρος της προσαρμογής» της αναπόφευκτης εμπορικές ανισορροπίες στις απομακρυσμένες χώρες. Η διαρθρωτική αυτή υποτίμηση είναι το ίδιο το συγκρότημα ιστορικό προϊόν της αύξησης της παραγωγικότητας του εργατικού δυναμικού της γερμανικής γίνει εύκαμπτο μετά την εξόντωση του από τη ναζιστική δικτατορία. Αντίθετα, οι περιφερειακές χώρες επιβαρύνονται με ανταγωνιστικές τάξεις εργασίας και κατακερματισμένο αστικές τάξεις, ως αποτέλεσμα της Αντίστασης στην ναζιστική κατοχή.

Με λίγα λόγια, η Γερμανία θα επιτευχθεί μέσα από την ΟΝΕ τι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι δεν της επέτρεψε να επιτύχει. Είναι καιρός η γερμανική και την ευρωπαϊκή πολιτική και επιχειρηματική ελίτ συνειδητοποίησαν ότι είτε εργάζονται σε μια διευθέτηση με στόχο την ενοποίηση της ΕΕ, πολιτικά και φορολογικά με την επέκταση της εγχώριας ζήτησης (βλέπε Martin Wolf και Tommaso Padoa-Schioppa σε Ft.com) ή την Ευρώπη θα το κεφάλι είτε προς γεωπολιτική ora ασχετοσύνης νέα αδιανόητη καταστροφή.

Περισσότερα... »
Πύργος - Ηλεία, 23.02.2010
21:54
οι καλυμμένες ομολογίες της Εθνικής υποβαθμίζονται σε AA από ΑΑΑ, της Alpha Covered Bonds σε AA+ από AAA και της Marfin Egnatia Bank σε AA+ από AAA.
» Ηλιοτρόπιο

Fitch: Υποβαθμίζει τις καλυμμένες ομολογίες των ΕΤΕ, Alpha, Marfin

Στην υποβάθμιση των καλυμμένων ομολογιών των Εθνική Τράπεζα, Alpha Covered Bonds Plc και Marfin Egnatia Bank προχώρησε η Fitch.

Ειδικότερα, οι καλυμμένες ομολογίες της Εθνικής υποβαθμίζονται σε AA από ΑΑΑ, της Alpha Covered Bonds σε AA+ από AAA και της Marfin Egnatia Bank σε AA+ από AAA.

Τα τρία προγράμματα καλυμμένων ομολογιών, συνολικού ύψους 6,5 δισ. ευρώ, παραμένουν υπό αναθεώρηση, προς πιθανή περαιτέρω υποβάθμιση.

Περισσότερα... »
00:52
Θα έπρεπε να είχαμε βγει όλοι στους δρόμους, να απαιτούσαμε τα κλεμμένα χρήματα πίσω
» Ηλιοτρόπιο
Die Zeit : Η Ελλάδα χρειάζεται μια επανάσταση ( tvxs) Φεβρουαρίου 22, 2010 ritsmas Γράψτε ένα σχόλιο Go to comments
Rate This PDRTJS_settings_391262_post_5134 = { "id" : "391262", "unique_id" : "wp-post-5134", "title" : "++Die+Zeit+%3A+%CE%97+%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1+%CF%87%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9++%CE%BC%CE%B9%CE%B1+%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7+%28+tvxs%29+", "item_id" : "_post_5134", "permalink" : "http%3A%2F%2Fritsmas.wordpress.com%2F2010%2F02%2F22%2Fdie-zeit-%25ce%25b7-%25ce%25b5%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25ac%25ce%25b4%25ce%25b1-%25cf%2587%25cf%2581%25ce%25b5%25ce%25b9%25ce%25ac%25ce%25b6%25ce%25b5%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25b9-%25ce%25bc%25ce%25b9%25ce%25b1-%25ce%25b5%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25ac%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b1%25cf%2583%25ce%25b7%2F" }

Τώρα, γιατί εμένα μου φαίνεται ότι το άρθρο είναι κοντά στην αλήθεια;
http://www.zeit.de/politik/ausland/2010-02/griechenland-zukunft
Griechenland braucht eine Revolution

“Ο Υπουργός τσακωνόταν στις Βρυξέλλες για τη χώρα του, την ώρα που η χώρα μαχόταν εναντίον του εαυτού της. Στην ΕΕ ο Υπ. Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου προσπαθούσε να πείσει τους ομολόγους του ότι η Ελλάδα προχωρεί καλά όσον αφορά τα μέτρα λιτότητας. Στην Αθήνα οι δημόσιοι υπάλληλοι διαδήλωναν για το αντίθετο παραδίδοντας την απεργιακή σκυτάλη στους επόμενους.
Πρώτα ήταν οι τελωνιακοί, μετά οι οικονομικοί ελεγκτές του Υπουργείου, στη συνέχεια οι εφοριακοί και στο τέλος οι οδηγοί ταξί. Όλοι αυτοί προειδοποιούν την κυβέρνησή τους: περικοπές μπορείτε να κάνετε, αλλά όχι σε μας!
Τι προοπτική έχουν οι ελληνικές υποσχέσεις ότι οι περικοπές και οι οικονομίες θα συνεχιστούν; Πότε μπορεί να περιμένει η Ευρωζώνη καλύτερες ειδήσεις από την Αθήνα;
Στο κέντρο της Αθήνας ο κόσμος κάθεται έξω στις καφετέριες, με 18 βαθμούς.Δεν υπάρχει εικόνα κρίσης, παρ ότι όλοι μιλούν για την κρίση. Και όσοι κάθονται στις καρέκλες συμφωνούν κατά κάποιον τρόπο ότι η ζωή με δανεικά πρέπει να τελειώσει, ότι η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει, ότι ο φαύλος κύκλος του χρέους πρέπει να σπάσει. Το πρόβλημα είναι πώς;
Η σημερινή Ελλάδα είναι ένας λαβύρινθος από αυξανόμενες απαιτήσεις προς το κράτος, πολυεπίπεδη εξυπηρέτηση πιστών ψηφοφόρων των κομμάτων, γενναιόδωρες συνταξιοδοτικές εγγυήσεις και επιδόματα, υπερβολικά δάνεια και ακάλυπτες επιταγές για το μέλλον. Αλλά με κανέναν τρόπο δεν είναι όλα καλοπέραση: Η Ελλάδα είναι συγχρόνως και μια χώρα της αυξανόμενης φτώχειας, της αποβιομηχάνισης και της οικονομικής κρίσης.
Για να βγει απ’ αυτόν το λαβύρινθο, δεν αρκεί η επιβολή κάθε 4 με 5 εβδομάδες ακόμα σκληρότερων μέτρων από τους Υπουργούς Οικονομικών της ΕΕ ούτε ο εξαναγκασμός εφαρμογής τους σε μικρότερα διαστήματα, αλλά ούτε και η άσκηση μεγαλύτερων πιέσεων.
Χρειάζεται και μια επανάσταση, που απαιτεί περισσότερο από 5 εβδομάδες για να εφαρμοστεί. Οι απαιτήσεις και τα χρέη, η κομματική εξυπηρέτηση και η φτώχεια ανήκουν σε μια νοοτροπία, την οποία η Ελλάδα υιοθέτησε κατά τη δεκαετία του ΄80. Λαϊκιστές πολιτικοί της χώρας που μόλις είχε μπει στην ΕΟΚ συνέδεσαν έκτοτε το πολιτικό άνοιγμα της χώρας με την υπόσχεση ότι θα ληφθεί μέριμνα για όλους, δηλαδή με την βεβαιότητα ότι στο εξής θα υπάρχει πολύπλευρη χρηματική ενίσχυση από τις Βρυξέλλες.
Η χώρα δεν ίδρυσε νέες βιομηχανίες και δεν προετοιμάστηκε κατάλληλα για τη νέα εποχή. Αντίθετα, έγινε πιο ακριβή, πιο αργή και έχασε τη βιομηχανία της. Στην Αθήνα αλλά και στις Βρυξέλλες έκαναν τα στραβά μάτια επί δεκαετίες για όλα αυτά. Ευρωπαϊκές, κυρίως γερμανικές, εταιρίες εκμεταλλεύτηκαν την ελληνική αγορά ως χώρο επέκτασης, ενώ οι ντόπιοι παραγωγοί πέθαιναν. Τη διαφορά την πλήρωnε το ελληνικό κράτος. Πρώτα με χρήματα της ΕΟΚ, στη συνέχεια της Ε.Ε και στο τέλος με όλο και περισσότερα χρέη.
Τώρα πρέπει να τελειώνουν αυτά. Έτσι θέλουν οι Υπουργοί της Ε.Ε και η ελληνική κυβέρνηση.
Ο πρόεδρος της Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος, στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου δηλώνει στην Zeit: «Θέλουμε να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος. Στο εξής να ισχύουν ίσα δικαιώματα για όλους και σαφείς ευθύνες». Αυτό θα απαιτήσει σκληρή δουλειά, αλλά πράγματι τα τελευταία 30 χρόνια καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν ανέλαβε ένα τόσο μεγάλο πακέτο μέτρων για εξορθολογισμό του κράτους.
Σε 3 χρόνια το δημοσιονομικό έλλειμμα πρέπει να μειωθεί από ποσοστό άνω του 12% σε 3%, στο Δημόσιο πρέπει να περισταλούν δραστικά οι δαπάνες και ταυτόχρονα να διογκωθούν τα έσοδα μέσω φορολογικών αυξήσεων. Ο κατάλογος του τρόμου είναι μακρύς.
Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων υποστηρίζει τον δημοφιλή Παπανδρέου. Αυτή την υποστήριξη θα τη χρειαστεί, για να επιβάλει το πρόγραμμά του παρά τις απεργίες και τις διαδηλώσεις.
Για την ΕΕ τίθεται το ζήτημα πώς θα αντιμετωπίσει καλύτερα τον Παπανδρέου. Να τον εμπιστευθεί και να τον αφήσει να δράσει; Ή μήπως καλύτερα να αυξάνει τις πιέσεις από εβδομάδα σε εβδομάδα; Αν τον αφήσει να δράσει, υπάρχει κίνδυνος να ξεφύγουν σιγά-σιγά οι Έλληνες από την επιτήρηση της Ε.Ε και να ξαναγυρίσουν στα παλιά. Αλλά και το ρίσκο συνεχώς αυξανόμενης πίεσης θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο.
Ο Παπανδρέου ίσως να συνθλιβεί μεταξύ των αντιδράσεων στη χώρα του και των πιέσεων των Βρυξελλών, να χαθεί η δημοτικότητά του και μαζί και η πολιτική του δύναμη για ριζικές μεταρρυθμίσεις. Γι’ αυτό το πιο έξυπνο φαίνεται πως είναι να αφήσουμε τώρα τους Έλληνες για λίγο να κάνουν ό,τι θέλουν με την τέχνη της αυτοΐασης. Μόνο που θα πρέπει να μην τους αφήσουμε από τα μάτια μας. Αν τα πακέτα μέτρων του Παπανδρέου δεν αποδώσουν, η Ε.Ε θα έχει σύντομα και πάλι το λόγο.
Categories: theme Σχόλια (2) Trackbacks (0) Γράψτε ένα σχόλιο Παράθεση
1. Swell Φεβρουαρίου 22, 2010 σε 2:46 μμ | #1 Παράθεμα Καλησπέρα Ριτς,
  Ή τον αφήσουν ελεύθερο ή όχι τον Παπανδρέου, ως μαθητευόμενος μάγος αποδείχτηκε πολύ λίγος. Κι αυτό θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά.
2. roadartist Φεβρουαρίου 22, 2010 σε 3:20 μμ | #2 Παράθεμα Δεν έχουμε, ούτε έχουμε κράτος.. Το κακό είναι πως μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά.. Λένε πως στην κρίση είμαστε όλοι ίσοι. Δεν είμαστε όλοι ίσοι.. Ακόμη και στις επιπτώσεις της.. Και δεν ευθυνόμαστε φυσικά όλοι για την κρίση..Εμείς που είμαστε νέοι και είμαστε στην αρχή της ζωής μας, υποτίθεται στην…πιο παραγωγική ηλικία, τι να πούμε και τι πρέπει να κάνουμε για όλη αυτήν την κατάσταση.. Θα έπρεπε να είχαμε βγει όλοι στους δρόμους, να απαιτούσαμε τα κλεμμένα χρήματα πίσω, όσοι έφταιξαν να τιμωρηθούν..αλλά ναι κάτι είπα τώρα.. Καλή εβδομάδα.
Περισσότερα... »

Σελίδες: 1 2 3 ... 10

← Ηλίθια &... ΘΕΜΑΤ&Omic... →

skip to content Ilia Blogs » Ηλιοτρόπιο
Όλα τα blogs του νομού Ηλείας με μια ματιά Home Search	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Blogging για αρχάριους		Pass Free Internet με Extra! ΝΕΟΣ αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α.

Έτος	Κέρδη σε εκ. €	Μερίσματα σε εκ. €	Φορολογία σε εκ. €

1999	2.351	706	738
2000	6.896	801	-6.644
2001	1.803	808	1.429
2002	3.549	808	3.189
2003	2.758	872	1.542

ΣΥΝΟΛΟ	17.357	3.995	254

Εταιρίες /	ΜΕΤΡΟ	Telekom	Lufthansa	Siemens	TUI	BMW
Δείκτες

Τζίρος	55.056	55.838	17.714	74.875	19.215	42.636
Κέρδη	817	1.398	-785	3.372	246	3.206
Κέρδη/τζίρος	1,5%	2,5%	-4,4%	4,5%	1,3%	7,5%
Φόρος	246	-225	193	867	-68	1.258
Φόρος/Τζίρος	0,4%	-0,4%	1,1%	1,2%	-0,4%	3%
Εργαζόμενοι	252.037	251.000	94.798	419.300	64.257	93.821

Πίνακας 1: Δαπάνες εξυπηρέτησης δημόσιου χρέους (εκατ. ευρώ)
	Α. Τοκοχρεολύσια	Β. Εξοφλήσεις βραχυπρόθεσμων τίτλων	Σύνολο Α + Β	% επί των Δημόσιων Δαπανών	% επί του ΑΕΠ
2000	22.688	6.342	29.030	66,0	21,3
2001	20.946	2.401	23.347	52,4	15,9
2002	28.874	1.303	30.177	65,0	19,3
2003	30.041	2.228	32.269	62,5	18,7
2004	27.799	7.631	35.430	61,2	19,1
2005	30.066	5.085	35.151	59,8	18,0
2006	26.065	8.091	34.156	56,3	16,2
2007	31.923	24.773	56.696	84,4	25,0
2008	37.452	25.674	63.126	84,2	26,4
2009	41.340	35.904	77.224	89,8	32,1
Πηγή: Επεξεργασία στοιχείων Προϋπολογισμού και Εθνικών Λογαριασμών

Η κρίση της Ελλάδας δείχνει «το πρόβλημα της Ευρώπης»
Ζωή Λεουδάκη Ουάσιγκτον 04-03-2010


Νίκος Βονόρτας

	ΕΙΔΗΣΕΙΣ :: ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Ilia Blogs » Ηλιοτρόπιο

Feeds

Ηλιοτρόπιο (100)