Πληροφορίες
Πληροφορίες για το site
Καταχωρήστε το blog σας
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Blogging για αρχάριους
Accueil > Actu > Monde > ContenuAFFAIRE WOERTH | La pression monte chaque jour un peu plus contre Eric Woerth, ministre français du Travail. Il a reconnu hier être intervenu pour l’attribution de la Légion d’honneur au gestionnaire de Liliane Bettencourt. Patrice de Maistre n’est autre que l’ex-patron de Florence Woerth, pour lequel elle venait très souvent à Genève.
© Pascal Frautschi | Château-Banquet à Genève. Au numéro 14, la boîte aux lettres porte encore aujourd’hui le nom de Bettencourt.ÉLISABETH ECKERT | 03.09.2010 | 00:00
Entre les bords du lac Léman et la Perle du lac s’élèvent les résidences de Château-Banquet. Un somptueux ensemble d’immeubles baignant dans la verdure, où les appartements se vendent 1,5 million de francs le cinq-pièces et 3,5 millions de francs le dix-pièces. C’est là que, selon plusieurs sources concordantes, résidait l’épouse de l’actuel ministre français du Travail et ancien ministre du Budget, lorsqu’elle venait à Genève pour gérer les affaires de Liliane Bettencourt. «Florence Woerth vivait ici, à Château-Banquet, confie un courtier en immobilier. Si vous désirez un appartement, le sien est toujours vide!»
Selon plusieurs sources, la gérante de fortune française, au service de la société financière des Bettencourt Clymène, y est venue souvent. Bien plus en tous les cas que ce qu’affirmait le 4 juillet dernier l’avocat de Florence Woerth, Me Antoine Beauquier, suite aux révélations de la Tribune de Genève, affirmant qu’elle était «presque à demeure» dans la Cité de Calvin: «Mme Woerth, disait-il alors, n’a effectué au cours de ces dernières années que deux déplacements à Genève: le 11 janvier et le 29 mai 2008.»
Habitait-elle directement au 10, où les Bettencourt ont acquis un splendide appartement de… dix-neuf pièces de 433 mètres carré, au huitième étage? Cet appartement était inscrit sous la propriété de la société immobilière En Bergère Vevey SA, domiciliée au 55, rue Nestlé, à Vevey. Soit au cœur même de la multinationale vaudoise, actionnaire à hauteur de 29,1% de L’Oréal!
Le complexe résidentiel genevois était, en tous les cas, un véritable fief des Bettencourt, puisqu’au numéro 14, on trouve encore une boîte aux lettres à leur nom et que l’appartement s’y référant aurait, selon des voisins, été vendu il y a deux ans, juste après la mort du mari de Liliane Bettencourt, André.
Havre fiscal des dirigeants de L’Oréal
Quoi qu’il en soit, il n’y a rien de surprenant à ce que la richissime famille française possédât un, voire deux pied-à-terre à Château-Banquet: André Bettencourt entretenait, depuis 1943, d’étroits rapports avec Genève, où il a notamment travaillé durant quelque temps pour la filiale suisse de L’Oréal.
De plus, son second meilleur ami – outre François Mitterrand – François Dalle, a non seulement fini ses jours à Genève, après sa retraite de la direction générale du groupe L’Oréal, mais il y avait aussi déplacé ses comptes bancaires. «La Suisse, nous confie ainsi un avocat de la place, est notoirement connue pour être le havre fiscal des dirigeants de la multinationale de cosmétiques.»
Les enregistrements réalisés au domicile de Liliane Bettencourt par son ancien majordome ont ainsi révélé que «le banquier» de l’héritière était un avocat d’affaires genevois, Me M., qui détenait la signature sur les comptes de Liliane Bettencourt et qui compte parmi ses nombreuses relations d’affaires l’un des administrateurs de la SI En Bergère Vevey SA.
Or, quand le patron de Florence Woerth et financier de Mme Bettencourt, Patrice de Maistre, voulait de l’argent, il le faisait venir de Genève, ou de Vevey, par les bons soins de Me M.
Autant dire que les déplacements Paris-Genève étaient nombreux. A ce propos, la Tribune de Genève a également appris que des émissaires français, liés à Patrice de Maistre, se sont rendus en juillet dernier auprès de la banque dépositaire des deux comptes non déclarés de Liliane Bettencourt, une banque privée de la place.
Cherche villa à 50 millions
Dans ses salons privés, il aurait été question d’un achat immobilier «d’au moins 50 millions de francs» entre Genève et Lausanne, grâce aux quelque 70 millions de francs que la banque privée gardait dans sa filiale de Vevey. Le but probable? Faire disparaître ce compte compromettant (dont l’identité de l’ayant droit doit être connue), via une société, anonyme, elle, grâce à l’acquisition d’une belle propriété sur le Léman, où les objets de prestige ne manquent pas.
A Genève, on le sait aujour d’hui, la famille Bettencourt avait donc bien plus que ces deux comptes bancaires non déclarés, sur lesquels Patrice de Maistre a voulu retirer 300 000 francs pour s’acheter un beau voilier en Méditerranée. L’héritière L’Oréal y détient également un compte à UBS, de quelque 230 millions de francs, et un autre au Credit Suisse, d’environ 150 millions de francs, qui proviennent de ses dividendes de L’Oréal.
Cette visite estivale des émissaires de de Maistre dans les salons de la banque privée genevoise prouve l’urgence qu’il y a pour l’entourage de l’héritière à nettoyer toute trace d’évasion fiscale en Suisse, considérée en France comme une fraude grave. Délit qu’Eric Woerth, lorsqu’il était au Budget, avait explicitement désigné comme sa principale croisade. Aujourd’hui, c’est lui qui se retrouve au cœur d’une tempête qui pourrait bien lui coûter sa tête.Source URL (Extrait le 03.09.2010 - 03:39): [www.tdg.ch]
Περισσότερα... »
Publié par Jean-Pierre Dacheux à l'adresse 
FISCALITÉ 15:34Secret bancaire: pas d’entraide sur la base de données voléesPAR ATSLe Conseil fédéral a adopté mercredi l’ordonnance qui fixe la procédure à suivre avec les conventions de double imposition. Elle définit les conditions de l’octroi de l’assistance administrative en matière de fraude et d’évasion fiscaleLa Suisse n’accordera pas l’assistance administrative si l’Etat demandeur se base sur des données bancaires volées. Le Conseil fédéral a adopté mercredi l’ordonnance qui fixe la procédure à suivre avec les conventions de double imposition, révisées à l’aune de critères de l’OCDE.Ce texte, qui entrera en vigueur le 1er octobre et qui devrait rapidement être remplacé par une loi, définit les conditions de l’octroi de l’assistance administrative en matière de fraude et d’évasion fiscale ainsi que son exécution.Lorsqu’un pays dépose une demande sur la base d’une convention de double imposition, l’Administration fédérale des contributions procédera à un examen préliminaire. Elle n’entrera en matière que si la requête respecte le principe de la bonne foi. Les demandes fondées sur des renseignements obtenus par des moyens illicites au regard du droit suisse seront rejetées.L’ordonnance pose d’autres conditions à l’octroi de l’assistance administrative. Elle exige des indications détaillées permettant d’identifier précisément le contribuable concerné et le détenteur des renseignements. Il s’agit ainsi d’empêcher la pêche aux renseignements ou «fishing expeditions».Quant aux contribuables concernés, ils peuvent déposer un recours au Tribunal administratif fédéral contre la décision finale justifiant l’octroi de l’assistance et précisant l’étendue des renseignements à transmettre.L’ordonnance n’aura pas d’effet rétroactif. Elle ne s’appliquera qu’aux demandes fondées sur les conventions, nouvelles ou révisées, entrant en vigueur après le 1er octobre. Personne ne devrait toutefois passer entre les mailles du filet, vu que tous les traités répondant aux critères de l’OCDE entreront en vigueur après l’ordonnance.Les dix premières approuvées par le Parlement en juin sont encore soumises au délai référendaire. Les dispositions de procédures actuelles continueront de s’appliquer aux conventions qui n’ont pas été révisées.Plusieurs voix se sont élevées pour critiquer un ancrage uniquement dans le droit suisse du refus de coopérer en cas de données volées. Dans un avis de droit publié cet été, les juristes de l’Office fédéral de la justice ont estimé qu’une telle disposition devait figurer dans les conventions ou dans des protocoles additionnels.L’Etat concerné ne pourrait certes pas avoir gain de cause devant un tribunal suisse contre un refus de la Confédération. En revanche, il pourrait prendre des mesures de rétorsion: suspension voire dénonciation de la convention, pressions auprès du G20 pour que la Suisse soit replacée sur la liste des Etats non coopératifs.Selon ces experts, il est impossible de revenir sur les dix conventions déjà approuvées par le Parlement. La solution qu’ils proposent ne pourrait être envisagée que pour l’avenir.Le Parlement en a déjà tenu compte d’une certaine manière. En approuvant les conventions, il a chargé le gouvernement d’exiger des Etats concernés qu’ils transmettent une déclaration confirmant qu’ils ont pris connaissance de la disposition suisse concernant les données volées. La France a déjà rendu ce document.
Egalement disponible en Escort-Girl
2ème exemple concret : le nouveau trésorier de l’UMP. Bien qu’il n’en voit pas le moindre intérêt, le forcément honnête Eric Woerth a finalement daigné passer la main concernant son poste de trésorier de l’UMP. Intrinsèquement, avouons que l’intérêt paraît infiniment grotesque, dans la mesure où le conflit d’intérêts entre son poste de trésorier du plus pathétique parti de France et son ancien poste de ministre du bugdet, n’existe plus… le mal étant fait !
lors de la fusion GDF Suez au motif original de « patriotisme économique européen »
Je devais m’assurer que Peter Kurer n’enterre pas l’affaire»PAR PROPOS RECUEILLIS PAR FRANÇOIS PILETDans un entretien accordé au «Temps», l’ancien gérant d’UBS Brad Birkenfeld revient sur les raisons qui l’ont poussé à dénoncer les activités américaines de la banque suisseLe Temps: Quand avez-vous décidé de dénoncer les activités américaines d’UBS?
Όλο και πιο βαρύς γίνεται για τους Γάλλους της CreditAgricole ο απολογισμός ζημιών από τη μεγάλη ελληνική περιπέτεια, στην οποία μπήκαν το 2006, με την εξαγορά της Εμπορικής: είναι χαρακτηριστικό, ότι η ελληνική θυγατρική του γαλλικού ομίλου «κατάφερε» να δεκαπλασιάσει τις ζημιές α’ εξαμήνου 2010 στον τομέα διεθνών δραστηριοτήτων του γαλλικού ομίλου!Ευτυχώς για τους Γάλλους, οι καλές επιδόσεις στην εσωτερική αγορά υπερκάλυψαν τα βουνά ζημιών από την Εμπορική. Τα καθαρά κέρδη του πρώτου εξαμήνου για τον όμιλο υπερδιπλασιάσθηκαν, φθάνοντας τα 849 εκατ. ευρώ, χάρη στην ισχυρή απόδοση των τομέων λιανικής τραπεζικής και διαχείρισης κεφαλαίων στην Γαλλία.Η συνεταιριστική τράπεζα με το μεγαλύτερο δίκτυο καταστημάτων στην Γαλλία υποχρεώνεται πλέον να προχωρά σε γενναίες διαγραφές υπεραξίας (goodwill), λόγω της απαξίωσης της συμμετοχής της στην Εμπορική. Έτσι, για το πρώτο εξάμηνο του 2010 η διαγραφή υπεραξίας έφθασε τα 418 εκατ. ευρώ, ενώ τον περασμένο χρόνο η αντίστοιχη επιβάρυνση των αποτελεσμάτων είχε ανέλθει σε 485 εκατ. ευρώ. Μέσα σε ενάμιση χρόνο κρίσης στην ελληνική οικονομία και συνεχούς ζημιογόνου λειτουργίας της Εμπορικής εδώ και χρόνια, η επιβάρυνση της κατάστασης αποτελεσμάτων του γαλλικού ομίλου ξεπέρασε τα 900 εκατ. ευρώ.Η περίπτωση της Credit Agricole, όπως τονίζουν τραπεζικά στελέχη, αποτελεί ζωντανή… δυσφήμιση των ελληνικών τραπεζικών αποκρατικοποιήσεων και θα την λάβουν πολύ σοβαρά υπόψη τα στελέχη όσων ξένων ομίλων εξετάσουν στο μέλλον το ενδεχόμενο συμμετοχής σε κάποιο διαγωνισμό πώλησης κρατικής τράπεζας:n Για το 72% της Εμπορικής, οι Γάλλοι πλήρωσαν το όχι ευκαταφρόνητο τίμημα των 3,3 δις. ευρώ, ενώ αργότερα επιβαρύνθηκαν περισσότερο, για να ανεβάσουν το ποσοστό τους στο 92%.n Όμως, από το 2006 που απέκτησαν τον έλεγχο της Εμπορικής μετρούν συνεχώς ζημιές, με την κατάσταση να επιδεινώνεται σοβαρά μετά το ξέσπασμα της μεγάλης οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα.n Είναι χαρακτηριστικό, ότι οι Γάλλοι μεταθέτουν συνεχώς από χρόνο σε χρόνο το στόχο της επίτευξης κερδών από την Εμπορική. Η τελευταία τους πρόβλεψη, για κερδοφόρο λειτουργία από το 2011 ανατράπηκε και η επίτευξη του στόχου μετατέθηκε το 2012, αν και εκτιμάται ότι και αυτή η πρόβλεψη πιθανόν να αποδειχθεί υπεραισιόδοξη.n Από τις αρχές του 2008 μέχρι το τέλος του α’ εξαμήνου 2010, δηλαδή στην περίοδο των σοβαρών δυσκολιών για την ελληνική οικονομία, οι προβλέψεις και οι διαγραφές προβληματικών δανείων της Εμπορικής έχουν κοστίσει στους Γάλλους 1,4 δις. ευρώ.n Μετά τις τελευταίες διαγραφές υπεραξίας, οι διεθνείς δραστηριότητες λιανικής τραπεζικής της Credit Agricoleεμφάνισαν ζημιές 740 εκατ. ευρώ, υπερδεκαπλάσιες από τις ζημιές 72 εκατ. ευρώ της αντίστοιχης περσινής περιόδου.Ύστερα από αυτή την πικρή εμπειρία, οι Γάλλοι μάνατζερ της CreditAgricole δεν είναι τυχαίο ότι απέρριψαν πρόσφατα, σύμφωνα με έντονες φήμες που είχαν κυκλοφορήσει στην Αθήνα, μια αρκετά δελεαστική πρόταση από τον όμιλο Λάτση, για συγχώνευση Εμπορικής-Eurobank, με την οποία η γαλλική τράπεζα θα αύξανε σημαντικά την παρουσία της στην ελληνική αγορά, περνώντας στην κορυφαία θέση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, προτεραιότητα των Γάλλων είναι να σταματήσουν την «αιμορραγία» από την Εμπορική, όχι όμως και να προχωρήσουν σε κινήσεις επέκτασης στο… ναρκοπέδιο της ελληνικής αγοράς.
Κύριοι, στο άρθρο του ("
La filiale du géant britannique voit ses clients continuer de lui apporter des capitaux. 80% de ces fonds proviennent d’Asie. Son responsable, Alexandre Zeller, reconnaît que ses collaborateurs ont «souffert» ces derniers mois
Μέχρι τώρα, το Δημόσιο ήταν για τους τραπεζίτες ένας μάλλον «εύκολος» κουμπαράς, για την άντληση κεφαλαίων και ρευστότητας. Όχι πια. Οι Βρυξέλλες αλλάζουν τώρα τους κανόνες παιχνιδιού για τη χορήγηση εγγυήσεων από το κράτος στις τράπεζες, επιφυλάσσοντας μια εν δυνάμει εξευτελιστική διαδικασία σε όσες τράπεζες αξιοποιήσουν υπερβολικά τις παρεχόμενες εγγυήσεις.Σύμφωνα με απόφαση που υποχρεώθηκε από τις Βρυξέλλες να δημοσιεύσει ο υπουργός Οικονομικών στις αρχές Ιουλίου, χωρίς βεβαίως να πάρει ιδιαίτερη δημοσιότητα (δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 1091 Β’ της 9ης Ιουλίου 2010), ορίζεται πλέον ένα «πλαφόν» στο ποσό των κρατικών εγγυήσεων που μπορούν να λάβουν οι τράπεζες, πέραν του οποίου θα είναι υποχρεωμένες να πείσουν τις Βρυξέλλες, ότι δεν θα χρεοκοπήσουν χωρίς κρατικές εγγυήσεις!Με την απόφαση, ορίζεται ότι από 1.7.2010 για κάθε τράπεζα που παίρνει εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου για νέο ή ανανεούμενο χρέος, εφόσον κατά το χρόνο παροχής της εγγύησης το σύνολο των εγγυημένων υποχρεώσεών της (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται όλες οι εγγυήσεις που έχει πάρει) υπερβαίνει σωρευτικά το 5% των συνολικών του υποχρεώσεων και το ποσό των 500 εκατ. ευρώ, θα υποβάλλεται εντός τριμήνου από την παροχή της εγγύησης έκθεση στην Κομισιόν που θα καταδεικνύει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά της χωρίς εξάρτηση από την κρατική στήριξη. Επιπλέον, η ΤτΕ υποχρεώνεται μέχρι τις 15 Οκτώβρη το αργότερο να συντάξει συνοπτική, ενδιάμεση έκθεση για τη λειτουργία του καθεστώτος παροχής εγγυήσεων.Σύμφωνα με τις πληροφορίες του «S», η απόφαση αυτή μπορεί να υπογράφεται από τον Έλληνα υπουργό, στην ουσία όμως τα… πνευματικά της δικαιώματα ανήκουν στην Κομισιόν και, κατ’ επέκταση, στην τρόικα των πιστωτών της χώρας. Ο φόβος των αρχών που είναι επιφορτισμένες στις Βρυξέλλες να εφαρμόζουν το κοινοτικό δίκαιο περί κρατικών ενισχύσεων ήταν απλός: όσο οι ελληνικές τράπεζες μπορούσαν να εκδίδουν τίτλους με εγγύηση του Δημοσίου χωρίς τον παραμικρό περιορισμό ή δυσμενή επίπτωση, τόσο θα γινόταν ορατός ο κίνδυνος κατάχρησης του μέτρου (λόγω και της γνωστής «ζεστής» σχέσης των ελληνικών κυβερνήσεων με τους τραπεζίτες…).Συνέπεια αυτής της πιθανής κατάχρησης, όπως φοβήθηκαν οι Βρυξέλλες, θα μπορούσε να ήταν η συντήρηση τραπεζικών «ζόμπι» εν ζωή με εγγυητή το ήδη μισοχρεοκοπημένο ελληνικό Δημόσιο. Δηλαδή, αν το μέτρο της παροχής εγγυήσεων ξεπερνούσε ορισμένα όρια, θα υπήρχε ο κίνδυνος, από την άποψη του κοινοτικού δικαίου περί κρατικών ενισχύσεων, να συντηρούνταν τεχνητά στη ζωή τράπεζες, που δεν έχουν την παραμικρή μακροπρόθεσμη προοπτική να «σταθούν στα πόδια τους» χωρίς τα «δεκανίκια» του Δημοσίου.Τι σημαίνει, όμως, στην πράξη η διαδικασία υποβολής αυτής της ειδικής έκθεσης βιωσιμότητας από ελληνικές τράπεζες στην Κομισιόν; Όπως εξηγούν τραπεζικά στελέχη, αμέσως μόλις μια τράπεζα με 100 ευρώ συνολικών υποχρεώσεων (καταθέσεις κ.λπ.) ξεπεράσει τα 5 ευρώ τίτλων που θα έχουν εκδοθεί με κρατική εγγύηση, θα πρέπει να προχωρήσει σε μια άκρως ταπεινωτική, για μια τράπεζα, διαδικασία: να παρουσιάσει πλήρη οικονομική ανάλυση της βιωσιμότητάς της, μετά τη λήξη της ισχύος των εγγυήσεων, που μπορεί να φθάνουν μέχρι και τρία χρόνια.Στη συνέχεια της διαδικασίας, εντοπίζεται και το πιο επίφοβο στάδιο: τι θα γίνει αν η τράπεζα δεν πείσει την Κομισιόν ότι θα είναι βιώσιμη; Προς το παρόν το πεδίο σε αυτό το ακραίο (ή ίσως και όχι τόσο ακραίο, με τις σημερινές συνθήκες…) σενάριο παραμένει αρκετά «θολό». Το πιθανότερο είναι, ότι η τράπεζα που… μυρίζει χρεοκοπία θα υποχρεωθεί από την Κομισιόν να υποβάλει και να εφαρμόσει κάποιο επώδυνο σχέδιο εξυγίανσης. Άγνωστο είναι βέβαια τι θα συμβεί, αν στη διάρκεια αυτής της διαδικασίας καταληφθούν από… νευρικότητα οι καταθέτες της τράπεζας και αποφασίσουν να «μαζέψουν» τα χρήματά τους για καλό και για κακό.Προς το παρόν, από τη συμφωνία κυβέρνησης-διεθνών πιστωτών έχει γίνει σαφές ποια διαδικασία θα ακολουθείται για τις τράπεζες με προβλήματα κεφαλαιακής επάρκειας: άμεση αύξηση κεφαλαίου από τους μετόχους, ή επώδυνη διάσωση από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Για τις τράπεζες με πολύ σοβαρά προβλήματα ρευστότητας, όμως, οι οποίες θα είναι πιθανό να μην είναι βιώσιμες χωρίς κρατικές εγγυήσεις, δεν υπάρχει κάποια προκαθορισμένη διαδικασία διάσωσης.Υπάρχει, όμως, ο κίνδυνος κάποια τράπεζα να βρεθεί στο τέλος του τρίτου τριμήνου στη δυσάρεστη θέση να έχει υπερβεί το «πλαφόν» του 5% σε κρατικές εγγυήσεις; Τραπεζικά στελέχη παραδέχονται, ότι ήδη οι τράπεζες έχουν λάβει μεγάλα ποσά εγγυήσεων από το Δημόσιο, ενώ για να «σταθούν στα πόδια τους» όσο θα είναι αποκλεισμένες από τις αγορές εγκρίθηκε ήδη χθες από την Βουλή η χορήγηση πρόσθετων εγγυήσεων, μέχρι 25 δις. ευρώ.Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, ήδη μία τουλάχιστον τράπεζα «παλεύει» με το πλαφόν, κυρίως εξαιτίας της εκροής καταθέσεων και του «μαυρίσματος» από τους οίκους αξιολόγησης τίτλων που έχει εκδώσει, τιτλοποιώντας στοιχεία ενεργητικού. Για τη συγκεκριμένη τράπεζα, με κυβερνητικές οδηγίες έχει αποφασισθεί από μεγάλο επικουρικό ταμείο, μάλιστα, να καταθέτει τα έσοδά του από την 1η Σεπτεμβρίου στα ταμεία της, σε μια προσπάθεια ενίσχυσης της καταθετικής βάσης. Και πάλι, όμως, όπως λένε στελέχη της αγοράς, αν δεν ανατραπεί η δυσμενής δυναμική για τις καταθέσεις της, η συγκεκριμένη τράπεζα έχει πολύ σοβαρές πιθανότητες να κληθεί σύντομα από την Κομισιόν να υποβάλει έκθεση βιωσιμότητας.
Published on LeMatin.ch (
Le délai pour la livraison des données de 4450 clients américains de UBS arrive à échéance ce jeudi. Berne risque de ne pas être en mesure de livrer l’entier des données concernant les fraudeurs fiscaux présumés
© KEYSTONE |
Ils ont tout misé sur une légalisation du cannabis et ont été à deux doigts de réussir. Retour sur une aventure un peu folle, où s’est notamment perdu Bernard Rappaz qui vient ce matin quêter la compréhension du Tribunal fédéral«Je payais tout: l’AVS, le chômage, j’étais inscrit au Registre du commerce, les Services industriels m’avaient même accordé un rabais de 50% sur l’électricité pour faire pousser mes plantons. Et un beau jour, la police a fait une descente, elle a tout cassé, une boucherie, comme si j’étais un vrai criminel. J’avais pris mon deuxième pilier pour l’investir dans mon affaire: j’ai tout perdu.»En 2009, Julien* été condamné à deux ans et demi de prison avec sursis, pour trafic de cannabis. Il fait partie de ceux qui, comme Bernard Rappaz, ont été roulés dans le ressac de la politique du cannabis. Comme Bernard Rappaz. Ou André Fürst, six mois de prison, qu’il a terminé de subir en 2009, François Reusser, une condamnation avec sursis en 2005. Et beaucoup d’autres: parfois militants, parfois malins, naïfs ou retors, partageant pour la plupart une solide veine libertaire, engagés chacun à sa manière dans un combat pour la dépénalisation du chanvre qu’ils ont été à deux doigts de gagner.Les débuts? Les souvenirs des participants les montrent enveloppés d’un joli nuage de fumée festive. En 1974, se rappelle le traducteur Laurent Duvanel, «un groupe alternatif m’a incité à me présenter aux élections dans le canton de Neuchâtel». Un groupe alternatif cherchait un nombre suffisant de candidats dans différents cantons pour obtenir une plate-forme grâce aux règles alors en vigueur sur l’accès à l’antenne des formations en compétition. «On m’a demandé de choisir un logo pour le bulletin de vote. On m’a suggéré un motif botanique. C’est là que j’ai eu l’idée de présenter une feuille de chanvre.»Perplexité. Examen par un institut botanique. Refus. Avec un complice rencontré à cette occasion, le Genevois Sylvain Goujon, Laurent Duvanel décide de se lancer dans la lutte pour la libéralisation du chanvre. «C’était surtout un moyen de sortir de la grisaille ambiante; on mettait les rieurs de notre côté. C’était aussi un moyen de revendiquer le droit à la liberté, au plaisir.»Le mouvement s’appelle «Libéralisons le cannabis». Les réunions se déroulent dans une fumée assez épaisse pour monter même à la tête de ceux qui ne tirent pas une bouffée au passage. Il s’agit, se rappelle Maurice Jaccard, l’un des animateurs, de combattre une législation qui maintient la jeunesse contestataire sous contrôle policier sans rien pouvoir contre les mafias de la drogue, dont la corruption s’infiltre jusqu’au sein de la police.
ses plus grandes figures artistiques du XX ème siècle, 
Κι όμως, υπάρχει μία εισηγμένη στο Χρηματιστήριο εταιρεία, που μέσα σε δύο χρόνια έχει τριπλασιάσει τον ισολογισμό της! Όμως, μην βιαστείτε να πανηγυρίσετε, δεν είναι για καλό: αυτή η εισηγμένη στο ΧΑ εταιρεία είναι η Τράπεζα της Ελλάδος και ο τριπλασιασμός του ισολογισμού της (για την ακρίβεια: αύξηση 2,91 φορές) απλώς αντανακλά την απίστευτη υπερχρέωση της χώρας και την… ενεχυρίασή της στους τραπεζίτες της Φραγκφούρτης.Στη θητεία του στην ΤτΕ, ο Γ. Προβόπουλος είχε το σπάνιο «προνόμιο» για κεντρικό τραπεζίτη να… τοποθετήσει στον ισολογισμό της Τράπεζας τη μισή Ελλάδα:n Τον Ιούλιο του 2008, όταν όλοι στη χώρα μας… σφύριζαν αδιάφορα για τη διεθνή κρίση, παρότι ήδη είχε «δείξει δόντια» στις ΗΠΑ, το ενεργητικό της ΤτΕ μόλις ξεπερνούσε τα 47 δις. ευρώ. Τα ίδια κεφάλαια της Τράπεζας, στην οποία υπενθυμίζουμε ότι βασικός μέτοχος είναι το Δημόσιο, πλησίαζαν τα 774 εκατ. ευρώ. Λεπτομέρεια: τω καιρώ εκείνο, τα δανεικά της ΤτΕ προς τις ελληνικές τράπεζες δεν ξεπερνούσαν τα 12 δις. ευρώ.n Με ένα… fast forward δύο χρόνια μετά, ο πιστός αναγνώστης λογιστικών καταστάσεων της ΤτΕ, θα διαπιστώσει με τα μάτια του το τραπεζικό «θαύμα» που συντελείται στην Ελλάδα, τη μοναδική χώρα που έχει γίνει τραπεζικό ενέχυρο: το ενεργητικό έχει πλησιάσει τα 137 δις. ευρώ (σχεδόν 60% του «πλούσιου» ΑΕΠ του 2009)! Τα κεφάλαια της Τράπεζας της Ελλάδος έχουν παραμείνει περίπου στάσιμα (στα 805 εκατ. ευρώ), αλλά στο μεταξύ οι εμπορικές τράπεζες έχουν προλάβει να δανεισθούν περισσότερα από 96 δις. ευρώ, εξ ου και το… φούσκωμα του ισολογισμού.Πώς είναι δυνατόν, θα ρωτούσε κάποιος από τους συμπαθείς υπερήλικες μετόχους, που κάνουν κάθε χρόνο την εμφάνισή του στις γενικές συνελεύσεις της ΤτΕ, πεπεισμένοι ότι επενδύουν στην ασφαλέστερη μετοχή της ελληνικής οικονομίας, μια τράπεζα –έστω, κεντρική- να έχει τέτοια μόχλευση ισολογισμού, που να κάνει ακόμη και τα επιθετικότερα hedge funds να θυμίζουν συντηρητικά ασφαλιστικά ταμεία;Το μυστικό του «ξεχειλώματος» -και της υποθήκευσης μιας χώρας στην ΕΚΤ…- κρύβεται στο κονδύλι με τον φαινομενικά αδιάφορο τίτλο «Υποχρεώσεις εντός του Ευρωσυστήματος». Εκεί κρύβονται οι «μαγικές» χρηματοδοτήσεις από την Φραγκφούρτη, που κάνουν μια οικονομία χρεωκοπημένη προ πολλού να –φαίνεται ότι- στέκεται ακόμη στα πόδια της. Αυτές οι υποχρεώσεις, τα δανεικά από την ΕΚΤ στην «κόρη», Τράπεζα της Ελλάδος, έχουν «εκτοξευθεί» σε μια διετία στο ιλιγγιώδες ποσό των 97 δις. ευρώ!Με ποια εγγύηση, όμως, προσφέρουν αυτοί οι γενναιόδωροι Ευρωπαίοι τραπεζίτες τέτοια μυθικά ποσά, στην κεντρική τράπεζα μιας χώρας, όπου μετά βίας καταφέρνει το Δημόσιο να πληρώνει κάθε μήνα μισθούς και συντάξεις, για να μην ακολουθήσουν μαζικές διαδηλώσεις της… κατσαρόλας, στα πρότυπα της Αργεντινής; Το μυστικό αυτής της απάντησης κρύβεται στα ακόμη πιο ψιλά γράμματα της λογιστικής κατάστασης της ΤτΕ: σχεδόν 136 δις. ευρώ είναι η ονομαστική αξία των τίτλων που μπορούν να γίνουν δεκτοί ως καλύμματα δανεισμού από την ΕΚΤ και έχουν δεσμευθεί από τις εμπορικές τράπεζες στην ΤτΕ, που με τη σειρά της τους έχει δεσμεύσει στην ΕΚΤ.Ποια είναι η πραγματική αξία αυτών των τίτλων; Στην πραγματικότητα, ακόμη και οι κεντρικοί τραπεζίτες θα προτιμούσαν να μην την ξέρουν, για να κοιμούνται πιο ήσυχα τις νύχτες. Πρόκειται για «κουρεμένα» (στις αγορές) ομόλογα και έντοκα του Δημοσίου, τραπεζικούς τίτλους που έχουν εκδοθεί με εγγύηση του Δημοσίου, ειδικά ομόλογα χορήγησης ρευστότητας στις τράπεζες που εκδόθηκαν από το Δημόσιο, αλλά και… ελαφρώς τοξικούς τίτλους από τιτλοποιήσεις αμφίβολης αξίας στοιχείων ενεργητικού των ελληνικών τραπεζών, των μοναδικών στην Ευρώπη –αν όχι στον κόσμο-, που με κλειστές τις αγορές τιτλοποιήσεων, το 2009, είχαν καταφέρει να εκδίδουν με κάποιο «μαγικό» τρόπο τίτλους ακόμη και τον Δεκαπενταύγουστο!Κάπου εκεί, στα αποδεκτά καλύμματα, βρίσκονται και οι τίτλοι που δημιούργησε στις αρχές του 2009 η «μαγική» βέργα τηςGoldman Sachs, μετατρέποντας ως δια μαγείας σε ρευστότητα, μέσα από το χρηματοδοτικό παράθυρο της ΕΚΤ, τα περιβόηταswap χρέους του Ελληνικού Δημοσίου (εποχής Χριστοδουλάκη), που τόσες και τόσες συζητήσεις είχαν προκαλέσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με κοινό παρονομαστή την εκφραζόμενη «απέχθεια» των αξιωματούχων προς τέτοιες πρακτικές δημιουργικής λογιστικής, οι οποίες έφεραν πιο κοντά στην Ευρωζώνη την Ελλάδα.Όλοι αυτοί οι τίτλοι έχουν «τσεκουρωθεί» με πολλαπλές υποβαθμίσεις από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης και βρίσκονται πλέον, στην πλειονότητά τους, στην κατηγορία “junk” (σκουπίδια). Όπως θα θυμούνται οι συστηματικοί παρατηρητές του οικονομικού γίγνεσθαι, η ΕΚΤ είχε πριν από λίγους μήνες επιτρέψει στην Ελλάδα να συνεχίσει να… υπάρχει, ανακοινώνοντας ότι όσο και αν υποβαθμισθούν από τους οίκους, τα κρατικά ομόλογα ή οι τίτλοι που εγγυάται το ελληνικό Δημόσιο θα συνεχίσουν να γίνονται μέχρι νεοτέρας δεκτά από την Φραγκφούρτη για αναχρηματοδότηση. Όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς, αρκεί μια ανάκληση αυτής της απόφασης, με μια ανακοίνωση δύο γραμμών από το ιερατείο της Φραγκφούρτης, για να βυθισθεί η Ελλάδα σε τέτοιο χάος, που θα κάνει την αναταραχή της Αργεντινής πριν από εννιά χρόνια να μοιάζει με… παιδικό πάρτι.Κάπως έτσι, το τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης επιτρέπει στην Ελλάδα να συνεχίζει να υπάρχει πολύ μετά την (πραγματική) χρεοκοπία της: μετατρέποντας, ουσιαστικά, τα «σκουπίδια» σε… κολλαριστά ευρώ, οι τραπεζίτες της Φραγκφούρτης έχουν μεταφέρει το πρόβλημα της πιο χρεωμένης χώρας της Ευρώπης στον ισολογισμό της κεντρικής τράπεζας, που κάποτε φιλοδοξούσε να συνεχίσει την αυστηρή αντιπληθωριστική παράδοση της γερμανικής Bundesbank. Δεν απορεί κανείς λοιπόν, με την εικόνα που παρουσίαζε ο Ζαν Κλωντ Τρισέ, πριν από μερικούς μήνες, εκλιπαρώντας τους ηγέτες της Ευρώπης να στήσουν ένα μηχανισμό διάσωσης της χώρας μας: το ελληνικό κανόνι πρώτα θα ακουγόταν στα υπόγεια του πύργου της Φραγκφούρτης, συντρίβοντας την αξιοπιστία της ΕΚΤ.Με αυτό το τραπεζικό «θαύμα», της μετατροπής των «σκουπιδιών» σε ευρώ, είναι φανερό ότι όχι μόνο οι συνταξιούχοι μέτοχοι της ΤτΕ, αλλά όλοι οι κάτοικοι της Ευρωζώνης, θα αισθάνονται μια κάποια ανασφάλεια για την αξία των ευρώ που έχουν στα πορτοφόλια και στους λογαριασμούς τους, τα οποία εν μέρει έχουν αντίκρισμα στην αξία των ελληνικών «σκουπιδιών» (και των ισπανικών, και των ιρλανδικών και των –γιατί όχι- αντίστοιχων γερμανικών). Αν αυτά τα ενέχυρα αποδειχθούν «κουρελόχαρτα» άνευ αξίας, με εξίσου «μαγικό» τρόπο θα κουρελιασθούν και τα ευρώ στις τσέπες των Ευρωπαίων…Υ.Γ. Αρκεί να αναλογισθεί κανείς την καταλυτική πολιτική δύναμη μιας δήλωσης της ΕΚΤ, ότι παύει να κάνει δεκτά τα ελληνικά κρατικά ομόλογα για αναχρηματοδότηση, για να αντιληφθεί πόσο ασήμαντος έχει γίνει πλέον ο ρόλος του ελληνικού πολιτικού συστήματος, μπροστά στις επιταγές της Φραγκφούρτης…
Στα τελευταία τρία χρόνια, το παγκόσμιο κρατικό χρέος των αναπτυγμένων κρατών (το χρέος που χρωστούν τα αναπτυγμένα κράτη διεθνώς) έχει αυξηθεί στο μεγαλύτερο ύψος από το Βʼ Παγκόσμιο Πόλεμο και το ρίσκο πτώχευσης και αδυναμίας αποπληρωμής χρεών έχει απογειωθεί στη ʽχρηματοπιστωτική στρατόσφαιραʼ. Ως αποτέλεσμα, το έξυπνο χρήμα επιδιώκει να διασφαλίσει τα χρήματα που έχει δανείσει και που συνεχίζει να δανείζει το ίδιο και οι συνεργάτες του (μεγάλες τράπεζες και πρωταγωνιστές στην αγορά χρέους) στα κράτη και ένας από τους τρόπους που επιχειρεί να το πετύχει αυτό είναι η δημιουργία μίας αγοράς ʽκαλυμμένων ομολόγωνʼ με διεθνή υπόσταση, ισχυρή νομική βάση και παγκόσμια αποδοχή.Σε άρθρο της 9ης Μαΐου 2010 είχα παρουσιάσει στοιχεία για την ταχύτατη ανάπτυξη της αγοράς αυτής των ʽκαλυμμένων ομολόγωνʼ σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Όπως αναφέρεται σε αυτό τα καλυμμένα ομόλογα είναι ιδανικά για τον δανειοδότη και απόλυτα προβληματικά για τον δανειστή καθώς ʽέχουν το χαρακτηριστικό πως καλύπτονται από ένα περιουσιακό πακέτο αυτού που τα εκδίδει (δανειζόμενος), έτσι ώστε αν αποτύχει να ανταπεξέλθει στην αποπληρωμή των τόκων τους, ο δανειστής να έχει το δικαίωμα να κατάσχει την περιουσία του πακέτου.ʼ Με απλά λόγια τα καλυμμένα ομόλογα προστατεύουν το δανειοδότη με εμπράγματη ασφάλεια στην περιουσία του δανειολήπτη. Καθώς, όμως, τα ομόλογα αυτά εκδίδονται από κράτη, πολιτείες, δήμους κλπ, σε περίπτωση αδυναμίας έγκαιρης αποπληρωμής τους, δεσμεύεται δημόσια περιουσία η οποία μπορεί, μέσα από νομικές διαδικασίες, να περάσει στα χέρια των δανειστών. Έτσι, όπως αναφέρεται στο σχετικό άρθρο ʽεξαιτίας της φύσης τους τα συγκεκριμένα ομόλογα δεν έγιναν ποτέ αποδεκτά στις ΗΠΑ καθώς όσες φορές προτάθηκε από το έξυπνο χρήμα η δημιουργία μίας αγοράς γιʼ αυτά, η πρόταση προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις με αποτέλεσμα να αποσυρθεί.ʼΚαθώς, όμως, όλο και περισσότερες αμερικανικές πολιτείες αντιμετωπίζουν οξύτατα οικονομικά προβλήματα με αρκετές να βρίσκονται στα όρια της πτώχευσης, το ρίσκο μη αποπληρωμής των υποχρεώσεων τους στους δανειστές βαίνει, συνεχώς, αυξανόμενο και έτσι, κάτω από σκιά της διεθνούς κρίσης ʽστις 30 Ιουλίου του 2008 η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ ψήφισε θετικά για τη δημιουργία μίας αγοράς καλυμμένων ομολόγων ενώ στις 18 Μαρτίου του 2010 (με αφορμή τις εξελίξεις στην ʽελληνική κρίσηʼ) επικυρώθηκε η Νομοθετική Πράξη Αγοράς Καλυμμένων Ομολόγων ΗΠΑ, ανοίγοντας την πόρτα στους δανειστές ώστε να μπορούν να απαιτούν να καλύπτονται με εμπράγματη ασφάλεια τα ομόλογα που εκδίδουν οι πολιτείες, οι νομαρχίες και οι δήμοι των ΗΠΑ. Αμέσως η Κεντρική Τράπεζα της Νέας Υόρκης έσπευσε να χαιρετήσει την απόφαση και να δηλώσει πως θα αποδέχεται τα καλυμμένα ομόλογα ως εγγύηση για την παροχή δανείων.ʼΣτην Ευρώπη, η αγορά καλυμμένων ομολόγων βρισκόταν σε κατάσταση ʽύπνωσηςʼ για πολλές δεκαετίες. Όμως ʽστις 07 Μαΐου 2009 η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) ανακοίνωσε την έναρξη ενός προγράμματος αγοράς καλυμμένων ομολόγων, με σκοπό την ʽενίσχυση της ρευστότητας στις αγορέςʼ και με στόχο την αγορά καλυμμένων ομολόγων αξίας 60 διςʼ πρόγραμμα το οποίο έχει, ήδη, ολοκληρωθεί. Επιπλέον, η ΕΕ ψήφισε το πακέτο αξίας 750 δις ευρώ για τη διάσωση προβληματικών μελών της, μέσω του οποίου μπορεί να αγοράσει ομολόγα ʽκαλυμμέναʼ με εμπράγματη ασφάλεια, ενώ η ΕΚΤ αποδέχεται, εδώ και μήνες, ως εγγύηση για την παροχή ρευστότητας, προβληματικά ομόλογα, συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών ʽτοξικώνʼ ομολόγων, με την προϋπόθεση ότι είναι καλυμμένα.ΕλλάδαΤο συνολικό χρέος της Ελλάδας πριν από την έγκριση του πακέτου ʽστήριξηςʼ ανέρχονταν, περίπου, στα 300 με 320 δις ευρώ. Το χρέος αυτό κατέχονταν από διεθνείς τράπεζες και δεν επιβαρύνονταν από εμπράγματες ασφάλειες επί της ελληνικής περιουσίας. Αυτό σήμαινε πως σε περίπτωση καθυστέρησης, από την πλευρά της Ελλάδας, να πληρώσει τους τόκους των δανείων της, οι δανειστές δε μπορούσαν διεκδικήσουν ελληνική περιουσία αλλά μόνο να προσπαθήσουν να επαναδιαπραγματευτούν τους όρους αποπληρωμής.Καθώς, όμως, μετά την ελληνική κρίση το ενδεχόμενο της αδυναμίας της Ελλάδας να αποπληρώσει εις ολόκληρο τα δάνεια της αυξήθηκε δραματικά, οι δανειστές βρέθηκαν να κινδυνεύουν να χάσουν ποσοστό των χρημάτων τους. Γιʼ αυτό το λόγο ζητήθηκε η συνδρομή του έξυπνου χρήματος ώστε διασφαλιστούν τα συμφέροντα τους. Το ρόλο του διαμεσολαβητή μεταξύ δανειστών και Ελλάδας ανέλαβαν το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η ΕΕ. Κάτω από την πίεση των εξελίξεων, όμως, και από τη δραματική αποτυχία της Ελλάδας να τις προβλέψει και έτσι να τις προλάβει, η χώρα ωθήθηκε στην αποδοχή μίας συμφωνίας με 4 διαφορετικές πτυχές, που καμία από τις οποίες δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της αλλά μόνο αυτά των δανειστών της.Έτσι, η Ελλάδα: α) συμφώνησε να λάβει 110 δις ευρώ από το πακέτο στήριξης ώστε να αποπληρώσει προηγούμενα δάνεια αλλά και να χρηματοδοτήσει τις τράπεζες, με το σύνολο του ποσού του πακέτου στήριξης να καλύπτεται από εμπράγματες ασφάλειες επί της περιουσίας του ελληνικού δημοσίου. Με αυτόν τρόπο θα βρεθεί να χρωστά τόσο στο ΔΝΤ, όσο και σε χώρες της ΕΕ, ενώ πρωτύτερα χρωστούσε μόνο σε τράπεζες.β) συμφώνησε να ενταχθεί στο πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων της από την ΕΚΤ, η οποία εκτιμάται ότι έχει αγοράσει ελληνικά κρατικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά αξίας 30 με 50 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία, επίσης, σύμφωνα με τις περισσότερες ενδείξεις έχουν επιβαρυνθεί με εμπράγματες ασφάλειες γ) συμφώνησε να ενταχθούν οι τράπεζες στο πρόγραμμα χρηματοδότησης τους από την ΕΚΤ με την κατάθεση σε αυτήν ελληνικών ομολόγων ως εγγύηση, τα οποία, ωστόσο και πάλι είναι καλυμμένα και έτσι επιβαρυμένα με εμπράγματες ασφάλειες στην περιουσία των ελληνικών τραπεζών. Σύμφωνα με την HSBC οι ελληνικές τράπεζες έχουν δεσμεύσει εχέγγυα ύψους 135,8 δισ. ευρώ, ή το 30% του ενεργητικού τους στην ΕΚΤ, έχοντας δανειστεί ρευστότητα ύψους 96,2 δισ. ευρώ, που αντιστοιχεί στο 20% του ενεργητικού τους (καθώς λόγω της χαμηλής αξιολόγησης των ίδιων αλλά και της Ελλάδας υφίστανται επιπλέον χρεώσεις στα ποσά που δανείζονται οι οποίες μάλιστα αναμένεται να αυξηθούν και άλλο στο μέλλον, έτσι ώστε να χρειάζονται εγγυήσεις ύψους 100 δις προκειμένου να δανειστούν 50 δις).δ) συμφώνησε στο πρόγραμμα δημοσιονομικής ʽεξυγίανσηςʼ το οποίο, στην ουσία, προσπαθεί να εξασφαλίσει με τον πιο άγαρμπο, βιαστικό, επιπόλαιο και επικίνδυνο για τη χώρα τρόπο, την άντληση κεφαλαίων ώστε να αποπληρωθούν οι δανειστές της. Με πρόχειρους υπολογισμούς και λαμβάνοντας υπόψη ότι με βάση τη συμφωνία η Ελλάδα θα πρέπει να ʽκαλύψειʼ τους δανειστές της για το σύνολο του χρέους της και του χρέους των τραπεζών της αλλά και για τα κεφάλαια που θα χρειαστεί να δανειστεί για όσο διάστημα απέχει από τις αγορές, στα επόμενα 2,5 χρόνια, είναι πιθανό περισσότερα από 500 δις ευρώ χρέους να καλύπτονται από εμπράγματες ασφάλειες στο ελληνικό δημόσιο.Μάλιστα, καθώς η Ελλάδα αποδέχτηκε, πρακτικά, να προβεί και σε αλλαγή του δικαίου που διέπει το χρέος της, από το ελληνικό στο αγγλικό, οι δανειστές της θα έχουν εξασφαλισμένα νομικά δικαιώματα επί της περιουσίας του ελληνικού δημοσίου στην περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής των τόκων που απορρέουν από το ελληνικό χρέος.Το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο καθώς η Ελλάδα διανύει την περίοδο με τη μεγαλύτερη συρρίκνωση της οικονομίας της, πιθανώς, από την εποχή του εμφυλίου και μετά. Αυτό συνεπάγεται ότι η ʽοικονομική αξίαʼ της χώρας γίνεται ολοένα και μικρότερη και αν οι δανειστές βρεθούν σε θέση να ασκήσουν τα εμπράγματα δικαιώματα τους σε δύο με τρία χρόνια από σήμερα ή να διαπραγματευτούν τους όρους ώστε να δεχτούν να μην τα ασκήσουν, τότε η χώρα θα κινδυνεύσει να χάσει πολλαπλάσια των 500 δις ευρώ περιουσία της.Αυτό μπορεί να συμβεί, για παράδειγμα, με την εκχώρηση δικαιωμάτων εκμετάλλευσης σε αεροδρόμια και λιμάνια, με διευκολύνσεις σε θέματα εκμετάλλευσης ενεργειακών ή άλλων πηγών, με φθηνές εκμισθώσεις ή πωλήσεις μεγάλων περιοχών σε ελληνικά νησιά ή σε άλλες περιοχές με τουριστική σημασία, με πωλήσεις πακέτων μετοχών από εταιρίες του δημοσίου σε προνομιακή ή και πολύ χαμηλή τιμή αλλά ακόμη και με υποχρεωτικές υπαναχωρήσεις σε εθνικά ζητήματα και αναγκαστικές ʽσυμμαχίεςʼ με χώρες και διεθνή λόμπι που δεν εξυπηρετούν αλλά βλάπτουν τα συμφέροντα της Ελλάδας.Με βάση τα πιο πρόσφατα στοιχεία, για παράδειγμα, η συνολική κεφαλαιοποίηση του ελληνικού χρηματιστηρίου αποτιμάται στα 65 δις. Αυτό σημαίνει πως, αν οι εμπράγματες ασφάλειες στην περιουσία του ελληνικού δημοσίου φτάσουν τα 500 δις, το ποσό θα είναι αρκετό για να αγοραστούν οι μεγαλύτερες εταιρίες της Ελλάδας 8 φορές.Έτσι, η Ελλάδα βαδίζει σε ένα δρόμο που αναμένεται να αφήσει εξασφαλισμένους του δανειστές της, ʽκαλυμμένουςʼ το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την ΕΕ και ʽακάλυπτηʼ και εκτεθειμένη την ίδια.Πάνος Παναγιώτου, Διευθυντής ΕΚΤΑ, 
Pour aller plus loin
Ο κ. Β. Βιλιάρδος είναι οικονομολόγος, σύμβουλος επιχειρήσεων, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου.
4 commentaires
Duflot et Joly, les nouvelles copines de l'écologie (AFP)
Την ώρα που η Κομισιόν εγκρίνει μετ’ επαίνων προς την κυβέρνηση τη δεύτερη δόση του διεθνούς δανείου, η αγορά εξακολουθεί να «βλέπει» ότι μεσοπρόθεσμα η Αθήνα θα βρεθεί σε αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους και οδηγεί τις αποδόσεις των ελληνικών τετραετών ομολόγων μια «ανάσα» από το εντελώς τριτοκοσμικό 12%.Ο επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων Όλι Ρεν συνεχάρη χθες την κυβέρνηση για τη δημοσιονομική προσπάθεια των τελευταίων μηνών, υπογραμμίζοντας πάντως τις σοβαρές αδυναμίες στην εκτέλεση του τριετούς προγράμματος, κυρίως στο σκέλος των φορολογικών εσόδων και των ανεξέλεγκτων δαπανών και χρεών του ευρύτερου δημόσιου τομέα, αλλά και τα σοβαρά προβλήματα ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος, η διευθέτηση των οποίων θα πρέπει να είναι πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησης, σύμφωνα με την Κομισιόν.Με τις χθεσινές ανακοινώσεις από τις Βρυξέλλες, που έχουν τον πρώτο λόγο εκ μέρους της τρόικας σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση εκτέλεσης του τριετούς προγράμματος σταθεροποίησης, ανοίγει ο δρόμος για την εκταμίευση της επόμενης δόσης του διεθνούς δανείου, που όπως και οι άλλες θα μείνει για λίγες ώρες ως εικονική εγγραφή στα ταμεία της ελληνικής κυβέρνησης, αφού τα κεφάλαια θα περάσουν στους ιδιώτες πιστωτές της χώρας, για να καλυφθούν λήξεις παλαιότερων δανείων.Οι ανακοινώσεις της Κομισιόν άφησαν, βέβαια, παγερά αδιάφορους τους διεθνείς διαχειριστές κεφαλαίων, που δεν σκέφθηκαν ούτε στιγμή ότι είναι ευκαιρία να αγοράσουν τώρα μακροχρόνια ελληνικά ομόλογα, προεξοφλώντας την επιτυχία του σταθεροποιητικού προγράμματος. Το spreadτων ελληνικών 10ετών ομολόγων έναντι των γερμανικών παρέμεινε «καρφωμένο» στις 1.074 μονάδες βάσης (10,74%), ενώ μια σημαντική «ανωμαλία» στην καμπύλη των ελληνικών επιτοκίων δεν περνά απαρατήρητη από τους αναλυτές.Όπως επισημαίνει ο νεοϋρκέζικος οίκος HighFrequency Economics, που θεωρείται από τους σοβαρότερους στην ανάλυση των τάσεων της χρηματαγοράς, από τη διαμόρφωση της καμπύλης των ελληνικών επιτοκίων συνάγεται το συμπέρασμα, ότι η χώρα δεν θα μπορέσει να ελέγξει τα αυξημένα επίπεδα χρέους που θα έχει συσσωρευτεί το 2014, όταν θα λήξει το διεθνές πρόγραμμα χρηματοδότησης από την τρόικα.«Η θύελλα επικεντρώνεται στα ομόλογα που ωριμάζουν το 2014, τον πρώτο χρόνο αποκοπής της Ελλάδας από το μηχανισμό στήριξης με τα μετρητά του ΔΝΤΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης», ανέφερε ο κορυφαίος οικονομολόγος του αμερικανικού οίκου σε χθεσινό σημείωμα προς τους πελάτες του.«Μέχρι να τελειώσει η προσπάθεια διάσωσης της Ελλάδας το 2013», πρόσθεσε ο Καρλ Γουάινμπεργκ, «το χρέος της Ελλάδας θα έχει αυξηθεί στα 340 δις. ευρώ. Κανείς δεν πίστευε, ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να εξυπηρετήσει και να αποπληρώσει ευκολότερα 340 δις. ευρώ χρέους με μορφή τίτλων σταθερού επιτοκίου, από όσο ήταν σε θέση να διαχειριστεί 270 δις. ευρώ χρέους».Πράγματι, στην καμπύλη επιτοκίων του Δημοσίου εμφανίζεται ένα ανησυχητικό «φούσκωμα» στις αποδόσεις των τίτλων που λήγουν το «ύποπτο» έτος 2014. Αυτά τα ομόλογα τετραετούς διάρκειας, όπως σημειώνει το «Bloomberg», δίνουν απόδοση 11,88% σε όποιον τα αποκτήσει στις τρέχουσες τιμές τους. Πρόκειται, βέβαια, για μια τριτοκοσμική απόδοση, που αντανακλά την πλήρη απροθυμία των διαχειριστών κεφαλαίων να εκτεθούν σε ελληνικό κίνδυνο, περιμένοντας να πάρουν πίσω τα κεφάλαιά τους τον πρώτο χρόνο αποσύνδεσης της Ελλάδας από το διεθνή μηχανισμό στήριξης.Ασφαλέστερη η… Αργεντινή!Δεν είναι τυχαίο, ασφαλώς, ότι και από τη διαπραγμάτευση των πενταετών συμβολαίων ασφάλισης των ελληνικών ομολόγων έναντι του κινδύνου πτώχευσης συνάγεται το συμπέρασμα, ότι η Ελλάδα έχει πλέον, σύμφωνα με την αντίληψη της αγοράς, μεγαλύτερο κίνδυνο χρεοκοπίας από την Αργεντινή. Για πρώτη φορά, αυτή την εβδομάδα τα CDS των ελληνικών τίτλων έγιναν ακριβότερα από τα αντίστοιχα των τίτλων της Αργεντινής! Σύμφωνα με τα στοιχεία τηςCMA DataVision, το κόστος ασφάλισης των ελληνικών τίτλων αυξήθηκε κατά 23 μονάδες βάσης και πλέον ασφαλίζει κανείς ομόλογα της Αργεντινής με κόστος 821 μονάδων, 22 μονάδες λιγότερο από το κόστος ασφάλισης των ελληνικών τίτλων.Αυτό που βλέπουν οι αγορές και προτιμούν πλέον ακόμη και τα ομόλογα της Αργεντινής, μιας χώρας που χρεοκόπησε παταγωδώς το 2001, σύμφωνα με την Wells Fargo, είναι ότι τα κρατικά ταμεία γεμίζουν από τις αυξημένες εξαγωγές βασικών εμπορευμάτων, ενώ η Morgan Stanley προβλέπει, ότι το ΑΕΠ της χώρας θα αυξηθεί κατά 9,7% φέτος. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα βυθίζεται σε ύφεση, με τη συρρίκνωση του ΑΕΠ να αναμένεται φέτος ότι θα ξεπεράσει το 4%, χωρίς σοβαρές προσδοκίες γρήγορης ανάκαμψης, που θα καταστήσει ευκολότερη την εξυπηρέτηση του τεράστιου εθνικού χρέους.Παράλληλα, σύμφωνα με τις παραδοχές του ίδιου του σταθεροποιητικού προγράμματος που εφαρμόζεται, στη λήξη του οι δαπάνες τόκων θα έχουν εκτιναχθεί στο 8,5% του ΑΕΠ, από 5% το 2009, καθώς το «πάγωμα» της οικονομίας θα συνδυασθεί με μεγάλη αύξηση του χρέους.Απορίας άξιον είναι πώς οι σοβαροί οικονομολόγοι της τρόικας και της ελληνικής κυβέρνησης μπορεί να πιστεύουν, ότι με ένα τέτοιο «βαρίδι» στην πλάτη, ακόμη και αν πετύχει απόλυτα η κυβέρνηση τους στόχους του μνημονίου, θα μπορεί το 2014 η Αθήνα να εξυπηρετήσει το χρέος χωρίς διεθνή βοήθεια, ή μια αναδιάρθρωση, με γενναίο «κούρεμα» των απαιτήσεων των πιστωτών.Αν αυτές οι προβλέψεις αποδειχθούν ακριβείς, ενισχύονται τα επιχειρήματα όσων εξαρχής υπογράμμιζαν, ότι το πρόγραμμα σταθεροποίησης με διεθνή βοήθεια δεν εκπονήθηκε για τη σωτηρία της Ελλάδας, αλλά για τη διάσωση των μεγάλων τραπεζών και θεσμικών επενδυτών της Ευρώπης, που είχαν την απερισκεψία να «φορτώσουν» τα χαρτοφυλάκιά τους με μεγάλου ύψους τοποθετήσεις σε ελληνικά ομόλογα.Αν όλα πάνε σύμφωνα με το πρόγραμμα, ο συνδυασμός μεταφοράς χρέους στα κράτη της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ, αλλά και στην ΕΚΤ, που έχει ενεργοποιήσει ειδικό πρόγραμμα αγοράς «ασθενών» ομολόγων της Ευρωζώνης, θα έχει μεταφέρει από τους ιδιώτες πιστωτές της χώρας σε δημόσιους φορείς το μισό ελληνικό χρέος του 2014, καθιστώντας πιο εύκολη την απορρόφηση των κραδασμών μιας αναδιάρθρωσης από το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Χωρίς το πρόγραμμα διεθνούς χρηματοδότησης, αν το ελληνικό «κανόνι» ακουγόταν στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα στις αρχές του 2010, αναμφίβολα αυτό θα είχε υποστεί ένα σοκ μεγαλύτερο και από αυτό που προκάλεσε η κατάρρευση της Lehman, που είναι πολύ αμφίβολο αν θα μπορούσε να το αντέξει... 
introduit un recours devant le Conseil d’Etat,
Pourquoi la décision du Conseil constitutionnel ne clôt-elle pas la polémique ?
Crédits photo: Détail de l'affiche du film "L'homme est une femme comme les autres".
(REUTERS/Stephane Mahe)Les Verts et Europe Ecologie ont lancé samedi Eva Joly dans la course à la présidentielle, après leurs trois Journées d'été à Nantes également marquées par un Daniel Cohn-Bendit en retrait sur les questions d'organisation du rassemblement des écologistes.Samedi soir, Cécile Duflot et Eva Joly, longuement ovationnées, ont clos les Journées main dans la main, la numéro un des Verts et l'eurodéputée n'ayant cessé d'afficher leur bonne entente et leur complémentarité sur le campus nantais après que Cécile Duflot 
Les écolos ont trouvé leur leader pour la présidentielle de 2012, mais recherchent un duo pour occuper l'exécutif de leur future organisation politique. REUTERS/Stephane MaheFutur mouvement écologiste cherche binôme dirigeantPar Guillaume Stoll, publié le 20/08/2010 à 19:28Avec ou sans Corinne Lepage, Europe Ecologie réfléchit à la forme future que prendra le mouvement née de la fusion avec les Verts. Et au duo qui en occupera la tête. En attendant, Dany Cohn-Bendit continue de jouer les trublions. L'unité avant toute chose, c'est en substance ce qui ressort des deux premières journées de l'université d'été d'
Αυτό που ο Γ. Παπακωνσταντίνου και ο Γ. Προβόπουλος αποφεύγουν να ομολογήσουν, για να μην… χαλάσει ο ύπνος των Ελλήνων καταθετών, ειπώθηκε χθες ανοικτά από τον επίτροπο Οικονομικών Υποθέσεων, Όλι Ρεν: «Παρά τη σημαντική πρόοδο που έγινε (σ.σ.: στην εφαρμογή του σταθεροποιητικού προγράμματος), προκλήσεις και κίνδυνοι παραμένουν. Η βασική άμεση πρόκληση είναι να περιφρουρηθεί η επάρκεια ρευστότητας και η οικονομική σταθερότητα του τραπεζικού τομέα».Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, ότι από όλες τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν η κυβέρνηση και η ελληνική οικονομία, ο κοινοτικός επιτροπής ξεχώρισε ως πιο άμεση και βασική την αποκατάσταση των ισορροπιών στο τραπεζικό σύστημα. Η Κομισιόν διαβλέπει, ότι η σημερινή «ασφυξία» και κεφαλαιακή… ανασφάλεια των τραπεζών αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο για την επάνοδο της οικονομίας στην ανάπτυξη και τη σταθερότητα, διαπίστωση που φαίνεται αντιφατική, αν συνεκτιμηθεί ότι μόλις πρόσφατα όλες οι ελληνικές τράπεζες (με μοναδική εξαίρεση την ΑΤΕ) πέρασαν τα stress test των ευρωπαϊκών αρχών με σχετική ευκολία.Τι κρύβεται, λοιπόν, πίσω από το «καμπανάκι» των Βρυξελλών για τη ρευστότητα και την κεφαλαιακή επάρκεια των ελληνικών τραπεζών; Σε ό,τι αφορά τη γενικότερη κατάσταση της οικονομίας, η Κομισιόν φοβάται, σύμφωνα με πληροφορίες από τις Βρυξέλλες, ότι το απόλυτο «πάγωμα» χρηματοδότησης επιχειρήσεων και νοικοκυριών από τις τράπεζες αποτελεί ίσως μεγαλύτερο εμπόδιο στην επανεκκίνηση της ανάπτυξης, ακόμη και από την «αφαίμαξη» πρωτοφανών διαστάσεων που δέχεται η οικονομία από το πρωτοφανές στα διεθνή χρονικά πρόγραμμα λιτότητας που εφαρμόζεται.Η αδυναμία των τραπεζών, άλλωστε, να επιτελέσουν το έργο για το οποίο έχουν λάβει τραπεζικές άδειες, φάνηκε από τα στοιχεία που δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα από το ΤΕΜΠΜΕ, που πιστοποίησαν ότι οι τράπεζες αρνούνται να δανείσουν μικρές ελληνικές επιχειρήσεις, ακόμη και με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, που θεωρείται εξαλείφει τον κίνδυνο των χρηματοδοτήσεων.Τα δύο φιλόδοξα προγράμματα του ΤΕΜΠΜΕ, για την παροχή ρευστότητας προς εξόφληση υποχρεώσεων των επιχειρήσεων σε προμηθευτές, ταμεία και εφορίες, έχουν αποτύχει παταγωδώς, λόγω της αρνητικής στάσης των τραπεζών. Τους τελευταίους μήνες, μέχρι και τις 13 Αυγούστου, δόθηκαν με εγγυήσεις του ΤΕΜΠΜΕ μόνο 193 δάνεια συνολικά και από τα δύο προγράμματα που εφαρμόζονται, συνολικού ύψους 12 εκατ. ευρώ, ποσό που σε άλλες εποχές έδιναν οι τράπεζες σε λίγες ώρες! Και αυτό παρότι το ΤΕΜΠΜΕ έχει «βάλει στην άκρη» εγγυήσεις που θα μπορούσαν να φθάσουν τα 2,25 δις. ευρώ για την εκτέλεση των δύο προγραμμάτων!Παρότι το υπουργείο Οικονομικών και η Τράπεζα της Ελλάδος έχουν εξελιχθεί σε… cheerleaders των τραπεζών, διαβεβαιώνοντας σε κάθε ευκαιρία για την επαρκή ρευστότητα και την επάρκεια κεφαλαίων των ελληνικών τραπεζών, η τρόικα γνωρίζει καλά την πραγματική κατάσταση του συστήματος, που δεν είναι όσο ενθαρρυντική παρουσιάζεται από τις αρχές για ευνόητους, σε κάποιο βαθμό, λόγους:n Όπως παρατηρεί σε τελευταία ανάλυσή της η HSBC, οι τράπεζες έχουν χάσει από τις αρχές του 2010 το 8% της καταθετικής τους βάσης. Πρόκειται για μια αρνητική μεταβολή που δεν έχει παρατηρηθεί σε τέτοια ένταση ποτέ, τουλάχιστον από το 2001 που καταγράφονται επίσημα στοιχεία από την ΤτΕ, όπως σημειώνει η HSBC.n Σε αυτό το σοκ ρευστότητας, πρέπει να προστεθεί η πρωτοφανής απαξίωση των στοιχείων ενεργητικού των τραπεζών, που μπορούν να αξιοποιηθούν ως καλύμματα για δανεισμό από την ΕΚΤ, την τελευταία πηγή ρευστότητας για τις ελληνικές τράπεζες, μετά τον πλήρη αποκλεισμό τους από τις αγορές. Οι τράπεζες έχουν δεσμεύσει στοιχεία ονομαστικής αξίας 135 δις. ευρώ (!) στην ΕΚΤ, για να λάβουν χρηματοδοτήσεις 96 δις. ευρώ. Στέλεχος της Henderson Global Investors επισήμαινε σε χθεσινές δηλώσεις του αυτή την αδυναμία, τονίζοντας ότι τα αποθέματα αποδεκτών καλυμμάτων για δανεισμό από την ΕΚΤ πρέπει να βρίσκονται στα όρια της εξάντλησης, γι’ αυτό άλλωστε και το υπουργείο Οικονομικών σπεύδει να προσφέρει νέες κρατικές εγγυήσεις δανεισμού έως 25 δις. ευρώ.n Η κεφαλαιακή βάση των τραπεζών διαβρώνεται επικίνδυνα από τα προβληματικά δάνεια, παρότι προς το παρόν αρνούνται να παρουσιάσουν στα οικονομικά τους στοιχεία την πλήρη εικόνα αυτής της διάβρωσης, επιχειρώντας με κάθε τρόπο να την εξωραΐσουν. Όπως επισήμαινε σε τελευταία ανάλυσή της η UBS, αργά ή γρήγορα οι Έλληνες τραπεζίτες θα πρέπει να παραδεχθούν, ότι στο υψηλότερο σημείο αύξησής τους σε αυτή τη φάση του οικονομικού κύκλου τα προβληματικά δάνεια ίσως να φθάσουν και στο 4% του συνολικού ενεργητικού των τραπεζών, πρόβλεψη που αν επιβεβαιωθεί θα εξηγεί γιατί έσπευσε η τρόικα να «βάλει στην άκρη» 10 από τα 110 δις. ευρώ του διεθνούς δανείου για τη χορήγηση κεφαλαιακών ενισχύσεων στις τράπεζες. Τραπεζικά στελέχη εκτιμούν, ότι το τελευταίο τετράμηνου του έτους θα είναι πολύ δύσκολο, καθώς η πλημμυρίδα προβληματικών δανείων είναι πολύ αμφίβολο αν θα μπορέσει να συγκρατηθεί πλέον από τα «αναχώματα» που έχουν στήσει οι τραπεζίτες.Σε αυτές τις συνθήκες, δεν είναι ίσως τυχαίο, ότι οι έντονες φήμες που διατρέχουν αυτές τις ημέρες την τραπεζική αγορά αναφέρονται ακόμη σε σενάρια πλήρους αποχώρησης μεγάλου παράγοντα του τραπεζικού συστήματος από την Ελλάδα, ο οποίος φέρεται να έχει επαφές με διεθνή όμιλο για την εκχώρηση του συνόλου των μετοχών του σε ελληνική τράπεζα, με αντάλλαγμα ένα μικρό πακέτο μετοχών του διεθνούς ομίλου.Αν επιβεβαιωθούν αυτές οι φήμες, θα φανεί καθαρά, ότι μπροστά στη δύσκολη συγκυρία και στα ακόμη δυσκολότερα χρόνια που έρχονται ακόμη και ισχυροί παράγοντες του τραπεζικού συστήματος είναι έτοιμοι να δώσουν τη σκυτάλη σε μεγάλους διεθνείς ομίλους, αποδεχόμενοι πλέον ότι δεν έχουν τη δυνατότητα να αντέξουν στις επερχόμενες πιέσεις…
Le conseiller national bâlois de 49 ans a annoncé son intention de se présenter pour succéder à Hans-Rudolf Merz
Published on Rue89 (
►Dessin malpensant de Chimulus
Moody's prend des princettes et choisit ses mots. Quand il s'agit de commenter les notes de la France, l'Allemagne, la Grande-Bretagne et les Etats-Unis, mieux vaut faire très attention. Le «triple A» - la meilleure note que l'agence de notation peut attribuer - de ces pays n'est pas menacé, assure Moody's. Mais «les défis liés aux ajustements budgétaires impliquent que le chemin à parcourir avant un abaissement de la note de ces pays s'est encore réduit».
Sources: 
var show_like_button = "1";
var item_titre = "Edwy Plenel de Mediapart: "Nicolas Sarkozy est un délinquant constitutionnel"";
var item_description = "";
var item_url ="http://www.lepost.fr/article/2010/08/17/2186633_edwy-plenel-de-mediapart-nicolas-sarkozy-est-un-delinquant-constitutionnel.html";
var item_url_encode ="http%3A%2F%2Fwww.lepost.fr%2Farticle%2F2010%2F08%2F17%2F2186633_edwy-plenel-de-mediapart-nicolas-sarkozy-est-un-delinquant-constitutionnel.html";
var item_permalien = "http://www.lepost.fr/article/2010/08/17/2186633_edwy-plenel-de-mediapart-nicolas-sarkozy-est-un-delinquant-constitutionnel.html";
var item_twitter_titre = "Edwy Plenel de Mediapart: "Nicolas Sarkozy est un délinquant constitutionnel"";
var item_twitter_url = "http://tinyurl.com/2bdyf2e";
var item_envoyer_url = "L2Vudm95ZXIvMjE4NjYzMy5odG1s";
var item_reprendre_url = "L3JlcHJlbmRyZS8/aWQ9MjE4NjYzMw==";
L'eurodéputé d'Europe Ecologie Daniel Cohn-Bendit, au Parlement européen de Strasbourg, le 16 juin 2010. (REUTERS)En matière de sécurité, Nicolas Sarkozy «prend les Français pour des cons». Dans 
Crédits photo: L'éditorial du "New York Times" du 5 août 2010.
Του Δημήτρη Καζάκη 
του Τάκη ΦωτόπουλουΕνώ ηκοινοβουλευτική χούντα του ΠΑΣΟΚστο θέμα του δήθεν «μονόδρομου»ακολουθεί κατά γράμμα τον μεγάλο δάσκαλο της προπαγάνδας Γκέμπελς, που διακήρυσσε ότι όσο μεγαλύτερο το ψέμα και όσο περισσότερο επαναλαμβάνεται τόσο πιο πιστευτό γίνεται, ο μύθος του δημοσίου τομέα ως του «μεγάλου ασθενούς» επανήλθε στην επικαιρότητα με αφορμή την εντεινόμενη σφαγή σε αυτόν.Ο μύθος όμως αυτός δεν προέκυψε μόνοαπό τη σημερινή κρίση, αλλά καλλιεργείται από χρόνια τόσο στηνΕλλάδα όσο και σε διεθνές επίπεδο, από νεοφιλελεύθερους και σοσιαλφιλελεύθερους, ως τμήμα της ιδεολογίας της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που εκφράζει το ανώτερο στάδιο της αγοραιοποίησης της καπιταλιστικής οικονομίας. Δηλαδή, το στάδιο όπου οι κοινωνικοί έλεγχοι πάνω στις αγορές ελαχιστοποιούνται (αν δεν καταργούνται ολοσχερώς), με δήθεν στόχο τη μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα, αλλά πραγματικό στόχο τη μεγιστοποίηση του ιδιωτικού κέρδους, ιδιαίτερα των πολυεθνικών που οδήγησαν στη σημερινή παγκοσμιοποίηση και τώρα ελέγχουν την παγκόσμια παραγωγή και το εμπόριο. Η επέκταση των πολυεθνικών αναγκαστικά περνούσε μέσα από την ιδιωτικοποίηση κάθε οικονομικής δραστηριότητας, πράγμα που συνεπαγόταν τη δραστική συρρίκνωση του δημοσίου τομέα, καθώς και από την «απελευθέρωση» των αγορών (κεφαλαίου, εργασίας, αγαθών και εμπορευμάτων -τις γνωστές «4 ελευθερίες» της Ε.Ε.1) που σήμερα, χάρη στην τρόικα, ολοκληρώνεται και στη χώρα μας.Φυσικά, ο δημόσιος τομέας δεν εξυπηρετούσε πάντα το γενικό συμφέρον, ιδιαίτερα όταν οιεθνικοποιημένες επιχειρήσεις άρχισαν να λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, προσθέτοντας έτσι στο βασικό πρόβλημα που χαρακτηρίζει τον δημόσιο τομέα (γραφειοκρατία και έλλειψη αυτοδιαχείρισης από τους εργαζομένους και τους πολίτες γενικότερα) το κύριο πρόβλημα από το οποίο πάσχει ο ιδιωτικός τομέας (εξυπηρέτηση του ατομικού συμφέροντος σε βάρος του γενικού).Στην Ελλάδα, μάλιστα, όπως και σε κάθε χώρα στην περιφέρεια και ημιπεριφέρεια, ο δημόσιος τομέας φορτώθηκε και με επιπλέον προβλήματαπου απέρρεαν από τον βαθμό οικονομικής και πολιτιστικής ανάπτυξης της χώρας (εκτεταμένη διαφθορά, «φακελάκια» κ.λπ.). Ομως, ενώ η επέκταση του δημοσίου τομέα στις μητροπολιτικές χώρες, όπου ο ιδιωτικός τομέας ήταν καπιταλιστικά αναπτυγμένος και οικονομικά αποτελεσματικός, οφειλόταν κυρίως στις πολιτικές των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση του γενικού συμφέροντος και την προστασία της κοινωνίας από την αγορά, στις περιφερειακές χώρες, όπως η Ελλάδα, η επέκταση του δημοσίου τομέα -πολιτική που ακολούθησαν μεταπολεμικά όλα τα κόμματα εξουσίας- είχε άλλο βασικά στόχο: την αναπλήρωση ενός μη ανταγωνιστικού και αποτυχημένου ιδιωτικού τομέα που ήταν ανίκανος να απορροφήσει το πλεονάζον εργατικό δυναμικό.Ετσι, όταν η πηγή της μετανάστευσης(που έπαιζε τον ρόλο απορρόφησης της ανεργίας τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες) στέρεψε στη δεκαετία του '70, ενώ η ένταξή μας στην Ε.Ε. τη δεκαετία του '80 σήμανε την αποδιάρθρωση της παραγωγικής μας δομής -εφόσον ούτε η δασμοβίωτη ελαφρά βιομηχανία μας ούτε η μη ανταγωνιστική γεωργία μας μπορούσαν να επιβιώσουν στις ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές της Ε.Ε.- το ΠΑΣΟΚ, που μόλις είχε έλθει στην εξουσία, μη έχοντας καμιά διάθεση να συγκρουστεί με τις ξένες ελίτ και την ντόπια μεταπρατική ελίτ, δεν είχε άλλη επιλογή από την επέκταση του δημοσίου τομέα. Ο ευρύτερος δημόσιος τομέας που απορροφούσε το 41% του ΑΕΠ το 1979, λίγο πριν από την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, έφτασε ν' απορροφά το 65% του εθνικού εισοδήματος το 1989!Αντίστοιχα, ο αριθμός των απασχολουμένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, ως συνέπεια του γεγονότος ότι ο ετήσιος ρυθμός αύξησης των δημοσίων υπαλλήλων (2,9%) ήταν διπλάσιος εκείνου της αύξησης της απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, διπλασιάστηκε στη μεταπολίτευση και από περίπου 344.000 το 1974 έφτασε τις 693.000 το 1989, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το 20% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού. Σήμερα, μετά την πρόσφατη απογραφή, ο συνολικός αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων έφτασε τους 768.000, αντιπροσωπεύοντας δηλαδή σημαντικά μικρότερο ποσοστό του σημερινού ενεργού πληθυσμού σε σχέση με τότε - μόλις το15%!3Το ποσοστό, μάλιστα, των δημοσίων υπαλλήλων στην παρούσα δεκαετία -παρά τη μυθολογία των απατεώνων της κοινοβουλευτικής χούντας- ήταν και είναι σχετικά μικρό, όπως έδειξε σχετικά πρόσφατη συγκριτική έρευνα,4 σύμφωνα με την οποία το 2002 ήταν μόλις 11,4%του εργατικού δυναμικού, όταν ο μέσος όρος στην Ε.Ε. των «17» ήταν πάνω από 16%, με τις σκανδιναβικές χώρες και τη Γαλλία να παρουσιάζουν ποσοστά μεταξύ 20% και 30%. Οπως τονίζει η ίδια μελέτη, τα ποσοστά αυτά δεν ήταν συμπτωματικά αλλά αντιπροσώπευαν μακροπρόθεσμες τάσεις που επιβεβαιώνονταν και από τα ποσοστά των δημοσίων δαπανών στο ΑΕΠ. Η σημερινή επομένως αύξηση του ποσοστού των δημοσίων υπαλλήλων στο 15%, που παρουσιάστηκε ως έγκλημα από τους απατεώνες της ΠΑΣΟΚικής χούντας, στην πραγματικότητα σημαίνει απλώς ότι τώρα φτάσαμε τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Δεν ήταν, επομένως, η αναποτελεσματικότητα του δημοσίου τομέα -παρ' όλο που αυτή είναι αναμφισβήτητη- «το αίτιο που οδήγησε σε διαδικασίες οι οποίες παρεμπόδισαν τον ανταγωνισμό και τελικά διέστρεψαν την ανάπτυξη της χώρας», όπως υποστήριζε εδώ και σχεδόν 20 χρόνια ο σοσιαλφιλελεύθερος αδελφός του πρωθυπουργού5 και σημερινός άτυπος συμβουλάτοράς του, ο οποίος, μαζί με τον νεοδιορισθέντα και γνωστό όργανο τηςυπερεθνικής ελίτ Παντόα Σκιόπα, και τον ίδιο τον αρχηγό της «χούντας»,αποτελούν την «ελληνική» τρόικα που διαχειρίζεται το προτεκτοράτο της υπερεθνικής ελίτ -την οποία εκπροσωπεί στη χώρα η τρόικα των ΔΝΤ, Ε.Ε. και ΕΚΤ.6 Αντίθετα, το τελικό αίτιο της αποτυχίας της ελληνικής ανάπτυξης είναι το γεγονός που παίρνει δεδομένο η νεο/σοσιαλφιλελεύθερη προσέγγιση: δηλαδή η αυξανόμενη «απελευθέρωση» των αγορών.Και αυτό, διότι το μοντέλο εξωστρεφούς «ανάπτυξης», στο οποίο οδήγησε η απελευθέρωση αυτή, δεν στηριζόταν στις δυνάμεις της ίδιας της χώρας αλλά στηνεξωτερική αγορά και το ξένο κεφάλαιοκαι, αναπόφευκτα, κατέληξε σε έναστρεβλό επενδυτικό πρότυπο που δεν επέτρεπε τη δημιουργία ενός ισχυρού μεταποιητικού τομέα, καθώς και σε ένα καταναλωτικό πρότυπο που είχε ελάχιστη σχέση με το εγχώριο παραγωγικό πρότυπο. Στη διαδικασία αυτή, το κράτος δεν έπαιξε ποτέ ένα σημαντικό άμεσο ρόλο για την αναδιάρθρωση της παραγωγικής δομής και περιορίστηκε πάντα σε έναν έμμεσο ρόλο ενίσχυσης της ποσοτικής διαδικασίας αύξησης του εθνικού εισοδήματος, που συνεπαγόταν απλώς την επέκταση της υπάρχουσας παραγωγικής δομής, σε συνδυασμό με κάποια βελτίωση της υποδομής (μεταφορές, επικοινωνίες, ενέργεια κ.λπ.), αφήνοντας ουσιαστικά την αναπτυξιακή διαδικασία στις δυνάμεις της αγοράς και περιορίζοντας τον δημόσιο τομέα στο ρόλο μιας δικλίδας ασφάλειας στο πρόβλημα της απασχόλησης που δημιουργούσε ο ανεπαρκής ιδιωτικός τομέας.Παρ' όλα αυτά, οι ντόπιες και ξένες ελίτ επιβάλλουν σήμερα όχι μόνο κτηνώδεις περικοπές στα εισοδήματα όλων των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα, που καμιά άλλη χώρα της Ευρωζώνης δεν επέβαλε, αλλά και πετσοκόβουν τον αριθμό των θέσεων στον τομέα αυτό, γεγονός που, με δεδομένη την οριακή απορροφητικότητα εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, σημαίνει παραπέρα αύξηση της μαζικής ανεργίας των νέων στο μέλλον. Και όχι μόνο! Σημαίνει, επίσης, τη συνεχή καταβαράθρωση κοινωνικών υπηρεσιών, όπως η εκπαίδευση και η υγεία, έτσι ώστε στο προσεχές μέλλον μόνο η μειονότητα που έχει τη δυνατότητα να προσφεύγει στον ιδιωτικό τομέα θα μπορεί να ικανοποιεί τις σχετικές βασικές ανάγκες, ενώ η πλειοψηφία θα συνθλίβεται κάτω από τις τριτοκοσμικές συνθήκες που θα προσφέρει ένας εξαθλιωμένος δημόσιος τομέας, κατά το αμερικανικό πρότυπο που επιβάλλουν οι δύο τρόικες...πηγή :enet 
Chute des cours le 20 mai 2010 à la Bourse de Francfort (© AFP Martin Oeser)Dean Baker est - avec Nouriel Roubini, Joseph Stiglitz, Paul Jorion et quelques autres Cassandre lucides - l’un des rares à avoir entrevu la gravité de la crise financière. Sept mois avant la chute de Lehman Brothers, cet économiste, codirecteur au Center for Economic and Policy Research (
AFP/FRANCK FIFEEva Joly et Daniel Cohn-Bendit, eurodéputés d'Europe Ecologie.
Ο διοικητής της ATEbank, κ. Θ. Πανταλάκης, είναι ο βασικός εισηγητής της πρότασης για μια «νέα Εθνική Τράπεζα», που θα δημιουργηθεί από τη συγχώνευση της ΑΤΕ, του Τ.Τ., του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων και της Τράπεζας Αττικής, για να προσφέρει –υποτίθεται- τη ρευστότητα με ανεκτό κόστος που χρειάζονται αυτή την περίοδο οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά. Όμως, ο ίδιος ο κ. Πανταλάκης σπεύδει πρώτος να επιβάλλει αυξήσεις στα επιτόκια χορηγήσεων, που προοιωνίζονται ένα ακόμη δυσκολότερο φθινόπωρο για τους δανειολήπτες, με τοκογλυφικά επιτόκια δανεισμού!Η ΑΤΕ επέλεξε τις ημέρες των διακοπών του Αυγούστου για να ανακοινώσει μια τεράστια αναπροσαρμογή του βασικού κυμαινόμενου επιτοκίου βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων χορηγήσεων, κάτω από το οποίο δεν μπορεί να πέσει οποιαδήποτε χορήγηση δανείου της κρατικής τράπεζας. Το βασικό επιτόκιο αναπροσαρμόσθηκε σχεδόν κατά 1%, από 6,55% σε 7,50% και θα ισχύσει από την Δευτέρα, 16 Αυγούστου, ανοίγοντας ένα νέο κύκλο εξοντωτικής αύξησης του κόστους δανεισμού για ελληνικές επιχειρήσεις και νοικοκυριά.Για αυτή την αύξηση επιτοκίων, η Αγροτική, όπως και άλλες τράπεζες που θα την ακολουθήσουν, έχουν αρκετές δικαιολογίες: οι «ισχυρές» ελληνικές τράπεζες παραμένουν αποκομμένες από τη διατραπεζική και εξαρτημένες απόλυτα από τις χρηματοδοτήσεις της ΕΚΤ.Ακόμη και από την «γενναιόδωρη» ΕΚΤ, όμως, οι τράπεζες δυσκολεύονται πλέον να δανεισθούν, αφού έχουν ήδη δεσμεύσει μεγάλο μέρος του ενεργητικού τους (αποδεκτούς τίτλους αξίας 130 δις. ευρώ τον Ιούνιο) για αναχρηματοδότηση και η «λίμνη» των αποδεκτών καλυμμάτων έχει σχεδόν στερέψει, ιδιαίτερα μετά τα τελευταία «τσεκουρώματα» αξιολογήσεων από τους διεθνείς οίκους. Γι’ αυτό, άλλωστε, το υπουργείο Οικονομικών σπεύδει να προσφέρει εγγυήσεις άλλων 25 δις. ευρώ για έκδοση τραπεζικών τίτλων, που θα δεσμευθούν στην ΕΚΤ μέσα στο φθινόπωρο για την άντληση πρόσθετης ρευστότητας.Την ίδια στιγμή, η πολιτική της ΕΚΤ να περιορίσει σταδιακά τις «ενέσεις» ρευστότητας στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα, αλλά και η πλήρης αναξιοπιστία των πρόσφατων ευρωπαϊκών τεστ αντοχής, έχουν ανεβάσει πάνω και από το 0,9% το Euriborτριμήνου, στα υψηλότερα επίπεδα από τον Ιούλιο του 2009 και πολύ πάνω από το 0,7% των αρχών του έτους. Αυτό επιβαρύνει σοβαρά το κόστος άντλησης ρευστότητας από τις ελληνικές τράπεζες που έχουν ακόμη αποθέματα ποιοτικών στοιχείων ενεργητικού για να εκδίδουν καλυμμένα ομόλογα.Σε όλα αυτά τα προβλήματα θα πρέπει να προστεθεί η συνεχιζόμενη αδυναμία των ελληνικών τραπεζών στο σκέλος των καταθέσεων. Τα 25 δις. ευρώ που έφυγαν εκτός συστήματος για πολλούς λόγους τους τελευταίους μήνες δεν φαίνεται πιθανό να επαναπατριστούν σε σημαντικό ποσοστό μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου, οπότε και λήγει η προθεσμία εφαρμογής των ευνοϊκών ρυθμίσεων επαναπατρισμού κεφαλαίων, η οποία καθιερώθηκε με το τελευταίο φορολογικό νομοσχέδιο.Όμως, ακόμη σε αυτές τις ακραίες συνθήκες πίεσης που διαμορφώνονται για το τραπεζικό σύστημα, τα επιτόκια δανεισμού έχουν ανεβεί σε επίπεδα εντελώς αδικαιολόγητα και ουσιαστικά ο μόνος στόχος που εξυπηρετούν είναι να κλείσουν εντελώς τις πόρτες των τραπεζών για τους επίδοξους δανειολήπτες, επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα, καθώς οι τράπεζες στην πραγματικότητα αυτή την περίοδο θέλουν να ασχοληθούν μόνο με τον περιορισμό των κινδύνων στα χαρτοφυλάκιά τους και αρνούνται να αναλάβουν νέα ρίσκα χρηματοδότησης.Όταν το βασικό επιτόκιο χορηγήσεων, επί του οποίου προστίθενται σημαντικά «καπέλα» ανάλογα με το είδος δανείου και τη φερεγγυότητα του δανειολήπτη, διαμορφώνεται στις 7,5 μονάδες, αυτονόητο είναι ότι ελάχιστες ελληνικές επιχειρήσεις και νοικοκυριά μπορούν να αντέξουν στην εξυπηρέτηση ενός νέου δανείου. Αν συνεκτιμηθεί και η εξαιρετικά αυστηρή πολιτική εγκρίσεων που ακολουθούν οι ελληνικές τράπεζες, μπορεί εύκολα να γίνει κατανοητό γιατί ήδη ο 12μηνος ρυθμός πιστωτικής επέκτασης έχει πέσει στο 2,5%, με την προοπτική ακόμη και να εκμηδενισθεί ως το τέλος του χρόνου, μετατρέποντας το τραπεζικό σύστημα από χορηγό ρευστότητας σε… χοάνη απορρόφησης της ρευστότητας του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας.Σύμφωνα με πληροφορίες του “B”, στον ίδιο δρόμο που ήδη κινείται η προβληματική Αγροτική Τράπεζα, η μοναδική ελληνική τράπεζα που απέτυχε ακόμη και στα «χαλαρά» τεστ αντοχής των ευρωπαϊκών αρχών, θα κινηθούν και οι άλλες ελληνικές τράπεζες, επιβάλλοντας αυξήσεις στα κόστη δανεισμού, που ακόμη και αν δεν έχουν την ίδια ένταση με αυτές που επέβαλε η ΑΤΕ, θα είναι πάντως αρκετά «τσουχτερές» για τους υποψήφιους δανειολήπτες.Θα πρέπει να σημειωθεί, ότι αυτές οι αυξήσεις έρχονται να προστεθούν στα ήδη μεγάλα «καπέλα» που επέβαλαν οι τράπεζες ήδη από τον Ιούνιο. Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, η αύξηση επιτοκίων στα επιχειρηματικά δάνεια οδήγησε το βασικό κυμαινόμενο επιτόκιο για δάνεια έως 1 εκατ. ευρώ στο 5,90% από 5,56%, ενώ το σταθερό επιτόκιο έως 5 χρόνια αυξήθηκε στο 8,30% από 6,03% και το σταθερό επιτόκιο διάρκειας άνω των 5 ετών εκτινάχθηκε κατά τρεις μονάδες, στο 9,02%. Τα ευρωπαϊκά επιτόκια δανεισμού στις ίδιες κατηγορίες δανείων διαμορφώθηκαν τον ίδιο μήνα στο 3,25%, 4,10% και 3,81%, αντίστοιχα, δηλαδή τα ελληνικά επιτόκια είναι έως και 2,4 φορές μεγαλύτερα από τα ευρωπαϊκά. Στα καταναλωτικά δάνεια, το «καπέλο» σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα ήταν επίσης εξοντωτικό (1,83%) και το βασικό κυμαινόμενο επιτόκιο έγινε διψήφιο (10,31%).Βαριά ευθύνη για τη διαμόρφωση του κόστους δανεισμού σε απαγορευτικά υψηλά επίπεδα έχει, βεβαίως, το υπουργείο Οικονομικών, που συστηματικά αποφεύγει να ασκήσει οποιαδήποτε πίεση στους τραπεζίτες για περισσότερα και φθηνότερα δάνεια, παρότι έχει μετατραπεί σε σπόνσορα του τραπεζικού συστήματος, με συνεχείς χορηγήσεις ενισχύσεων ρευστότητας (κυρίως κρατικές εγγυήσεις δανεισμού, που μόνο φέτος θα φθάσουν τα 40 δις. ευρώ). Έναντι των ενισχύσεων αυτών, το Δημόσιο έχει τοποθετήσει «διακοσμητικούς», όπως φαίνεται, εκπροσώπους στα διοικητικά συμβούλια των τραπεζών, ενώ το συμβούλιο εποπτείας των τραπεζών, που δημιουργήθηκε με νόμο του Γ. Αλογοσκούφη, όταν χορηγήθηκαν οι πρώτες ενισχύσεις των 28 δις. ευρώ δεν συνεδριάζει ούτε μια φορά το μήνα, όπως προέβλεπε ο νόμος.Με απλά λόγια, το υπουργείο Οικονομικών ενισχύει χωρίς όρια τις τράπεζες από το υστέρημα των φορολογουμένων και αυτές οι συνεχείς «αιμοδοσίες» ήταν ένας από τους λόγους που οδήγησαν τις αγορές στον αποκλεισμό της χώρας, με τη διαμόρφωση εξωφρενικά υψηλού κόστους δανεισμού για το Δημόσιο, που υποχρέωσε την κυβέρνηση να προσφύγει στη διεθνή στήριξη. Όμως, ενώ αυτές οι ενισχύσεις παρέχονται, όπως επαναλαμβάνουν συχνά τα κυβερνητικά στελέχη, προκειμένου να ενισχυθούν οι ροές πιστώσεων σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά, το υπουργείο Οικονομικών παρακολουθεί με απάθεια τις συνεχείς τοκογλυφικές αναπροσαρμογές των επιτοκίων δανεισμού και το κλείσιμο της στρόφιγγας των χορηγήσεων, συμβάλλοντας έτσι καθοριστικά στη δημιουργία ενός φαύλου κύκλου πιστωτικής ασφυξίας και ύφεσης, από τον οποίο η οικονομία θα αργήσει πολύ να βγει…
Πολιτικές εξελίξεις και ξένες επεμβάσειςΤου Άλκη Αντωνιάδη* (για την Ίσκρα) Η μελέτη της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας μας βοηθάει ναερμηνεύσουμε πιο αποτελεσματικά τα σημερινά φαινόμενα και να «προβλέψουμε» τις επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις. Η εμπλοκήτου διεθνούς παράγοντα στην εσωτερική ζωή της Ελλάδας, οικονομικής και πολιτικής, εμφανίζεται από τα πρώτα χρόνια τηςελληνικής επανάστασης και συνεχίζεται ως τις μέρες μας. Η ευθύνη ωστόσο για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις βαραίνει πρωτίστως την ελληνική ιθύνουσα τάξη ( αριστοκρατική και αστική) και τους πολιτικούς της εκπροσώπους που κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο από τη μέρα της «ανεξαρτησίας» του μέχρι σήμερα.
La République est aux mains d’un président qui ne s’encombre d’aucune espèce de morale. Sa priorité absolue devant des sondages désastreux : rester au pouvoir. Démagogie, outrance, provocation sont ses armes favorites. Première victime : l’égalité républicaine.
Donc ça craint. Même au plus sarkozyste des Français d’ascendance juive, ça rappelle furieusement quelque chose. Le temps où on amalgamait sa « spécificité » à une certaine forme de délinquance ?
Faut-il se rendre à l’évidence et proclamer, malgré toutes mes réticences antérieures, malgré ma répugnance à recourir à ce type de références : eh bien oui, Badiou avait raison, le sarkozysme est un pétainisme ? Eh bien non ! Je ne le pense pas. Sarkzoy n’est pas plus « pétainiste » ou même « maurrassien » qu’il n’est « xénophobe », « raciste » ou « facho ». Je suis même convaincu qu’il n’est fondamentalement hostile ni aux émigrés ni à l’émigration (qu’il a d’ailleurs, contrairement aux apparences, largement favorisée). Alors ?
ItalieLautsi c. Italie (n° 30814/06)
Audience de Grande Chambre du Mercredi 30 juin 2010
Retransmission : 
Des Roms évacués par des CRS, le 6 juillet 2010 au campement du Hanul à Saint-Denis. (© AFP Paul Szajner)La France s’est défendue bec et ongle jeudi pour répondre aux vives critiques faites la veille par les experts du Comité pour l’élimination de la discrimination raciale de l’ONU (CERD) qui ont dénoncé «une recrudescence» des actes racistes dans le pays des droits de l’homme.La délégation française a passé en revue point par point les remarques des 18 experts du CERD qui se sont penchés pendant deux jours sur les politiques envers les minorités de la France, depuis son dernier examen en 2005.Particulièrement attaquée sur le sort des quelque 15.000 Roms du pays après l’annonce par le président Nicolas Sarkozy fin juillet de l’évacuation de camps illégaux et l’expulsion de Roms vers la Roumanie et la Bulgarie, la délégation française a expliqué jeudi que, selon le traité d’adhésion à l’UE de ces deux derniers pays (membres de l’Union européenne depuis 2007), il est possible de maintenir certaines restrictions de circulation durant 7 ans à l’encontre de leur ressortissants.Quant au renvoi dans leur pays d’origine, il est également «conforme», selon elle, au droit européen qui stipule que tout Etat peut mettre fin au séjour d’une personne sans emploi et qui constitue un poids social.«Toutes les mesures sont prises dans le cadre de départ volontaire assorti d’une aide humanitaire», a insisté une responsable du ministère français de l’Immigration, Frédérique Doublet.Pour les gens du voyage, une population en majorité française de plus de 300.000 personnes, des modifications de la loi datant de 1969 sont à l’étude, a ajouté la délégation française. Elles concernent notamment la question du visa de circulation devant être tamponné tous les trois mois par la police et celle du droit de vote, jugés très discriminatoires par les ONG.Sur la question également d’actualité de la déchéance de la nationalité française qui a provoqué l’ire de nombre d’experts mardi, elle a en revanche botté en touche, estimant impossible de commenter un projet de loi dont les contours n’ont pas été encore définis.Enfin, la France a réaffirmé la spécificité de son droit concernant les minorités, qu’elle refuse de reconnaître spécifiquement, faisant primer le principe fondamental de l’égalité de traitement pour tous.(Source AFP)
Imprimer la page
Le rôle du notaireLe notaire est un juriste investi d’une mission d’autorité publique qui prépare des contrats sous la forme authentique pour le compte de ses clients. Il exerce ses fonctions dans un cadre libéral.Le notaire, un officier public 
A 135 km de Moscou. (REUTERS)Etat d'urgence autour d'un centre de retraitement nucléaire : Les autorités russes font savoir que l'état d'urgence a été décrété il y a trois jours déjà autour du centre de retraitement et de stockage de déchets nucléaires de Maïak en raison de la propagation des incendies dans cette zone.Le chef de l'administration, Viktor Trofimtchouk, «présidera le 10 août une réunion d'urgence pour coordonner les efforts des services concernés», selon ce communiqué. Le centre de retraitement se trouve dans la région de Tcheliabinsk, dans l'Oural, à 2000 km à l'est de Moscou.Ce gigantesque complexe, lieu d'une catastrophe nucléaire en 1957, qui est capable de retraiter 400 tonnes de combustible nucléaire usagé par an, est aussi le lieu de stockage de très grandes quantités de déchets nucléaires.
Marie Maurisse
