ΡΗΓΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΜΑΝΑΣ 102, 30200 ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ,
[korig2007.blogspot.com] 6944377146, Μεσολόγγι, 19-11-2007
Κύριε Πρωθυπουργέ, Είμαι ένας χαροκαμένος πατέρας. Φονιάς με προκλητικό και τσαμπουκαλίδικο τρόπο μου σκότωσε το 8χρονο παιδί μου χωρίς να λογαριάζει και να υπολογίζει τίποτα. Το σκότωσε σ’ έναν συνοικιακό δρόμο, σχετικά μικρό, λίγα μέτρα από το σχολείο του, ενώ το παιδί μου ήταν στην είσοδο γειτονικού μου και συγγενικού μου σπιτιού μαζί με άλλα παιδάκια. Και αυτό μπροστά στα μάτια μου, έχοντας πλήρη εικόνα και συνείδηση, αφού με προκαλούσε και τότε και άλλη φορά. Αυτό γιατί εκτός από προηγούμενες καταστάσεις οικογενειακής ρήξης που είχα μαζί του στο πρόσφατο παρελθόν, τελευταία και πριν μου σκοτώσει το παιδί συγκρουστήκαμε για τον προκλητικό και υπερβολικά επικίνδυνο τρόπο οδήγησης που έκανε όταν περνούσε μπροστά στο σπίτι μου και ειδικά όταν ήμουν παρόν. Η ίδια πράξη είχε επαναληφθεί και πριν ένα μήνα περίπου μόνο που τότε το παιδί μου είχε προλάβει να γλυτώσει αγκαλιάζοντας τον τοίχο σαν τον εσταυρωμένο.Όμως αυτός ο φονιάς σήμερα κυκλοφορεί ανενόχλητα ελεύθερος, μάλιστα δε να προκαλεί και να απειλεί, χωρίς ποτέ δέκα μήνες τώρα από τις14/2/2007, να έχει νιώσει την …ανάσα της δικαιοσύνης ή να τιμωρηθεί γι’ αυτό που έκανε.Αυτό, κύριε Πρωθυπουργέ, είναι…έργο της τροχαίας, τα λάθος στοιχεία που έδωσε στην τότε αρμόδια αντιεισαγγελέα. Όταν σκότωσε το παιδί ο τροχονόμος πήρε τηλέφωνο την αντιεισαγγελέα και της είπε ότι…πετάχτηκε!!! Αλήθεια, πώς με την όπισθεν; Αφού αυτό καταρρίφθηκε και από τη δική μου μαρτυρία, και από την ιατροδικαστική έκθεση, αλλά ουσιαστικά και από τον ίδιο το φονιά, από την κατάθεσή του. Φτιάξανε ένα σχεδιάγραμμα, ατελές χωρίς να έχουν συγκεντρώσει όλα τα στοιχεία, υπάρχουν γι’ αυτό μεγάλες μαρτυρίες, που έστω με τα δικά τους στοιχεία τηρώντας αυτό που στην απλή γεωμετρία λέγεται κλίμακα δείχνει καθαρά που και πως ήταν το παιδί: Στεκόμενο με την πλάτη στο δρόμο, εκτός δρόμου… Φυσικά δε ρωτήσανε, δεν ακούσανε αυτά που έλεγα από την πρώτη στιγμή, δε δόθηκε η ανάλογη σημασία για την πράξη του φονιά. Απλά: βάλανε την ταμπέλα «τροχαίο ατύχημα».Όταν όμως η αρμόδια αντιεισαγγελέας έμαθε, παρατήρησε, άκουσε και είδε τα πραγματικά στοιχεία αντιλήφθηκε το ΛΑΘΟΣ της τροχαίας.Κύριε Πρωθυπουργέ, αφού το κράτος μας έχει δημοκρατία που σημαίνει και υπευθυνότητα, ένα κράτος που αγαπά και προστατεύει τα παιδιά του, σας παρακαλώ πολύ, έστω και τώρα να παρέμβετε ώστε να δοθεί ορθή και σωστή δικαιοσύνη. Σας άκουσα που παρεμβήκατε σχετικά με το θέμα βιασμού σωματικά και ψυχικά στην παιδική ύπαρξη, και ορθώς πράξατε. Και εδώ το παιδί μου και το κάθε παιδί ζητά δικαιοσύνη. Παρεμβείτε και εδώ. Τι φταίει το παιδί μου να το σκοτώσει και ό,τι κι αν είχα εγώ μαζί του. Έτσι σκοτώνουμε το παιδί του άλλου;Κύριε ΠρωθυπουργέΕπιτέλους αυτή η ταμπέλα τροχαίο ατύχημα, ακόμα εκείνη η ιστορία με την ασφαλιστική αποζημίωση μαζί με τις «αδυναμίες» που εισέρχονται οι συγγενείς του θύματος δημιουργεί καταστάσεις που δεν συνάδουν στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, στην ανθρώπινη ύπαρξη, στο σεβασμό του αγαθού της ζωής, αλλά και στο κράτος δικαίου, αρωγής και σεβασμού των παιδιών του. Εκτός αυτού βολεύει πολλούς, να κλείσουμε, να τελειώνουμε, άντε θα πάρεις και…αποζημίωση. Αλήθεια τι ειρωνεία αλλά και τι τρέλα… Ποια είναι η λογική, ποια η αλήθεια, και αλήθεια ποιον να εμπιστευτείς; Και για να ισχυροποιήσουν την άποψη, οι θέσεις έχουν και επιχείρημα: Καλά το’ θελε; Σηκώθηκε το πρωί και είπε θα σκοτώσω; Ξέρουν πολύ καλά την απάντηση, αυτό κανένας φονιάς δεν το κάνει, για να μη φέρω παράδειγμα.Όμως δεν ρωτήσανε:Γιατί εγώ από την πρώτη στιγμή φώναζα, παντού, με βαθιά φωνή πόνου και απόγνωσης, ότι δεν ήταν τροχαίο ατύχημα, όλοι το είδαν αυτό, το ξέρανε, όλοι το συζητούσαν.Γιατί οδηγούσε με τόση υπερβολική ταχύτητα αυξάνοντάς την όταν με αντίκρυσε σε μια συνοικία με δρόμο προέκταση των αυλών των σπιτιών μας; Γιατί δεν πάτησε καθόλου φρένο αλλά προσπαθούσε να προσπελάσει το παιδί σκοτώνοντάς το; Γιατί αφού του έκλεισα το δρόμο έκανε βίαιη, μεγάλη όπισθεν και από πού ήθελε να διαφύγει, αποτελειώνοντας το παιδί;Για όλα αυτά και άλλα ακόμα υπάρχουν όλες οι αποδείξεις, αναλυτικά, και δεν χρειάζονται ερωτήματα. Γιατί δεν ρωτήσανε, να αναρωτηθούνε για την περιοχή, που ήταν ο φονιάς, από που ξεκίνησε, πώς ξεκίνησε, που 200 μέτρα πιο πάνω είναι το υπό κατασκευή σπίτι του και πως «κατόρθωσε» να σκοτώσει το παιδί. Τα ερωτήματα είναι στο κράτος που δεν έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει πριν μου σκοτώσει το παιδί, και τότε και μετά. Ερωτήματα όμως υπάρχουν και για την τύχη των άλλων παιδιών και όλων των πολιτών αν κάποιοι με τα αυτοκίνητά τους συμπεριφέρονται έτσι και η πολιτεία είναι απούσα. ΔΕΚΑ ΜΗΝΕΣ ΤΩΡΑ τι έγινε; ΤΙΠΟΤΑ.Κύριε Πρωθυπουργέ επιτέλους, σας παρακαλώ και σας εκλιπαρώ παρεμβείτε όπως πράξατε στην προηγούμενη περίπτωση. ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, σας παρακαλώ πολύ.Επίσης παρακαλώ και όλους τους αποδέκτες της επιστολής μου για λίγο να πράξουν αυτό που νομίζουν σωστό, η ευαισθησία τους επιβάλλει και η ευθύνη τους εγείρει.Ευχαριστώ όλους τους αποδέκτες, ελπίζοντας ότι θα αγγίξω κάτι από το υπεύθυνο και ευαίσθητο που τους διακρίνει.
Περισσότερα... »