Ilia Blogs » Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου » Όλα τα μπλογκ του νομού Ηλείας με μια ματιά

15:45

40ήμερο ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ: Κων-νου Τσίπη

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

15:39

40/ΗΜΕΡΟ Μ Ν Η Μ Ο Σ Υ Ν Ο

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

15:36

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ: ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2010

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

15:36

Ηλείας Γερμανός "Τα θέματα της Λατρείας ρυθμίζονται από τον Επίσκοπο ή από την Σύνοδο;"

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

Παρακάτω ακολουθεί άρθρο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ηλείας κ. Γερμανού, όσον αφορά την μετάφραση των κειμένων της Λατρείας της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Το άρθρο του κ. Γερμανού έχει ως εξής:

Υπεστηρίχθη από τόν Σεβ. Μητροπολίτην Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Μελέτιον, ότι η μεταγλώττισις των κειμένων της Λατρείας μας είναι αποκλειστικό δικαίωμα εκάστου Επισκόπου και όχι της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Όμως ο ισχυρισμός αυτός δέν είναι σύμφωνος με τήν Κανονική τάξι και παράδοσι τής Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.

Διότι η λειτουργική τάξις και η τελετουργική πράξις της Ορθοδόξου Εκκλησίας δέν είναι ένα απλούν ποιμαντικόν δικαίωμα του Επισκόπου, αλλά θέμα, καθήκον και υποχρέωσις τής συνόλου Εκκλησίας .

Αν ο κάθε Επίσκοπος είχε το δικαίωμα να καθορίζη το περιεχόμενο της Λατρείας και τον τρόπον τελέσεως αυτής, τότε η λατρεία μας θα είχε γίνη χίλια κομμάτια και άλλα τόσα οι χριστιανοί μας.

Ο Επίσκοπος όντως είναι κυρίαρχος , φρουρός και φύλαξ τής Ορθδόξου πίστεως στην Επισκοπή του, αλλ’ υπάρχουν και ζητήματα που πρέπει να λυθούν σε συνεργασία με τον Πρώτον και πάντας τους Επισκόπους ενός ένθους.

Ο ΛΔ Ἀποστολικός Κανών ιδού πώς καθορίζει τίς αρμοδιότητες του Επισκόπου, του Πρώτου και τής Συνόδου τών Επισκόπων.

«Τούς Επισκόπους εκάστου έθνους, ειδέναι χρη τον εν αυτοίς πρώτον, και ηγείσθαι αυτόν ως κεφαλήν, και μηδέν τι πράττειν περιττόν άνευ της εκείνου γνώμης· μόνα δε πράττειν έκαστον, όσα τη αυτού παροικία επιβάλλει, και ταις υπ’ αυτήν χώραις. Αλλά μηδέ εκείνος άνευ της πάντων γνώμης ποιείτω τι. Ούτω γάρ ομόνοια έσται, και δοξασθήσεται ο Θεός, δια Κυρίου εν Αγίω Πνεύματι, ο Πατήρ, και ο Υιός, και το άγιον Πνεύμα».

Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης ως εξής εξηγεί τόν κανόνα τούτον·

«Καθώς, όταν η κεφαλή ασθενή, και δεν προβάλλη υγιαίνουσαν την ιδικήν της ενέργειαν, και τα επίλοιπα μέλη του σώματος κακώς έχουσιν, η και άχρηστα γίνονται παντελώς: τέτοιας λογής, και όταν ο τάξιν επέχων κεφαλής εις την Εκκλησίαν, δεν έχη την πρέπουσαν εις αυτήν τιμήν, και όλον το λοιπόν σώμα της Εκκλησίας ατάκτως βέβαια έχει δια να κινηθή. Δια τούτο και ο παρών Κανών διορίζει.

Ότι όλοι οι Επίσκοποι της κάθε επαρχίας πρέπει να γνωρίζουν εκείνον, οπού είναι πρώτος ανάμεσα εις αυτούς, ήτοι τον Μητροπολίτην· και να νομίζωσιν αυτόν ως κεφαλήν ιδικήν των, και χωρίς την αυτού γνώμην να μη κάμνουσι κανένα πράγμα περιττόν: οπού δεν ανήκει δηλαδή εις τας ενορίας των Επισκοπών τους, αλλ’ υπερβαίνον αυτάς, αποβλέπει εις την κοινήν όλης της επαρχίας κατάστασιν· καθώς, λόγου χάριν, είναι τα περί δογμάτων ζητήματα, αι οικονομίαι και διορθώσεις των κοινών σφαλμάτων, αι καταστάσεις και χειροτονίαι των Αρχιερέων, και άλλα παρόμοια. Αλλά να συνάγωνται εις τον Μητροπολίτην, και μαζί με αυτόν να συμβουλεύωνται δια τα τοιαύτα κοινά πράγματα, και εκείνο οπού ήθελε φανή περί αυτών καλλίτερον, κοινώς να αποφασίζηται.

Ο καθ’ ένας από τους Επισκόπους, εκείνα μόνον να πράττη καθ’ εαυτόν, χωρίς την γνώμην του Μητροπολίτου του, όσα ανήκουσιν εις τα όρια της επισκοπής του, και εις τας χώρας, οπού εις την επισκοπήν του είναι υποκείμεναι.

Καθώς όμως οι Επίσκοποι δεν πρέπει να πράττωσι κανένα πράγμα κοινόν χωρίς την γνώμην του Μητροπολίτου, έτσι παρομοίως και ο Μητροπολίτης, δεν πρέπει να κάμνη κανένα τοιούτον κοινόν πράγμα μόνος και καθ’ εαυτόν, χωρίς την γνώμην όλων του των Επισκόπων.

Δια τι με τούτον τον τρόπον θέλει είναι ομόνοια και αγάπη, ανάμεσα και εις τους Επισκόπους, και Μητροπολίτας, και εις Κληρικούς, και εις Λαϊκούς. Εκ δε της ομονοίας ταύτης και αγάπης θέλει δοξασθή ο Θεός και Πατήρ, δια μέσου του Υιού αυτού, Κυρίου δε ημών Ιησού Χριστού, όστις εφανέρωσεν εις τους ανθρώπους το του Πατρός του όνομα, και την αγάπην ενομοθέτησε, λέγων· « Εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστέ, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις».

Και θέλει δοξασθή εν τω αγίω Πνεύματι, το οποίον δια της χάριτός του ήνωσεν ημάς εις μίαν πνευματικήν συνάφειαν. Ταυτόν ειπείν, εκ της ομονοίας ταύτης, θέλει δοξασθή η αγία Τριας, ο Πατήρ, ο Υιός, και το άγιον Πνεύμα, κατά την ευαγγελικήν φωνήν, την λέγουσαν·

«Ούτω λαμψάτω το φώς ημών έμπροσθεν τών ανθρώπων, όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα, και δοξάσωσι τόν Πατέρα ημών τόν εν τοις ουρανοίς». 1

Έτσι τήν διαφωνίαν Αποστόλου Πέτρου και Παύλου περί τής τηρήσεως η μη τής περιτομής από τους εξ Εθνικών χριστιανούς έλυσε η Αποστολική λεγομένη Σύνοδος.

Την δε διαφωνίαν μεταξύ Κλήμεντος Ρώμης και Πολυκάρπου Σμύρνης δια την ημερομηνίαν τελέσεως του Πάσχα έλυσε η Α Οἰκουμενική Σύνοδος.

Ιδού τι γράφει ο επίτιμος Καθηγητής τής Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γεώργιος Γαλίτης, σχετικά με το πως έλυσαν την διαφοράν τους ο Απόστολος Πέτρος και ο Παύλος·

«Και οι μεγάλοι, και οι άγιοι μπορεί να διαφωνούν. Αν στη διαφωνία τους παρεισφρύσει η έλλειψη αγάπης, τότε μπορεί να είναι μεγάλοι, αλλά δέν είναι άγιοι. Οι άγιοι ακούνε και την αντίθετη πλευρά. Κι αν δεν πεισθούν, δεν καταφεύγουν στον καταναγκασμό του τύπου: « εγώ είμαι ο υπεύθυνος ποιμένας, σε μένα έδωσε ο Χριστός τα κλειδιά του παραδείσου και μου ανέθεσε την ευθύνη για την ποίμνη του, είμαι το αφεντικό, η γνώμη μου είναι η σωστή, είμαι αλάθητος, αυτό πιστεύω και αυτό αποφασίζω ...». Όχι!

Η Εκκλησία διοικείται συνοδικά, τουτέστι δημοκρατικά, αυτή είναι η βασική εκκλησιολογική αρχή τής διαποίμανσης τής Εκκλησίας, κανείς δέν κατέχει μόνος του και αλαθήτως τήν Αλήθεια. Η Αλήθεια είναι ο Χριστός, και το

Σώμα του Χριστού είναι η Εκκλησία. Μόνον η Εκκλησία εν συνόδω οικουμενική, συνεχίζοντας τήν αποστολική παράδοση ως αποστολική Εκκλησία, μπορεί να αποφανθεί αλαθήτως και να ορίσει την Αλήθεια. Γιατί το Πνεύμα της Εκκλησίας είναι το άγιο Πνεύμα, « το Πνεύμα της Αληθείας», το οποίο οδηγεί την Εκκλησία «εις πάσαν την αλήθειαν» ( Ιω. 16,13)». 2

Όντως το περί τής Λατρείας ζήτημα, τής γλώσσης και τής τάξεως αυτής, είναι θέμα όχι του κατά τόπον Επισκόπου , αλλά της Συνόδου των Επισκόπων. Τούτο με σαφήνεια έχουν λύσει οι Ιεροί Κανόνες Τοπικών μεν Συνόδων ,οι οποίοι όμως έχουν επικυρωθή από τον Β Κανόνα της ΣΤ Οικουμενικής Συνόδου.

________________________________________

1. ΠΗΔΑΛΙΟΝ, Έκδοσις ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ, 1982, σελ. 36 και εξής.

2. Περιοδικόν ΑΝΑΠΛΑΣΙΣ, Τεύχος 447, Μάϊος - Ιούνιος 2010, σελίς 69.

Συγκεκριμένα ο ΡΙΔ Κανόνας τής εν Καρθαγένη Συνόδου ορίζει · >. 3

Ιδού τι καθορίζει και ο ΙΗ Κανόνας τής Λαοδικείας · >. 4

Επομένως σύμφωνα με τήν Κανονικήν τάξιν τής Ορθοδόξου Εκκλησίας μας η Λειτουργική αλλαγή είναι θέμα όλης τής Εκκλησίας και όχι εκάστου Επισκόπου .

Δια τούτο την απόφασιν της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος να παραμείνουν τα κείμενα της Λατρείας μας αμεταγλώττιστα, έχουν υποχρέωσι να τηρήσουν πάντες οι Επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος, όχι μόνον διότι άλλως υπέχουν Κανονικήν ευθύνην, αλλά κυρίως διότι έτσι επικρατεί ειρήνη στην Εκκλησία , οικοδομούνται οι πιστοί και δοξάζεται το όνομα του Τριαδικού Θεού ημών.
________________________________________

3.ΠΗΔΑΛΙΟΝ , σελίδα 518.

4. ΠΗΔΑΛΙΟΝ , σελίδα 427. Ίδετε και δημοσίευμα · Παναγιώτου Ι. Μπούμη ,Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών , Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΤΩΝ ΚΑΘΙΕΡΩΜΕΝΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ , εν · ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ , της 16-7-2010 , σελίδα 3 και 4 , ένθα παρατίθενται και αι σχετικαί των ανωτέρω δύο Κανόνων ερμηνείαι του αγίου Νικοδήμου και του Βαλσαμώνος.

Πηγή: [www.romfea.gr]

Περισσότερα... »

15:05

Καθολικός Ιερέας κάνει «πατίνι» για να φέρει τους νέους κοντά στον Θεό

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

14:06

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ: ΙΟΥΛΙΟΣ 2010

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

14:01

ΜΗΝΙΑΙΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ " ΜΑΡΤΥΡΙΑΝ ΦΩΤΟΣ " ΤΕΥΧΟΣ IOYΛIOY 2010

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

15:46

ΠΡΟΣΟΧΗ: Η Ιερά Σύνοδος για προτεσταντική οργάνωση

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

Για μία ακόμη φορά, η νεοφανής προτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση» έχει προγραμματίσει μία νέα προσηλυτιστική καλοκαιρινή εξόρμηση, το χρονικό διάστημα 22-29 Ιουλίου 2010, στους νομούς Αρκαδίας και Λακωνίας, με την ονομασία «Ιησούς του Ναυή 3».

Πρόκειται για μια από τις εκατοντάδες αιρετικές ομάδες, που προέκυψαν από τις πολλαπλές διασπάσεις του Προτεσταντισμού. Υπενθυμίζομε ότι η εν λόγω νεοπροτεσταντική οργάνωση, όπως η ίδια έχει δηλώσει, θεωρεί την Ορθόδοξη Πίστη «πνευματικά δεσμά αιώνων».

Με αφορμή αυτό το γεγονός, τονίζομε ότι η Ορθόδοξη Πίστη δεν είναι χθεσινό κατασκεύασμα, δεν αποτελεί ιδεολόγημα μιας κινήσεως, αλλά είναι η ίδια η Αποστολική παρακαταθήκη (Γαλ. α 11-12. Α Κορ. ιε , 1-3). Γι' αυτή την πίστη ο απόστολος Παύλος τονίζει με έμφαση στους Γαλάτες: «Εάν ακόμα και άγγελος από τον ουρανό κηρύξει σε σας άλλο ευαγγέλιο διαφορετικό από εκείνο που σας κηρύξαμε, ας είναι ανάθεμα» (Γαλ. α 8-9). Δηλαδή, μας προτρέπει να μην ακούμε κανέναν που δεν έχει σχέση με την Ορθόδοξη Πίστη.

Αυτή την πίστη ζουν και διαφυλάττουν οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ως μέλη του Σώματος του Χριστού, και φυσικά δεν έχουν ανάγκη νεοφανών προτεσταντικών οργανώσεων ούτε προσκεκλημένων και αυτοχειροτονημένων «κηρύκων» από το εξωτερικό.

Πηγή [www.romfea.gr]

Περισσότερα... »

15:33

Aπίστευτο και όμως αληθινό το μεγαλύτερο θαύμα του αιώνα έγινε στην Ρουμανία.

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

Σε ένα χωριό της Ρουμανίας δεν υπήρχε ιερέας, και οι κάτοικοι πήγαιναν συχνά στον Πατριάρχη με το αίτημα, την πλήρωση της κενής θέσης.Όμως ο Πατριάρχης δεν είχε την δυνατότητα να ικανοποιήσει το αίτημα των ανθρώπων.Πήγαιναν και ξαναπήγαιναν οι κάτοικοι, αλλά, τίποτε ο Πατριάρχης τους έλεγε τα ίδια λόγια, ότι δεν έχω ιερέα να σας στείλω στο χωριό.Εν τω μεταξύ άλλοι πέθαιναν αδιάβαστοι, άλλοι είχαν γυναίκες και παιδιά χωρίς γάμο, τα παιδιά και οι μεγάλοι ήταν αβάπτιστοι.Μια μέρα σταμάτησε έξω από τον Ναό ένα αυτοκίνητο και κατέβηκε ένας ιερέας όλο το χωριό ανάστατο ήρθε παπάς φώναζαν.Πήγαν εκεί οι κάτοικοι, τον καλωσόρισαν και του είπαν: πως ήρθες στο χωρίο αφού ο πατριάρχης μας είχε πει ότι δεν έχει παπά να μας στείλει; Τότε ο ιερέας τους είπε αυτό δεν θέλατε; δεν θέλατε ιερέα; Να ήρθα. Όλο το χωριό χάρηκε στην παρουσία του νέου ιερέα. Ο Ιερέας άρχισε αμέσως δουλειά πήγε σε όλους τους τάφους και διάβαζε την εξόδιο ακολουθία, βάπτισε και πάντρεψε όλους στο χωριό λειτουργούσε τους κοινωνούσε. Μια μέρα καλεί του χωρικούς και τους λέγει ότι: θα φύγω τελείωσε η αποστολή μου. Τότε το χωριό αναστατώθηκε, τώρα που ήρθε θα φύγεις; Όμως ο ιερέας δεν άκουγε τους κατοίκους και ενέμενε στην απόφασή του. Αφού οι χωρικοί κατάλαβαν ότι δεν γινόταν τίποτε τον ευχαρίστησαν για την προσφορά του και τον κατευόδωσαν. Μετά από μέρες πήγαν στον Πατριάρχη να τον ευχαριστήσουν που τους έστειλε παπά και να του πουν όταν μπορέσει να τους ξαναστείλει κάποιον ιερέα, αλλά ο πατριάρχης δεν ήξερε τίποτε. Τους είπε ότι εγώ δεν έστειλα κανέναν παπά γιατί δεν έχω, όμως περιμένετε μήπως ο πρωτοσύγκελος, σας έστειλε κάποιον για να σας εξ υπηρετήσει. Πήρε τηλέφωνο τον πρωτοσύγκελο αλλά ούτε αυτός είχε στείλει κανέναν. Ο πατριάρχης τους είπε τι έκανε αυτός ο ιερέας στην ενορία;οι χωρικοί είπαν μας πάντρεψε, μας βάπτισε, μας έκανε τις κηδείες των γονέων, μας έκανε ότι κάνει ένας παπάς. Καλά είπε ο πατριάρχης δεν σας έδινε χαρτιά δεν έγραφε τα μυστήρια; -βεβαίως είπαν οι χωρικοί μας έδινε χαρτιά και τα καταχώρισε στα βιβλία του Ναού.- δεν είδατε τι έγραφε; και πως υπέγραφε με τι όνομα; -όλα τα στοιχεία δέσποτα τα έγραφε στα ρουμανικά πολλά γράμματα δεν ξέρουμε γιατί την υπογραφή την έβαζε σε άλλη γλώσσα που δεν έχουμε ξαναδεί.Ο πατριάρχης παρακάλεσε να πάνε να φέρουν τα βιβλία για να δει ποιος ήταν αυτός ο κληρικός. Όταν του πήγαν τα βιβλία ο πατριάρχης έμεινε έκθαμβος δεν πίστευε στα μάτια του όντως όλα τα στοιχεία ήταν γραμμένα στα ρουμανικά ενώ το όνομα του ήταν γραμμένο στα Ελληνικά με το όνομα της υπογραφής Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως.

πηγή: Δημήτριος Βελαώρας και π. Χρυσόστομος Μυλωνάς Αρχιμανδρίτης (ειπώθηκε από Ρουμάνες μοναχές στον Οικουμενικό Πατριάρχη κατά την επίσκεψή του στην Κρήτη)

Περισσότερα... »

15:28

Χότζας έγινε Χριστιανός Κατάνυξη στην Μονή Μεγίστης Λαύρας κατά τη βάπτιση Αμερικανού συνταγματάρχη

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

Δύο ακόμη συνταρακτικά γεγονότα συγκλονίζουν τους απανταχού Ορθοδόξους Χριστιανούς. Οι πιστοί κάνουν λόγο για μεγάλα θαύματα ενώ Αγιορείτες μοναχοί δεν διστάζουν να μιλήσουν για σημάδια του Θεού.
Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές γνωστός Χότζας της Αιγύπτου μαζί με την οικογένεια του, εγκατέλειψαν τον μουσουλμανισμό και βαπτίσθηκαν Χριστιανοί. Ορθόδοξος Χριστιανός ακόμη βαπτίσθηκε Αμερικανός συνταγματάρχης, που υπηρετεί στην αμερικανική βάση της Σούδας. Υπενθυμίζουμε ότι των μεγάλων αυτών θαυμάτων είχε προηγηθεί και η ανάσταση του Σαουδάραβα μεγιστάνα στη Συρία (βλ. τεύχος Σ.Ο. υπ’ αριθμ. 59).
Ποιο όμως συνταρακτικό γεγονός έκανε τον γνωστό Χότζα, τα στοιχεία του οποίου για ευνόητους λόγους δεν δημοσιεύουμε να γίνει χριστιανός; Όπως εξιστορεί ο ίδιος η μεταστροφή του οφείλεται σε θαύμα. Ο πρώην Χότζας και νυν νεοφώτιστος Χριστιανός ανέφερε ότι η μικρή κόρη του έπασχε από ανίατη ασθένεια. Γύρισε όλα τα νοσοκομεία και επισκέφθηκε αρκετούς γιατρούς στην Αίγυπτο, όπου μέχρι πρότινος ζούσε αλλά και στο εξωτερικό. Όλοι οι γιατροί σχεδόν συνέκλιναν στην ίδια άποψη. Συνιστούσαν θεραπευτική αγωγή, η οποία ωστόσο, όπως τόνιζαν δεν θα βοηθούσε για την αποφυγή του μοιραίου. Μάλιστα συνέστησαν στον απελπισμένο πατέρα να πάρει την κόρη του στο σπίτι, αφού πίστευαν ότι δεν υπάρχει πλέον θεραπεία. Ο απελπισμένος πατέρας, καλλίφωνος Χότζας προσευχόταν καθημερινά στον Αλλάχ για βοήθεια.
Βλέποντας τη θλίψη του κάποιος κοντινός φίλος του πρότεινε να βάλει πάνω από το προσκεφάλι της κόρης του, ένα σταυρό. Στο άκουσμα της πρότασης ο πρώην Χότζας αντέδρασε… «Δεν είναι δυνατόν να κάνω εγώ κάτι τέτοιο, δεν θα πουλήσω την πίστη μου…», είπε. Η ιδέα, ωστόσο, της τοποθέτησης του σταυρού άρχισε να τον απασχολεί. Χωρίς να αναφέρει σε κανένα τίποτε, αγόρασε ένα σταυρό και το έβαζε όταν ήταν μόνος στο δωμάτιο της κόρης του πάνω από το προσκεφάλι της. Οι ημέρες περνούσαν και η κόρη του εισήλθε σε κωματώδη κατάσταση, χάνοντας κάθε επικοινωνία με το περιβάλλον. Όλοι στην οικογένεια αλλά και στην περιοχή που υπηρετούσε ο πρώην Χότζας περίμεναν το μοιραίο. Ο απελπισμένος πατέρας μέρα-νύκτα καθόταν δίπλα της, κλαίγοντας. Μέσα του, όπως ομολογεί τώρα, υπήρχε μια ελπίδα πως κάτι θα συμβεί.
Ένα βράδυ καθώς ο θλιμμένος πατέρας κρατούσε το χέρι της κόρης του, είδε πως από το σταυρό που είχε στο προσκεφάλι της να εκπέμπεται ένα εκτυφλωτικό φως, το οποίο απλώθηκε σ’ όλο το κρεβάτι. Αρχικά νόμιζε πως ονειρεύεται ή ότι κάτι συμβαίνει με τη σκέψη του εξ αιτίας της στεναχώριας. Ωστόσο, το φως το έβλεπε φανερά. Ξαφνικά βλέπει την κόρη του να σηκώνεται από το κρεβάτι της και να λέει: «Μπαμπά πεινάω, φέρε μου κάτι να φάω»! Ο δυστυχής Χότζας δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει τι είχε συμβεί. Πήγε στην κουζίνα περιχαρής. Οι φωνές του ξεσήκωσαν τη σύζυγό του αλλά και τη γειτονιά. Σε λίγο στο σπίτι του ήταν το αδιαχώρητο. Ο ίδιος έλεγε και ξανα-έλεγε τις ακριβώς συνέβη. Μιλούσε για το θαύμα του σταυρού. Τηλεφώνησε μάλιστα στο φίλο του που του είχε προτείνει να βάλει το σταυρό στο προσκεφάλι της μικρής κόρης του και τον ευχαρίστησε.
Οι γείτονες και οι φίλοι του προσπάθησαν να αποδώσουν το θαύμα στον Άγιο Γεώργιο, τον οποίο αποδέχονται οι μουσουλμάνοι. Εκείνος όμως ήξερε για την δύναμη του σταυρού. Βίωσε το θαύμα. Η κόρη του πλέον δεν παρουσίαζε τίποτε και οι θεράποντες γιατροί που γνώριζαν την κατάσταση δεν πίστευαν στα μάτια τους, όταν είδαν πως οι νέες εξετάσεις δεν έδειχναν απολύτως τίποτε. Λίγες ημέρες μετά το θαύμα ο πρώην Χότζας είχε λάβει την απόφασή του. Είπε στη σύζυγο του πως θα γίνει Χριστιανός. Εκείνη αρχικά αντέδρασε και σκέφθηκε τους διωγμούς που θα ακολουθήσουν για τον ίδιο και για όλη την οικογένεια από τους μουσουλμάνους. «Θα μας σκοτώσουν» έλεγε. Εκείνος όμως είχε πλέον πάρει το δρόμο του. Της ανακοίνωσε πως θα φύγουν οριστικά από την Αίγυπτο. «Θα βαπτισθούμε χριστιανοί και θα ζήσουμε πλέον σε άλλη χώρα». Έτσι και έπραξε.
Ωστόσο, η είδηση της εισόδου του στην Εκκλησία του Χριστού κυκλοφόρησε ευρέως τόσο στην πόλη που υπηρετούσε, όσο και στο μουσουλμανικό ιερατείο. Σήμερα ο πρώην Χότζας και νυν νεοφώτιστος Χριστιανός σπουδάζει θεολογία. Για τους μουσουλμάνους σήμερα ο ίδιος και η οικογένεια του είναι επικηρυγμένοι. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν μπορούμε να δημοσιεύσουμε περισσότερα στοιχεία.
Βαπτίσθηκε Ορθόδοξος και Αμερικανός συνταγματάρχης
Σε κλίμα κατάνυξης τελέσθηκε το μυστήριο του Βαπτίσματος στην Ιερά Μονή της Μεγίστης Λαύρας για τον νεοεισερχόμενο στην Ορθόδοξη Εκκλησία Αμερικανό συνταγματάρχη, που υπηρετεί στην αμερικανική βάση της Σούδας. Μοναχός της Μονής Μεγίστης Λαύρας, που υπηρετούσε σε μετόχι της Μονής στην Κρήτη κατήχησε τον νεοβαπτιζόμενο, ο οποίος κατά μαρτυρίες παρόντων μοναχών στο μυστήριο ήταν πολύ συγκινημένος. Δάκρυα χαράς έτρεχαν ασταμάτητα καθ’ όλη τη διάρκεια του μυστηρίου, στοιχείο που φανερώνει την παρουσία της θείας Χάρης. Τώρα όπως υποσχέθηκε ο ίδιος στους μοναχούς, θα αναλάβει να κατηχήσει και άλλους Αμερικανούς στρατιώτες που υπηρετούν στη Σούδα.

Συντάκτης: Διονύσης Μακρής
Πηγή: Σ.Ο. Σεπτέμβριος 2005

Περισσότερα... »

15:25

Απίστευτο! Μήνυσαν Μητροπολίτη γιατί καταδίκασε την Ομοφυλοφιλία!

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

Τον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ μήνυσαν ομοφυλοφιλικά σωματεία και το Παρατηρητήριο του Ελσίνκι επειδή υπογράμμισε το αυτονόητο για κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό, ότι δηλαδή η Εκκλησία μας καταδικάζει την ομοφυλοφιλία και εκλαμβάνει αυτή ως βαρύτατη ψυχική ασθένεια! Στην προσπάθεια τους μάλιστα οι μηνυτές να επιβάλλουν το ανώμαλο ως ομαλό στην κοινωνία μας και το αφύσικο ως φυσικό κατηγορούν τον Μητροπολίτη για ρατσισμό!!! Πως καλοί μου χριστιανοί θα χαρακτηρίζατε έναν άνθρωπο που προσπαθούσε να φάει από τη μύτη αντί του στόματος; Πως θα χαρακτηρίζατε έναν άνθρωπο που θα προσπαθούσε να πιεί νερό από το αυτί; Όλοι ανεξαιρέτως θα τον λέγατε ψυχασθενή, ακόμη και οι ίδιοι οι μηνυτές! Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την ομοφυλοφιλία... Μάλιστα στην Αγία Γραφή και συγκεκριμένα στο βιβλίο του Λευιτικού παρουσιάζεται λεπτομερώς τούτη η ασθένεια και τα συμπτώματά της και καταλογίζεται ως μη αρεστή στον τριαδικό Θεό.
Η ανθρωπότητα μάλιστα πορεύτηκε επί σειρά αιώνων μ’ αυτό ακριβώς το αξίωμα, το οποίο αποτελούσε στοιχείο βασικό στο λειτουργικό νόμο του Δημιουργού Θεού. Τα πρόσωπα τώρα, που λόγω του μισόκαλου και μιαρού Σατάν παγιδεύονταν σ’ αυτή την ασθένεια και αιχμαλωτίζονταν, η Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας τα αγκάλιαζε, όπως αγκαλιάζει κάθε αμαρτωλό και προσέφερε και προσφέρει ως σήμερα, όπως και σ’ όλους αυτούς που παρεκκλίνουν του λειτουργικού πλαισίου του Θεού τα ανάλογα φάρμακα και τις ιαματικές θεραπείες αποκατάστασης από τη νόσο. Ίσως, λόγω της επιδημικής μορφής που αυτή έχει λάβει σήμερα με τη συμβολή των κύκλων του μυστηρίου της ανομίας τούτη η φοβερή ασθένεια, ανάλογη σε διάσταση με αυτή των Σοδόμων και Γομόρρων, η Εκκλησία θα έπρεπε να προχωρήσει στη δημιουργία Ιδρύματος Αποκατάστασης προσβληθέντων ατόμων από την μιαρή ψυχασθένεια της ομοφυλοφιλίας.
Δυστυχώς, όμως στη σύγχρονη εποχή που ζούμε κάθε μορφή ανωμαλίας επιχειρείται να αποκτήσει νομική υπόσταση και να παρουσιασθεί ως δήθεν διαφορετικότητα!!! Έτσι, ο φόνος δια της εκτρώσεως νομιμοποιήθηκε, η πορνεία κατέστη διαφημιζόμενη και ανακηρύχθηκε ως επάγγελμα, η κλοπή αναδείχθηκε σε νόμιμη προσφορά (μίζα) και η ομοφυλοφιλία διεκδικεί κατά τον αυτό τρόπο ανάλογο μερίδιο με όλα τα ανωτέρω στο βωμό της ανηθικότητας που εντέχνως στήθηκε στην παγκόσμια σκηνή. Και το ανήκουστο είναι πως η πτωχεύσασα παντοιοτρόπως πολιτική εξουσία σε παγκόσμιο επίπεδο επιχειρεί στο όνομα μίας αναξιοκρατικής δημοκρατίας να την επιβάλλει κάνοντας πλύση εγκεφάλου στον άνθρωπο...
Ας μη λησμονούμε όμως, ότι μία εκ των δυναμικών παρεμβάσεων του τριαδικού Θεού στο ιστορικό γίγνεσθαι ήταν αυτή στα Σόδομα και Γόμορρα και προκλήθηκε ακριβώς λόγω της ανηθικότητας και δη της επιδημικής μορφής της ομοφυλοφιλίας. Τούτο διαπιστώνεται από το διάλογο του Λωτ με τους πολίτες της πόλης για τους τρεις απεσταλμένους αγγέλους του Θεού...

Συντάκτης: Δ.ΜΑΚΡΗΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΑΪΟΣ 2010

Περισσότερα... »

10:30

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

10:28

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ: ΙΟΥΝΙΟΣ 2010

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

10:18

ΜΗΝΙΑΙΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ " ΜΑΡΤΥΡΙΑΝ ΦΩΤΟΣ " ΤΕΥΧΟΣ IOYNIOY 2010

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

12:02

Χειροτονήθηκε ο Μητροπολίτης Λαγκαδά Ιωάννης

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

Με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια τελέστηκε χτες στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης, η χειροτονία του εψηφισμένου Μητροπολίτη Λαγκαδά κ. Ιωάννη.

Της Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, συμπαραστατούμενος από τους Θεσσαλονίκης Άνθιμο, Ιερισσού Νικόδημο, Άρτης Ιγνάτιο, Φθιώτιδος Νικόλαο, Αρκαλοχωρίου Ανδρέα (Εκκλησία Κρήτης), Σερρών Θεολόγο, Σύρου Δωρόθεο, Λαρίσης Ιγνάτιο, Σιδηροκάστρου Μακάριο, Νεαπόλεως Βαρνάβα, Δράμας Παύλο, Νευροκοπίου Ναθαναήλ (Εκκλησία Βουλγαρίας), Ναζαρέτ Κυριακό, Βρεσθένης Θεόκλητο, Αυλώνος Χριστόδουλο, Ρεντίνης Σεραφείμ και Κασοβίας Γεώργιο.

Στη χειροτονία παρέστησαν επίσης ο Υπουργός Αμύνης κ. Βενιζέλος, ο Υφυπουργός Μεταφορών Μαγκριώτης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης κ. Παπαθεμελής, ο Νομάρχης Θεσσαλονίκης κ. Ψωμιάδης, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Παπαγεωργόπουλος, οι Δήμαρχοι Λαγκαδά βουλευτές, εκπρόσωποι αστυνομικών και στρατιωτικών αρχών, εκπρόσωποι φορέων και πλήθος κόσμου.

Ο Μητροπολίτης Λαγκαδά κ. Ιωάννης στην από στήθους ομιλία του, μεταξύ άλλων τόνισε: «Πριν 28 χρόνια σε αυτόν εδώ τον ναό του Αγίου Δημητρίου, στεκόμουνα και απέναντι μου ίσταντο η μορφή του μακαριστού γέροντος Μητροπολίτου Παντελεήμονος Β΄. Πριν 28 χρόνια Μακαριώτατε, σ΄ αυτό το ναό έδωσα τις υποσχέσεις μου και άκουσα τις παραινέσεις για μια διακονία θεοφιλή προς δόξαν του ονόματος του Θεού. Ανθρωπίνως προσπάθησα και ο Κύριος γνωρίζει τους καρπούς της διακονίας μου, σήμερα όμως αισθάνομαι ιδιαιτέρα χαρά και συγκίνηση».

«Σήμερα ο χορός των Πατέρων με επικεφαλής εσάς Μακαριώτατε, καλεί εμέ τον ελάχιστο εις τον τρίτο βαθμό της ιεροσύνης για να υπουργήσω ευσεβώς αυτό το μέγα της ευσεβείας μυστήριο, όπως ακριβώς παρεδόθη από τους Αγίους Πατέρας και όπως η Εκκλησίας μας διαφυλάττει έκτοτε σαν πολύτιμο θησαυρό», πρόσθεσε ο Μητροπολίτης Ιωάννης.

Εν συνεχεία ο κ. Ιωάννης υπογράμμισε: «Υπόσχομαι Μακαριώτατε, ότι θα προσπαθήσω με όσες δυνάμεις ο Θεός θα μου χαρίσει να υπηρετήσω αυτό το μυστήριο. Εκφράζοντας το φρόνημα της θυσιαστικής αγάπης του Ιησού Χριστού προς τον πάσχοντα άνθρωπο, προς την δοκιμαζομένη κοινωνία και ιδιαίτερα προς την δοκιμαζομένη μας πατρίδα».

«Μέσα στην καρδιά μου αυτή τη στιγμή είναι σύμμεικτα τα αισθήματα της συγκινήσεως και της ευγνωμοσύνης. Είναι αναμεμειγμένη η καρδία μου με τις ιερές ανησυχίες, διότι ο τόπος τον οποίο εκλήθη δια του Παναγίου Πνεύματος να διακονήσω ως Επίσκοπος, είναι μια επαρχία στην καρδιά της Μακεδονίας. Της Μακεδονικής γης με τα πολλά προβλήματα, τα κοινωνικά, τα οικονομικά, τα εθνικά. Ευχηθείτε να ανταποκριθώ και υπόσχομαι ότι θα προσπαθήσω ακριβώς να μεταφέρω αυτό το μήνυμα. Πολλές φορές έχω ακούσει από τον Παναγιώτατο κ. Άνθιμο, το μήνυμα της αισιοδοξίας: «Μην φοβάστε μας έλεγε, όλα θα ξεπεραστούν, όλα μπορούν να τακτοποιηθούν, με τον αγώνα, με την θυσία, με την προσπάθεια, αρκεί να το θέλουμε, αρκεί να αγαπούμε αυτό που υπηρετούμε και να αγαπούμε την Πατρίδα μας, την κοινωνία, τους νέους και την οικογένεια», συνέχισε ο Μητροπολίτης Λαγκαδά.

Ο Μητροπολίτης κ. Ιωάννης, αναφέρθηκε και στον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος όπως τόνισε «πολλές φορές εξεδήλωσε την αγάπη και την επιθυμία προς το πρόσωπο μου και εξέφρασε την ευχή του, για αυτή την στιγμή την ιερά που ζω σήμερα. Τον ευχαριστώ και υπόσχομαι εδώ από τον ναό του Αγίου Δημητρίου ότι θα προσπαθήσω να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, θα προσπαθήσω να σταθώ δίπλα στον αγώνα, της Μεγάλης Μητρός Εκκλησίας που είναι η τροφός του Γένους, έχοντας πάντα μέσα στη συνείδησή μου την φλόγα αναμένει την πίστεως και πάντοτε ανύσταχτο το ενδιαφέρον για τα μεγάλα ιδεώδη που χάρισε η Μητέρα Εκκλησία στο Γένος μας».

Συγκινητική ήταν η στιγμή όταν ο Μητροπολίτης Λαγκαδά με βουρκωμένα μάτια, απευθύνθηκε στο λαό της Θεσσαλονίκης τονίζοντας ότι «θα ήμουν αγνώμων αν αυτή τη στιγμή δεν έλεγα ένα μεγάλο ευχαριστώ στους πατέρες της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, που μαζί τους συνυπηρέτησα 28 ολόκληρα χρόνια. Μαζί ενωμένοι, αγαπημένοι για τον κοινό σκοπό, τους ευχαριστώ και τους ευγνωμονώ για την συμπαράσταση τους. Ζητώ συγνώμη αν καμιά φορά στα υπηρεσιακά μου καθήκοντα υπήρξα αυστηρός».

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος

Από την πλευρά του ο Μακαριώτατος, απευθυνόμενος στο μητροπολίτη Λαγκαδά κ. Ιωάννη, μεταξύ άλλων τόνισε: «Αγαπητέ Ιωάννη, πριν λίγες ημέρες το Σώμα της Σεπτής Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος σε εξέλεξε Επίσκοπο για να διαποιμάνεις μια Ιερά Μητρόπολη σπουδαία, την Μητρόπολη του Λαγκαδά η οποία όπως πολύ επιτυχημένα αναφέρατε βρίσκεται στην καρδιά της Μακεδονίας μας».

«Σήμερα μέσα σε τούτο τον ιστορικό και αγιασμένο χώρο, τον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου που υπηρέτησες τόσα πολλά χρόνια η κορυφαία στιγμή της ζωής σου. Σήμερα καλείσαι να ανέβεις τις βαθμίδες, να πλησιάσεις το ιερό θυσιαστήριο και να δεχθείς την χάρη του Θεού, την πληρότητα της ιεροσύνης και να γίνεις Αρχιερεύς της Εκκλησίας του Χριστού», συνέχισε ο Μακαριώτατος κ. Ιερώνυμος.

Επίσης, ο Αρχιεπίσκοπος τόνισε: «Δεν μου δόθηκε ποτέ η ευκαιρία στο διάβα της εκκλησιαστικής μου διακονίας, να συναντηθούμε σε χώρους διακονικούς, αλλά οι συναντήσεις μας ήτανε πάντοτε σε εορτές και συναντήσεις. Ο Παναγιώτατος Μητροπολίτης Άνθιμος, πάρα πολλές φορές μίλησε για το δικό σου πρόσωπο, πάρα πολλές φορές εξήρε τα χαρίσματα σου, την πολύ σου διακονία και τις δραστηριότητες σου».

«Σκέφτομαι αλήθεια, ο Αρχιεπίσκοπος ένας διάκονος της Εκκλησίας, σ΄ αυτή την ώρα την τόσο σημαντική τι θα μπορούσε να πει σε έναν νέο Μητροπολίτη μέσα σ΄ αυτήν την κατάνυξη και συγκίνηση. Δεν έχω πολλά πράγματα να πω, αλλά από τις δικές σου σκέψεις θα στηριχθώ, για να υπογραμμίσω κάποια σημεία», συνέχισε ο Προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας.

Συγκεκριμένα ανέφερε: «Από σήμερα δεν θα ονομάζεσαι στο επίθετο Τασσίας, θα είσαι ο Ιωάννης του Λαγκαδά, ο ποιμενάρχης της περιοχής και ο Πατέρας. Ποιμενάρχης και Πατέρας, σ΄ αυτό θέλω να σταθείς και να θυμάσαι εκείνο το διάλογο του Χριστού με τον Πέτρο».

Βιογραφικό Μητροπολίτη Λαγκαδά Ιωάννη

Εγεννήθη στήν Θεσσαλονίκη το 1958. Απεφοίτησε τής Εκκλησιαστικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας το 1979 και του Τμήματος τής Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1982.

Παρηκολούθησε ευρύτερες μεταπτυχιακές σπουδές. Το 1982 χειροτονείται Διάκονος στήν Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης και αναλαμβάνει την διεύθυνση του Γραφείου Νεότητος τής Ιεράς Μητροπόλεως.

Το 1983 χειροτονείται Πρεσβύτερος, λαβών το οφφίκιον του αρχιμανδρίτου και τοποθετείται ιερατικώς προϊστάμενος εις τον ιερόν Ναόν των αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, όπου υπηρέτησε μέχρι το έτος 1994.

Ακολούθως τοποθετήθηκε στον ιερό Ναό του πολιούχου Αγίου Δημητρίου, ως ιερατικώς Προϊστάμενος.

Από το 1983 υπηρέτησε ως ηγουμενοσύμβουλος της ιεράς Μονής αγίας Θεοδώρας Θεσσαλονίκης, από το 1994 υπηρετεί ως καθηγούμενος αυτής μέχρι της εκλογής του εις Επίσκοπον.

Από το 1994 υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.

Συνέγραψε άρθρα και μελέτες αγιολογικού πριεχομένου. Έλαβε μέρος με εισηγήσεις του σε Θεολογικά Συνέδρια.

Έργα του : «Η Εκκλησία ως κοινωνία αγίων», «Το νόημα και το περιεχόμενο των εορτών στην Παλαιά Διαθήκη», «Αι εξορίαι του Μ. Αθανασίου», «Ο 59ος ψαλμός κατά τον άγιον Μάξιμον τον Ομολογητήν», «Ο άγιος Δημήτριος», «Ο άγιος Γεώργιος», «Ο ναός του αγίου Γεωργίου Ροτόντα», «Μονή Λατόμου», «Ιερά Μονή αγίας Θεοδώρας», «Η Βασιλική του αγίου Δημητρίου».

Πηγή: [www.romfea.gr]

Περισσότερα... »

11:49

Ευχαριστήρια επιστολή εις τους δωρητάς ( για την εφημερίδα του χωριού μας )

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

17:36

Αγιοκατάταξη των π. Ιουστίνου Πόποβιτς και Ηγουμένου Συμεών

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

Κατά την απογευματινή συνεδρία της Πέμπτης, 29 Απριλίου 2010 η Σύνοδος της Ιεραρχίας της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, κατέταξε στα Δίπτυχα τον Αρχιμανδρίτη Ιουστίνο Πόποβιτς (1894 – 1979) και τον Ηγούμενο της Μονής Ντάιμπαμπε του Μαυροβουνίου κοντά στην Ποντγκόριτσα, Συμεών Πόποβιτς (1854 – 1941).

Η Σύνοδος της Ιεραρχίας της Σερβικής Εκκλησίας αποφάσισε η μνήμη του Αρχιμανδρίτη Ιουστίνου Πόποβιτς να τιμάτε στις 14 Ιουνίου (νέο ημερολόγιο) και του Ηγουμένου Συμεών στις 1 Απριλίου. Την Κυριακή 2 Μαΐου 2010, θα τελεστεί στο Βελιγράδι Πατριαρχική Θεία Λειτουργία συλλειτουργούντων όλων των Αρχιερέων της Σερβικής Εκκλησίας.

Σύντομη βιογραφία αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς

Ό όσιος και θεοφόρος πατήρ Ιουστίνος γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου του 1894, ξημερώματα του Ευαγγελισμού στην πόλη Βράνιε της νοτίου Σερβίας. Ό πατέρας του ονομαζόταν Σπυρίδων και ή μητέρα του Αναστασία. Κατά την βάπτιση έλαβε το όνομα Ευάγγελος. Ή οικογένεια του πατέρα του ήταν εκ παραδόσεως ιερατική και είχε δώσει στην ορθόδοξη Εκκλησία τουλάχιστον επτά ιερωμένους. Αυτό εξάλλου φανερώνει και το επώνυμο Πόποβιτς = Παπαδόπουλος. Από μικρό παιδάκι ακόμα, συχνά επισκεπτόταν με τούς γονείς του τον άγιο Πρόχορο τον Θαυματουργό στην κοντινή Μονή Πτσίνσκι όπου και είδε με τα μάτια του την θεραπεία της μητέρας του από βαριά ασθένεια.

Μια δεύτερη πηγή ευλάβειας για τον μικρό Ευάγγελο ήταν ή τακτική ανάγνωση του Ευαγγελίου από τα δεκατέσσερα του χρόνια μα και ή ασκητική βίωση του μέχρι το τέλος της ζωής του.

Τρίτη πηγή θείας έμπνευσης έγινε για τον μικρό Πόποβιτς η ανάγνωση των Συναξαριών και αργότερα των έργων των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας. Έλεγε ό ίδιος χαρακτηριστικά: «η Ορθοδοξία δεν είναι βιβλιοθήκη, την οποία μπορείς να μελετήσεις, αλλά βίωμα το όποιο καλείσαι να ζήσεις. Ή Ορθοδοξία είναι πρώτιστα βιοτή και μάλιστα Όσια Βιοτή και ύστερα διδαχή και μάλιστα διδαχή ζωής, χάριτος, η οποία δεν έχει τίποτε από την νέκρα του σχολαστικισμού και τον ορθολογισμό του προτεσταντισμού. Ή Ορθοδοξία έχει την δική της μεθοδολογία και παιδαγωγική, τους Βίους των Αγίων».

Από την φύση του φιλόσοφος και διψασμένος για την θεία μα και την ανθρώπινη γνώση, ό μικρός Ευάγγελος εγγράφεται στα 1905 στην Εκκλησιαστική Σχολή του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι όπου αξιώθηκε να έχει ως δάσκαλο του τον φωτισμένο άγιο Νικόλαο Βελιμίροβιτς. Τελείωσε την Σχολή στα 1914 μα τον πρόλαβε ό Α' Παγκόσμιος Πόλεμος και στρατεύτηκε ως νοσοκόμος. Ακολουθώντας την τύχη του σέρβικου στρατού, πήρε το δρόμο της εξορίας μέσα από τα βουνά της Αλβανίας προς την Κέρκυρα. Καθ' όδόν ένοιωσε πλέον έτοιμος να αφιερώσει την ζωή του στο Χριστό και με την ευλογία του Μητροπολίτου Βελιγραδίου Δημητρίου έλαβε στην Σκόδρα το μοναχικό σχήμα την 1η Ιανουαρίου του 1916 και πήρε το όνομα του αγίου μάρτυρος και φιλοσόφου Ιουστίνου.

Από την Κέρκυρα, μετά από ενέργειες του Μητροπολίτου Δημητρίου, φεύγει με μια ομάδα φωτισμένων θεολόγων για θεολογικές σπουδές στην Αγία Πετρούπολη. Σύντομα όμως, λόγω των πολιτικών εξελίξεων στην Ρωσία, αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει και να μεταβεί στην Οξφόρδη. Εκεί έμεινε δύο χρόνια ετοιμάζοντας την διδακτορική του εργασία με θέμα «Ή θρησκεία και ή φιλοσοφία του Ντοστογιέβσκι». Η εμμονή του στην κριτική του δυτικού Χριστιανισμού και στην υπεράσπιση του Ντοστογιέβσκι του κόστισε την απόρριψη της διατριβής. Έτσι στα 1919, όταν, μετά το τέλος του πολέμου, γύρισε στην πατρίδα του τοποθετήθηκε ως καθηγητής θεολογίας στο Σρέμσκι Κάρλοβτσι. Σύντομα μεταβαίνει στην Αθήνα για να λαβή τελικά εκεί το διδακτορικό του δίπλωμα στην Πατρολογία στα 1926 με θέμα «Το πρόβλημα του προσώπου και της γνώσεως στον Άγιο Μακάριο τον Αιγύπτιο». Γνώριζε πολύ καλά την παλαιοσλαβική, την αρχαιοελληνική, την λατινική, την ρωσική, την νεοελληνική, την αγγλική, την γερμανική και την γαλλική.

Στα επόμενα έτη εργάστηκε στις Εκκλησιαστικές Σχολές του Καρλοβικίου, της Πριζρένης και του Μοναστηρίου (Βίτολα). Στα 1930-31 ή Σερβική Εκκλησία τον έστειλε μαζί με τον Μητροπολίτη Ιωσήφ σε ιεραποστολική αποστολή στην Τσεχοσλοβακία. Εκεί εργάστηκαν επί ένα χρόνο στην διαφώτιση και οργάνωση των ενοριών και του μοναχικού βίου των ορθοδόξων Σλοβάκων στα Καρπάθια οι όποιοι επέστρεφαν και πάλι στην Ορθοδοξία από την Ουνία. Ενώ ακόμη βρισκόταν εκεί, εξελέγη το 1931 επίσκοπος της νεοσυσταθείσης Επισκοπής Καρπαθίας αλλά από ταπείνωση δεν δέχτηκε την θέση εκείνη.

Στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής βρέθηκε σε διάφορες μονές και σταδιακά στο Βελιγράδι, μοιραζόμενος την τύχη του λαού του. Με την εγκαθίδρυση της νέας κομμουνιστικής εξουσίας στην Γιουγκοσλαβία το 1945, ό πατήρ Ιουστίνος εξεδιώχθη από το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου μαζί με άλλους 200 καθηγητές. Σύντομα συνελήφθη στην μονή Σούκοβο του Πίροτ στη νότια Σερβία (1946) και φυλακίστηκε. Λίγο έλειψε να εκτελεστεί από το καθεστώς ως «εχθρός του λαού», αλλά σώθηκε την τελευταία στιγμή όταν ό Πατριάρχης Γαβριήλ κατά την επιστροφή του από το Άουσβιτς απήτησε την αποφυλάκιση του.

Διωγμένος από το Πανεπιστήμιο και δίχως κάποια σύνταξη, στερημένος από τα ανθρώπινα, θρησκευτικά και πολιτικά του δικαιώματα, ό πατήρ Ιουστίνος έζησε ουσιαστικά έγκλειστος στην μικρή γυναικεία μονή των Αρχαγγέλων στο Τσέλιε του Βάλιεβο. Ακόμη και εκεί όμως οι πολιτικές αρχές δεν τον άφηναν ήσυχο. Πέρα από την συνεχή και ασφυκτική παρακολούθηση, συχνές ήταν και οι ανακρίσεις στην πολιτική διοίκηση του Βάλιεβο. Σε περιόδους δε κρισίμων συνεδριάσεων της Ιεράς Συνόδου στο Βελιγράδι, του απαγορευόταν οποιαδήποτε έξοδος από την μονή επί μήνες από τον φόβο τυχόν επιρροής του στους επισκόπους. Παρά τις δύσκολες αυτές και οδυνηρές συνθήκες ό πατήρ Ιουστίνος προσευχόταν αδιάλειπτα, επικοινωνούσε με όσους είχαν το θάρρος να τον επισκέπτονται, συνέχιζε το ιεραποστολικό του έργο και έγραφε συνεχώς δίχως να σταματήσει την παράλληλη μελέτη των προσφιλών του Αγίων Πατέρων και των Συναξαριών.

Λειτουργούσε καθημερινά, νήστευε πλήρως όλες τις Παρασκευές του έτους καθώς και την Α' Εβδομάδα των Νηστειών και την εβδομάδα των Παθών ενώ έκανε και άλλες νηστείες εκτός από τις διατεταγμένες της Εκκλησίας. Ακολουθώντας πιστά το μακραίωνο μοναστικό τυπικό, τελούσε όλες τις ακολουθίες του νυχθημέρου. Εκατοντάδες ήταν τα ονόματα πού μνημόνευε στην Θεία Λειτουργία, ονόματα πού του έδιναν είτε προφορικά είτε μέσω επιστολών.

Παρά τον αυστηρό περιορισμό του από τις πολιτικές αρχές, ή φήμη του εξαπλώθηκε γρήγορα και πέρασε τα σύνορα της Σερβίας. Έτσι, τον επισκέπτονταν όχι μονάχα Σέρβοι από διάφορες περιοχές της χώρας αλλά και πολλοί Έλληνες. Εκοιμήθη εν Κυρίω στις 25 Μαρτίου 1979, ανήμερα του Ευαγγελισμού μα και ήμερα της γεννήσεως του.

Ό πατήρ Ιουστίνος, αφού εντρύφησε εμπειρικά στα έργα των Πατέρων της Εκκλησίας, καρποφόρησε αυτή του την μελέτη και στα δικά του συγγράμματα όπου εύκολα διαφαίνεται το θεολογικό βάθος μα και το συγγραφικό του τάλαντο. Δύο είναι τα κεντρικά χαρακτηριστικά τού όλου συγγραφικού του μόχθου, τα όποια συναντώνται σε όλα του τα έργα, από το πιο σύντομο μέχρι και το πιο εκτενές, και από το πιο βαθύ μέχρι και το πιο εκλαϊκευμένο. Το πρώτο είναι ή αγάπη του για το πρόσωπο του «Θεανθρώπου Χριστού». Ίσως αυτή να είναι ή πιο συχνή έκφραση μέσα στο έργο του. Γύρω από τον Θεάνθρωπο στρέφονται τα πάντα, από Αυτόν πηγάζουν όλα και σε Αυτόν απολήγουν, ενδοχρονικά μα και εσχατολογικά. Το δεύτερο εξίσου σπουδαίο είναι ή μέριμνα του στο να μην αποκλίνει από την αλάνθαστη γραμμή των θεοφόρων Πατέρων της Ορθοδόξου Ανατολής. Ό υπερπλήρης αγάπης πατήρ Ιουστίνος είναι συνάμα και διαχρονικά ό ανυποχώρητος εις τα της πίστεως και ζηλωτής της εκκλησιαστικής τάξεως θεολόγος.

Ήδη την περίοδο 1932-35 συνέγραψε το δίτομο έργο «Ορθόδοξος φιλοσοφία της Αληθείας», την γνωστή Δογματική του, το όποιο τού χάρισε την έδρα της Δογματικής στην Θεολογική Σχολή τού Πανεπιστημίου τού Βελιγραδίου. Τον τρίτο τόμο εξέδωσε λίγο πριν από την κοίμηση του, το 1978. Από πολλούς συγχρόνους ερευνητές θεωρείται ως ή πληρέστερη ορθόδοξη Δογματική και έχει ήδη μεταφραστεί στην γαλλική ενώ μεταφράζεται στην αγγλική και στην ελληνική.

Άλλο μνημειώδες έργο του είναι οι Βίοι των Αγίων σε 12 τόμους και ή Ερμηνεία της Καινής Διαθήκης σε 7 τόμους. Ή μονή του Τσέλιε έχει ήδη ξεκινήσει την έκδοση των απάντων του τα όποια υπολογίζονται σε σαράντα τόμους από τούς οποίους έχουν κυκλοφορήσει περί τούς τριάντα. Με αφορμή την συμπλήρωση τριακονταετίας από την εις Κύριον εκδημία του, μεταφέρουμε στο παρόν πόνημα μία συνοπτικότατη εκλογή από το τεράστιο συγγραφικό του πλούτο ως ευκαιρία γνωριμίας των φιλαγίων αναγνωστών με μια μεγάλη μορφή ενός συγχρόνου ομολογητού και διδασκάλου της μαχόμενης Ορθοδοξίας.

Ή Ιερά Μονή του Τσέλιε

Ή Ιερά Μονή του Τσέλιε βρίσκεται σε απόσταση 6 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά της πόλης του Βάλιεβο, στις όχθες του πόταμου Γράδατς. Το μοναστήρι είναι χτισμένο μέσα σε ένα ορεινό, γραφικό και καταπράσινο τοπίο, μέσα σε μία μικρή κοιλάδα στα όρια του χωρίου Λέλιτς το όποιο είναι και ή γενέτειρα τού μεγάλου συγχρόνου άγιου της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας Νικολάου Βελιμίροβιτς. Ή γύρω περιοχή με τα πολλά βουνά και τις μικρές κοιλάδες κάνουν το μοναστήρι αθέατο και ό επισκέπτης πρέπει να μπει στη μικρή κοιλάδα για να το αντικρίσει.

Ή ακριβής χρονολογία κτίσεως της μονής δεν είναι γνωστή. Σύμφωνα με τα υπάρχοντα ιστορικά στοιχεία ή ίδρυση της μονής ανάγεται στους μεσαιωνικούς χρόνους, ενώ ιδιαίτερη παράδοση το θέλει ως κτίσμα του βασιλέως Δραγούτιν (1282-1316). Κατά την μακρά και σκοτεινή τουρκική σκλαβιά κάηκε, γκρεμίστηκε και ανακαινίστηκε αρκετές φορές. Οι προεστοί της μονής προσέφεραν πολλά στους αγώνες του σέρβικου έθνους κατά των κατακτητών και αλλοθρήσκων. Κατά τον 19ο αι. ιδρύεται στη μονή Δημοτικό Σχολείο, από τα πρώτα πού λειτούργησαν στην ελεύθερη Σερβία. Στο σχολείο αυτό έμαθε τα πρώτα του γράμματα και ό άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς. Στα 1837 ή μονή μετατράπηκε σε ενοριακό ναό και έτσι παρέμεινε ως το 1928 όταν με απόφαση της Σερβικής Ιεράς Συνόδου μετατράπηκε σε γυναικεία μονή.

Το καθολικό της μονής τιμά τη Σύναξη των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ. Πρόκειται για βασιλική μετά τρούλου. Ό τρούλος είναι εννεάπλευρος προς τιμήν των εννέα αγγελικών ταγμάτων. Ή μονή βρίσκεται στη διοικητική δικαιοδοσία της μητροπόλεως Σάμπατς και Βάλιεβο. Ό μεγαλύτερος θησαυρός πού ή μονή φυλάσσει και προσφέρει προς προσκύνηση, ευλογία και παρηγοριά των δεκάδων προσκυνητών είναι ο απέριττος τάφος του οσίου αββά Ιουστίνου Πόποβιτς ό όποιος εγκαταβίωσε στη μονή επί 28 συνεχόμενα έτη μέχρι της κοιμήσεως του το 1979.

Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"

impantokratoros.gr

Περισσότερα... »

16:45

Χειροτονήθηκε ο Μητροπολίτης Κηφισίας Κύριλλος

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

Σε κλίμα συγκίνησης τελέστηκε σήμερα η χειροτονία του εψηφισμένου πρώτου Μητροπολίτη Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού κ. Κυρίλλου Μισιακούλη, στον Ιερό Ναό του Αγίου Χαραλάμπους Ιλισίων.

Της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας προηξήρχε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Νικαίας Αλέξιο, Ναυπάκτου Ιερόθεο, Ζακύνθου Χρυσόστομο, Ζιχνών Ιερόθεο, Μεσογαίας Νικόλαο, Καισαριανής Δανιήλ, Γλυφάδας Παύλο, Πειραιώς Σεραφείμ, Κορίνθου Διονύσιο, Μεσσηνίας Χρυσόστομο, Ιλίου Αθηναγόρα και Επίσκοπο Φωτικής Διονύσιο.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι στην χειροτονία παρέστησαν πλήθος κόσμου, Υπουργοί, Βουλευτές καθώς και ο Πρόεδρος του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη κ. Στ. Ψυχάρης.

Ο εψηφισμένος Μητροπολίτης Κηφισίας κ. Κύριλλος στην ομιλία του, μεταξύ άλλων υπογράμμισε: «Κατά την ευδοκία του θελήματος Του, «εμεγάλυνε Κύριος του ποιήσαι μετ΄ εμού∙ εμεγάλυνε Κύριος του ποιήσαι μετ΄ εμού, και εγενήθην ευφραινόμενος». Από τα μύχια λοιπόν της καρδίας μου, που πάλλεται από συγκίνηση και χαρά, ΄δεος και ευγνωμοσύνη αναδύεται ως ανθομολόγηση λατρείας και ευχαριστίας προς τον ευεργέτη Δεσπότη μου και Σωτήρα Χριστό ο Θεοπρεπής ύμνος των Αγίων Τριών Παίδων : «Ευλογητός ει, Κύριε, ο Θεός των Πατέρων ημών και ενετός… και υπερυψούμενος εις τους αιώνας».

«Η παντευλόγητη και παντουρική Του πρόνοια εμπιστεύθηκε τον από παιδός καταρτισμό μου στον ένθεο λόγο και στη θεοφιλή χειραγωγία των ευσεβών εφημερίων του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος Αμπελοκήπων, των οποίων την ευχή επικαλούμαι για την αναλαμβανόμενη σήμερα ύψιστη ευθύνη. Με την δική τους καθοδήγηση «εξελεξάμην παραρριπτείσθαι εν τω οίκω του Θεού μου μάλλον η οικείν με εν σκηνώμασιν αμαρτωλών». Άπαντες ευρίσκονται εις την θριαμβεύουσαν Εκκλησίαν, ας είναι η μνήμη τους αιωνία», συνέχισε ο Μητροπολίτης Κηφισίας.

Εν συνεχεία ο κ. Κύριλλος τόνισε: «Μετά την καταγραφή μου στο Ιερό κατάλογο των Κληρικών, «ο ετάζων καρδίας και νεφρούς» με ηλέησε και με αξίωσε να διακονήσω και να θητεύσω πλησίον των δύο μακαριστών Προκατόχων Σας, του Αρχιεπισκόπου κυρού Σεραφείμ, τη ευλογία και προτάσει του οποίου διορίσθην Γραμματεύς της Συνοδικής Επιτροπής Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων. Και του Αρχιεπισκόπου κυρού Χριστοδούλου, τη προτάσει του οποίου προήχθην εις την θέσιν του Α΄Γραμματέως και κατόπιν του Αρχιγραμματέως της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας ημών. Πλησίον αυτών πολλή εδιδάχθηκα και πολλαπλείς ωφελήθηκα, ας είναι η μνήμη των άληστος και αιωνία».

«Όμως ο «πλούσιος εν ελέει» φιλάνθρωπος Κύριος, θέλησε να μου χαρίσει ως επιπλέον τεκμήριο της φιλαγάθου προνοίας Του την μαθητεία πλησίον Υμών Μακαριώτατε Πάτερ, μετά την απροσδόκητον εκδημία προς Κύριον, αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου και την ανάρρησίν Σας εις τον περικλεή Αρχιεπισκοπικόν Θρόνον των Αθηνών. Αξιώθηκα της μεγίστης τιμής και ευεργεσίας να συνεχίσω να συνεργάζομαι μαζί Σας, στην πλέον υπεύθυνη θέση του άμεσου συνεργάτη Σας, να με περιβάλετε με την πατρική Σας στοργή και να μου προσφέρετε επί δύο έτη το πολύτιμο υπόδειγμα αληθινού Πατρός και Ποιμενάρχου, με την απροσποίητη καλοσύνη και αγάπη, με την διακριτική επιείκεια και ανεξικακία, με την πηγαία απλότητα και πράοτητα, σεμνότητα και ταπεινοφροσύνη, με το αφιλάργυρο και ευσυμπάθητο του χαρακτήρα, με την βαθειά πίστη στην ιστορική ευθύνη της Εκκλησίας, και την ανύστακτη φροντίδα για τα δικαιά Της», πρόσθεσε χαρακτηριστικά ο Μητροπολίτης Κύριλλος.

Ακόμη ανέφερε «Η πατρική Σας εύνοια μου προσφέρει επιπλέον σήμερα ότι πολυτιμότερο Σας εμπιστεύθηκε ο Θεός πριν από 29 έτη, το πλήρωμα της Ιερωσύνης. Με βαθύτατη λοιπόν ευγνωμοσύνη και ολοκάρδιο σεβασμό, κατ΄αυτήν την ιερή και επίσημη ώρα, ομολογώ το ανεξόφλητο χρέος της υιοπρεπούς αγάπης προς το Σεπτό πρόσωπό Σας. Και εύχομαι ταπεινά ο Θεός να Σας μακροημερεύσει, για να επιστηρίζετε στην πολιά της Πρωθιεραρχικής Σας πείρας και φρονήσεως τον ενθουσιασμό των εκλεκτών Επισκόπων, που κοσμούν το Σώμα της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, προς την οποία εκφράζω, τούτη την ώρα χρεωστικώς την ευγνομοσύνη μου».

Τέλος, ο κ. Κύριλλος υπογράμμισε «Ευχαριστώ σύμπασα την Σεπτή Ιεραρχία για την εξόχως τιμητική εκλογή, και μεθ΄ υμών Μακαριώτατε Γέροντα, Τους παρευρισκομένους Ιεράρχες για την Κατά Χριστόν συνεργία συμπαράσταση και συμμετοχή στη μεγάλη χαρά μου και για την ιερουργία στο μυστήριο της Χειροτονίας μου πολλά Υμών τα έτη και θεοτίμητα».

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος

Από την πλευρά του ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος μεταξύ άλλων τόνισε: "Ιδού σήμερα στον ευλογημένο τούτο χώρο, καλείσαι να λάβεις τον βαθμό της Αρχιερωσύνης. Σε γνωρίζω πάρα πολλά χρόνια, από τότε που ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος κυρός Σεραφείμ σε διόρισε Γραμματέα στη Συνοδική Επιτροπή Δογματικών ζητημάτων. Συνεργαστήκαμε επί τρία χρόνια, εσύ ως Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου και εγώ ως Αρχιεπίσκοπος. Ωφείλω να ομολογήσω ότι η συνεργασία μας ήτανε πάντοτε άριστη, ήσουν πάντοτε υπάκουος, ταπεινός και συνεπής σε όλες τις φάσεις της διακονίας σου".

Κλείνοντας, ο κ. Ιερώνυμος πρόσθεσε: "Η Αρχιερωσύνη δεν είναι εξουσία, δεν είναι βαθμός εξουσιαστικός, αλλά είναι διακονία αγάπης! Το ξεκαθάρισε και αυτό ο Κύριος μας στους μαθητές Του, και αυτό εύχομαι και σε εσένα σήμερα να διακονείς πάντοτε με αγάπη το ποίμνιο σου".

Περισσότερα... »

19:12

Χειροτονήθηκε ο πρώτος Μητροπολίτης Ιλίου κ. Αθηναγόρας

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

Με λαμπρότητα τελέστηκε πριν από λίγο η χειροτονία του νέου εψηφισμένου Μητροπολίτη Ιλίου κ. Αθηναγόρα, στον Ιερό Ναό του Αγίου Διονυσίου του Αεροπαγίτου.

Ο κ. Αθηναγόρας απευθυνόμενος προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο, μεταξύ άλλων τόνισε: «Σήμερα η ανεξερεύνητη βουλή του Τριαδικού Θεού μας, με αξιώνει υπεισελθείν τον ευαγγελικόν ζυγόν και την αρχιερατικήν αξία. Επίσκοπος, της Εκκλησίας του Χριστού ως μικρός εγώ! Η μεγάλη ευθύνη είναι εκείνη που διατρέχει αυτή την στιγμή όλη την ύπαρξή μου, ρίχνοντας την βαριά σκιά της πάνω μου καθώς αναλογίζομαι τις πνευματικές ανάγκες των συγχρόνων ανθρώπων και τα πολλά εμπόδια που αντιμετωπίζει η Εκκλησία του Χριστού, κατά την άσκηση της σωτηριώδους αποστολής της. Πόσο επίκαιρα και τρομακτικά αληθινά είναι τα λόγια του Μεγάλου Βασιλείου, που από τα βάθη των χρόνων ηχούν στα αυτιά μου ετούτη την στιγμή - ο καιρός πολλήν έχει ροπήν ως καταστροφήν των εκκλησιών».

«Μακαριώτατε Πατέρα, όταν η σεβαστή μητέρα μου άρχισε να πλάθει το προζύμι για τα πρόσφορα, συνειδητοποίησα μαζί με τα αγαπητά αδέλφια μου τον Νίκο και την Πόπη, ότι η εκείνη η μυρωδιά που διαχεόταν στον αέρα έμοιαζε με μια άλλη που είχαμε συγκρατήσει στη μνήμη μας, από τα παιδικά μας χρόνια. Αυτή που αναδυόταν από το ιδρωμένο σώμα του μακαριστού πατέρα μας, καθώς την ώρα του Εσπερινού επέστρεφε από την δουλεία. Αυτού του αγράμματου σχεδόν ανθρώπου, που μου έμαθε με την ζωή του τι σημαίνει ελευθερία από κάθε δεσμό και ποιο κόστος έχει η διεκδίκηση της. Αυτού του απλού πατέρα που δεν δίστασε να με αφήσει χωρίς να εκφράσει κανένα παράπονο, να γλιστρήσω από τα χέρια του και να αγγίξω τα ακροδάχτυλα του ανθρώπου που έδωσε νόημα και πνοή στην εφηβική, φοιτητική και ιερατική μου ζωή, του μακαριστού από χρόνια Αρχιμανδρίτη Νικόδημο Μπανταλούκα», συνέχισε ο κ. Αθηναγόρας.

Εν συνεχεία ο κ. Αθηναγόρας, αναφέρθηκε στις δύσκολες μέρες που έζησε κοντά στον τότε Μητροπολίτη Θηβών και νυν Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, τονίζοντας ότι «Θυμάστε Μακαριώτατε Πατέρα, που πάντα στις δύσκολες εκείνες στιγμές, στο δρόμο μας συναντούσαμε σαν άλλους Κυρηναίους να σηκώσουν μαζί Σας, τον σταυρό της μοναξιάς και της άδικης περιθωριοποίηση Σας. Το ξέρω Μακαριώτατε, ότι είστε έτοιμος να μου πείτε – Αθηναγόρα πέρασαν όλα αυτά τώρα, κοίτα γύρω σου και δες όλους αυτούς που σε περιτριγυρίζουν και ιδιαίτερα τους αδελφούς σου, τον Θηβών Γεώργιο και Κιλκισίου Εμμανουήλ, που συμπορευθήκατε μαζί τόσα χρόνια. Κοίτα και ανδρίζου και κραταιού και σκέψου πόσο αληθινός είναι ο λόγος Του Χριστού «μεθ΄ υμών ειμί πάσας τας ημέρας».

«Το να είσαι Επίσκοπος σημαίνει πρέπει να συγχωρείς, να μακροθυμείς, να υπομένεις, να ταπεινώνεσαι, να μην ζητείς τα εαυτού έστω και όταν αδίκησε. Σημαίνει να βλέπεις με κατανόηση τα σφάλματα του ποιμνίου σου, να αγρυπνάς γι΄ αυτούς, να χάνεις από τον πολύτιμο προσωπικό σου χρόνο για να τους διακονήσεις και να τους στηρίξεις. Να κάνεις τον πόνο, την απελπισία, την φτώχεια τους δική σου. Να αναγνωρίζεις και να τιμάς τις ικανότητες των αντιπάλων σου, να τους συγχωρείς, να τους αφήνεις τόπο στην καρδιά σου για να χωρέσουν και ποτέ να μην βάζεις το προσωπικό σου δίκιο πάνω από το συμφέρον της Εκκλησίας, αλλά και πάντα να υποχωρείς για να κερδίζουν αυτοί, έστω και αν εσύ πρέπει να μείνεις στο περιθώριο της εξουσίας».

Αναφορά στον πρώην Μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος Νικόδημο Γκατζιρούλη

«Όπως ίσως έπρεπε να κάνεις εσύ περιφρονημένε και ταπεινωμένε από πολλούς μητροπολίτες, μητροπολίτη πρώην Αττικής και Μεγαρίδος κ. Νικόδημε. Θυμάσαι ότι πριν 33 χρόνια η μεγάλη καρδιά του Κερκύρας Πολυκάρπου, σου επέτρεψε να με χειροτονήσεις αντί αυτού σε διάκονο; Σεβασμιώτατε, γνωρίζω τον πόνο σου, γνωρίζω ότι σε χτύπησαν και τους χτύπησες, σε αδίκησαν και τους το αντιγύρισες, σε έθεσαν στο περιθώριο και εσύ τους έβγαλες σε κοινή θέα γυμνούς. Τόσος πόνος και κόπος όλα αυτά τα χρόνια δεν αρκεί; Άνοιξε γέροντα την αγκαλιά σου και κλείσε μας όλους μέσα με αγάπη, χωρίς την εξήγηση του γράμματος του νόμου. Γιατί η Εκκλησία του Θεού είναι στάδιο, που καλλιεργούνται οι σχέσεις και που τα πρόσωπα αναγεννιούνται, δεν Εκκλησία η άτυπη τήρηση του νόμου που τα απομακρύνει και τα διαλύει. Σήμερα ευφρανθείτε και το λόγο τον ξέρεις πολύ καλά! Δείξε μας, τον δρόμο της άκρας ταπείνωσης και της συγχωρητικότητας, δείξε μας τι σημαίνει να είσαι επίσκοπος εις τόπον και τύπον Χριστού. Άσε μας να σου αφαιρέσουμε από το κεφάλι το ακάνθινο στέφανο που σου φορέσαμε, και να σφουγγίσουμε από τα μάτια σου τα δάκρυα που σου προκαλέσαμε τόσα χρόνια».

Κλείνοντας ο κ. Αθηναγόρας, τόνισε: «Μακαριώτατε, θέλω να σας εξομολογηθώ κάτι ενώπιον όλων: Έτσι όπως σε κοιτώ φέρνω στο νου μου τον Προφήτη Ηλία και τον μαθητή του Ελισαίο, όπου πριν αποχωριστούν ο Ηλίας προτείνει στον Ελισαίο να του ζητήσει ότι θέλει ποιο πολύ και ο Ελισαίος ζητά. Επέτρεψε μου Μακαριώτατε, να σου ζητήσω μαζί με τον Ελισαίο, καθώς θα ακουμπάς το χέρι στο κεφάλι μου για να με χειροτονήσεις επίσκοπο, να μου δώσεις από την χάρη της συγχωρητικότητας, της υπομονής, της πραότητας, της αγάπης που έχεις και σε κοσμεί, δώσε μου μόνο δύο σταγόνες. Δύο μόνο σταγόνες, από την ευγένεια και την αρχοντιά της αρχιερατικής σου αξίας, δεν ζητώ όπως ο Ελισαίος διπλή την χάρη αλλά ζητώ μόνο δύο σταγόνες από την συγχωρητικότητα και την αγάπη σου».

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος

Από την πλευρά του, απευθυνόμενος προς τον νέο Μητροπολίτη Ιλίου κ. Αθηναγόρα ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος υπογράμμισε: "Αγαπητέ Αθηναγόρα, ανεξιχνιάστες οι βουλές του Κυρίου! Ποιος ποτέ θα μπορούσε να φανταστεί, ότι μετά από τριαντά τρία (33) χρόνια από τότε που συναντηθήκαμε και αρχίσαμε μαζί και με τους άλλους αδελφούς να διακονούμε το θυσιαστήριο του Κυρίου και τον λαό του Θεού. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι θα έφτανε αυτή η ώρα, που εγώ και οι άγιοι αρχιερείς σ΄αυτόν τον χώρο θα σε προσκαλούσαμε γιατί η τίμια ψήφος των μελών της Ιεραρχίας, σε επέλεξε να διαποιμάνεις τη Μητρόπολη Ιλίου".

"Τα 33 χρόνια που ζήσαμε μαζί και με τους άλλους πατέρες, έρχεται στο νου μου αυτή τη στιγμή η πορεία της συνεργασίας μας, άλλοτε σε δύσβατα βουνά, άλλοτε σε πεδιάδες, άλλοτε σε καλό καιρό με όμορφες ηλιαχτίδες και άλλοτε σε αγκάθια και αστραπές. Θέλω να αναφερθώ σε εσένα σήμερα, για να τονίσω όχι την εργατικότητά σου, όχι την συνέπεια σου, όχι τα πολλά σου χαρίσματα, γιατί γι΄ αυτά θα δοθεί η ευκαιρία τόσο στην επαρχία σου, όπως και μέσα στην Εκκλησία να τα αναδείξεις και να βοηθήσεις όπου διακονείς σε οποιοδήποτε χώρο", πρόσθεσε ο Μακαριώτατος.

"Παιδιά μου κοντά μου δεν έχετε να κερδίσετε τίποτα"

Εν συνεχεία ο Προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας, τόνισε: "Αυτή τη στιγμή ήθελα να σταματήσω μόνο σε ένα σημείο, το πολύ σημαντικό μεγάλο σταθμό στη ζωή μας. Τότε που ανέβαινα τον Γολγοθά (ο Αρχιεπίσκοπος είναι φανερά συγκινημένος), τότε που έβλεπα ότι ο Σταυρός έρχεται, και ότι σ΄ αυτές τις ώρες φαίνονται ποιοι είναι οι φίλοι μας, ποιοι είναι οι δικοί μας άνθρωποι, τότε που όλοι άρχισαν να εγκαταλείπουν το σκάφος και να σε αφήνουν στη μοναξιά και να φεύγουν και εσύ να βλέπεις τον σταυρό να υψώνεται μπροστά. Τότε σας φώναξα και σας είπα: "Παιδιά μου κοντά μου, δεν έχετε ποια να κερδίσετε τίποτα, γιατί οι άνθρωποι είναι σκληροί. Δεν έχετε τίποτα απ΄ αυτό που φαίνεται κοσμικό, δεν είναι όμως κοσμικό, γι΄ αυτό σας παρακαλώ πάρα πολύ, ο καθένας σας μπορεί να πάρει τον δρόμο του και να πάει να οικονομηθεί και να τακτοποιηθεί σε οποιαδήποτε καλύτερη θέση μακριά από τον άνθρωπο που η λάσπη τον έφερε ως καταχραστή. Τότε μου απαντήσατε: "Και όμως εσύ αυτό το βράδυ πατέρα μας, προς τα που να πάμε; Θα μείνουμε μαζί Σας, μέχρι τον θάνατο".

Πατρικές συμβουλές....

Κλείνοντας ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, τόνισε ότι "Θα ήθελα σαν πατέρας σου, αλλά και σαν μεγαλύτερος αδελφός σου, να σου πω ότι από σήμερα παίρνεις τον δρόμο σου για την διαποίμανση μιας Μητροπόλεως νεοσύστατης, αλλά με καλό πληθυσμό, καλλιεργημένο, ευλογημένο από το Θεό που αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Μείνε μαζί τους πλέον, αυτούς να διακονείς γιατί εκεί σε στέλνει ο Θεός, θα έχεις να εργαστείς για να τους βοηθήσεις να βρούν τον αληθινό δρόμο να πάψουν να είναι άτομα γιατί το κάθε άτομο ασχολείται μόνο με τον εαυτό του. Να τα καλλιεργείς να γίνουν πρόσωπα. Μια πορεία από το άτομο του εγωισμού, στο πρόσωπο που σημαίνει καλλιέργεια, σημαίνει ελευθερία, σημαίνει δημιουργία με γνώμονα πάντα τον Ιησού Χριστό".

Περισσότερα... »

19:10

Ο Αρχιμ. Αθηναγόρας Δικαιάκος νέος Μητροπολίτης Ιλίου

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

Ολοκληρώθηκε πριν από λίγο και η ψηφοφορία για την πλήρωση της Ιεράς Μητροπόλεως Ιλίου από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας εξέλεξε για νέο μητροπολίτη Ιλίου τον Αρχιμανδρίτη Αθηναγόρα Δικαιάκο, Διευθυντή του Αρχιεπισκοπικού Γραφείου με ψήφους 44.

Τέλος, ο συνυποψήφιος Αρχιμανδρίτης Ιερόθεος Καλογερόπουλος, έλαβε 17 ψήφους.

Αποτελέσματα στο τριπρόσωπο:

Αθηναγόρας Δικαιάκος: 38

Ιεροθεος Καλογερόπουλος: 27

Θεόκλητος Αθανασόπουλος: 18

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΙΛΙΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

Ο Αρχιμ. Αθηναγόρας (κατά κόσμον Γεώργιος) Δικαιάκος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1951. Μετά το πέρας των εγκυκλίων σπουδών του εισήχθη το 1969 στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά τη λήψη του πτυχίου του υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό από τον Ιούλιο του 1974 έως τον Ιανουάριο του 1977. Ακολούθως χειροθετήθηκε μοναχός (12-2-1977), χειροτονήθηκε διάκονος (21-2-1977) από τον μακαριστό Μητροπολίτη Κερκύρας και Παξών κυρό Πολύκαρπο και κατέστη μέλος μικράς μοναστικής αδελφότητος στον Άγιο Αθανάσιο Αγρού Κερκύρας.

Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1979 και το ίδιο έτος χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη από τον μακαριστό Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας κυρό Νικόδημο. Διορίσθηκε Ιεροκήρυκας στην Ιερά Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας, στην οποία και υπηρέτησε μέχρι της εκλογής στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας κ. Ιερωνύμου (7-2-2008), οπότε και μετατέθηκε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Διορίσθηκε Ιεροκήρυκας της Α’ και Β’ Αρχιερατικής περιφέρειας της Αρχιεπισκοπής, εφημέριος στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας Θησείου και Διευθυντής του Ιδιαιτέρου Γραφείου του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου. Είναι Αντιπρόεδρος του νεοσύστατου Ιδρύματος Ποιμαντικής Επιμορφώσεως της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Κατά τη διάρκεια τής διακονίας του στην Ιερά Μητρόπολη Θηβώνp;nbsp;και Λεβαδείας διετέλεσε ηγουμενοσύμβουλος στην Ιερά Μονή Σαγματά (και παραμένει μέχρι και σήμερα), υπεύθυνος νεότητος της επαρχίας Θηβών και των κατασκηνώσεων της Ιεράς Μητροπόλεως και συντονιστής συνάξεων των Ιεροσπουδαστών της Ιεράς Μητροπόλεως. Επίσης, είχε την ευθύνη των σεμιναρίων ποιμαντικών και ιεροκηρυκτικών μαθημάτων για τους κληρικούς της Ιεράς Μητροπόλεως, του Γραφείου Τύπου και της λειτουργίας του Συνεδριακού Κέντρου της Ιεράς Μητροπόλεως στην Ευαγγελίστρια Αλιάρτου. Διετέλεσε δε μέλος της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής για το Διάλογο Εκκλησίας και Κοινωνίας.

Κατά τα έτη 1984-1985 παρακολούθησε στο Λονδίνο μεταπτυχιακά μαθήματα στην Ποιμαντική.

Συμμετείχε σε σεμινάρια ψυχολογίας και ψυχιατρικής, καθώς και ποιμαντικής και συνεργάσθηκε με το Πάντειο Πανεπιστήμιο για την διοργάνωση περιβαλλοντικών συνεδρίων, ενώ συμμετείχε ως ομιλητής σε περιβαλλοντικά συνέδρια, σε σεμινάρια μεταπτυχιακών φοιτητών και σε νεανικές συνάξεις.

Το 1998 παρακολούθησε διετή κύκλο μεταπτυχιακών σπουδών στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στο Τμήμα Χριστιανικής Ηθικής και Κοινωνιολογίας, από όπου έλαβε (2002) με Άριστα το μεταπτυχιακό του δίπλωμα, ενώ το θέμα της εργασίας του ήταν «Η ποιμαντική των χηρευουσών κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο και τη σύγχρονη Ψυχολογία».

Το 2009 κατέθεσε στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης προς κρίση τη διατριβή του με θέμα «Ψυχική εξάντληση και ‘αποξένωση’ του κληρικού».

Μετέφρασε από τήν αγγλική το έργο του Μέγιεντορφ «Ορθόδοξος Γάμος» και επιμελήθηκε τη μετάφραση από τα αγγλικά του βιβλίου του Σμέμαν «Ευχαριστία». Επιμελήθηκε επίσης συλλογή διηγημάτων με τον τίτλο «Χαρμολύπη» και συμμετείχε στο συλλογικό τόμο «2000 χρόνια μετά» των εκδόσεων Ακρίτας.

Γνωρίζει άπταιστα αγγλικά και ιταλικά.

Περισσότερα... »

19:08

Ο Αρχιμ. Ιωάννης Τασσιάς νέος Μητροπολίτης Λαγκαδά

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

19:01

Ο Αρχιμ. Κύριλλος Μισιακούλης εξελέγη Μητροπολίτης Κηφισίας

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

Ολοκληρώθηκε και η ψηφοφορία για τον τρίτο κατά σειρά επαρχιούχο μητροπολίτη, από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Συγκεκριμένα η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας, εξέλεξε πριν από λίγο Μητροπολίτη Κηφισίας τον Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου, Αρχιμ. Κύριλλο Μισιακούλη με ψήφους 66.

Τέλος, να σημειωθεί, ότι στο Συνοδικό Μέγαρο μιλούνε για μια συντριπτική νίκη του Αρχιγραμματέα, αλλά και πολύ καλή επιλογή των Μητροπολιτών της Ελλαδικής Εκκλησίας.

Αποτελέσματα στο τριπρόσωπο:

Κύριλλος Μισιακούλης: 63

Νεκτάριος Αντωνόπουλος: 16

Χρύσανθος Στελάτος: 10

Βιογραφικό Σημείωμα Μητροπολίτου Κηφισίας Κυρίλλου Μισιακούλη

Ο Εψηφισμένος Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού κ. Κύριλλος, κατά κόσμον Κωνσταντίνος Μισιακούλης, γεννήθηκε το 1963. Μετά την περάτωση των εγκυκλίων σπουδών του στην Αθήνα, σπούδασε Νομική και Θεολογία στις αντίστοιχες Σχολές του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Επί διετία (1988-1990) άσκησε την δικηγορία στην Αθήνα, στις Νομικές Υπηρεσίες Διοικήσεως του Κράτους.

Εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη την 3.10.1991, χειροτονήθηκε Διάκονος, Σεπτή εντολή του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κυρού Σεραφείμ, υπό του αειμνήστου Μητροπολίτου Κερκύρας και Παξών κυρού Τιμοθέου, την 4.10.1991, και εντάχθηκε στον Κλήρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, και Πρεσβύτερος από τον ίδιο Αρχιερέα την 28.11.1993.

Υπηρέτησε ως Διάκονος στους Ιερούς Ναούς Αγίας Ειρήνης οδού Αιόλου και Αγίου Σπυρίδωνος Παγκρατίου. Εφημέριος στους Ιερούς Ναούς Αγίου Γεωργίου Κυνοσάργους και Αγίου Χαραλάμπους Ιλισίων, μέχρι της εκλογής του εις Επίσκοπον. Από το έτος 1990 έως το Μάρτιο του 1993 υπηρέτησε στη Νομική Υπηρεσία της νεοσύστατης τότε Οικονομικής Υπηρεσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Διετέλεσε Γραμματεύς της Συνοδικής Επιτροπής Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων (1993-2003), έπειτα Α Γραμματεύς της Ιεράς Συνόδου (2003-2006), και κατόπιν προτάσεως του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου, Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου (2006-2008), διατηρήσας την θέσιν ταύτην κατόπιν εντολής του νεοεκλεγέντος Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου του Β , μέχρι την εις Επίσκοπον εκλογήν του.

Κατά την διάρκεια της διακονίας του στις επιτελικές αυτές θέσεις της Κεντρικής Διοικήσεως της Εκκλησίας της Ελλάδος, έλαβε μέρος σε Συνέδρια και Εκκλησιαστικές αποστολές.

Επίσης μετείχε ως μέλος σε διάφορες προπαρασκευαστικές Επιτροπές καταρτίσεως σχεδίων Εκκλησιαστικών Νόμων και Κανονισμών.

Περισσότερα... »

17:05

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ:ΒΙΝΤΕΟ

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

16:44

ΤΟ ΤΡΕΞΙΜΟ ΤΗΣ ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

16:36

ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ ΑΓ.ΓΕΩΡΓΙΟΥ

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

13:15

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ: Παναγιώτου Χριστοδουλόπουλου

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

13:09

ΚΗΔΕΙΑ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

15:36

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ Ι.ΚΟΙΜ.ΝΑΟΥ ΑΓ.ΓΕΩΡΓΙΟΥ

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

13:42

Από την παρέλαση της 25 Μαρτίου 2010

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

13:11

[nt]

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

14:47

ΚΗΡΥΓΜΑ: Κυριακὴ Γ΄ ἀπὸ τοῦ Πάσχα «Τῶν ἁγίων Μυροφόρων γυναικῶν» (Ἀπόστ. Πράξ. 6, 1-7)

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

Κυριακὴ Γ΄ ἀπὸ τοῦ Πάσχα
«Τῶν ἁγίων Μυροφόρων γυναικῶν»
(Ἀπόστ. Πράξ. 6, 1-7)

Χριστὸς Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη!

Αδελφοί μου, «Πληθυνόντων τῶν μαθητῶν ἐγένετο γογγυσμός
τῶν Ἑλληνιστῶν πρὸς τοὺς Ἑβραίους»

Πόσο ὄμορφες ἦταν, ἀδελφοί μου, οἱ πρῶτες μέρες τῆς νεοθεμελίωτης Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ! Στὶς ἀνθρώπινες ψυχὲς βασιλεύει ἡ ἀγάπη, ἡ ταπείνωση, ἡ ἁγνότης, ἡ εἰλικρίνεια. Ὅλους τοὺς θερμαίνει ἡ καλοσύνη καὶ τοὺς ἑνώνει ἡ ὁμόνοια. Ὅταν ὅμως οἱ πιστοὶ ἄρχισαν νὰ πληθαίνουν, τότε οἱ Ἑβραῖοι Χριστιανοὶ ποὺ μιλοῦσαν ἑλληνικὰ γόγγυζαν ἐναντίον τῶν ντόπιων Ἑβραίων ποὺ μιλοῦσαν ἀραμαϊκά. Καὶ ἡ αἰτία τοῦ παραπόνου τους ἦταν «ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν». Οἱ χῆρες γυναῖκες τῶν Ἑλληνιστῶν δηλαδὴ παραμελοῦνταν στὴν καθημερινὴ διανομὴ τροφῶν καὶ ἐλεημοσυνῶν. Αὐτὸ δὲ τὸ «παράπονο» ὑπῆρξε ἡ ἀφορμή, μετὰ ἀπὸ σύσταση τῶν Ἀποστόλων, νὰ ἐκλεγοῦν οἱ ἑπτὰ διάκονοι. Καὶ ἐπειδὴ πάντα ὁ γογγυσμὸς κρύβει κινδύνους, ἂς προσπαθήσουμε συνειδητὰ νὰ τὸν ἀποφύγουμε.

Συχνὰ οἱ ἄνθρωποι παραπονοῦνται, γκρινιάζουν, μεμψιμοιροῦν καὶ δυσανασχετοῦν. Κάποιες ἀναποδιὲς τοὺς ἀναστατώνουν. Πότε μία ἀπροσδόκητη ἀρρώστια, πότε ἕνα οἰκονομικὸ πλῆγμα, πότε μία ἀνεπιθύμητη κατάσταση. Πότε δεν γίνετε αυτό που θέλουμε εμείς ή μάλλον καλύτερα αυτά που θέλουμε να επιβάλλουμε εμείς ή προσπαθούμε λόγου χάρη στο όνομα της δήθεν ευσέβειας να πείσουμε τους άλλους ότι αυτό που λέει δεν είναι σωστό και ευάρεστο στο Θεό Πατέρα. Έτσι πρέπει να γίνει κι όχι αλλιώς. Δεν αφήνουμε τον άλλον να εκφραστεί. Να πει αυτό που θέλει. Αυτό που νοιώθει. Και αν δεν περάσει στο τέλος τα δικό μας τότε λέμε ότι αυτός απέχει μακράν της σωτηρίου οδούς. Μὲ κάθε εὐκαιρία ξεσποῦν σὲ παράπονα. Ὅλα τοὺς φταῖνε. Ποτὲ δὲν εἶναι ἱκανοποιημένοι. Τὸ ἔχουν σὲ κακὸ νὰ ποῦνε «δόξα σοι ὁ Θεός». Ἄν εἶναι χειμώνας, τοὺς φταίει τὸ κρύο, ἡ βροχή, οἱ λάσπες, ἡ ὑγρασία. Ἄν εἶναι καλοκαίρι, γογγύζουν γιὰ τὴ ζέστη, τὸν ἱδρῶτα, τὴ θάλασσα, τὴ σκόνη. Μὲ τὴν ἐργασία τους εὐχαριστημένοι δὲν εἶναι. Τὸ ἐπάγγελμά τους τὸ θεωροῦν κατώτερο ἀπὸ τὴν ἀξία τους, δὲν τὸ βρίσκουν ἀποδοτικό. Ἡ γειτονιὰ τοὺς φταίει, οἱ συνάδελφοί τους ἐπίσης. Τὸ λεωφορεῖο μὲ τὸ ὁποῖο ταξιδεύουν, γιατὶ ἔχει τὰ παράθυρα ἀνοιχτὰ καὶ θὰ κρυολογήσουν ἤ εἶναι κλειστὰ καὶ θὰ σκάσουν. Τοὺς φταῖνε ὅλοι καὶ ὅλα, ἀκόμη καὶ τὰ ροῦχα τους. Για να μην πούμε τον συναγωνισμό πλούτου που γίνετε. Ο ένας με τον άλλον να συναγωνίζεται ποιος έχει τα πιο πολλά. Ἡ μεμψιμοιρία ἔγινε ἀρρώστια γιὰ αὐτούς. Εἶναι μονίμως ἀνικανοποίητοι, γιὰ αὐτὸ στὸ τέλος καταντοῦν ψυχονευρωτικοί.

Ἡ πιὸ τραγικὴ μορφὴ γογγυσμοῦ εἶναι ἡ ἀχαριστία πρὸς τὸν Θεό. Τοὺς γογγυστὲς τοὺς χαρακτηρίζει η ὀλιγοπιστία, ξεχνοῦν τὶς ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ καὶ γίνονται βλάσφημοι. Ἀρρώστια τοῦ πνεύματος καὶ τῆς ψυχῆς ὁ γογγυσμὸς ἀλλὰ καὶ κακὸ θεομίσητο. Πρέπει νὰ προφυλαχτοῦμε. Νὰ ἐρευνήσουμε τὸν ἑαυτό μας μήπως καὶ ἐμεῖς ἔχουμε γίνει μεμψίμοιροι, γογγυστὲς καὶ μίζεροι, γιατὶ αὐτὴ ἡ κατάσταση σκεπάζει τοὺς φωτεινοὺς ὁρίζοντες καὶ χαλαρώνει τὴν ψυχική μας ἰσορροπία καὶ θολώνει τὸ μυαλό. Ὡστόσο πρέπει νὰ μάθουμε πὼς τίποτα δὲν περνᾶ ἀπαρατήρητο ἀπὸ τὸν Θεό. Γιὰ αὐτὸ καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος θυμίζοντας τὴν παλαιὰ τιμωρία τῶν Ἑβραίων στὴν ἔρημο γιὰ ἀνάλογη συμπεριφορά, συμπεριφορὰ γογγυσμοῦ καὶ ὀλιγοπιστίας, γράφει πρὸς τοὺς Κορινθίους «μηδὲ γογγύζετε καθὼς καί τινες αὐτῶν ἐγόγγυσαν καὶ ἀπώλοντο» (Α΄ Κοριν. 10, 10).

Αἰτία τῆς μεμψιμοιρίας καὶ τοῦ γογγυσμοῦ ποια είναι; Είναι ἡ ἀχαριστία. Ἡ μεμψιμοιρία καταδικάζεται ἀπὸ τὸν Χριστιανισμό. Οἱ γογγυστὲς εἶναι μικρόψυχοι, δύστροποι, ὀλιγόπιστοι, καχύποπτοι καὶ φθονεροί. Τοὺς ἐνθυμούμεθα νὰ γογγύζουν καὶ στὶς πιὸ ὑπέροχες καὶ ἅγιες πράξεις τοῦ Κυρίου. Ὅταν κάποτε εἶπε «ἐγὼ εἰμὶ ὁ ἄρτος ὁ καταβὰς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ», ἐγόγγυζαν οἱ Ἰουδαῖοι περὶ αὐτοῦ καὶ ἀνάγκασαν τὸν Ἰησοῦ νὰ τοὺς συμβουλεύση· «Μὴ γογγύζετε μετ’ ἀλλήλων».

Ἀδελφοί μου. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ὁμολογήση ὅτι ὁ Χριστὸς Ἀνέστη ἀληθῶς, ἄν δὲν καθαρίση τὴ σκέψη καὶ τὴν ψυχή του ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ, ἕνεκα γογγυσμοῦ καὶ μεμψιμοιρίας καὶ κακομοιριᾶς, καὶ δὲν πῆ «δόξα τῷ Θεῶ, πάντων ἕνεκεν». Ἀμήν

Περισσότερα... »

20:36

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ 2010

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

13:03

Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ Α Ν Ε Σ Τ Η

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

13:00

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ: ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2010

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

12:31

ΜΗΝΙΑΙΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ " ΜΑΡΤΥΡΙΑΝ ΦΩΤΟΣ " ΤΕΥΧΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

23:24

Ο ΑΓΙΟΣ ΛΑΖΑΡΟΣ μέσα από την Γραφή και την Παράδοση

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

Βηθανία, εβραϊκή λέξη που σημαίνει «οίκος Φοινίκων». Έμεινε γνωστή στην Ιστορία ως πατρίδα του φίλου του Χριστού Λαζάρου. Μικρή και ασήμαντη κωμόπολη στο χώρο της Παλαιστίνης αλλά σημαντική στην Ιστορία του Χριστιανισμού. Ήταν από τους τόπους που αγαπούσε ιδιαίτερα και παρέμενε πολύ συχνά ο Ιησούς. Και αυτό, οφειλόταν στον ιδιαίτερο δεσμό αγάπης και φιλίας που συνέδεε τον θεάνθρωπο με την οικογένεια του Λαζάρου και με τον λεπρό που πολλοί θεωρούν ως πατέρα του Αγίου.

Γνωστή είναι η φιλοξενία του Κυρίου στο σπίτι της Μάρθας και Μαρίας, αδελφών του Λαζάρου. Το γεγονός όμως που δόξασε τη Βηθανία είναι η ανάσταση του Λαζάρου (Ιω. ια’ 1-44), όπου ο Κύριος με αυτό το θαύμα προεικόνισε την δική του ανάσταση. Γι’ αυτό και η υμνολογία της αγίας μας Εκκλησίας κατά το Σάββατο του Λαζάρου τονίζει πρωτίστως το μυστήριο της κοινής αναστάσεως και δευτερευόντως τη μνήμη του Αγίου.

Εκτός από τα δύο αυτά σημαντικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στη Βηθανία, υπάρχουν και άλλες αναφορές επισκέψεως και φιλοξενίας του Κυρίου στην οικία Σίμωνος του Λεπρού(Ιω. ιβ’ 1-8, Μάρκ. ιδ’ 3-9, Ματθ. κστ’ 6-13, Ιω. ιβ’9-11, Ματθ. κα’ 17).

Όπως ήταν φυσικό, το θαύμα της αναστάσεως του Λαζάρου εξέγειρε τους Ιουδαίους και «εβουλεύσαντο οι αρχιερείς ίνα και τον Λάζαρον αποκτείνωσιν» (Ιω. ιβ’ 9-11), καθότι ήταν το ζωντανό τεκμήριο του θαύματος. Έτσι ο Άγιος διωκόμενος από τους Ιουδαίους καταφεύγει στην Κύπρο όπου τον συναντούν οι απόστολοι Παύλος και Βαρνάβας και τον χειροτονούν πρώτον επίσκοπο Κιτίου.

Το αρχαίο Κίτιο, η πόλη του φιλοσόφου Ζήνωνος είχε τη μεγάλη τιμή να ευαγγελισθεί τον λόγο της Αληθείας όχι από έναν απλό εργάτη του Ευαγγελίου άλλα από ένα προσωπικό φίλο του Κυρίου. Σύμφωνα με τον Άγιο Επιφάνιο επίσκοπο Κωνστάντιας της Κύπρου (367-403), ο δίκαιος Λάζαρος έζησε άλλα τριάντα χρόνια μετά την ανάστασή του.

Οι παραδόσεις τον θέλουν σκυθρωπό και αγέλαστο σ’ αυτή τη ζωή και αυτό οφειλόταν στα όσα είχε δει κατά την τετραήμερη παραμονή του στον Άδη. Οι ίδιες παραδόσεις αναφέρουν ότι δεν γέλασε ποτέ στη ζωή του παρά μία φορά, όταν είδε κάποιον να κλέβει ένα πήλινο αγγείο και σχολίασε αποφθεγματικά: «το ένα χώμα κλέβει το άλλο».

Άλλη παράδοση συνδέει τον Άγιο με την αλυκή της Λάρνακος (σημερινή ονομασία του Κιτίου). Στη θέση της αλυκής υπήρχε τον καιρό του Αγίου ένα μεγάλο αμπέλι. Περνώντας μια μέρα από εκεί ο Άγιος, δίψασε και ζήτησε λίγο σταφύλι από την γυναίκα – ιδιοκτήτη του αμπελιού. Εκείνη αρνήθηκε και για να την τιμωρήσει, μετέτρεψε θαυματουργικά το τεράστιο αμπέλι σε αλυκή. Η παράδοση αυτή επιβεβαιώνεται από τους εργάτες που συλλέγουν το αλάτι. Ισχυρίζονται ότι σκάβοντας βρίσκουν ρίζες και κορμούς αμπελιού. Λέγεται μάλιστα, πως στο μέσο της αλυκής βρίσκεται πηγάδι με γλυκό νερό, γνωστό ως «πηγάδι της «ρκάς» δηλ. της γριάς. Ο Συναξαριστής της Κωνσταντινουπόλεως, σχετικά με αυτή την παράδοση, αναφέρει ότι τη λίμνη διεκδικούσαν δύο αδέλφια, οι όποιοι ήρθαν σε έντονη ρήξη για την κατοχή της. Ο Άγιος «διά προσευχής εξήρανε και εις άλατος φύσιν αυτήν επήξατο».

Στα «Πάτρια» του Άγιου Όρους γίνεται άμεση σύνδεση της Κύπρου και του Αγίου Λαζάρου με τη Θεοτόκο και τον Άθωνα. Η μητέρα του Κυρίου, συνοδευόμενη από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, ήλθε στο Κίτιο, συνάντησε τον Άγιο Λάζαρο, στον όποιο μάλιστα δώρισε ωμοφόριο και επιμάνικα, ενώ στη συνέχεια επισκέφθηκε τον Άθω. Αυτή η παράδοση τηρήθηκε από τη Μονή Βατοπαιδίου, κατά την πρώτη επίσκεψη της Τίμιας Ζώνης της Θεοτόκου στη πόλη του Αγίου Λαζάρου, τη Λάρνακα, στις 17 Οκτωβρίου 1990, όταν ο μακαριστός Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός συνοδευόμενος από τον Ιερομόναχο Αθανάσιο (σημερινό Μητροπολίτη Λεμεσού) προσέφεραν στον οικείο Μητροπολίτη, ωμοφόριο και επιμάνικα, κεντημένα και χειροποίητα.

Σύμφωνα πάντα με τον Συναξαριστή της Κωνσταντινουπόλεως, ο Άγιος ετάφη σε μαρμάρινη λάρνακα η οποία έφερε την επιγραφή: «Λάζαρος ο τετραήμερος και φίλος του Χριστού». Η λάρνακα τοποθετήθηκε αργότερα σε ένα μικρό ναό.

Πέραν από την αόριστη πληροφορία του Αγίου Επιφανίου, σχετικά με τα τριάντα χρόνια της δεύτερης ζωής του Αγίου, η παλαιότερη, κατά τους ερευνητές, μαρτυρία για την παράδοση της παρουσίας του Αγίου Λαζάρου στην Κύπρο αποδίδεται στον Άγιο Ιωάννη Ευοίας, πρεσβύτερο και μοναχό του Πατριαρχείου Αντιοχείας (περί το 744). Όπως γίνεται φανερό, γύρω στα 744 στον χώρο της Αντιόχειας είναι γνωστή και διαδεδομένη η παράδοση για τον Άγιο Λάζαρο. Η πληροφορία για μαρτυρικό θάνατο του Αγίου είναι μοναδική και δεν απαντάται σε άλλους εκκλησιαστικούς συγγραφείς.

Η τριακονταετής παραμονή του Αγίου Λαζάρου στον επισκοπικό θρόνο του Κιτίου είναι γνωστή και στον Άγιο Θεόδωρο τον Στουδίτη (759-826). Η ανακομιδή και μετάθεση του ιερού λειψάνου του Αγίου Λαζάρου από το Κίτιο στην Κωνσταντινούπολη, η οποία τιμάται από την Εκκλησία την 17η Οκτωβρίου, έγινε κατά το έτος 890 μετά από εντολή του αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ’ του Σοφού. Η μετάθεση του λειψάνου περιγράφεται λεπτομερώς σε δύο πανηγυρικούς λόγους που εκφώνησε μπροστά στο Ιερό λείψανο με την παρουσία του αυτοκράτορα ο μαθητής του Μεγάλου Φωτίου, μητροπολίτης Καισαρείας Αρέθας (850 – μετά το 932). Ο Λέων ΣΤ’, ως αντάλλαγμα της μεταφοράς του λειψάνου στην Κωνσταντινούπολη, απέστειλε χρήματα και τεχνίτες στην Κύπρο όπου έκτισαν το μεγαλοπρεπή ναό του Αγίου, ο οποίος διατηρείται ως σήμερα στη Λάρνακα. Εκτός τούτου, οικοδόμησε μονή στην Κωνσταντινούπολη επ’ ονόματι του δικαίου Λαζάρου, όπου εναπόθεσε το ιερό λείψανο. Στην ίδια μονή μεταφέρθηκε αργότερα από την Έφεσο και το λείψανο της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής. Κατά την βυζαντινή εποχή διατηρήθηκε η συνήθεια να εκκλησιάζεται στη μονή κατά το Σάββατο του Λαζάρου, ο ίδιος ο αυτοκράτορας.

Περισσότερα... »

20:49

Πλαστικά κουταλάκια στη Θεία Κοινωνία στη Μητρόπολη Βοστώνης

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

20:47

Μουσουλμάνοι έριχναν πέτρες σε Χριστιανούς γιατί νόμιζαν ότι χτίζουν ναό

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

20:43

Το σκάκι Βαρθολομαίου - Ιερωνύμου

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ζατρίκιον σύμφωνα με ορισμένους μελετητές ταυτίζεται με το σημερινό σκάκι. Αποτελείται από 32 πιόνια που κινούνται πάνω σε 64 τετράγωνα.

Οι δυνατότητες κάθε πιονιού είναι πολλές αλλά ύστερα από κάθε κίνηση πιο σοβαρές είναι οι επιδράσεις του στην αξία των υπολοίπων και σε όλη τη σκακιέρα. Η κίνηση του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου να ζητήσει από την Εκκλησία της Ελλάδος την αποστολή του «εκκλήτου» του Μητροπολίτη πρώην Αττικής κ. Παντελεήμονος Μπεζενίτη αποτέλεσε την πρώτη σε μια δραματική παρτίδα ζατρικίου.

Η πρώτη απάντηση του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερώνυμου χαρακτηρίστηκε «αμυντικού χαρακτήρα» και ορισμένοι προέβλεπαν τελική υποχώρηση. Αλλά στη συνέχεια, με την απόφαση που έλαβε ως πρόεδρος του Δευτεροβάθμιου Εκκλησιαστικού
Δικαστηρίου στηριγμένος στις αποφάσεις του Αρείου Πάγου, έδειξε να «αντεπιτίθεται».

Ο κ. Βαρθολομαίος επιμένει στην εφαρμογή των Ιερών Κανόνων και όλοι αναμένουν να δουν αν θα περάσει στο mind game ή θα πειστεί από όλους όσοι υποστηρίζουν ότι με αυτή την τακτική όταν φτάσει στο τέλος θα έχει πολύ περισσότερες απώλειες παρά οφέλη. Τι χάνει και τι κερδίζει ο Πατριάρχης στο βυζαντινό ζατρίκιον;

ΤΙ ΧΑΝΕΙ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ...

1. Εναν καλό φίλο

«Θα κάνω αυτό που θέλετε, αλλά πλέον να μη με θεωρείτε φίλο» είπε ο Αρχιεπίσκοπος απευθυνόμενος στον Οικουμενικό Πατριάρχη κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας τους. Και πρόκειται για μια φιλία στην οποία είχαν επενδύσει πολλά, και σε ψυχολογικό και σε διοικητικό επίπεδο, οι δύο προκαθήμενοι ύστερα από την «εμφύλια διένεξη» επί αρχιεπισκοπίας Χριστόδουλου.

2.Εναν πολύτιμο σύμμαχο

Τα τελευταία χρόνια η ενότητα στην ελληνόφωνη Ορθοδοξία παρουσιάζει ιδιαίτερα προβλήματα. «Πόσοι βρέθηκαν δίπλα σας στην Ουκρανία;» ρώτησε ο κ. Ιερώνυμος στην ίδια συνομιλία τον κ.κ. Βαρθολομαίο, δείχνοντάς του ότι δεν πρόκειται να «ρισκάρει» στηρίζοντας τις ενέργειες και τις πράξεις του σε διεθνές επίπεδο. Η επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη το 2008 στην Ουκρανία προκάλεσε διεθνές επεισόδιο μεταξύ των Ορθοδόξων Εκκλησιών, με τον μακαριστό Πατριάρχη Μόσχας Αλέξιο να προειδοποιεί για σχίσμα. Τελικά στο Κίεβο Αλέξιος και Βαρθολομαίος ασπάστηκαν αλλήλους και συλλειτούργησαν.

Αλλά ο κ.κ.

Βαρθολομαίος μέτρησε τους φίλους και τους συμμάχους του, οι οποίοι ήταν ελάχιστοι αφού παρά τις προσπάθειές του στο ταξίδι αυτό τον συνόδευσαν μόνον οι Αρχιεπίσκοποι Ελλάδος κ. Ιερώνυμος και Αλβανίας κ. Αναστάσιος.

3.Την επιρροή του στην Ιεραρχία

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης είδε τη δημοτικότητά του να αυξάνεται στο εσωτερικό της Ιεραρχίας της Ελλάδος καθώς πολλοί αρχιερείς, έχοντας προσωπικές, διοικητικές αλλά και θεολογικές αντιπαραθέσεις με τον μακαριστό Χριστόδουλο , προσέφευγαν στο Φανάρι.

Ετσι το 2003 και το 2004, που ο «εμφύλιος πόλεμος» μεταξύ των δύο Εκκλησιών «μαινόταν», ο κ.κ. Βαρθολομαίος κέρδισε τις εντυπώσεις. Σήμερα τα δεδομένα της σκακιέρας αλλάζουν.

Οπως επισημαίνουν αρχιερείς, δεν πρέπει να χαρακτηρίζεται διόλου τυχαίο το γεγονός ότι ο Μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Νικόλαος σε συνέντευξή του στο εκκλησιαστικό πρακτορείο ειδήσεων «Ρομφαία» δήλωσε ότι το μόνο που θα μείνει από όλη αυτή την υπόθεση του εκκλήτου είναι «η πικρία για τη στάση του Πατριαρχείου. Ασήμαντες διοικητικές διεκδικήσεις, αδικαιολόγητη καχυποψία,ανυπολόγι- στες ποιμαντικές συνέπειες,τεράστιος σκανδαλισμός».

4.Την επίλυση προβλημάτων

Ελάχιστο χρονικό διάστημα μετά την εκλογή του στον αρχιεπισκοπικό θρόνο, τον Φεβρουάριο του 2008, ο κ. Ιερώνυμος επισκέφθηκε το Φανάρι, όπου και συμφωνήθηκε, μεταξύ άλλων, η αλλαγή του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο οποίος αποτελεί και νόμο του ελληνικού κράτους, ώστε να εγγραφούν όλοι οι όροι της Πατριαρχικής Πράξης του 1928, με την οποία το Φανάρι παραχώρησε στην Εκκλησία της Ελλάδος τη διοίκηση των λεγομένων Νέων Χωρών.

5.Τις σχέσεις με την κυβέρνηση

Η σύγκρουση για το έκκλητο δεν φαίνεται να επιδοκιμάζεται από την ελληνική κυβέρνηση. Κυβερνητικά στελέχη, τα οποία και στην προηγούμενη σύγκρουση δήλωναν ότι δεν έχει δίκιο μόνο ο κ.κ. Βαρθολομαίος, τώρα δείχνουν να ενισχύουν τις ενστάσεις τους εφόσον πλέον εμφανίζεται άτεγκτος ακόμη και έναντι του φίλου του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερώνυμου.

...ΚΑΙ ΤΙ ΚΕΡΔΙΖΕΙ

1. Το έκκλητο

Υστερα από 100 και πλέον χρόνια, για πρώτη φορά θα εκδικάσει για την έκκλητη προσφυγή ενός πρώην ιεράρχη. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και επί αρχιεπισκοπίας Χρυσόστομου Χατζησταύρου, ενός αρχιερέα προερχόμενου από τα σπλάχνα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τη δεκαετία του 1960 δεν εστάλη στο Φανάρι το έκκλητο του Μητροπολίτη Δράμας Φιλίππου.

2.Την αναγνώριση προνομίων

Η αναγνώριση από την Εκκλησία της Ελλάδος της εκδίκασης σε τρίτο βαθμό μιας δικαστικής υπόθεσης μπορεί να αποτελέσει σημαντικό προηγούμενο. Ετσι, στην περίπτωση που κάποιος καταδικασμένος ιεράρχης, από τις παγωμένες στέπες της Ρωσίας ως την καυτή έρημο της Σαχάρας, το θελήσει, θα ενθαρρυνθεί να προσφύγει στο Φανάρι για να δικαστεί. Αυτό σημαίνει ότι το Πατριαρχείο, εκτός από τη σύγκληση των Πανορθοδόξων Συνόδων, θεωρητικά αποκτά ακόμη ένα προνόμιο: του «ανώτατου δικαστή» και του τελικού κριτή όλων των ζητημάτων, ακόμη και των κοσμικών δικαστικών υποθέσεων.

Βεβαίως πολλοί διευκρινίζουν ότι πρόκειται για ένα θεωρητικό προνόμιο, αφού πολύ δύσκολα ο Πατριάρχης Μόσχας θα δεχθεί να εκδικαστεί η υπόθεση ενός αρχιερέα από το Φανάρι αν έχει καταδικαστεί από το ανώτατο δικαστήριο της χώρας και έχει κριθεί έκπτωτος από την Εκκλησία της Ρωσίας.

3.Την ενίσχυση του προφίλ του

Με την επιμονή του στην τήρηση των Ιερών Κανόνων ενισχύει το προφίλ του σκληρού υποστηρικτή των δικαίων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που δεν φείδεται να συγκρουστεί με τους νόμους, του οιουδήποτε κράτους, όπως τόνισε σε ανακοίνωση, και να πικράνει έναν πιστό του φίλο.

Πηγή: [www.romfea.gr]
Κυριακή, 14 Μάρτιος 2010 Συντάχθηκε απο τον/την Μαρία Αντωνιάδου / Το Βήμα 11:05

Περισσότερα... »

20:38

Συνελήφθη στην Θεσσαλονίκη ο Σέρβος Αρχιμανδρίτης Συμεών Βιλόφσκι

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

20:13

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΑΣΧΑ

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου

13:40

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΚΑΙ ΠΑΣΧΑ 2010

» Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Αυγείου