 |
| Παλαιά Σκιλλουντία 1960 |
Τον 21ο αιώνα ο γάμος στην περιοχή μας, άρχισε να αλλάζει. Μέχρι όμως τα τέλη του 20ου αιώνα ήταν μια κοινωνική εκδήλωση που κρατούσε μια εβδομάδα όπου ο κόσμος έβρισκε την ευκαιρία να διασκεδάσει. Οι γάμοι «κανονίζονταν» από την οικογένεια και περισσότερο τους γονείς τους ενδιέφερε η παντρειά και όχι η επαγγελματική αποκατάσταση των παιδιών τους. Έβαζαν προξενήτρα να βρει το γαμπρό η οποία πήγαινε στο σπίτι της νύφης με φανάρι αναμμένο. Αν ο υποψήφιος γαμπρός δεν άρεσε στον πατέρα του κοριτσιού έβρισκε μια δικαιολογία να αρνηθεί, εάν όμως του άρεσε όριζαν την ημερομηνία του γάμου και υπόγραφαν το προικοσύμφωνο. Έτσι έφτανε η εβδομάδα του γάμου. Την Δευτέρα τα νέα και ανύπαντρα κορίτσια έπλεναν τα προικιά και την επόμενη μέρα τα έντυναν(τα στόλιζαν). Την Τετάρτη ζύμωναν το ψωμί και την Πέμπτη καλούσαν τους συγγενείς (με δύο κουφέτα ή δύο καρύδια που συνοδεύονταν με φύλλο δάφνης).
 |
| Υψηλόν 1970 |
Με το νερό που έφερνε στο σπίτι ράντιζε τις τέσσερεις γωνίες ή αντίθετα προσπαθούσε να πιάσει το νόμισμα από το κάνταλο( στάμνα) με το στόμα της πριν φύγει από την πηγή. Γέμιζε το στόμα με νερό δε μίλαγε από τη βρύση μέχρι το σπίτι και έβρεχε το γαμπρό στη πόρτα. Μια από τις μέρες της εβδομάδας μετά το γάμο η νύφη επισκεπτόταν το πατρικό της σπίτι (πιστρόφια). Την Κυριακή, το ζευγάρι πήγαινε στην εκκλησία όπου ο ιερέας μετά τη λειτουργία τους διάβαζε ευχή. Η νύφη έπαιρνε στην αγκαλιά της ένα όμορφο και ευτυχισμένο αγόρι, γιατί έτσι ήταν πιθανόν να ήταν τέτοιο και το δικό της πρώτο παιδί . . ΣΚΟΥΦΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ–ΣΚΟΥΦΗ ΜΑΡΙΑ Γ’3 (Οι πληροφορίες είναι από το τη κυρία Ευγενία Βοϊζόλα και οι φωτογραφίες από την Μαριάννα Κυριακοπούλου, Μαρία Σκούφη και Δέσποινα Σκούφη.)
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Σελινους!" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
