Περιδιαβαίνοντας το google books για κάποια έρευνα που κάνω, βρήκα το βιβλίο "Oral history and public memories" των Paula Hamilton και Linda Shopes (eds.) που αναφέρεται στον τομέα της προφορικής ιστορίας.
Ανάμεσα στους contributors βρήκα και την κ. Βαν Μπουσχότεν, μέλος ΔΕΠ του
ΙΑΚΑ Βόλου, η οποία έχει γράψει ένα άρθρο για το βιβλίο. H αλήθεια είναι πως παρακολουθώ το έργο της εν λόγω ερευνήτριας μίας και είχα φίλους στο ΙΑΚΑ και έχω μάθει πολλά για την συγκεκριμένη καθηγήτρια. Ωστόσο όμως δεν μπορώ παρά να διαφωνήσω με το θεωρητικό background της κυρίας καθηγήτριας. Στη σελίδα 212, η κ. Μπουσχότεν θεωρεί πως οι έλληνες στερούνται των κατάλληλων πνευματικών και πολιτιστικών προσόντων για να αποδεχτούν τους μετανάστες στην κοινωνία. Παράλληλα, βυθίζει το μαχαίρι πιο βαθιά κάνονας λόγο για την ελληνική ξενοφοβία που λησμονεί πως οι δύο λαοί ήταν κάτι σαν "αδέρφια" στην Οθωμανική αυτοκρατορία που το αιτιάζει ως φαινόμενο στο ότι η Ε.Ε. έφερε ευημερία στους τέως φτωχούς Έλληνες που με τη σειρά τους προσπαθούν να αποκτήσουν κύρος μέσω του σνομπαρίσματος των Αλβανών. Απεναντίας, η οθωμανική περίοδος, όπως διαφαίνεται από τα γραφόμενα της καθηγήτριας, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ευνοϊκή για το παγκοσμιοποιημένο μοντέλο, καθώς επέτρεπε την ύπαρξη θρησκειών, γλωσσών και εθνών στο ελληνικό έδαφος.
Πουθενά δεν γίνεται λόγος για τους οθωμανούς Αλβανούς και το τι έπραξαν στην Ελλάδα τον καιρό της Τουρκοκρατίας. Για όλα φταίνε οι χοντροκέφαλοι Έλληνες που τρώνε τα λεφτά της Ε.Ε. (δηλαδή εννοεί ουσιαστικά τα λεφτά των Γερμανών, Ολλανδών και λοιπών βορείων) ξεχνώντας πόσο καλά φιλαράκια ήταν Έλληνες και Αλβανοί εκείνα τα χρόνια. Άσε που οι Έλληνες, σύμφωνα με την Βαν Μπουσχότεν, είναι απόγονοι κάθε καρυδιάς και φυσικά δεν υπάρχει συνέχεια ελληνικού έθνους για την ολλανδέζα ερευνήτρια.
Αφού παρουσίασα τις γενικές γραμμές των γραφομένων στην σελίδα 212 του βιβλίου, το οποίο μπορεί να δει ο καθένας μιάς και υπάρχει στο google books, οφείλω καταρχήν ορισμένες εξηγήσεις. Πρώτον, δεν είμαι εθνικίστρια. Απέχω πολύ από το ΛΑΟΣ και τους συνοδοιπόρους του. Δεύτερον, δέχομαι πως υπήρξε στην Ελλάδα κάποια ανάμειξη εθνοτικών ομάδων καθώς η χώρα μας έχει γίνει πέρασμα για πολλές ομάδες.
Αλλά υπάρχει και ο αντίλογος που λέει πως δεν μπορείς να βάζεις νάρκες στο κοινό αίσθημα εθνικής ενότητας ενός λαού με το να λες, όπως η κ. Μπουσχότεν, για ύπαρξη πολλών ανομοιογενών αλλόγλωσσων πληθυσμών εντός μίας χώρας. Είναι τουλάχιστον αγενές και προσβλητικό για το λαό της χώρας που σε φιλοξενεί και σε πληρώνει να βάζεις νάρκες στο μέλλον του. Εξάλλου, το όλο ύφος της συγγραφέως στο άρθρο, μου θυμίζει αποικιοκρατικό φερέφωνο που σιχαίνεται όσο τίποτα στον κόσμο τους ιθαγενείς και τους θεωρεί ανεπίδεκτους μαθήσεως. Τους βλέπει ως άχρηστες φαγάνες που τρώνε τα λεφτά της μητρόπολης και φυσικά δεν είναι ικανοί να φτιάξουν ένα έθνος με κοινή υπόσταση.
Για να κλείσω, θεωρώ πως το θέμα του ρατσισμού στην Ελλάδα φυσικά και υφίσταται. Αλλά προσωπική μου εκτίμηση είναι πως ο ρατσισμός, η εκμετάλλευση και ο καπιταλισμός πάνε χέρι χέρι. Όσοι, όπως η κ. Μπουσχότεν, πολεμάνε το ρατσισμό διαβρώνοντας έναν εθνικισμό για χάρη άλλων (πχ αλβανικός) είναι τουλάχιστον αφελείς. Και ειλικρινά λυπάμαι που η χώρα μας έχει ΔΕΠ τόσο χαμηλού επιπέδου.
Περισσότερα... »