Συνέντευξη με φοιτητές από τις ΗΠΑ
Αναδημοσίευση από το site του
ΟδηγητήΗ φοιτητική πορεία της 23η Μάη πέρα από γεγονός ότι αποτέλεσε δυναμική απάντηση στην αντιλαϊκή και αντιεκπαιδευτική πολιτική της ΕΕ και των κομμάτων που την υπηρετούν, μας επιφύλασσε και μια ευχάριστη έκπληξη. Λίγο πριν το τέλος της πορείας, το μάτι μας έπεσε σε μια παρέα 20 και πλέον Αμερικάνων φοιτητών από τα πανεπιστήμια του Κολοράντο και της Μινεσότα, που παρακολουθούσαν την πορεία σχεδόν εκστασιασμένοι και σαστισμένοι ταυτόχρονα. Στην απάντηση μας ότι διαδηλώνουμε γιατί θέλουν να ιδιωτικοποιήσουν την δημόσια Παιδεία, ξέσπασαν σε αυθόρμητες φωνές: «όχι, μην αφήσετε να γίνει αυτό με κανέναν τρόπο, σε μας όλα έχουν ξεπουληθεί στις επιχειρήσεις και είναι όλα χάλια». Βρεθήκαμε λίγο αργότερα στο ξενοδοχείο όπου πας περίμεναν για να μας περιγράψουν με πηγαίο ενθουσιασμό και αστείρευτη οργή πως λειτουργεί το εκπαιδευτικό σύστημα στις ΗΠΑ και πως αυτό επηρεάζει τη ζωή τους.
Η συζήτηση πήρε φωτιά, τα μάτια τους πετούσαν σπίθες όταν τους περιγράφαμε πως οργανώνουν την πάλη τους οι φοιτητές στην Ελλάδα ακόμα και αν εμείς γνωρίζαμε πως το φοιτητικό κίνημα έχει να δώσει ακόμα πολύ μεγαλύτερες μάχες..
«Το θέαμα της διαδήλωσης πυροδότησε φλογερές και πολύωρες συζητήσεις ανάμεσα μας για το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας και το πώς επηρεάζει τη ζωή μας και προβληματιστήκαμε για το τι θα γίνει στην δική σας χώρα αν εφαρμοστεί το ίδιο σύστημα. Σίγουρα κάθε στοιχείο δε θα είναι ακριβώς το ίδιο αλλά παρεμφερές. Κουβεντιάσαμε για το τι προκαλεί το δικό μας εκπαιδευτικό σύστημα σε μας και την κοινωνία, όσων αφορά την ανισότητα, της ελευθερίας πρόσβασης στη γνώση» ξεκίνησε μια η Brianna.
«Γιατί θέλουν να ιδιωτικοποιήσουν τα Πανεπιστήμια σας;» Ρώτησε με απορία ο Νόουλαν:
Στην απάντηση ότι θέλουν να εμπορευματοποιήσουν την παιδεία για να αυξήσουν την κερδοφορία των επιχειρήσεων τους παρεμβαίνοντας στην ίδια την ποιότητα των σπουδών, για να παράγουν έτσι το εργατικό δυναμικό όπως το έχουν ανάγκη, δεν παραξενεύτηκαν ιδιαίτερα, γιατί, όπως φάνηκε είχαν πολύ περισσότερα να μας πουν από την εμπειρία της ίδιας τους της καθημερινότητας.
Joet: Όπως φαίνεται αυτό που κάνουν είναι να ανοίγουν την ψαλίδα ανάμεσα στους φτωχούς και τους πλούσιους. Αυτό που συμβαίνει σε πολλούς όπως και σε όλους εμάς που χρειάζεται να πληρώνουμε για τις σπουδές μας είναι ότι είμαστε ήδη καταχρεωμένοι σε δάνεια για να τις ξεπληρώσουμε. Είμαστε υποχρεωμένοι να βρούμε γρήγορα δουλιά γιατί θα ξεπληρώνουμε για 20 χρόνια τα χρέη. Στην ουσία μέχρι να τα καταφέρουμε θα είμαστε δέσμιοι αυτών των χρημάτων που δανειστήκαμε για να πάρουμε πτυχίο!
«Ο»: Εμάς μας παρουσιάζουν σήμερα σα δικαίωμα και κατάκτηση ότι οι φοιτητές θα μπορούν να παίρνουν δάνεια για να πληρώνουν τις σπουδές τους. Και τους λεμέ ότι δεν είναι η λύση… Πως λειτουργεί το σύστημα με τα φοιτητοδάνεια στις ΗΠΑ;
Tony: Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι θα τα ξεπληρώνεις για 20 χρόνια και παραπάνω. Είναι και χρήματα τελικά που δεν τα πληρώνουμε πίσω στο κράτος, είναι χρήματα που τα δίνουμε στις τράπεζες και αυτές κερδίζουν από μας.
Joet: Ακόμα και αν δεν θες με τίποτα να πάρεις δάνειο και προσπαθήσεις να πάρεις μια υποτροφία, θα πληρώνεις φόρους με βάση την υποτροφία, οπότε πάλι σου τα «βγάζουν από την τσέπη».
Molly: Πληρώνουμε το 100% των βιβλίων μας και αυτό που κάνουν πολλοί είναι να τα ξαναπουλάνε πίσω στο πανεπιστήμιο με χαμηλότερη τιμή, αλλά εκείνοι τα ξαναπουλάνε οπότε έχουν διπλό κέρδος και τα χρήματα πάνε σε εταιρίες εκδοτικές που έχουν υπογράψει συμβόλαιο με το πανεπιστήμιο. Για ένα βιβλίο 100 δολαρίων θα πάρεις πίσω τα 40 και αυτοί θα το ξαναπουλήσουν για 80.
Joet: Ότι δραστηριότητα και να αναπτύσσουν οι φοιτητές μες στην σχολή ακόμα και δικά τους κλαμπς και λέσχες για διάφορους σκοπούς ακόμα και κοινωφελείς έχουν σχέση με εταιρίες που πρέπει αυτές πρώτες να βγάλουν κέρδη. Για παράδειγμα για να πάρουμε μια μικρή χρηματοδότηση αυτής της εκδρομής είχαμε να κάνουμε με μια τεράστια γραφειοκρατία. Όλα γίνονται εμπόδιο όταν μπλέκονται επιχειρήσεις. Και τα ΜΜΕ δεν λένε τίποτα για όλα αυτά. Μέχρι και στην εφημερίδα των φοιτητών της σχολής δεν μπορούμε να γράψουμε ότι θέλουμε, μας λένε τι μπορούμε και τι δε μπορούμε.
«Εγώ περίμενα 4 χρόνια για να πάω στο Πανεπιστήμιο μέχρι να καταφέρω να πάρω υποτροφία. Αλλά τελικά πήρα και δάνειο και τα δάνειο πάει περίπου στα 10-70 χιλιάδες δολάρια και το ξεπληρώνεις μόλις τελειώσεις τη σχολή. Οπότε πρέπει απευθείας να πιάσεις δουλιά. Ακόμα και αν δεν καταφέρεις να βρεις δουλιά πάνω σε αυτό που σπούδαζες πέντε χρόνια θα πρέπει υποχρεωτικά να βρεις μια δουλιά με χαμηλές απολαβές γιατί έχεις το δάνειο που τρέχει. Άλλωστε οι περισσότεροι δεν βρίσκουν δουλιά σε αυτό που έχουν σπουδάσει» πρόσθεσε μια τέταρτη κοπέλα.
«Ο»: Ο στόχος είναι να σε κάνουν να δουλέψεις χωρίς εργασιακά δικαιώματα λοιπόν;
Brianna: Ακριβώς, έχεις όλο αυτό το χρέος. Δεν είμαστε ασφαλισμένοι στις δουλιές που κάνουμε, πρέπει να πληρώσεις ιδιωτική ασφάλιση. Μόνο άμα μπορείς να αποδείξεις ότι τραυματίστηκες την ώρα της δουλιάς σου και είναι αποτέλεσμα αυτής σου πληρώνουν κάποια περίθαλψη.
«Ο»: Ως θετικό μας παρουσιάζουν και τις ανταποδοτικές υποτροφίες, ότι θα μπορείς να δουλεύεις ως προσωπικό για ίδιο το πανεπιστήμιο και αυτό θα σε βοηθάει, στις ΗΠΑ τι γίνεται;
Molly: Όλοι μας έχουμε δουλέψει έτσι, αλλά είναι άδικο πρώτα από όλα γιατί αφαιρούν θέσεις από κόσμο που θα μπορούσε να δουλεύει κανονικά σε τέτοιες θέσεις Στην ουσία γλιτώνουν χρήματα από το να πλήρωναν κάποιον κανονικά για αυτή τη δουλιά και συ ως φοιτητής δε βγάζεις τίποτα σχεδόν. Σου δίνουν 9 $ την ώρα για 25 ώρες
Brianna: Αυτόματα δηλαδή επειδή κάποιος έχει λεφτά μπορεί να σπουδάσει την ώρα που κάποιος άλλος φτωχός, ακόμα και αν έχει τις ικανότητες αποκλείεται από αυτό. Είναι άδικο. Έτσι οι φτωχοί παραμένουν φτωχοί και φτωχότεροι και οι πλούσιοι, πλούσιοι.
«Θέλω να πω κάτι πάνω σε όλα αυτά! Εγώ ήμουνα στο στρατό, έτσι μου πλήρωσε ο στρατός όλες τις σπουδές μου, τα κατάφερα γιατί κινήθηκα έξυπνα. Το ίδιο ισχύει και για σχολές γιατρών κτλ, άμα κάνεις τη θητεία σου στο στρατό σου πληρώνουν τις σπουδές» αναφώνησε μια κοπέλα στο βάθος που δεν συμμετείχε στην κουβέντα μας.
Ξαφνιάστηκε όταν της είπαμε ότι στην Ελλάδα η θητεία είναι υποχρεωτική για τους άντρες αλλά παρόλα αυτά για αυτή σου την θητεία δεν παίρνεις “μπόνους” για να μπορέσεις να φοιτήσεις σε ένα πανεπιστήμιο και ότι διαφωνούμε με αυτή την «πριμοδότηση», γιατί θα λειτουργήσει ως εξαναγκασμός της νεολαίας να οδηγείτε στη στράτευση και στη συμμετοχή και σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους έχοντας να αντιμετωπίσει ως «άλλο δρόμο» την ανεργία. Η ίδια απάντησε στην ερώτηση μας πώς θα κατάφερνε να σπουδάσει αν προηγουμένως την είχαν στείλει να σκοτωθεί στο Ιράκ, ότι δε θα είχε άλλη λύση γιατί όταν κατατάχθηκε στο στρατό υπέγραψε ότι θα πήγαινε όπου την έστελναν.
Brianna: Το πρόβλημα μου με την ιδιωτικοποίηση όπως την έχω ζήσει στην Αμερική τουλάχιστον, είναι ότι ρίχνουν το βάρος από πώς θα σε μορφώσουν και να θα σε διδάξουν καλύτερα και ουσιαστικότερα στο πώς θα βγάλουν λεφτά. Αντί λοιπόν να σπουδάζουμε για να υπηρετήσουμε και να προσφέρουμε στους άλλους αλλά και για να κάνουμε μια δουλιά που θα μας ευχαριστεί, σπουδάζουμε με βάση το πώς θα βρούμε μια δουλιά για να βγάζουμε περισσότερα χρήματα. Τα έχουν μετατρέψει όλα παιδεία, υγεία, τα πάντα σε λεφτά δεν είναι δυνατόν! Έχουν κάνει την παιδεία εμπόρευμα…
«Ο»: Αυτή ακριβώς τη φράση είναι που χρησιμοποιούμε ως κεντρικό σύνθημα η ΚΝΕ και το ΚΚΕ για την Παιδεία. Ότι δεν είναι εμπόρευμα!
Tony: Σε μας αυτό δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας (ακούγονται πικρά γέλια)
«Ο»:Έχετε συνδικαλισμό μέσα στις σχολές σας στις ΗΠΑ;
«Σε παρακαλώ προσδιόρισε τι εννοείς με το “συνδικαλισμός”»; Ήταν η πρώτη απάντηση που πήραμε.
«Ο»: Αν έχετε φοιτητικούς συλλόγους μέσα στις σχολές, αν κάνετε συνελεύσεις όπου όλοι οι φοιτητές να μπορούν να συμμετέχουν.. Αν εκλέγετε αντιπροσώπους;
Jeff: Εκλέγουμε αντιπροσώπους αλλά αυτοί στην ουσία δεν έχουν καμία εξουσία, το μόνο που γίνεται είναι ότι τους δίνεται ένα μικρό χρηματικό ποσό που χρησιμοποιούν για να βελτιώσουν την καθημερινότητα των φοιτητών, να βάλουν κανένα μηχάνημα με αναψυκτικά για παράδειγμα μέσα στο χώρο των σχολών και αυτό είναι όλο.
«Μας λένε ότι είμαστε ελεύθεροι αλλά δεν είμαστε πραγματικά. Είμαστε ελεύθεροι να καταναλώσουμε.. και αυτό μόνο όταν φτάνουν τα χρήματα» συμπέρανε η Brianna.
«Εσείς έχετε την δυνατότητα να επηρεάσετε το τι συμβαίνει;» Ερχόταν η ερώτηση πάνω στην απάντηση. Ερωτήσεις που είχαν προετοιμάσει καθώς μας περίμεναν. «Σε μας τουλάχιστον δεν υπάρχει κάποια ατομική ελευθερία… όλα τα κανονίζουν οι επιχειρήσεις». Ήθελαν να μάθουν πως οργανώσαμε την πορεία. Τους εξηγήσαμε για το κάλεσμα των συνελεύσεων, τις αποφάσεις των συλλόγων, τις θέσεις των παρατάξεων, τις διαδηλώσεις και τις καταλήψεις που έχουν κάνει οι φοιτητικοί σύλλογοι. Οι φλόγα στα μάτια τους άναβε όλο και περισσότερο όταν συνειδητοποιούσαν ότι οι φοιτητές μπορεί να έχουν την δύναμη να οργανώνουν έτσι την πάλη τους.
«Άμα το κάναμε εμείς αυτό, θα μας είχαν μαντρώσει και μόνο στη σκέψη! (γέλια). Ακόμα και να πούμε ότι διαφωνούμε με κάτι πρέπει να έχουμε συγκεντρώσει ένα κάρο έγγραφα που να τα έχουν πιστοποιήσει και δεχτεί. Είναι εντυπωσιακό το ότι έχετε τόση δύναμη εδώ πέρα».
Για την ευρωπαϊκή οδηγία 36/05 που έρχεται να εξισώσει τα ιδιωτικά ψευτοκολεγία ΚΕΣ, πολλά από τα οποία έχουν την σφραγίδα του ονόματος αμερικάνικων κολεγίων, με τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ, μας είπαν:
«Στις ΗΠΑ δεν υπάρχει ισότητα ανάμεσα στα ιδιωτικά και τα δημόσια -όπως τα λένε- γιατί πάντα ο εργοδότης βλέπει σε ποιο φοίτησες και προτιμά τους απόφοιτους των ιδιωτικών! Οπότε πια ισότητα; Ανάλογα με την χρηματοδότηση που παίρνουν διαμορφώνουν και καλύτερο πρόγραμμα σπουδών άρα έχουν και καλύτερο επίπεδο και κύρος, αλλά αυτά συνήθως είναι και τα πιο ακριβά» ήταν η ξεκάθαρη απάντηση του Nolan για την υποβάθμιση που προωθείται και την απαξίωση του πτυχίου μας.
«Ο»: Ο ανταγωνισμός μεταξύ των Πανεπιστημίων μας λένε θα τα κάνει καλύτερα;
Με μια φωνή σχεδόν μας απάντησαν «Αυτό είναι ψέμα»!»
Joet: Το μόνο που γίνεται για όσα πανεπιστήμια είναι χαμηλά στο σύστημα κατάταξης (ranking system) που δεν μπορούν να προσφέρουν ποιοτικές σπουδές είναι ότι φτιάχνουν καλύτερες και μεγαλύτερες εγκαταστάσεις (campus), φυτεύουν δέντρα, φτιάχνουν μια όμορφη βιβλιοθήκη για να βλέπει ο κόσμος τη σχολή και να λέει “αυτή είναι μια καλή σχολή, να στείλουμε τα παιδιά μας εδώ και ας δώσουμε παραπάνω χρήματα”. Αλλά τελικά πετάνε τα λεφτά τους στα δέντρα!
Jeff: Και να ξέρετε ότι οι καλύτεροι καθηγητές, αυτοί με την μεγαλύτερη εμπειρία, τις περισσότερες έρευνες, αυτούς θα τους απορροφήσουν τα πανεπιστήμια-ελίτ που θα ιδιωτικοποιηθούν, έτσι έγινε σε μας. Αυτό βασικά βλάπτει τον κόσμο που δεν έχει τα λεφτά για να πάει σε αυτά τα πανεπιστήμια και δεν θα έχουν πρόσβαση, δε θα μπορούν να έρθουν σε επαφή με αυτούς τους καθηγητές που θα είναι οι καλύτεροι στην επιστήμη τους. Οπότε αυτόματα αυτό «κρατά πίσω» τους πάντες εκτός από την ελίτ, των πλουσίων που μπορούν να πάνε στα αντίστοιχα πανεπιστήμια, που ίσως να είναι και λιγότεροι από το 1% του πληθυσμού.
«Ο»: Θεωρείται ότι οι αναδιαρθρώσεις που προωθούνται στην Παιδεία σήμερα στην ΕΕ σε σας στις ΗΠΑ χειροτέρεψαν τη ζωή σας;
Βrianna: Έτσι είναι όταν όλα γίνονται για το κέρδος τι ζωή να έχεις; Όταν έχεις τεράστιες επιχειρήσεις που επενδύουν μεγάλα ποσά στις σχολές μας τότε ξέρεις ότι θα επιλέγουν αυτές τι θα διδάσκεται και τι όχι. Έχουν περισσότερη επιρροή στο τι θα σπουδάσουμε παρά εμείς οι φοιτητές. Για τα πάντα! Και μείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γιατί μας έχουν κλέψει την δύναμη μας σαν φοιτητικό σώμα, μας στερούν τα δικαιώματα μας σε δωρεάν παιδεία, τις δημοκρατικές μας ελευθερίες. Δεν έχουμε καθόλου δύναμη αλλά έχουμε γιγαντιαίες επιχειρήσεις να μας κάνουν κουμάντο…
Tony: Για αυτό, μάλλον, υπάρχει και τόσος φόβος στις ΗΠΑ για διαμαρτυρία και αγώνες γιατί όταν το κάνουμε αυτό φέρνει πολλές συνέπειες. Υπάρχουν ή φτιάχνουν σκηνικά βίας. Τα ΜΜΕ δεν τα καλύπτουν αυτά.
«Στην Ελλάδα έχουν και άλλους τρόπους να χτυπήσουν το κίνημα, επειδή υπάρχουν αγωνιστικές διαθέσεις σε μεγάλο κομμάτι φοιτητών, δεν μας χτυπούνε –συνήθως- απευθείας γιατί αυτό ξέρουν ότι θα προκαλέσει μεγαλύτερες αντιδράσεις. Προσπαθούν να διασπάσουν το κίνημα στο εσωτερικό του. Πέρα από τους κομμουνιστές που παρεμβαίνουν στο κίνημα και τους αγωνιστές φοιτητές, υπάρχουν κυβερνητικές παρατάξεις που παίζουν αυτό το διασπαστικό ρόλο και παρατάξεις που επικαλούνται τον αγώνα την ώρα που βοηθάνε την κυβέρνηση να τον συκοφαντήσει και να τον λασπολογήσει και συμφωνούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο με τα μέτρα» τόνισε ο Βασίλης μεταφέροντας πείρα και από πρόσφατα γεγονότα.
«Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πόση δύναμη έχουν οι φοιτητές στην Ελλάδα, σε μας οι αντιπρόσωποι των συλλόγων δεν τολμούν καν να πουν ότι συμφωνούν με κάποιο κόμμα γιατί δεν μπορούν να επηρεάσουν την πολιτική» τόνισε ο Jeff αποκαλύπτοντας ποιους τελικά συμφέρει το «ακηδεμόνευτο» κίνημα όπως το ορίζουν οι οπορτουνιστικές δυνάμεις στην Ελλάδα.
Brianna: Όταν η εκπαίδευση δεν είναι προσανατολισμένη στην μόρφωση αλλά στο κέρδος αυτό που παράγουν τελικά δεν είναι μορφωμένους ανθρώπους, αλλά παραγωγικά ρομπότ για τα εργοστάσια τους. Δεν μορφώνονται αλλά παπαγαλίζουν κάποια πράγματα, μαθαίνουν κάτι για σύντομο χρονικό διάστημα μόνο για να το χρησιμοποιήσουν στη δουλιά τους.
Jeff: Ακόμα και τα σωματεία και τα συνδικάτα χάνουν όλη τους τη δύναμη όσο οι επιχειρήσεις γίνονται όλο και πιο μεγάλες.
«Ο»: Πως αποδυναμώνουν τα σωματεία των εργαζομένων δηλαδή;
Jeff: Είναι απλό. Αυτό που κάνουν είναι ότι βρίσκουν ποιοι εργαζόμενοι σκέφτονται να φτιάξουν σωματείο και τους απολύουν! Αν σκέφτεσαι λοιπόν να φτιάξεις σωματείο σε μια επιχείρηση για να ενώσεις τους εργαζόμενους πρέπει να το κάνεις με άκρα μυστικότητα και δεν μπορείς να έχεις την οργάνωση που έχετε εσείς εδώ. Αυτό είναι που φοβάμαι περισσότερο για σας αν μπουν οι εταιρίες μέσα στις σχολές. Γιατί δεν θα θέλουν να έχετε μια καλή παιδεία, θα θέλουν να μην γνωρίζετε τη γίνεται με την πολιτική. Οι περισσότεροι Αμερικάνοι πολίτες δεν ξέρουν τι γίνεται με το πολιτικό μας σύστημα, οπότε δεν ξέρουν ποια είναι τα δικαιώματα τους. Για αυτό είναι τρομακτικό το τι θα γίνει με τις εταιρίες, γιατί αυτές θα καταπνίξουν την προσπάθεια των πανεπιστημίων να σας διδάξουν γύρω από αυτά τα ζητήματα και αυτό θα έχει αποτέλεσμα στις επόμενες γενιές.
Molly: Ο φοιτητικός σας σύλλογος, άμα μπουν εταιρίες στις σχολές θα χάσει πολύ από την δύναμη του. Γιατί η δύναμη που έχετε σήμερα είναι τεράστια σε σύγκριση με την δική μας
Η κουβέντα δεν τέλειωνε.. Μιλήσαμε για το εργατικό κίνημα στην Ελλάδα και τις δύο γραμμές που υπάρχουν σε αυτό, του συμβιβασμού και της ρήξης, τις απεργίες, το ταξικό κίνημα, την ιστορία του λαϊκού και κομμουνιστικού κινήματος στην Ελλάδα, την Οκτωβριανή επανάσταση και την συκοφάντηση και παραπληροφόρηση που ανθεί ιδιαίτερα στις ΗΠΑ ενάντια στο σοσιαλισμό και την κομμουνιστική ιδεολογία, ενάντια στην Κούβα.
Μας έβαλαν να υποσχεθούμε ότι θα συνεχίσουμε τον ανειρήνευτο αγώνα για να μην ιδιωτικοποιηθεί η Παιδεία και με τη σειρά τους μας υποσχέθηκαν ότι θα γυρίσουν πίσω γεμάτη εμπειρία και θέληση να μεταφέρουν αυτή τη πείρα στους Αμερικάνους φοιτητές, να τους ξεσηκώσουν παρά τις θυσίες που θα χρειαστεί να κάνουν, να οργανώσουν την πάλη του αμερικάνικου φοιτητικού κινήματος.
Τους ευχόμαστε καλή τύχη στους σκληρούς αγώνες που είμαστε σίγουροι πως θα δώσουν.
Αλεξάνδρα Λυμπέρη
Βασίλης Κολιός
Περισσότερα... »
