urn:www-iliablogs-gr:feeds:atom Ilia Blogs » Guerillera* Ilia Blogs » Guerillera* 2010-09-07T03:05:22-04:00 http://www.iliablogs.gr/Guerillera*/2008/07/16/%ce%a4%ce%b9%ce%bc%ce%ae_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%9a%cf%8c%ce%bc%ce%bc%ce%b1_%cf%83%ce%bf%cf%85_-_%ce%95%ce%bc%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%83%cf%8d%ce%bd%ce%b7_%cf%83%cf%84%ce%b7_%ce%b4%cf%8d%ce%bd%ce%b1%ce%bc%ce%b7_%cf%83%ce%bf%cf%85 Guerillera* Guerillera*: Τιμή στο Κόμμα σου - Εμπιστοσύνη στη δύναμη σου 2008-07-16T18:51:00-04:00 2008-07-16T18:51:00-04:00
Οι νέοι ξέρουν ποιο είναι το ΚΚΕ.

Το ξέρουν όμως και οι καπιταλιστές και για αυτο το φοβούνται... για αυτό όταν η σαπίλα τους τυλίγει μέχρι το λαιμό και τρομάζουν πως ο λαός μια μέρα θα τους αφήσει να πνιγούν... εκείνοι προσπαθούν να μαζέψει λίγη απο τη βρώμα τους και να την πετάξει στο Κόμμα της εργατικής τάξης μπας και θολώσουν τα μάτια των εργαζομένων.

Δευτερον

Για να ειμαι ειλικρινής, το περίμενα.
Ειχα ακούσει έναν σύντροφο από μια ξένη οργάνωση.. Τσεχία, Ρωσία .. δεν θυμάμαι να το αναφέρει και το περίμενα πως κάποια μέρα θα το βρούμε μπροστά μας. Στη χώρα του ψήφισαν έναν νόμο όπου όλα τα κόμματα θα έπρεπε να ελέγχονται εξονυχιστηκά για τα οικονομικά τους με αφορμή τις μίζες και την διαφθορά των άλλων. Θα πείς εσύ καλό δεν είναι αυτό.. μπας και μαζευτούνε λίγο τα κόμματα της πλουτοκρατίας; Να μάθουμε και τι κάνουν και τα άλλα κομματα και μας το κρύβουν. Δίκιο έχεις... Η αγανάκτηση εκεί θα μας οδηγούσε.. Ομως σκέψου.. Κανένα άλλο κόμμα δε το ενδιαφέρει να του ελέγχουν τα οικονομικά του.. αφού το έχουν ήδη στο χέρι. Λές και τώρα δεν κρατάνε αποδείξεις, δεν λένε τι δίνουν και πού; Σε τι τους σταματησε αυτό απο το να τα τρώνε, να έχουν πάρε δώσε με πολυεθνικές και να καθοδηγούνται απο αυτές εις βάρος του λαού; Σε τιποτα! Ενας τέτοιος νόμος μόνο το Κόμμα της εργατιάς μπορεί να βλάψει. Να καταγράφονται όλοι όσοι το συνδράμουν, όλοι όσοι έστω το εκτιμούν και δίνουν 2 ή 5 ευρώ μια στο τόσο για κουπόνια. Τότε βγαίνουν οι δημοσιογράφοι στα κανάλια και σου λένε: "μα σήμερα έχουν αλλάξει οι εποχές, τι φοβάστε; Σημερα έχουμε δημοκρατία".

...Πέστε το αυτό στους τσέχους κομμουνιστές η οργάνωση των οποίων είναι παράνομη.. στη δημοκρατίκη σας ΕΕ.
..Πέστε το στους Λιθουανούς τους Λετονούς Κομμουνιστές που το Κόμμα τους είναι παράνομο στην δημοκρατική σας ΕΕ.
..Πέστε το σε όλους τους αγωνιστές που διαμαρτυρήθηκαν έντονα πριν απο λιγα χρόνια ενάντια στο αντικομμουνιστικό μνημόνιο του Συμβουλίου της Ευρώπης που διακήρυτται ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα ώστε στη συνείδηση των λαών να θεωρείται το ίδιο ο σοσιαλισμός με το φασισμό.
... Πείτε το σε όλους τους έλληνες κομμουνιστές και πρωτοπόρους εργάτες που έχουν απολυθεί την τελευταία δεκαετία στην Ευρωενωσιακή σας δημοκρατική Ελλάδα...

...και θα μπορούσαμε να συνεχίζουν εις άπειρον...

Το ΚΚΕ θέλετε να βάλετε στο χέρι... αλλα δεν θα σας κάνει τη χάρη.


«Εστειλα στο Κόμμα... »

Πριν από πολλά χρόνια, ο Φώντας Λάδης έγραψε ένα τραγούδι που πολλοί ίσως δε θυμούνται, ενώ οι νεότεροι ίσως δεν έχουν ακούσει τα λόγια του ούτε μία φορά. «Εστειλα στο Κόμμα / 10 μάρκα ακόμα / μη γράψουν το όνομά μου / μόνο τα αρχικά μου / όχι πως φοβάμαι / τι εργάτης θα 'μαι/ για τόσα όμως δεν κάνει / να χαλάν μελάνι».


Αυτά είχε γράψει τότε ο Φώντας Λάδης και έκανε τραγούδι ο Μίκης Θεοδωράκης. Θυμήθηκα το τραγούδι αυτό, διαβάζοντας τις αράδες στην πρώτη σελίδα του «Ριζοσπάστη»: «Οι εργαζόμενοι και το σωματείο της επιχείρησης ΚΑΖΗΣ που βρίσκονται εννέα μήνες σε επίσχεση εργασίας, διεκδικώντας δεδουλευμένα, μετά από Γενική Συνέλευση, αποφάσισαν να προσφέρουν 1.420 ευρώ στο ΚΚΕ μέσω της Κομματικής Οργάνωσης Αττικής, τιμώντας έτσι την 90χρονη Ιστορία του και τη συμβολή του στους αγώνες της εργατικής τάξης».


Χίλια Τετρακόσια Είκοσι. Πόσες ώρες δουλειάς; Πόσα κουτιά γάλα για τα παιδιά; Πόσα ευρώ τόκοι δανείων; Πόσες μέρες μέχρι να βγάλουμε το μήνα; Κανένας εργάτης δε σκέφτηκε. Εβαλε το χέρι στην τσέπη. Μέτρησε. Μέχρι πότε βγαίνω; Τι έχω να ψωνίσω; Σκέψεις που θα τσάκισαν το μυαλό. Μα, βρέθηκαν 2, 5, 10 ευρώ «για το Κόμμα». Τέτοια εμπιστοσύνη έχει η εργατιά στο Κόμμα της, γιατί κάθε εργάτης γνωρίζει το Κόμμα.


Γνωρίζει το Κόμμα στο πρόσωπο του κομμουνιστή συναδέλφου - που θα σταθεί πρώτος στην απεργιακή φρουρά. Γνωρίζει την κοπέλα που του χτυπά το κουδούνι την Κυριακή με τον «Ριζοσπάστη» και αφήνει με σιγουριά τα ρέστα «για το Κόμμα». Γνωρίζει τον βουλευτή, το στέλεχος του ΚΚΕ: ζουν στην ίδια γειτονιά, πίνουν καφέ στο ίδιο καφενείο - δεν του ήταν ποτέ «ξένοι». Γνωρίζει το φίλο, τον αδελφό, τον κουμπάρο, την ξαδέλφη - εκείνοι είναι για κείνον το «Κόμμα». Τους έχει δει, τους έχει ακούσει, έχει πορευτεί μαζί τους. Δε χαζεύει τη χρυσόσκονή τους στα κανάλια, μοιράζονται την ίδια σκόνη μέσα στο γιαπί, στο εργοστάσιο.


Οι εργάτες άφοβα «κόβουν» τα κουπόνια του ΚΚΕ. Ξέρουν καλά τι είναι, ξέρουν καλά πως μια Κνίτισσα, ένας ΚουΚουΕς θα του ζητήσουν να μετρήσει το υστέρημα και να δώσει ό,τι μπορεί «για το Κόμμα». 90 χρόνια τώρα το ΚΚΕ μετρά τα 1.420 των εργατών. Ουδέποτε ζήτησε απ' αλλού και ούτε πρόκειται να του δώσουν. Είτε 100 δραχμές, είτε 10 μάρκα, είτε 2, είτε 1.420 ευρώ, θα 'ναι το υστέρημα των εργατών που θα του δίνει τα απαραίτητα για να δρα, να οργανώνει την πάλη για μεροκάματο, μόρφωση, προκοπή, σοσιαλισμό.


Οι εργάτες ξέρουν καλά, το ΚΚΕ - το κόμμα Τους - δε θα το βάλει κανείς στο χέρι. Για το ΚΚΕ τα δύο ευρώ του εργάτη, κομμένα σε κουπόνι, που τα στερεί από την οικογένειά του, προκειμένου να ενισχύσει το Κόμμα, είναι η μεγαλύτερη πλερωμή, είναι άλλη μια επιβεβαίωση πως το Κόμμα είναι αίμα από το αίμα, σάρκα από τη σάρκα του λαού. Κρυστάλλινα, ξεκάθαρα.


Στρατής ΔΟΥΝΙΑΣ-Ριζοσπάστης ]]> http://www.iliablogs.gr/Guerillera*/2008/07/04/%ce%91%cf%80%cf%8c_%c2%ab%cf%84%ce%b1_%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%ac_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%9a%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%bc%ce%b2%ce%af%ce%b1%cf%82%c2%bb_%ce%bc%ce%ad%cf%87%cf%81%ce%b9_%cf%84%ce%b7_%ce%bd%ce%af%ce%ba%ce%b7! Guerillera* Guerillera*: Από «τα βουνά της Κολομβίας» μέχρι τη νίκη! 2008-07-04T11:11:00-04:00 2008-07-04T11:11:00-04:00
Αυτή είναι η ζωή και ο αγώνας των FARC-EP, το ένοπλο ανταρτικο του κολομβιανού λαού και ότι και να πουν τα ΜΜΕ και τα διεθνή πρακτορεία ειδήσεων, οι άνθρωποι αυτοί παλεύουν για το δίκαιο και τα ιδανικά του λαού τους. Ο διεθνής ιμπεριαλισμός ξεκινώντας από τον Ουρίμπε, τον Μπούς και τους ρέστους που θέλουν τα τους παρουσιάσουν σαν στυγνούς απαγωγείς και ναρκέμπορους, είναι ο πραγματικός υπεύθυνος για την σημερινή "δημοκρατία" στη Κολομβία και τη κατάσταση που βιώνουν οι λαοί διεθνως, τους βομβαρδισμούς, τις επμβάσεις του ΝΑΤΟ, την πείνα, την κακουχία αλλά και τον εκσυγχρονισμένο τρόπο ζωής... της ανεργίας, της ανασφάλειας, της ευρωπαικής εκλεπτυσμένης μίζας, της ξεπουλημένης στο κεφάλαιο έρευνας και Παιδείας, την καταπάτηση των δημοκρατικών ελευθεριών. Κάθε ένας που αντιλαμβάνεται ότι όλα αυτά είναι ενάντια στα συμφέροντα του οφείλει να υπερασπίζεται τους Κολομβιανούς αντάρτες που έχουν διαλέξει να παλέψουν χαράζοντας το δικό τους δρόμο σε αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση.

FARC - EP: Από «τα βουνά της Κολομβίας» μέχρι τη νίκη! (Οδηγητής) ]]> http://www.iliablogs.gr/Guerillera*/2008/06/06/%c2%ab%ce%88%cf%87%ce%bf%cf%85%ce%bd_%ce%ba%ce%ac%ce%bd%ce%b5%ce%b9_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b5%ce%af%ce%b1_%ce%b5%ce%bc%cf%80%cf%8c%cf%81%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1%e2%80%a6%c2%bb Guerillera* Guerillera*: «Έχουν κάνει την παιδεία εμπόρευμα…» 2008-06-06T21:46:00-04:00 2008-06-06T21:46:00-04:00 Αναδημοσίευση από το site του Οδηγητή

Η φοιτητική πορεία της 23η Μάη πέρα από γεγονός ότι αποτέλεσε δυναμική απάντηση στην αντιλαϊκή και αντιεκπαιδευτική πολιτική της ΕΕ και των κομμάτων που την υπηρετούν, μας επιφύλασσε και μια ευχάριστη έκπληξη. Λίγο πριν το τέλος της πορείας, το μάτι μας έπεσε σε μια παρέα 20 και πλέον Αμερικάνων φοιτητών από τα πανεπιστήμια του Κολοράντο και της Μινεσότα, που παρακολουθούσαν την πορεία σχεδόν εκστασιασμένοι και σαστισμένοι ταυτόχρονα. Στην απάντηση μας ότι διαδηλώνουμε γιατί θέλουν να ιδιωτικοποιήσουν την δημόσια Παιδεία, ξέσπασαν σε αυθόρμητες φωνές: «όχι, μην αφήσετε να γίνει αυτό με κανέναν τρόπο, σε μας όλα έχουν ξεπουληθεί στις επιχειρήσεις και είναι όλα χάλια». Βρεθήκαμε λίγο αργότερα στο ξενοδοχείο όπου πας περίμεναν για να μας περιγράψουν με πηγαίο ενθουσιασμό και αστείρευτη οργή πως λειτουργεί το εκπαιδευτικό σύστημα στις ΗΠΑ και πως αυτό επηρεάζει τη ζωή τους.
Η συζήτηση πήρε φωτιά, τα μάτια τους πετούσαν σπίθες όταν τους περιγράφαμε πως οργανώνουν την πάλη τους οι φοιτητές στην Ελλάδα ακόμα και αν εμείς γνωρίζαμε πως το φοιτητικό κίνημα έχει να δώσει ακόμα πολύ μεγαλύτερες μάχες..

«Το θέαμα της διαδήλωσης πυροδότησε φλογερές και πολύωρες συζητήσεις ανάμεσα μας για το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας και το πώς επηρεάζει τη ζωή μας και προβληματιστήκαμε για το τι θα γίνει στην δική σας χώρα αν εφαρμοστεί το ίδιο σύστημα. Σίγουρα κάθε στοιχείο δε θα είναι ακριβώς το ίδιο αλλά παρεμφερές. Κουβεντιάσαμε για το τι προκαλεί το δικό μας εκπαιδευτικό σύστημα σε μας και την κοινωνία, όσων αφορά την ανισότητα, της ελευθερίας πρόσβασης στη γνώση» ξεκίνησε μια η Brianna.

«Γιατί θέλουν να ιδιωτικοποιήσουν τα Πανεπιστήμια σας;» Ρώτησε με απορία ο Νόουλαν:
Στην απάντηση ότι θέλουν να εμπορευματοποιήσουν την παιδεία για να αυξήσουν την κερδοφορία των επιχειρήσεων τους παρεμβαίνοντας στην ίδια την ποιότητα των σπουδών, για να παράγουν έτσι το εργατικό δυναμικό όπως το έχουν ανάγκη, δεν παραξενεύτηκαν ιδιαίτερα, γιατί, όπως φάνηκε είχαν πολύ περισσότερα να μας πουν από την εμπειρία της ίδιας τους της καθημερινότητας.

Joet: Όπως φαίνεται αυτό που κάνουν είναι να ανοίγουν την ψαλίδα ανάμεσα στους φτωχούς και τους πλούσιους. Αυτό που συμβαίνει σε πολλούς όπως και σε όλους εμάς που χρειάζεται να πληρώνουμε για τις σπουδές μας είναι ότι είμαστε ήδη καταχρεωμένοι σε δάνεια για να τις ξεπληρώσουμε. Είμαστε υποχρεωμένοι να βρούμε γρήγορα δουλιά γιατί θα ξεπληρώνουμε για 20 χρόνια τα χρέη. Στην ουσία μέχρι να τα καταφέρουμε θα είμαστε δέσμιοι αυτών των χρημάτων που δανειστήκαμε για να πάρουμε πτυχίο!

«Ο»: Εμάς μας παρουσιάζουν σήμερα σα δικαίωμα και κατάκτηση ότι οι φοιτητές θα μπορούν να παίρνουν δάνεια για να πληρώνουν τις σπουδές τους. Και τους λεμέ ότι δεν είναι η λύση… Πως λειτουργεί το σύστημα με τα φοιτητοδάνεια στις ΗΠΑ;

Tony: Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι θα τα ξεπληρώνεις για 20 χρόνια και παραπάνω. Είναι και χρήματα τελικά που δεν τα πληρώνουμε πίσω στο κράτος, είναι χρήματα που τα δίνουμε στις τράπεζες και αυτές κερδίζουν από μας.

Joet: Ακόμα και αν δεν θες με τίποτα να πάρεις δάνειο και προσπαθήσεις να πάρεις μια υποτροφία, θα πληρώνεις φόρους με βάση την υποτροφία, οπότε πάλι σου τα «βγάζουν από την τσέπη».

Molly: Πληρώνουμε το 100% των βιβλίων μας και αυτό που κάνουν πολλοί είναι να τα ξαναπουλάνε πίσω στο πανεπιστήμιο με χαμηλότερη τιμή, αλλά εκείνοι τα ξαναπουλάνε οπότε έχουν διπλό κέρδος και τα χρήματα πάνε σε εταιρίες εκδοτικές που έχουν υπογράψει συμβόλαιο με το πανεπιστήμιο. Για ένα βιβλίο 100 δολαρίων θα πάρεις πίσω τα 40 και αυτοί θα το ξαναπουλήσουν για 80.

Joet: Ότι δραστηριότητα και να αναπτύσσουν οι φοιτητές μες στην σχολή ακόμα και δικά τους κλαμπς και λέσχες για διάφορους σκοπούς ακόμα και κοινωφελείς έχουν σχέση με εταιρίες που πρέπει αυτές πρώτες να βγάλουν κέρδη. Για παράδειγμα για να πάρουμε μια μικρή χρηματοδότηση αυτής της εκδρομής είχαμε να κάνουμε με μια τεράστια γραφειοκρατία. Όλα γίνονται εμπόδιο όταν μπλέκονται επιχειρήσεις. Και τα ΜΜΕ δεν λένε τίποτα για όλα αυτά. Μέχρι και στην εφημερίδα των φοιτητών της σχολής δεν μπορούμε να γράψουμε ότι θέλουμε, μας λένε τι μπορούμε και τι δε μπορούμε.

«Εγώ περίμενα 4 χρόνια για να πάω στο Πανεπιστήμιο μέχρι να καταφέρω να πάρω υποτροφία. Αλλά τελικά πήρα και δάνειο και τα δάνειο πάει περίπου στα 10-70 χιλιάδες δολάρια και το ξεπληρώνεις μόλις τελειώσεις τη σχολή. Οπότε πρέπει απευθείας να πιάσεις δουλιά. Ακόμα και αν δεν καταφέρεις να βρεις δουλιά πάνω σε αυτό που σπούδαζες πέντε χρόνια θα πρέπει υποχρεωτικά να βρεις μια δουλιά με χαμηλές απολαβές γιατί έχεις το δάνειο που τρέχει. Άλλωστε οι περισσότεροι δεν βρίσκουν δουλιά σε αυτό που έχουν σπουδάσει» πρόσθεσε μια τέταρτη κοπέλα.

«Ο»: Ο στόχος είναι να σε κάνουν να δουλέψεις χωρίς εργασιακά δικαιώματα λοιπόν;

Brianna: Ακριβώς, έχεις όλο αυτό το χρέος. Δεν είμαστε ασφαλισμένοι στις δουλιές που κάνουμε, πρέπει να πληρώσεις ιδιωτική ασφάλιση. Μόνο άμα μπορείς να αποδείξεις ότι τραυματίστηκες την ώρα της δουλιάς σου και είναι αποτέλεσμα αυτής σου πληρώνουν κάποια περίθαλψη.

«Ο»: Ως θετικό μας παρουσιάζουν και τις ανταποδοτικές υποτροφίες, ότι θα μπορείς να δουλεύεις ως προσωπικό για ίδιο το πανεπιστήμιο και αυτό θα σε βοηθάει, στις ΗΠΑ τι γίνεται;

Molly: Όλοι μας έχουμε δουλέψει έτσι, αλλά είναι άδικο πρώτα από όλα γιατί αφαιρούν θέσεις από κόσμο που θα μπορούσε να δουλεύει κανονικά σε τέτοιες θέσεις Στην ουσία γλιτώνουν χρήματα από το να πλήρωναν κάποιον κανονικά για αυτή τη δουλιά και συ ως φοιτητής δε βγάζεις τίποτα σχεδόν. Σου δίνουν 9 $ την ώρα για 25 ώρες

Brianna: Αυτόματα δηλαδή επειδή κάποιος έχει λεφτά μπορεί να σπουδάσει την ώρα που κάποιος άλλος φτωχός, ακόμα και αν έχει τις ικανότητες αποκλείεται από αυτό. Είναι άδικο. Έτσι οι φτωχοί παραμένουν φτωχοί και φτωχότεροι και οι πλούσιοι, πλούσιοι.

«Θέλω να πω κάτι πάνω σε όλα αυτά! Εγώ ήμουνα στο στρατό, έτσι μου πλήρωσε ο στρατός όλες τις σπουδές μου, τα κατάφερα γιατί κινήθηκα έξυπνα. Το ίδιο ισχύει και για σχολές γιατρών κτλ, άμα κάνεις τη θητεία σου στο στρατό σου πληρώνουν τις σπουδές» αναφώνησε μια κοπέλα στο βάθος που δεν συμμετείχε στην κουβέντα μας.
Ξαφνιάστηκε όταν της είπαμε ότι στην Ελλάδα η θητεία είναι υποχρεωτική για τους άντρες αλλά παρόλα αυτά για αυτή σου την θητεία δεν παίρνεις “μπόνους” για να μπορέσεις να φοιτήσεις σε ένα πανεπιστήμιο και ότι διαφωνούμε με αυτή την «πριμοδότηση», γιατί θα λειτουργήσει ως εξαναγκασμός της νεολαίας να οδηγείτε στη στράτευση και στη συμμετοχή και σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους έχοντας να αντιμετωπίσει ως «άλλο δρόμο» την ανεργία. Η ίδια απάντησε στην ερώτηση μας πώς θα κατάφερνε να σπουδάσει αν προηγουμένως την είχαν στείλει να σκοτωθεί στο Ιράκ, ότι δε θα είχε άλλη λύση γιατί όταν κατατάχθηκε στο στρατό υπέγραψε ότι θα πήγαινε όπου την έστελναν.

Brianna: Το πρόβλημα μου με την ιδιωτικοποίηση όπως την έχω ζήσει στην Αμερική τουλάχιστον, είναι ότι ρίχνουν το βάρος από πώς θα σε μορφώσουν και να θα σε διδάξουν καλύτερα και ουσιαστικότερα στο πώς θα βγάλουν λεφτά. Αντί λοιπόν να σπουδάζουμε για να υπηρετήσουμε και να προσφέρουμε στους άλλους αλλά και για να κάνουμε μια δουλιά που θα μας ευχαριστεί, σπουδάζουμε με βάση το πώς θα βρούμε μια δουλιά για να βγάζουμε περισσότερα χρήματα. Τα έχουν μετατρέψει όλα παιδεία, υγεία, τα πάντα σε λεφτά δεν είναι δυνατόν! Έχουν κάνει την παιδεία εμπόρευμα…

«Ο»: Αυτή ακριβώς τη φράση είναι που χρησιμοποιούμε ως κεντρικό σύνθημα η ΚΝΕ και το ΚΚΕ για την Παιδεία. Ότι δεν είναι εμπόρευμα!

Tony: Σε μας αυτό δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας (ακούγονται πικρά γέλια)

«Ο»:Έχετε συνδικαλισμό μέσα στις σχολές σας στις ΗΠΑ;
«Σε παρακαλώ προσδιόρισε τι εννοείς με το “συνδικαλισμός”»; Ήταν η πρώτη απάντηση που πήραμε.

«Ο»: Αν έχετε φοιτητικούς συλλόγους μέσα στις σχολές, αν κάνετε συνελεύσεις όπου όλοι οι φοιτητές να μπορούν να συμμετέχουν.. Αν εκλέγετε αντιπροσώπους;

Jeff: Εκλέγουμε αντιπροσώπους αλλά αυτοί στην ουσία δεν έχουν καμία εξουσία, το μόνο που γίνεται είναι ότι τους δίνεται ένα μικρό χρηματικό ποσό που χρησιμοποιούν για να βελτιώσουν την καθημερινότητα των φοιτητών, να βάλουν κανένα μηχάνημα με αναψυκτικά για παράδειγμα μέσα στο χώρο των σχολών και αυτό είναι όλο.

«Μας λένε ότι είμαστε ελεύθεροι αλλά δεν είμαστε πραγματικά. Είμαστε ελεύθεροι να καταναλώσουμε.. και αυτό μόνο όταν φτάνουν τα χρήματα» συμπέρανε η Brianna.

«Εσείς έχετε την δυνατότητα να επηρεάσετε το τι συμβαίνει;» Ερχόταν η ερώτηση πάνω στην απάντηση. Ερωτήσεις που είχαν προετοιμάσει καθώς μας περίμεναν. «Σε μας τουλάχιστον δεν υπάρχει κάποια ατομική ελευθερία… όλα τα κανονίζουν οι επιχειρήσεις». Ήθελαν να μάθουν πως οργανώσαμε την πορεία. Τους εξηγήσαμε για το κάλεσμα των συνελεύσεων, τις αποφάσεις των συλλόγων, τις θέσεις των παρατάξεων, τις διαδηλώσεις και τις καταλήψεις που έχουν κάνει οι φοιτητικοί σύλλογοι. Οι φλόγα στα μάτια τους άναβε όλο και περισσότερο όταν συνειδητοποιούσαν ότι οι φοιτητές μπορεί να έχουν την δύναμη να οργανώνουν έτσι την πάλη τους.
«Άμα το κάναμε εμείς αυτό, θα μας είχαν μαντρώσει και μόνο στη σκέψη! (γέλια). Ακόμα και να πούμε ότι διαφωνούμε με κάτι πρέπει να έχουμε συγκεντρώσει ένα κάρο έγγραφα που να τα έχουν πιστοποιήσει και δεχτεί. Είναι εντυπωσιακό το ότι έχετε τόση δύναμη εδώ πέρα».

Για την ευρωπαϊκή οδηγία 36/05 που έρχεται να εξισώσει τα ιδιωτικά ψευτοκολεγία ΚΕΣ, πολλά από τα οποία έχουν την σφραγίδα του ονόματος αμερικάνικων κολεγίων, με τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ, μας είπαν:
«Στις ΗΠΑ δεν υπάρχει ισότητα ανάμεσα στα ιδιωτικά και τα δημόσια -όπως τα λένε- γιατί πάντα ο εργοδότης βλέπει σε ποιο φοίτησες και προτιμά τους απόφοιτους των ιδιωτικών! Οπότε πια ισότητα; Ανάλογα με την χρηματοδότηση που παίρνουν διαμορφώνουν και καλύτερο πρόγραμμα σπουδών άρα έχουν και καλύτερο επίπεδο και κύρος, αλλά αυτά συνήθως είναι και τα πιο ακριβά» ήταν η ξεκάθαρη απάντηση του Nolan για την υποβάθμιση που προωθείται και την απαξίωση του πτυχίου μας.

«Ο»: Ο ανταγωνισμός μεταξύ των Πανεπιστημίων μας λένε θα τα κάνει καλύτερα;
Με μια φωνή σχεδόν μας απάντησαν «Αυτό είναι ψέμα»!»

Joet: Το μόνο που γίνεται για όσα πανεπιστήμια είναι χαμηλά στο σύστημα κατάταξης (ranking system) που δεν μπορούν να προσφέρουν ποιοτικές σπουδές είναι ότι φτιάχνουν καλύτερες και μεγαλύτερες εγκαταστάσεις (campus), φυτεύουν δέντρα, φτιάχνουν μια όμορφη βιβλιοθήκη για να βλέπει ο κόσμος τη σχολή και να λέει “αυτή είναι μια καλή σχολή, να στείλουμε τα παιδιά μας εδώ και ας δώσουμε παραπάνω χρήματα”. Αλλά τελικά πετάνε τα λεφτά τους στα δέντρα!

Jeff: Και να ξέρετε ότι οι καλύτεροι καθηγητές, αυτοί με την μεγαλύτερη εμπειρία, τις περισσότερες έρευνες, αυτούς θα τους απορροφήσουν τα πανεπιστήμια-ελίτ που θα ιδιωτικοποιηθούν, έτσι έγινε σε μας. Αυτό βασικά βλάπτει τον κόσμο που δεν έχει τα λεφτά για να πάει σε αυτά τα πανεπιστήμια και δεν θα έχουν πρόσβαση, δε θα μπορούν να έρθουν σε επαφή με αυτούς τους καθηγητές που θα είναι οι καλύτεροι στην επιστήμη τους. Οπότε αυτόματα αυτό «κρατά πίσω» τους πάντες εκτός από την ελίτ, των πλουσίων που μπορούν να πάνε στα αντίστοιχα πανεπιστήμια, που ίσως να είναι και λιγότεροι από το 1% του πληθυσμού.

«Ο»: Θεωρείται ότι οι αναδιαρθρώσεις που προωθούνται στην Παιδεία σήμερα στην ΕΕ σε σας στις ΗΠΑ χειροτέρεψαν τη ζωή σας;

Βrianna: Έτσι είναι όταν όλα γίνονται για το κέρδος τι ζωή να έχεις; Όταν έχεις τεράστιες επιχειρήσεις που επενδύουν μεγάλα ποσά στις σχολές μας τότε ξέρεις ότι θα επιλέγουν αυτές τι θα διδάσκεται και τι όχι. Έχουν περισσότερη επιρροή στο τι θα σπουδάσουμε παρά εμείς οι φοιτητές. Για τα πάντα! Και μείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γιατί μας έχουν κλέψει την δύναμη μας σαν φοιτητικό σώμα, μας στερούν τα δικαιώματα μας σε δωρεάν παιδεία, τις δημοκρατικές μας ελευθερίες. Δεν έχουμε καθόλου δύναμη αλλά έχουμε γιγαντιαίες επιχειρήσεις να μας κάνουν κουμάντο…

Tony: Για αυτό, μάλλον, υπάρχει και τόσος φόβος στις ΗΠΑ για διαμαρτυρία και αγώνες γιατί όταν το κάνουμε αυτό φέρνει πολλές συνέπειες. Υπάρχουν ή φτιάχνουν σκηνικά βίας. Τα ΜΜΕ δεν τα καλύπτουν αυτά.

«Στην Ελλάδα έχουν και άλλους τρόπους να χτυπήσουν το κίνημα, επειδή υπάρχουν αγωνιστικές διαθέσεις σε μεγάλο κομμάτι φοιτητών, δεν μας χτυπούνε –συνήθως- απευθείας γιατί αυτό ξέρουν ότι θα προκαλέσει μεγαλύτερες αντιδράσεις. Προσπαθούν να διασπάσουν το κίνημα στο εσωτερικό του. Πέρα από τους κομμουνιστές που παρεμβαίνουν στο κίνημα και τους αγωνιστές φοιτητές, υπάρχουν κυβερνητικές παρατάξεις που παίζουν αυτό το διασπαστικό ρόλο και παρατάξεις που επικαλούνται τον αγώνα την ώρα που βοηθάνε την κυβέρνηση να τον συκοφαντήσει και να τον λασπολογήσει και συμφωνούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο με τα μέτρα» τόνισε ο Βασίλης μεταφέροντας πείρα και από πρόσφατα γεγονότα.

«Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πόση δύναμη έχουν οι φοιτητές στην Ελλάδα, σε μας οι αντιπρόσωποι των συλλόγων δεν τολμούν καν να πουν ότι συμφωνούν με κάποιο κόμμα γιατί δεν μπορούν να επηρεάσουν την πολιτική» τόνισε ο Jeff αποκαλύπτοντας ποιους τελικά συμφέρει το «ακηδεμόνευτο» κίνημα όπως το ορίζουν οι οπορτουνιστικές δυνάμεις στην Ελλάδα.

Brianna: Όταν η εκπαίδευση δεν είναι προσανατολισμένη στην μόρφωση αλλά στο κέρδος αυτό που παράγουν τελικά δεν είναι μορφωμένους ανθρώπους, αλλά παραγωγικά ρομπότ για τα εργοστάσια τους. Δεν μορφώνονται αλλά παπαγαλίζουν κάποια πράγματα, μαθαίνουν κάτι για σύντομο χρονικό διάστημα μόνο για να το χρησιμοποιήσουν στη δουλιά τους.

Jeff: Ακόμα και τα σωματεία και τα συνδικάτα χάνουν όλη τους τη δύναμη όσο οι επιχειρήσεις γίνονται όλο και πιο μεγάλες.

«Ο»: Πως αποδυναμώνουν τα σωματεία των εργαζομένων δηλαδή;

Jeff: Είναι απλό. Αυτό που κάνουν είναι ότι βρίσκουν ποιοι εργαζόμενοι σκέφτονται να φτιάξουν σωματείο και τους απολύουν! Αν σκέφτεσαι λοιπόν να φτιάξεις σωματείο σε μια επιχείρηση για να ενώσεις τους εργαζόμενους πρέπει να το κάνεις με άκρα μυστικότητα και δεν μπορείς να έχεις την οργάνωση που έχετε εσείς εδώ. Αυτό είναι που φοβάμαι περισσότερο για σας αν μπουν οι εταιρίες μέσα στις σχολές. Γιατί δεν θα θέλουν να έχετε μια καλή παιδεία, θα θέλουν να μην γνωρίζετε τη γίνεται με την πολιτική. Οι περισσότεροι Αμερικάνοι πολίτες δεν ξέρουν τι γίνεται με το πολιτικό μας σύστημα, οπότε δεν ξέρουν ποια είναι τα δικαιώματα τους. Για αυτό είναι τρομακτικό το τι θα γίνει με τις εταιρίες, γιατί αυτές θα καταπνίξουν την προσπάθεια των πανεπιστημίων να σας διδάξουν γύρω από αυτά τα ζητήματα και αυτό θα έχει αποτέλεσμα στις επόμενες γενιές.

Molly: Ο φοιτητικός σας σύλλογος, άμα μπουν εταιρίες στις σχολές θα χάσει πολύ από την δύναμη του. Γιατί η δύναμη που έχετε σήμερα είναι τεράστια σε σύγκριση με την δική μας

Η κουβέντα δεν τέλειωνε.. Μιλήσαμε για το εργατικό κίνημα στην Ελλάδα και τις δύο γραμμές που υπάρχουν σε αυτό, του συμβιβασμού και της ρήξης, τις απεργίες, το ταξικό κίνημα, την ιστορία του λαϊκού και κομμουνιστικού κινήματος στην Ελλάδα, την Οκτωβριανή επανάσταση και την συκοφάντηση και παραπληροφόρηση που ανθεί ιδιαίτερα στις ΗΠΑ ενάντια στο σοσιαλισμό και την κομμουνιστική ιδεολογία, ενάντια στην Κούβα.
Μας έβαλαν να υποσχεθούμε ότι θα συνεχίσουμε τον ανειρήνευτο αγώνα για να μην ιδιωτικοποιηθεί η Παιδεία και με τη σειρά τους μας υποσχέθηκαν ότι θα γυρίσουν πίσω γεμάτη εμπειρία και θέληση να μεταφέρουν αυτή τη πείρα στους Αμερικάνους φοιτητές, να τους ξεσηκώσουν παρά τις θυσίες που θα χρειαστεί να κάνουν, να οργανώσουν την πάλη του αμερικάνικου φοιτητικού κινήματος.
Τους ευχόμαστε καλή τύχη στους σκληρούς αγώνες που είμαστε σίγουροι πως θα δώσουν.

Αλεξάνδρα Λυμπέρη
Βασίλης Κολιός


]]> http://www.iliablogs.gr/Guerillera*/2008/06/01/%ce%9a%ce%b1%cf%84%ce%ad%ce%bb%ce%b7%ce%be%ce%b5_%ce%b7_40_%cf%87%cf%81%ce%bf%ce%bd%ce%b7_%ce%b3%cf%85%ce%bd%ce%b1%ce%af%ce%ba%ce%b1_%cf%80%ce%bf%cf%85_%ce%b4%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%86%ce%bf%ce%bd%ce%ae%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b5_%ce%b1%cf%80%ce%bf_%cf%84%ce%b1_%ce%9c%ce%91%ce%a4_%cf%83%cf%84%ce%b7_%ce%9b%ce%b5%cf%85%ce%ba%ce%af%ce%bc%ce%bc%ce%b7 Guerillera* Guerillera*: Κατέληξε η 40 χρονη γυναίκα που δολοφονήθηκε απο τα ΜΑΤ στη Λευκίμμη 2008-06-02T01:07:00-04:00 2008-06-02T01:07:00-04:00

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ Η ΠΑΛΗ ΘΑ ΤΗΝ ΣΠΑΣΕΙ ]]> http://www.iliablogs.gr/Guerillera*/2008/05/28/Zeitgeist Guerillera* Guerillera*: Zeitgeist 2008-05-28T13:33:00-04:00 2008-05-28T13:33:00-04:00 ταινία οπωσδήποτε... και αφήστε ένα σχολιο για το πως σας φάνηκε...

Τρομερή ταινία! Όχι ότι τις γενικές θέσεις που ασπαζεται δεν τις είχα και γω στο μυαλό μου.. αλλά αλλο η αποδεικτικότητα της.

Το τέλος νομίζω ότι θα είναι διαφορετικό ωστόσο! ]]> http://www.iliablogs.gr/Guerillera*/2008/05/08/%ce%97_%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%a1%ce%b9%ce%b6%ce%bf%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b7 Guerillera* Guerillera*: Η ιστορια του Ριζοσπαστη 2008-05-08T17:40:00-04:00 2008-05-08T17:40:00-04:00 http://www.iliablogs.gr/Guerillera*/2008/05/07/%ce%a4%ce%9f_%ce%94%ce%99%ce%9b%ce%97%ce%9c%ce%9c%ce%91 Guerillera* Guerillera*: ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ 2008-05-07T18:26:00-04:00 2008-05-07T18:26:00-04:00
Η' ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΡΗΞΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ?


Εδώ θα βρείτε την απάντηση: [rizobreaker.blogspot.com]
]]> http://www.iliablogs.gr/Guerillera*/2008/05/03/%ce%97%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%bd_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%b3%cf%89_%ce%b5%ce%ba%ce%b5%ce%af! Guerillera* Guerillera*: Ημουν και γω εκεί! 2008-05-04T02:28:00-04:00 2008-05-04T02:28:00-04:00


]]> http://www.iliablogs.gr/Guerillera*/2008/05/03/%ce%91%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%81%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf_%ce%a6%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%b2%ce%ac%ce%bb_%ce%9c%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%8d%cf%81%ce%b1%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%b7_%ce%93%ce%b5%cf%89%cf%80%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae Guerillera* Guerillera*: Αντιαπαγορευτικο Φεστιβάλ Μαστούρας στη Γεωπονική 2008-05-03T18:00:00-04:00 2008-05-03T18:00:00-04:00
Η αποθέωση της "ελευθερίας" όπως την βλέπουν αριστεριστές και αναρχοτέτοιοι.. της "ελευθερίας" που βολεύει το κεφάλαιο και τα κόμματα της αστικής τάξης..
Ολοι αυτοί έχουν τόσο στενόμυαλη εντύπωση για την ελευθερία που την συμπικνώνουν σε 15 γραμμάρια χασίς το τσιγαριλίκι....

Ταυτόχρονα όμως με αυτές τους τις προσπάθειες για αποθέωση της ναρκοκουλτούρας και της τοξικοεξάρτησης, για νομιμοποίηση του επικερδέστατου για το κεφάλαιο εμπόριου χασίς καλούν τη νεολαία να βάλει τα χέρια της και να βγάλει τα μάτια της.

Να φουμάρει, να τρυπιέται.. να μαστουρώνει για να ξεχάσει τα προβλήματα που βιώνει στη καθημερινότητα της με τη μορφή της ανασφάλειας, του άγχους, της καταπίεσης και της μαυρίλας. Μορφή που παίρνουν πολύ απτά τα αποτελέσματα της πολιτικής της ΕΕ, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ... οι οποίοι άλλωστε τόσο κόπο κάνουν για να νομιμοποιηθεί το εμπόριο του χασίς.
Εμείς ξέρουμε καλά ότι η ελευθερία είναι κάτι πολύ περισσότερο, πολυ ψηλότερο και πιο όμορφο από την ελευθερία... του να μαστουρώνεις. Βρίσκεται στην ομορφία του αγώνα, στην πάλη για τα δικαιώματα μας.. στην πάλη για μια άλλη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, στις παρέες, τα ενδιαφέροντα, την δημιουργικότητα. Ελευθερία για μας είναι να παλεύεις με καθαρό και ξάστερο μυαλό "ενάντια σε όλους αυτούς που κομμάτια κάνουν τα όνειρα μας".

Από πρόσφατο Τουρνουά Μπάσκετ που οργάνωσαν οι ΟΒ Σιβιτανιδείου της ΚΝΕ.
Στη φώτο ο τελικός ανάμεσα στην νικήτρια μαθητική ομάδα
της Πληροφορικής και την ομάδα απεξάρτησης στεγνού προγράμματος "Θησέας". ]]> http://www.iliablogs.gr/Guerillera*/2008/05/02/%ce%a4%ce%b9%ce%bc%ce%ac%ce%bc%ce%b5_%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82_%ce%bd%ce%b5%ce%ba%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%82_%ce%bc%ce%b1%cf%82_-_%ce%9a%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%ac%ce%bc%ce%b5_%cf%84%ce%b1_%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b1%ce%b9%cf%8e%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1_%ce%bc%ce%b1%cf%82 Guerillera* Guerillera*: Τιμάμε τους νεκρούς μας - Κατακτάμε τα δικαιώματα μας 2008-05-02T22:52:00-04:00 2008-05-02T22:52:00-04:00 Μη σας ξεγελά η φώτο... αυτό είναι μόνο ένα κομμάτι της πορείας του ΠΑΜΕ... δεν εχουν ξεκινήσει οι περισσότεροι από Συνταγμα!


Ηταν μια πρωτομαγιά που τα είχε όλα:

Πρώτα από όλα είχε χιλιάδες εργάτες - φοιτητές ακόμα και παιδιά στην προσυγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα πεισμένους να πάλεψουν από ταξική σκοπιά ενάντια στην αντιασφαλιστική-αντικπαιδευτική, συνολικά αντιλαϊκη επίθεση, πεισμένους να υπερασπιστούν τα συμφέροντα τους και να παλέψουν για τα δικαιώματα τους.

Είχε μάχιμες απεργιακές φρουρές που στάθηκαν στο ύψος των απαιτήσεων.
Athens Plaza Μεγάλη Βρετανία και το King George παρέμειναν κλειστά με την συμβολή του ΠΑΜΕ και των δυνάμεων του καθώς και δεκάδες άλλοι εργασιακοί χώροι σε όλη την Ελλάδα.

Είχε μια προσυγκέντρωση και πορεία με παλμό και με σεβασμό στους νεκρούς που έπεσαν στους αγώνες της εργατικής τάξης.

Και από την άλλη:

Είχε προσπάθειες προβοκάτσιας από διάφορα στοιχεία. Ακόμα και μια ελληνική σημαία άφησε στο δρόμο ενας διερχόμενος μπροστά από μια απεργιακή περιφρούρηση!?!

Είχε προσπάθειες τρομοκράτησης από τις δυνάμεις της αστυνομίας... Τα αφεντικα και την εργοδοσία... πού έστειλαν ακόμα μια φορά τα τσιράκια τους να χτυπήσουν και να προπηλακίσουν απεργούς...

Και φυσικά:


Είχε την προσυγκέντρωση της ΓΣΕΕ που παρέμεινε για πάντα "προσυγκέντρωση" αφού το "τεραστιο" συγκεντρωμένο πλήθος.. των πασόκων και συνασπισμένων βουλευτών και μεγαλοσυνδικαλιστών... ακόμα και των ΝΔ βουλευτών... (τρεις και ο Αλέξης δηλαδή) μερικοί εργαζόμενοι για ξεκάρφωμα και κανα δυο σκύλοι ήταν οι καλεσμένοι αυτού του θεάματος!

Τσακωμός για τις καρέκλες.... και το πανό από την ΠΑΣΚΕ και την Αυτόνομη Παρέμβαση του Σύριζα... που κατα τα άλλα δεν χαλάνε την ενότητα τους.. είχε το έργο.

Τελικα το πανηγύρι έληξε με "επιδόρπιο" σαλατικης μορφής από τους προσυγκεντρωμένους του Μουσείου (αναρχοαυτονομικα στοιχεία κτλ)


Τώρα αν είσαι εργάτης-φοιτητής και μαθητής από λαϊκη οικογένεια σκέψου με ποιόν θα πάς και ποιόν θα αφήσεις στην επόμενη απεργία... Το δίλημμα γίνεται όλο και πιο εύκολο... ]]> http://www.iliablogs.gr/Guerillera*/2008/04/22/%ce%91%cf%80%ce%bf%ce%b3%ce%bf%ce%ae%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7! Guerillera* Guerillera*: Απογοήτευση! 2008-04-23T00:50:00-04:00 2008-04-23T00:50:00-04:00
Πραγματικα δε ξέρω τι ήταν χειρότερο: Το αυτογκόλ της Λιβερπουλ στο 95' ή τα 95' της Τσελσι????

]]> http://www.iliablogs.gr/Guerillera*/2008/04/21/%ce%9c%cf%80%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%bf%cf%80%ce%b1%ce%af%cf%87%ce%bd%ce%b9%ce%b4%cf%8c__%ce%a6%ce%ad%cf%81%ce%b5_%cf%84%ce%b7_%ce%bb%ce%ac%ce%bc%cf%80%ce%b1!_ Guerillera* Guerillera*: Μπλογοπαίχνιδό "Φέρε τη λάμπα!" 2008-04-21T11:47:00-04:00 2008-04-21T11:47:00-04:00
1. Όνομα : Guerillera*
2. Γενέθλια : 8 Δεκέμβρη
3. Ζώδιο : Τοξότης με ωροσκόπο Τοξότη (ή Λέοντα.. κάποιοι μου κρύβουν την αλήθεια)
4. Χρώμα μαλλιών : Ξάνθο
5. Χρώμα ματιών : Γαλάζια με κίτρινες ακτίνες (αλήθεια!)
6. Εχεις ερωτευτεί ποτέ? : Ετοιμάζομαι για την επόμενη κεραμίδα!
7. Είδος μουσικής που ακούς : Grundge Punk και Rock
8. Χαρακτήρας Disney : ο Μίκυ αλλά ντεντέκτιβ
9. Ποιός φίλος/ φίλη σου μένει πιο μακριά? : Ο Λιάκος :(
10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Να ξανακοιμηθώ!
11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Ξεχνάω συνέχεια και τα πιο απαραίτητα…
12. Τί έχεις στον τοίχο σου? 15 δίσκους σε σχηματισμό, κολάζ 2x0,50 με φωτογραφίες αγαπημένων προσώπων, ένα κάδρο με ασπρόμαυρη φωτογραφία που έχω τραβήξει
13. Τί έχεις κάτω από το κρεβάτι σου?: Παπούτσια και ΠΟΛΥ σκόνη
14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες? Τίποτα… συνέχεια σπάνε πράγματα!
15. Αγαπημένος αριθμός : 7,9,5 αλλά στο τζόκερ δε πιάνουν ρε γαμώτο
16. Αγαπημένο όνομα : Αλεξάνδρα
17. Τα χόμπι σου : Μουσική (μπάντες, χορωδίες όλα τα καλά) Ραδιόφωνο, Ρεπορτάζ και ποτοποσία με καλή παρέα
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα ? Στη καφετέρια του χωριού μου με φίλους
19. Μια ευχή για το μέλλον : Να έχουμε δύναμη να αντιπαλέψουμε τις δυσκολίες που έρχονται. Γεροί και πολλοί να μαστε!
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποιά εποχή θα πήγαινες? Στο ΔΣΕ…
21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου! Αν καταφέρω να σωθώ εγώ θαύμα θα είναι!
22. Αγαπημένο λουλούδι : Μαργαρίτες (φούξια, πορτοκαλί)
23. Αγαπημένη σειρά : Friends πολύ γέλιο!
24. Αγαπημένη ταινία : The eternal sunshine of a spotless mind
25. Αγαπημένο τραγούδι :Μια εποχή ήταν το Velvet των Α-Ha τώρα μάλλον θα μου αρέσει άλλο…
26. Αγαπημένο βιβλίο : Από σύγχρονα λογοτεχνικά: Το Άρωμα του Ζισκιντ
27. Αγαπημένο ζώο : Τα μεγάλα σκυλιά
28. Αγαπημένο ρούχο : Φόρμα
29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ίδα : David Gilmor των Pink Floyd
30. Αγαπημένο χρώμα : Φούξια
31. Αγαπημένο φαγητό : Μουσακάς
32. Με ποιόν χαρακτήρα από καρτούν ταυτίζεσαι : Κανέναν
33. Κακή συνήθεια : Μου αρέσει να με συμπαθούν
34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει : Συνειδητός αυθορμητισμός
35.Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Ανυπομονησία
36. Συνηθισμένη ατάκα : Σιιιιιιγουρα!
37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Ρεπόρτερ στο Reuters
38. Μεγαλύτερος φόβος : Ο χαμός συγγενικών προσώπων
39. Η καλύτερη pizza : Μαργαρίτα Σπέσιαλ
40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι : για να βρίσκονται στην φύση όχι κλεισμένα σε αστικές πολυκατοικίες!

Προκαλώ τους Ερυθρό, Gremlin from the Kremlin και Στιγμιαία Ολίσθηση... ]]> http://www.iliablogs.gr/Guerillera*/2008/04/21/%ce%95%cf%81%ce%b3%ce%ac%cf%84%ce%b5%cf%82_%ce%93%ce%b7%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82_%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b5%cf%82_%cf%86%cf%81%ce%ac%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b1%cf%82_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%9c%ce%b1%ce%bd%cf%89%ce%bb%ce%ac%ce%b4%ce%b1%cf%82 Guerillera* Guerillera*: Εργάτες Γης στις καλλιέργειες φράουλας της Μανωλάδας 2008-04-21T10:24:00-04:00 2008-04-21T10:24:00-04:00 "Το ΚΚΕ καταγγέλλει την κυβέρνηση, τις εισαγγελικές αρχές και την αστυνομία, που αδιαφορούν για τους ξυλοδαρμούς, το πογκρόμ, ακόμα και τους πυροβολισμούς στον αέρα, τραμπούκων στην υπηρεσία μεγαλοαγροτών κατά των μεταναστών της Μανωλάδας και μελών του ΚΚΕ που εξέφραζαν τη συμπαράστασή τους στον αγώνα τους.
Το ΚΚΕ συμπαραστέκεται στους οικονομικούς μετανάστες που αγωνίζονται μέσα σε άθλιες συνθήκες για να επιβιώσουν.
Καλεί τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους εργάτες γης - οικονομικούς μετανάστες. Ο αγώνας είναι κοινός, κοινός είναι και ο αντίπαλος, η αντιλαϊκή πολιτική και τα οικονομικά της στηρίγματα." Αναφέρει η ανακοίνωση τύπου του ΚΚΕ με αφορμή την άγρια επιχείρηση τρομοκράτησης ενάντια στους εργάτες γής της Μανωλάδας που ζητούν αύξηση 10 ευρώ στο μεροκάματο τους (δηλαδή 30 ευρώ) και στους συνδικαλιστες του ΠΑΜΕ που συμπαραστέκονται στον αγώνα τους, με αποτέλεσμα 3 από αυτούς να καταλήξουν στο νοσοκομείο. Ο Ριζοσπάστης ήταν η πρώτη εφημερίδα που έκανε λόγο για τα προβλήματα των εργατών γης στις καλλιέργειες της Μανωλάδας ένα χρόνο πρίν, για να έρθει τις προάλλες η Ελευθεροτυπία και να μιλήσει για αποκλειστικότητα! Δείτε κάποιες φωτογραφίες απο τις άθλιες συνθήκες ζωής των μεταναστών εργατών γής που διαμένουν σε παραγκουπόλεις κοντά στις καλλιέργειες:




Photos by Terris Couzis
Διαβάστε το ΧρονικόΔείτε το video ]]> http://www.iliablogs.gr/Guerillera*/2008/04/15/%ce%92%ce%ae%ce%bc%ce%b1_%ce%b2%ce%ae%ce%bc%ce%b1_%ce%b7_%cf%85%cf%80%ce%bf%ce%b2%ce%ac%ce%b8%ce%bc%ce%b9%cf%83%ce%b7_%cf%84%cf%89%ce%bd_%cf%83%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%b4%cf%8e%ce%bd_%ce%bc%ce%b1%cf%82 Guerillera* Guerillera*: Βήμα βήμα η υποβάθμιση των σπουδών μας 2008-04-15T15:23:00-04:00 2008-04-15T15:23:00-04:00 Παράλληλα το νομοσχέδιο για τα μεταπτυχιακά εδραιώνει ακόμα καλύτερα την ήδη υπάρχουσα ιδιωτικοοικονομική λειτουργία των μεταπτυχιακών σπουδών που λειτουργούν με δίδακτρα και στενές σχέσεις με τις επιχειρήσεις. Η ουσία του προωθείται ήδη μέσα από αλλαγές στα προγράμματα σπουδών και την ίδρυση περαιτέρω μεταπτυχιακών προγραμμάτων. Πετσοκόβοντας τη γνώση, σπάζοντας τις σπουδές σε κύκλους, κόβουν σημαντικά μαθήματα και εργαστήρια από τα προπτυχιακά τμήματα για να δημιουργήσουν πολλές φορές -αμφιβόλου χρησιμότητας- μεταπτυχιακά τα οποία εξάλλου θα καλούνται να βρουν μόνα τους πόρους λειτουργίας», Οδηγητής, φ.948

Καλά τα λέμε εμείς για το πως συντελείται η υποβάθμιση των μεταπτυχιακών μέσω του μοχλού αυτού που έρχεται με τον πιο «αναβαθμιστικό» μανδύα, τα μεταπτυχιακά... αλλά για να δούμε πως αυτό γίνεται βήμα βήμα πράξη με τον πιο απλοϊκό και καθημερινό τρόπο...

Συνέλευση Τμήματος Χ (δε χρειάζεται να αναφέρουμε νομίζω αφού αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα)


Μέλημα της συνέλευσης Τμήματος να αναδιαμορφώσει το μεταπτυχιακό πρόβλημα σπουδών που έχει παραμείνει κλειστό ένα χρόνο για αυτό το σκοπό.

Ο προβληματισμός των καθηγητών; Πως οι ίδιοι θα δημιουργήσουν ένα μεταπτυχιακό για το μικρό αυτό τμήμα;

Υλικά τους;

-Το υπάρχον δυναμικό από μέλη ΔΕΠ που ήδη εργάζονται με παραπάνω χρόνο από τον προβλεπόμενο στο προπτυχιακό τμήμα, χωρίς να περιμένουν ότι θα πληρωθούν κάτι παραπάνω από το μεταπτυχιακό πρόβλημα οι ίδιοι.

-Οι κτιριακές εγκαταστάσεις του προπτυχιακού οι οποίες ήδη αποτελούν τεράστιο πρόβλημα για την ίδια την λειτουργία του προπτυχιακού τμήματος. Το συγκεκριμένο τμήμα του προπτυχιακού δε διαθέτει ενιαίο κτίριο, δε διαθέτει επαρκή χώρο και υλικοτεχνική υποδομή για τα εργαστήρια, βιβλιοθήκη κτλ.

- Η χρηματοδότηση που δεν προβλέπεται να αυξηθεί για να καλύψει τις ανάγκες μεταπτυχιακού και προπτυχιακού.

Με αυτά τα δεδομένα λογικό είναι να μπαίνουν οι άνθρωποι σε ένα σωρό προβληματισμούς. Το τι αντιδραστικό ακούστηκε μέσα σε δυο ώρες δε μπορεί να μεταφερθεί επαρκώς..

Να αναφέρουμε ένα δείγμα:

«Να ψηφίσουμε αν θα φτιάξουμε ένα ενιαίο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών με 2 υποχρεωτικά μαθήματα και 30 επιλεγόμενα ή ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα με 5 κατευθύνσεις των 5 μαθημάτων»

«Το υπό ψήφιση νομοσχέδιο για τα μεταπτυχιακά πρέπει να μας βρει έτοιμους. Προβλέπει την δυνατότητα να διδάσκουν στο μεταπτυχιακό και υποψήφίοι διδάκτορες ως μεγάλη βοήθεια για τα μέλη ΔΕΠ. Προβλέπει δίδακτρα κάτι που εμείς δε θέλουμε να υιοθετήσουμε αλλά πρέπει να δούμε ένα συμβολικό ποσό για τα εξέταστρα»

«Η αναμόρφωση του μεταπτυχιακού πρέπει να συνδυαστεί με την αναμόρφωση του προπτυχιακού προγράμματος, δεδομένου ότι για να μπορέσουμε να τα βγάλουμε πέρα με το μεταπτυχιακό πρόγραμμα θα πρέπει όλα τα μαθήματα του προπτυχιακού να πραγματοποιούνται σε 3 ώρες ανά μάθημα ώστε να λιγοστέψουν τα μαθήματα του προπτυχιακού. Έτσι θα μπορούμε να εξοικονομήσουμε ώρες για το μεταπτυχιακό»

«Το μεταπτυχιακό που κουβεντιάζουμε θα έχει διάρκεια τρία χρόνια μετά βλέπουμε τι άλλο μπορούμε να κάνουμε»

«Αν δεν προλάβουμε να προετοιμάσουμε και τις5 κατευθύνσεις του μεταπτυχιακού ώστε να ξεκινήσουν να λειτουργούν το Σεπτέμβρη του 2008 μπορούμε να τις κάνουμε κυλιόμενες, να προσφέρουμε 2 κάθε έτος άρα να πάει για 5ετία το πρόγραμμα και όχι 3ετία»

«Για την πρόταση μου κοίταξα κάποια ξένα μεταπτυχιακά προγράμματα, τα προσάρμοσα στα ελληνικά δεδομένα και στις δυνατότητες του δυναμικού μας.. έκατσα δέκα ώρες και το βγάλε...» για την πρόταση του Προέδρου του Τμήματος για το ενιαίο μεταπτυχιακό!

«Στη τελική αν δεν προλάβουμε να ετοιμάσουμε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα ας μη χάσουμε την ευκαιρία.. ας κάνουμε αρχικά πειραματικά μαθήματα»

Συμπέρασμα;

Το μέλλον της Παιδείας να δίνεται μέσα από κεντρικές κατευθύνσεις που έχουν συμφωνήσει ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στην ΕΕ και μετά το χάος. Κάθε τμηματική συνέλευση μελών ΔΕΠ να μπορεί να αποφασίζει πως θα διαμορφώνεται η Παιδεία της χώρας μας χωρίς να μπορεί να δει συνολικά και κεντρικά τι έχει ανάγκη ο λαός μας σήμερα και αύριο από άποψη επιστημονικού δυναμικού.

Διαμορφώνονται δηλαδή προγράμματα ανάλογα με το τι μπορεί κάθε ένας πεφωτισμένος να προβλέψει ως «εμπορικό» περιεχόμενο προγράμματος σπουδών και που «πιθανόν» να μπορούν οι απόφοιτοι να πιάσουν δουλεία.

Στη τελική να διαμορφώνονται έξτρα προγράμματα σπουδών μετά τα προπτυχιακά που δεν έχουν ως σκοπό να βάλουν τον φοιτητή στην ερευνητική δραστηριότητα αλλά έχουν ως στόχο να του μάθουν λίγα ακόμα πέρα από αυτά που έμαθε στο προπτυχιακό. Γιατί; Απλά γιατί στο προπτυχιακό δε δίνεται η ολόπλευρη γνώση του επιστημονικού αντικειμένου... αλλά έχουν περικοπεί τα μαθήματα ακόμα και οι ώρες των μαθημάτων ώστε να υπάρξει ένα μεταπτυχιακό στο ίδιο τμήμα.

Στη τελική τα ίδια τα μαθήματα του μεταπτυχιακού γίνονται εις βάρος των προπτυχιακών αφού πραγματοποιούνται στις ίδιες αίθουσες και με τους ίδιους καθηγητές, οι οποίοι χωρίς παραπάνω πληρωμή ή ενίσχυση δυναμικού σε μέλη ΔΕΠ πρέπει να κάνουν 5πλάσια δουλεία. Δε μιλάμε φυσικά μόνο για τις ώρες μαθημάτων αλλά και την ίδια την προετοιμασία... για να μη μιλήσουμε για το ερευνητικό έργο που οφείλουν να παρέχουν στη κοινωνία, αμερόληπτα και επικεντρωμένα. Τελικά σε αυτό το κυνήγι περαιτέρω πτυχίων για να βρίσκεται η νεολαία σε συνεχή ανταγωνισμό ο ένας με τον άλλον για το ποιος μαζεύει περισσότερα ...δημιουργούνται μεταπτυχιακές σπουδές λες και είναι τσουβάλια με πατάτες.. να βάλουμε δυο μαθήματα από δω.. δυο από κει ..κάπου θα τους χωρέσουμε κάπως θα τα καταφέρουμε... χωρίς να κοιτάμε το βασικό!

Τι θα προσφέρουν αυτοί οι απόφοιτοι αύριο στη κοινωνία; Που θα εργαστούν; Χρειαζόμαστε τέτοιους απόφοιτους; Όχι με γνώμονα το αν υπάρχουν επιχειρήσεις και πόσες για να τους αφομοιώσουν... αλλά με κριτήριο το αν η χώρα μας θέλει να αναπτύξει έναν συγκεκριμένο τομέα παραγωγής και τι δυναμικό χρειάζεται.

]]> http://www.iliablogs.gr/Guerillera*/2008/04/14/%ce%a4%ce%bf_%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bb%ce%ae%cf%81%ce%b7%ce%bc%ce%b1_%ce%b5%ce%bd%cf%8c%cf%82_%ce%bd%ce%b5%ce%ba%cf%81%ce%bf%cf%8d Guerillera* Guerillera*: Το παραλήρημα ενός νεκρού 2008-04-14T21:42:00-04:00 2008-04-14T21:42:00-04:00 Περιμένεις. Τί άλλο θα μπορούσες άραγε να κάνεις, παρά να περιμένεις; "Χάραμα είναι έτσι κι αλλιώς", σκέφτεσαι. Το πλήθος δεν έχει ξεκινήσει ακόμα να τρέχει, ή μπορεί μόνο το δικό σου σταυροδρόμι να έχει παραμείνει ερημικό. Ανατριχιαστικά έρημο, αντιλαμβάνεσαι σιγά σιγά. Είσαι στο κέντρο των τεσσάρων δρόμων. Από τον έναν ήρθες πολύ γοργά, σχεδόν πετώντας, οπότε ξέρεις που οδηγεί και οπωσδήποτε δε θες να ξαναγυρίσεις εκεί, με κανέναν τρόπο.

Και έτσι περιμένεις ...από την μια μεριά του δρόμου, την δεξιά, το φίλο που είσαι σίγουρος πως θα 'ρθει να σ' αποχαιρετίσει, δεν γίνεται αλλιώς. "Εξάλλου στον καθένα αντιστοιχεί ένας", σου 'χουν πει, και δε μπορεί να λένε ψέματα. Γιατί να πουν; Βεβαίως θα 'ρθει και όταν θα 'ρθεί, φαντάζεσαι, θα φέρει μαζί του σε μια πράσινη, ξεφτισμένη απ' τα χρόνια και τις κακουχίες, βαλίτσα με μια, μια και μοναδική, ευδιάκριτη κηλίδα από κονιάκ που χύθηκε ακούσια πάνω της στην στερνή, μα περίλαμπρη, σου γιορτή, δείγματα από τα ενδόμυχα μυστικά σου και τα πιο τρελά σου όνειρα που δεν πρόλαβες, ευτυχώς, να ολοκληρώσεις. Γιατί αν το είχες κάνει, τώρα, που θα τα αποχωριζόσουν, θα σου έλειπαν, θα τα είχες στερηθεί και θα λυπόσουν που φεύγεις.
Όμως εσύ δε λυπάσαι. Παράξενο δεν είναι; Χαμογελάς όταν το σκέφτεσαι. Γαληνεύει το πρόσωπο σου. Στεγνώνουν, επιτέλους, τα κοκκινισμένα μάτια σου. Ημερεύει η έκφρασή σου, που σχημάτιζε τόσα χρόνια την μάσκα του μίσους. Αυτή που είδες φορεμένη κατάσαρκα πάνω σου σε ένα μαγικό καθρέφτη, κάποτε, και τρόμαξες τόσο, όσο δεν είχες τρομάξει ποτέ με τον εαυτό σου κι ας είχες κάνει στο παρελθόν πολλά άσχημα πράγματα. Όντως, δεν λυπάσαι καθόλου. Χαίρεσαι, αλλά και ποίος δε θα χαιρόταν αφήνοντας πίσω του την ζωή που έκανες, χωρίς αγάπη τον περισσότερο καιρό, δίχως στοργή από κάποιον, δίχως κατανόηση το κυριότερο; Έτσι ήταν και το γνώριζες καλά και αυτό έκανε το ταξίδι πιο δύσκολο, περισσότερο δύσβατο. Η γνώση, φυσικά, αυτή ήταν που σε σταματούσε από την προσπάθεια να υπερκεράσεις τα εμπόδια όταν τα έβρισκες, συχνότατα, μπροστά σου!
Περιμένεις, όμως, ακόμα, υπομονετικά. Τί άλλο θα μπορούσες άραγε να κάνεις, παρά να περιμένεις; Ο ήλιος εμφανίστηκε και κατέλαβε την σημαντικότερη και πιο ουσιαστική θέση, στο κέντρο του κόσμου, όπως πάντα, ευτυχισμένος. Αναρωτιέσαι πως το κατάφερνε αυτό πάντοτε, ένω εσύ δεν το πέτυχες ούτε μια φορά. "Πώς να είναι αυτή η αίσθηση;" Δεν μπορείς να φανταστείς κι επειδή τα πόδια σου έχουν αρχίσει να βαραίνουν αισθητά κι ο φίλος δεν έχει έρθει ακόμα -άργησε ή μάλλον δε θα έρθει ποτέ, αφού δεν το έκανε ως τώρα- κάθεσαι πάνω στην παγερή άσφαλτο. Την αγγίζεις και την νιώθεις κρύα. Όμως το ίδιο αισθάνεσαι και όταν αγγίζεις το σώμα σου.

Ως τώρα κοιτούσες το δρόμο στα δεξιά σου, τώρα γυρνάς το κεφάλι με μια σου κίνηση και κοιτάζεις αριστερά. Είχες πάντα πολύ καλή όραση, το έλεγαν όλοι. Ακόμα και εκείνοι που δεν σε συμπαθούσαν και ήταν πολλοί αυτοί, πράγματι! Έλεγαν επίσης πως είχες πολύ όμορφα μάτια. "Γαλάζια με χρυσές ακτίνες", θυμάσαι που άκουγες. Και βλέπεις ακόμα πολύ καλά, είσαι βέβαιος γι' αυτό, βλέπεις μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι κι όμως στο βάθος του δρόμου δεν μπορείς να ξεχωρίσεις καμιά σκιά όσο επίμονα κι αν προσπαθείς. Και έτσι περιμένεις…
Περιμένεις να έρθει η αγαπημένη σου και να σε αγκαλιάσει, να σε φιλήσει στοργικά στο ζαρωμένο σου μάγουλο και να σε κάνει να ερωτευτείς ξανά. Μα ξαφνικά θυμάσαι πως ποτέ δεν υπήρξε αγαπημένη, ποτέ δεν αγάπησες, ποτέ δεν ερωτεύτηκες, ποτέ δε δόθηκες σε κάποιον ολοκληρωτικά. Πώς να το καταφέρεις; Κανείς δε σου έδειξε τον τρόπο. Ποτέ δε το κατάλαβες όταν το διάβαζες στα χιλιάδες βιβλία που είχες στη βιβλιοθήκη σου για να σου κρατούν συντροφιά. Η σκόνη τους ήταν η μόνη έγνοια σου, να μένουν καθαρά και φρέσκα. Μα όσο κι αν προσπαθούσες, και τρεις φορές την μέρα ακόμα, μανιωδώς να τα ξεσκονίσεις αυτά προτιμούσαν να σε ακολουθούν στο βαρύ σου περίπατο πάνω στο στενό μονοπάτι του χρόνου και να γερνάν μαζί σου. Κιτρίνιζαν οι σελίδες τους και μερικές φορές σκιζόντουσαν. Έπεφταν ύστερα και καθόντουσαν πάνω στα πόδια σου για να σε ζεσταίνουν και να σε προστατεύουν.
Ένιωθες, όμως, μόνος μερικές φορές. Ακόμα και αυτά δεν κατάφερναν να γεμίσουν το κενό που αισθανόσουν να μεγαλώνει μέσα σου. Κάποια στιγμή σκέφτηκες να πάρεις ένα κατοικίδιο. Ένα χρυσόψαρο αποφάσισες, πανέμορφο και πρακτικά μικρό, ώστε να μην αποσυντονήσει πλήρως, με τα γαυγίσματα ή τα νιαουρίσματα του, την εντελώς οργανωμένη ζωή σου αλλά και για να του μιλάς χωρίς να απαντάει καθόλου. Έτσι είχες συνηθίσει άλλωστε. Γρήγορα, όμως, σε παράτησε κι αυτό. Θέλησες για μια φορά να φερθείς καλά σε κάποιον και το παράκανες! Το τάισες από εκείνο το απαίσιο πράγμα που σου είχαν δώσει μέσα σε ένα πορτοκαλί, πρέπει να 'ταν, κουτάκι και φαγωμένο για τα καλά το είδες να βγαίνει από την μικροσκοπική του γυάλα και να κατευθύνεται προς το αναμμένο τζάκι χωρίς το ευαίσθητο σωματάκι του παρέα. Τότε συνειδητοποίησες πως και αυτό ακόμα πρέπει να είχε από αυτό που ονομάζουμε ψυχή. Μα όχι όπως φανταζόσουν την δικιά σου. Σαν ένα μαύρο άλογο δεμένο στο κορμό ενός δέντρου καταμεσής ενός καταπράσινου λιβαδιού με κύματα από φούξια αγριολούλουδα να κατευθύνονται απειλητικά καταπάνω του, μα ελαφριά σα μια νιφάδα χιονιού πάνω στο παγκάκι που ήταν έξω από το σπίτι σου.
Εκείνο που το κοιτούσες από το παράθυρο, ειδικά όταν σκαρφάλωναν πάνω του τα παιδιά της γειτονιάς για να πηδήξουν μετά, αιφνιδιαστικά πάντα, προσπαθώντας να μάθουν να πετούν. Μακάρι να είχες αυτό το παγκάκι κοντά σου τώρα γιατί νιώθεις την μέση σου να πονάει. "Τα γηρατειά φταίνε", σκέφτεσαι, και η καθιστική ζωή που έκανες, συνήθως, πάνω στην κουνιστή σου πολυθρόνα. Έτσι αποφασίζεις να ξαπλώσεις πάνω στην άσφαλτο. Αμάξια δεν περνούν, δυστυχώς, όπως παρατηρείς και ο ήλιος έχει κουραστεί πια και κατηφορίζει νωχελικά προς το λημέρι του.

Και εσύ περιμένεις... Τί άλλο θα μπορούσες άραγε να κάνεις παρά να περιμένεις; Ο χρόνος, μάλλον, κυλά. Δεν ξέρεις ακριβώς την ώρα γιατί ποτέ δεν αγόρασες ρολόι. Τί να το κάνεις άλλωστε; Δεν είχες υποχρεώσεις ούτε και κάποιον να σε ρωτάει τι ώρα είναι. Η μόνη φορά που είχες κόσμο στο σπίτι ήταν λίγο πριν φύγεις. Πολύς κόσμος είχε συγκεντρωθεί, πράγματι. Έλεγαν όλοι τόσα καλά λόγια για σένα και φώναζαν και έκλαιγαν και φορούσαν μαύρα, γιατί άραγε; Εσύ δεν ήξερες σχεδόν κανέναν. Και τώρα είσαι εδώ στην μέση ενός σταυροδρομιού κατάχαμα ξαπλωμένος να κοιτάζεις το σούρουπο. Μα δε περιμένεις πια κάποιον να ΄ρθεί. Ειδικά από τον δρόμο μπροστά σου. Το μόνο δρόμο που δεν κοίταξες ποτέ γιατί φοβόσουν πάντοτε το μέλλον και την πρόοδο. Κατάλαβες πως κανείς δε θέλει να σε αποχαιρετήσει. Κανείς δε θέλει να σου δώσει κάτι αναμνηστικό γιατί ποτέ δεν πρόσφερες τίποτα. Νιώθεις, παραδόξως, πιο ανάλαφρος τώρα. Το σώμα σου αρχίζει να μερίζεται, να χωρίζεται σε μικροσκοπικά κομματάκια και το καθένα να τραβά το δρόμο του, το καθένα για δικό του αστέρι.

Δε περιμένεις πια, δεν έχεις τίποτα άλλο να περιμένεις, τώρα ζεις το όνειρό σου, εξιλεώθηκες πια, εαυτέ μου. ]]> http://www.iliablogs.gr/Guerillera*/2008/04/13/%ce%91%cf%81%cf%87%ce%ae_%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%ad%cf%87%ce%b5%ce%b9%ce%b1%cf%82... Guerillera* Guerillera*: Αρχή συνέχειας... 2008-04-14T03:36:00-04:00 2008-04-14T03:36:00-04:00
Τα λέμε στο κυβερνοχώρο... Μπορούμε να τον κατακτήσουμε και αυτόν...
Αφού πρώτα έχουμε στα χέρια μας την δυνατότητα διαμόρφωσης της ζωής μας.

Όπως έλεγε και ο Μπελογιάννης.. "παλεύουμε να φτάσουμε στο μπόι των ονείρων μας... στο μποί των ανθρώπων" ]]>