<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom">
        <id>urn:www-iliablogs-gr:feeds:atom</id>
	<title>Ilia Blogs &#187; xkont goes private</title>
	<subtitle>Ilia Blogs &#187; xkont goes private</subtitle>      
        <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/" />
        <link rel="self" type="text/xml" href="http://www.iliablogs.gr/?media=atom"/>
        <updated>2010-09-09T14:35:03-04:00</updated>
	<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2009/01/05/comming_soon</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: comming soon</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2009/01/05/comming_soon"/>		
		<updated>2009-01-06T04:36:15-05:00</updated>
		<published>2009-01-06T04:36:15-05:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	λίγο υπομονή ακόμα παιδιά!


 


έχω αρχίσει τις εγκαταστάσεις για να πάμε ένα βήμα μπροστά
[πρόκειται για ανακοίνωση γι'αυτό δεν θα πιάσουμε τώρα το ζήτημα τί είναι μπροστά/πίσω, αν ο χρόνος είναι γραμμικός ή κυκλικός ή σπειροειδής, και... τί είναι ένα βήμα αν όχι πάντα και μόνο προς το κενό, το κενό - το ψευδοκενό / η πληθωριστική θεωρία και το big-bang, τα bang-bang στο κέντρο της Αθήνας, και άλλα πολλά]


anyways, ίσως είναι καιρός να βάλουμε [μην τρομάζετε, είναι πληθυντικός ευγενίας δεν θα χρειαστεί να βάλετε τίποτα εσείς] τα πράγματα σε μια σειρά...


 


ε, δεν θα κάνω και διαφήμιση τώρα για το τί και πως [θα το σπρώξουμε λίγο μετά] 


λοιπόν, hang one out there...


coming soon


 


x. ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/12/17/spam_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_bots_(%ce%bd%cf%85%cf%87%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%b4%ce%b5%cf%82_%ce%ba%ce%b9_%ce%b1%cf%81%ce%ac%cf%87%ce%bd%ce%b5%cf%82)</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: spam και bots (νυχτερίδες κι αράχνες)</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/12/17/spam_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_bots_(%ce%bd%cf%85%cf%87%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%b4%ce%b5%cf%82_%ce%ba%ce%b9_%ce%b1%cf%81%ce%ac%cf%87%ce%bd%ce%b5%cf%82)"/>		
		<updated>2008-12-17T14:52:57-05:00</updated>
		<published>2008-12-17T14:52:57-05:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	δίνουν party στην παλαιά εγκατάσταση του Joomla που χρησιμοποιώ.
με λυσσαλαίο πάθος (πάνω από 300 επισκέψεις την ημέρα - παρόλο που μάζεψα και 380 IPs με τα χεράκια μου) ψάχνουν όπως τα μηχανήματα στο Matrix να βρουν μια γωνίτσα να χώσουν το spam τους.

LICK MY DICK ASSHOLES! (για τα spam bots)
images/stories/mymusic/cosmoad.mp3
©xkont
περάστε και μια βόλτα από την σελίδα μου στο myspace <a href="http://www.myspace.com/xkontvol0">[www.myspace.com]</a>  <a href="http://www.myspace.com/xkontvol0)">[www.myspace.com]</a> 



έκλεισα και τα comments, έτσι κι αλλιώς όλοι ντροπαλές είστε.
κρίμα γιατί ήθελα να μάθω και ποιά ατάκα μου χρησιμοποιεί η Αλεξάνδρα στο avatar της στην Πάτρα.

μπορεί να δείχνει πως, αλλά δεν τελείωσα ακόμα,
έχω να σας γράψω τις προφητείες μου - μην πάτε αδιάβαστοι στο 2012 ντε...
να σας ζαλίσω με τις μουσικές μου (αφού δεν τις ακούει κανείς άλλος έτσι κι αλλιώς)
να σας εξοργίσω με τις αναρχοφασιστικές μου απόψεις (θα έπρεπε κάποια στιγμή αντί να τσακώνονται μαζί μου, να τσακωθούν μεταξύ τους αυτοί που με λένε αναρχικό με αυτούς που με λένε φασίστα)
λέω να γίνω και after effected video blogger,
και πολλά άλλα.

πέσαν όμως πολλά τον τελευταίο καιρό και δεν θέλω να εγκαταλείψω αυτό το ωραίο layout. σκέφτηκα και ένα καινούργιο με concept "life is black and white" (αν και δεν το πίνω το κορεόζουμο) όπου να είναι χωρισμένη η οθόνη σε μαύρο/άσπρο και να επιχειρηματολογώ ενάντια στον εαυτό μου...

τα σκέφτομαι όλα αυτά και να, τελικά δεν κάνω τίποτα.

α, μην ξεχάσω να επισημάνω και κάποιες συγκλονιστικές αναζητήσεις μου έφτασαν εδώ και μου άρεσαν πάρα πολύ:

- βιντεο με γριεσ παχουλεσ
- σεξυ παχουλες βιντεο
- αλβανίδες γκόμενες
- βιντεο με χοντρα παιδια
- πως μπορω να σταματήσω την ουρα το σκυλι
- σαδομαζο
- είμαι μαλάκας
- τροποι για να καταλάβεις ότι αρέσεις σε κάποιον
- Αναρχία εντροπία
- Μου λείπεις και δεν υπάρχουν λέξεις να περιγράψουν τι είναι εκείνο από σένα που μου λείπει.

πρέπει να απαντήσω:
- δεν έχω και δεν θέλω να δω
- δεν έχω και δεν θέλω να δω
- η εθνικότητα δεν παίζει ρόλο φίλε μου
- τί να τα κάνεις μωρέ;
 - αν μπορούσα να καταλάβω το ερώτημα θα σου απαντούσα φίλε μου, μήπως το σκυλί και η ουρά είναι αλληγορικά;
- εδώ είσαι, look around
- ε, είμαστε δύο
- ένας και σίγουρος: τον ρωτάς
- ναι, αφού Αναρχία και Εξουσία είναι συγκινονούντα δοχεία (ειδικά στην Ελλάδα), η εντροπία λειτουργεί.
- ... ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/11/27/%ce%b7_%ce%b1%ce%b3%cf%89%ce%bd%ce%af%ce%b1_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%bc%ce%b5%cf%84%cf%81%ce%b9%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1%cf%82</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: η αγωνία της μετριότητας</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/11/27/%ce%b7_%ce%b1%ce%b3%cf%89%ce%bd%ce%af%ce%b1_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%bc%ce%b5%cf%84%cf%81%ce%b9%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1%cf%82"/>		
		<updated>2008-11-28T04:19:40-05:00</updated>
		<published>2008-11-28T04:19:40-05:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	images/stories/mymusic/4_Part_1.mp3
©xkont
περάστε και μια βόλτα από την σελίδα μου στο myspace <a href="http://www.myspace.com/xkontvol0">[www.myspace.com]</a>  <a href="http://www.myspace.com/xkontvol0)">[www.myspace.com]</a> 

το «μουσικό μου ντουλάπι» είναι ένα ντουλάπι το οποίο κανείς δεν επιθυμεί να σκαλίσει. ξέρετε, τα κλασικά, πολλές φορές πρέπει με το ζόρι να βάλεις κάποιον να ακούσει κάτι, που στην πραγματικότητα δεν το ακούει αλλά πρέπει ή να το παίξει ειδήμων και «να του θυμίζει κάτι» (πιθανότατα το θερμοσύφωνα αλλά βρίσκει κάποιο συνθέτη αντί του ELKO) ή να λυποθυμήσει από (προσποιητό) εντυπωσιασμό γιατί έτσι (νομίζει) ότι δείχνει την φιλία του...

το κακό είναι ότι τις περισσότερες φορές το ξέρεις (αν δεν βιώνεις την παντελή αγωνία της εγκατάλειψης και η ανάγκη του να κρατηθείς από μία φράση είναι στα πλαίσια του παθολογικού), αλλά δεν έχεις και πολλές επιλογές.

έτσι λοιπόν, αποφάσισα επειδή και τα κείμενα τώρα τελευταία δεν «ρέουν» κατά κύμματα (είπαμε το κύμμα εγώ το γράφω με 2 μ επειδή είναι ένα κόμμα από τη θάλασσα και δεν μπορώ να του στερήσω το δεύτερο μ) να σας πετάξω λίγα πράματα από αυτό το υπεραιώνιο συρτάρι στη μάπα.

υπεραιώνιο είπα;
ναι, η αιώνια κατηγορία της υπερβολικής έκφρασης... όχι, είναι η αιώνια πραγματικότητα της υπερβολικής αίσθησης. το συρτάρι μου είναι όντως υπερ-αιώνιο και μόνο αντανακλάσεις αυτής της υπεραιωνιότητας μπόρεσαν να υλοποιηθούν στιγμιαία μέσα του κι εγώ με τη σειρά μου φευγαλαία να κρατήσω κάτι στα χέρια μου. τόσο φευγαλαία όσο και μια χούφτα άμμο σε μια παραλία.

α, κι επειδή πρέπει να εξηγήσω και τον τίτλο (δεν είναι δική μου η αγωνία), τα γράφω όλα αυτά και κυρίως σας βάζω το "4 part I" που έγραψα πριν πολλλά χρόνια (γι αυτό και τα όργανα και η ηχογράφηση είναι crappy) γιατί σήμερα ξαναθυμήθηκα την καθηγήτρια πιάνου που άκουσε μία φράση μου και έπαθε ηλεκτροσόκ και άρχισε να λέει 
"αυτός! δεν είναι μουσικός! είναι άσχετος! θα έπρεπε να του απαγορεύουν να μιλάει!"

ναι, έχει ένα δίκιο, μόνο που θα το δεχόμουν αν αντί αυτών των λέξεων έλεγε τη μία σωστή λέξη που είχε στο μυαλό της και ήταν "επικίνδυνος"

έχω κουραστεί να με την αγωνία της μετριότητας.
έχω κουραστεί να αγωνιώ μπροστά στην μετριότητα.
έχω κουραστεί να προσπαθώ να είμαι μέτριος.

και θα σας πω ένα μυστικό για την μουσική δημιουργία:




ναι μεν πρέπει να έχεις την τεχνική δεξιότητα και μπλα-μπλα-μπλα
αλλά πρέπει να τα έχεις ζήσει όλα για να πεις μόνο κάποια από αυτά...
και αυτό είναι που κάνει πχ το 4 Part I να έχει μια συνεχόμενη συναισθηματική γραμμή παρά τις φαινομενικές μεταπτώσεις. αυτό που συνδέει όλους τους ήχους είναι ο άνθρωπος και η ψυχή του.

και φυσικά δεν περιμένω κανείς να νοιώσει αυτό το κομμάτι. ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/11/03/%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b5%cf%82_%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82_audiovisual</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: γραφικότητες χωρίς audiovisual</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/11/03/%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b5%cf%82_%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82_audiovisual"/>		
		<updated>2008-11-03T15:37:25-05:00</updated>
		<published>2008-11-03T15:37:25-05:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	δεν ξέρω αν το πολύ προσωπικό είναι το πλέον δημόσιο.
δεν ξέρω εάν η μοναδικότητα είναι κοινή ή
το κοινό είναι μοναδικό.


γενικά δεν ξέρω.

παλαιότερα ήθελα να μην θέλω να ξέρω.

σιγά-σιγά νίκησα τον φόβο του να μην θέλω να ξέρω και απέκτησα τον φόβο του ότι θέλω να ξέρω. δεν είμαι φοβικός, αλλά δεν μου αρέσει τίποτα από όλα όσα μαθαίνω σε αυτή τη ζωή.

το «αυτή τη ζωή» δεν πάει στην ζωή την ίδια αλλά στον κοινωνικό προσδιορισμό, την you know... «ζωή». 
από την ζωή την ίδια έμαθα όλα αυτά που δεν τα φοβάμαι καθόλου, έμαθα όλα αυτά που η «κοινωνική ζωή» καταπολεμάει κάθε δευτερόλεπτο που περνάει. και καταπολεμάει με πάθος όλες τις απλές αλήθειες της ζωής.

ναι, στην πραγματική ζωή υπάρχει η γεωμετρική πρόοδος, τόσο προς την ανάπτυξη όσο και προς την καταστροφή. δεν ελέγχεται από κανένα Διεθνές Νομισατικό Ταμείο, δεν ορίζεται από κανέναν Αναπτυξιακό Νόμο. η ζωή πάει προς τον εαυτό της και εναντίον του κατά το δοκούν. όχι στην τύχη. στην ολοκλήρωση. και σαφώς χωρίς εμείς να είμαστε οι πρωταγωνιστές της.

θα ήταν πολύ μικρός αυτός ο κόσμος άλωστε, αν εμείς ήμασταν οι πρωταγωνιστές του. και ακόμα πιο μικρός αν πρωταγωνιστής ήταν οι πρωταγωνιστές μας, τα hedge funds μας, οι μετοχούλες μας, τα φραγκάκια μας, οι οχτροί μας που θέλουμε να τους βγάλουμε το μάτι (λες και πριν έβλεπαν, λες και βλέπουμε εμείς ΠΟΥ είναι το μάτι τους για να  το βγάλουμε)

κι εγώ που «μιλάω δύσκολα» και σχολιάζομαι ακόμα δυσκολότερα έμαθα να ακούω ιστορίες πάνω από 3 λεπτά. η ζωή με έμαθε πως όλες οι ιστορίες έχουν happy end, αλλά εμείς αρνούμαστε να δεχτούμε το ευτυχές τέλος σύμφωνα με τους κανόνες της ιστορίας και θέλουμε το ευτυχές τέλος σύμφωνα με το προσωπικό μας τυφλό συμφέρον.

γιατί άραγε τα λέω όλα αυτά;
έτσι, χωρίς γεγονός, χωρίς λόγο.

απλά από την κούραση του πληθωρισμού που υπάρχει στις υποτιθέμενες ειδήσεις, στο υποτιθέμενο παγκόσμιο δίλημμα για τον barak ή τον maccain, στο παγκόσμιο δίλημμα για το εάν τα δις που σφυράνε πάνω από τα κεφάλια μας (και σαφώς μακριά από τις τσέπες μας) πρέπει ή δεν πρέπει να πάνε σε δημόσιες επενδύσεις, λες και θα επενδυθεί έστω και μία δραχμή στο μέλλον μας. λες και το μέλλον μας έχει ανάγκη από επενδύσεις σε χρήμα...




αλλά τελικά, «ποιοί είμαστε εμείς»... εμείς δεν είμαστε πια πολίτες, δεν είμαστε λαοί, δεν είμαστε έθνη, δεν είμαστε εργαζόμενοι. είμαστε το φιλοθεάμον καταναλωτικό κοινόν που «αγωνιά» να πληρώσει τη δόση και παίζει lotto για επένδυση, κοιτάει στα reality shows την κακομοιριά των άλλων για να επιβεβαιώνει την ανύπαρκτη ευδαιμονία του καινούργιου του αυτοκινήτου.

η ιστορία όμως δεν είναι 3 λεπτών.
και η ιστορία δεν γράφεται στις πόλεις των ανθρώπων, γράφεται στα δάση και τα βουνά, στις θάλασσες και τα φαράγκια.

γραφικά ε;
κι όμως, δεν μας έφερε στην ζωή η τράπεζα. 
δεν μας συντηρεί στη ζωή η ΔΕΗ και ο ΟΤΕ.
η Φύση μας έφερε, που την πολεμάμε με όλα μας τα μέσα.
είναι όμως όλα, πολύ φτωχά μπροστά της.

άντε λοιπόν, ανοίγοντας τα μάτια μας μετά το τέλος του πολιτισμού θα γυρίσουμε και πάλι να λατρεύουμε την βροχή, τον ήλιο, το βουνό και το δάσος, γιατί θα ανακαλύψουμε ξανά, 
ότι τελικά, αυτές είναι

οι μόνες πραγματικές και αιώνιες αλήθειες τις οποίες αξίζει να δοξάζει ο άνθρωπος.



 


ΥΓ


τελικά όλοι αυτοί οι μαλάκες, οι πρόγονοί μας (όλων των λαών), ίσως να μην ήταν και τόσο μαλάκες.
αλλά ίσως πρέπει να μεγαλώσει αρκετά το παιδάκι για να καταλάβει ότι οι γονείς του δεν είναι τελικά και τόσο μαλάκες όσο νομίζει μέσα στην άγνοια της παιδικότητας .... ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/10/27/%ce%b1%cf%80%ce%bb%ce%ac_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%b5%cf%85%ce%b8%ce%b5%ce%af%ce%b1</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: απλά και ευθεία</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/10/27/%ce%b1%cf%80%ce%bb%ce%ac_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%b5%cf%85%ce%b8%ce%b5%ce%af%ce%b1"/>		
		<updated>2008-10-27T14:34:10-04:00</updated>
		<published>2008-10-27T14:34:10-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	αφού η δουλειά σου και η ποιότητα ζωής σου, η ικανότητά σου να βρίσκεις φαγητό (βλέπε αγοράζεις φαγητό) κλπ εξαρτώνται πιο πολύ από τα hedge funds και τα διατραπεζικά δάνεια παρά από την εκλεγμένη ηγεσία του τόπου σου (λέγε με κυβέρνηση),

τότε,

απλά και ευθεία,

αυτός που σε κυβερνάει είναι ο Dow Jones.
αυτός που σε κυβερνάει είναι ο κερδοσκόπος του πετρελαίου.
αυτός που σε κυβερνάει είναι το golden boy.

εσύ όμως, δεν επέλεξες το golden boy... δεν επέλεξες το ποσό και τον τόκο του overnight, ούτε το αν εμφανίζεται ως τζίρος το ποσό που δάνεισες και όχι το ποσό που εισέπραξες...

και τώρα, κράτη ολόκληρα τρέχουν να «δανειστούν» από το ΔΝΤ (λέγεμε διεθνές νομισματικό ταμείο).... ποιός έχει αυτό το ταμείο;
γιατί αν το είχαν οι κυβερνήσεις, τότε δεν θα δάνειζε με τόκο...

συμμετέχουν όλοι, αλλά το «έχουν» οι ΗΠΑ, όπως έχουν και τον ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ κ.α. και ό,ποιος δανείζεται (λέγε με κράτη) φυσικά και θα αποπληρώνει αιώνια τους τόκους αλλά όχι το κεφάλαιο...
και όταν θα χρειάζεται το κράτος αυτό (λέγε με πχ Ελλάδα) θα δίνει το Άκτιο, τη Σούδα, τον εναέριο χώρο, τους πακιστανούς, κλπ.

και τώρα...

τρέχουν όλοι να μπουν κάτω από τις φτερούγες του στοργικού Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. μην ψαρώνετε όμως από το όνομα. η Λαϊκή Τράπεζα δεν ήταν του Λαού, η Αγροτική Τράπεζα δεν είναι των Αγροτών, η Εθνική Τράπεζα δεν είναι του έθνους... είναι επιχειρήσεις που διάλεξαν ονόματα για να μας παραπλανούν ανακατεύοντας την αηδία τους με αγαπημένες μας σκέψεις.... έτσι και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, είναι μία παγκόσμια τράπεζα. επιχείρηση τράπεζα. όχι τράπεζα αγαθοεργειών...

μου θυμίζει μία συνάντηση που έγινε στον τόπο μου και το ζητούμενο των ενεργών (αυτών) πολιτών ήταν το πως θα πείσουμε τις τηλεπικοινωνιακές εταιρείες ότι ο τόπος μας αξίζει ως αγορά για να φέρουν τα προϊόντα τους...

κι αν δεν το καταλάβατε, ναι: συνάντηση για το πως θα προωθήσουμε τον τόπο μας ως «καλή αγορά» για να «έρθει η ανάπτυξη»...

μου φαίνεται ότι αντί για internet θα πρέπει να ανεβαίνω στην ταράτσα μου και να ξαπλώνω 2 ώρες.

και θα πείτε... το χειμώνα;
αμ το χειμώνα, με την βροχή για να αρχίσω να επιστρέφω σε αυτό που πραγματικά είμαι.

και αυτό που είμαι δεν κατανοεί την έννοια τόκος.
δεν κατανοεί την έννοια δάνειο.
δεν κατανοεί την έννοια επι+τόκιο.
δεν κατανοεί την έννοια κέρδος.

είναι ξένες (alien) έννοιες αυτές, που δεν έχουν καμία δουλειά να περιφέρονται μέσα στο μυαλό μου. 


δεν του προσφέρουν τίποτα. αντιθέτως, θαμπώνουν την οπτική μου προς τον ουρανό...

και από εδώ και εμπρός αποφασίζω να ξεχάσω τί σημαίνουν όλα αυτά:
«προδοκώ κατάρρευση της οικονομίας, προσδοκώ την επιστροφή μου στο δάσος»


 


ΥΓ


τα ρημάδια τα links σας τα έχω βάλει αριστερά αλλά εσείς δεν λέτε να εννοήσετε
υποχρεωτικά μαθήματα πριν σχολιάσετε: ZeitGeist  <a href="http://xkont.realpeople.gr/index.php?option=com_weblinks">[xkont.realpeople.gr]</a> task=view catid=12 id=11)  και The Corporation  <a href="http://xkont.realpeople.gr/index.php?option=com_weblinks">[xkont.realpeople.gr]</a> task=view catid=12 id=10) ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/10/01/let_me_live_again</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: let me live again</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/10/01/let_me_live_again"/>		
		<updated>2008-10-02T04:44:06-04:00</updated>
		<published>2008-10-02T04:44:06-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	cJpydH-lcsI


 


ήθελα να γράψω ένα post με τον τίτλο "και ξαφνικά Φεβρουάριος", αλλά αυτό το τραγούδι και οι στίχοι του - αγαπημένο από πολύ παλιά -


 λέει πολύ περισσότερα για τον χειμώνα που έρχεται...


 


The curtains are drawn
Now the fire warms the room.
Meanwhile outside
Wind from the north-east chills the air,
It will soon be snowing out there.

And some there are
Cold, they prepare for a sleepless night.
Maybe this will be their last fight.

But we're safe in each other's embrace,
All fears go out as I look on your face -

Better think awhile
Or I may never think again.
If this were the last day of your life, my friend,
Tell me, what do you think you would do then?

Stand up to the blow that fate has struck upon you,
Make the most of all you still have coming to you, [or]
Lay down on the ground and let the tears run from you,
Crying to the grass and trees and heaven finally on your knees

Let me live again, let life come find me wanting.
Spring must strike again against the shield of winter.
Let me feel once more the arms of love surround me,
Telling me the danger's past, I need not fear the icy blast again.

Laughter, music and perfume linger here
And there, and there,
Wine flows from flask to glass and mouth,
As it soothes, confusing our doubts.

And soon we feel,
Why do a single thing to-day,
There's tomorrow sure as I'm here.

So the days they turn into years
And still no tomorrow appears.

Better think awhile
Or I may never think again.
If this were the last day of your life, my friend,
Tell me, what do you think you would do then?

Stand up to the blow that fate has struck upon you,
Make the most of all you still have coming to you, [or]
Lay down on the ground and let the tears run from you,
Crying to the grass and trees and heaven finally on your knees

Let me live again, let life come find me wanting.
Spring must strike again against the shield of winter.
Let me feel once more the arms of love surround me,
Telling me the danger's past, I need not fear the icy blast again. ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/08/28/%cf%80%cf%81%ce%b9%ce%bd_28_%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1_%ce%ae%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%bd_10_%ce%b5%cf%84%cf%8e%ce%bd</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: πριν 28 χρόνια ήμουν 10 ετών</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/08/28/%cf%80%cf%81%ce%b9%ce%bd_28_%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1_%ce%ae%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%bd_10_%ce%b5%cf%84%cf%8e%ce%bd"/>		
		<updated>2008-08-28T09:25:27-04:00</updated>
		<published>2008-08-28T09:25:27-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	και μπορούσα να «καρφώσω» τον Σοπέν πάνω στον Μπαχ με μία και μόνο νότα...

η δασκάλα επέμενε, αλλά απεχθανόμουν τον μετρονόμο. 
πως να παίξεις Σοπέν με μετρονόμο...

όταν παίζεις, ο χρόνος δεν μπορεί παρά να συστέλλεται και να διαστέλλεται μαζί (με την ψυχή) σου.



άγνοια κινδύνου;


ΥΓ
δεν έχω την απαίτηση να κατανοήσετε τις τεχνικές λεπτομέριες αυτού που ακούτε.
να σας πω μόνο ότι τίποτα από τον τρόπο εκτέλεσης (έκφρασης) που ακούτε δεν είναι μέσα στην σχολική παρτιτούρα και 99% συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο από αυτό που περιμένει η δασκάλα να ακούσει ;-)



images/stories/mymusic/10years_old_xkont.mp3
©xkont ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/07/18/a_life_as_short_as_a_song</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: a life as short as a song</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/07/18/a_life_as_short_as_a_song"/>		
		<updated>2008-07-18T08:14:24-04:00</updated>
		<published>2008-07-18T08:14:24-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	images/stories/mymusic/short.mp3
short©xkont 2008



όταν το δεδομένο γίνεται ζητούμενο, τα λίγα είναι πολλά.

ένα μυστικό για όλες τις μουσικές είναι ότι ποτέ δεν εκφράζουν μία κατάσταση αλλά την προσδοκία αυτής.

θα σκεφτείτε πολλές μουσικές και θα διαφωνήσετε.

τώρα, ξανασκεφτείτε την πρότασή μου.
θα δείτε ότι η σκέψη σας είναι απόλυτη και όχι αναλογική...
βάζετε ένα όριο στο τί μπορεί να είναι προσδόκιμο και τί όχι.

εάν δεν με «πιάνετε» ακόμα, απλά αφαιρέστε τον πάτο από το βαρέλι.
τότε, όλα είναι μόνον αναλογικά.

και δυστυχώς για όλους μας, το βαρέλι είναι άπατο.
μόνον η αξιοπρέπειά μας «χτυπάει πάτο» και ανεβαίνει ξανά.

και για να βάλουμε και μία νότα Φυσικής (...)

όσο πιο βαθειά στο βαρέλι, τόσο περισσότερος ο όγκος νερού που πιέζει αυτό που βρίσκεται από κάτω του. 
συνεπώς, όσο πιο βαθειά, τόσο αυξάνεται η πίεση.

κι όμως, όσο αυξάνεται η πίεση ανεβαίνει και η θερμοκρασία. 
αλλά στον πάτο του ωκεανού δεν κάνει ζέστη, κάνει κρύο...

έλα τώρα, είναι απλό: 
τα υγρά είναι ασυμπίεστα, μόνον τα σώματα δέχονται αυτή την πίεση.

κατάληξη-μετάφραση:
το περιβάλλον είναι πιεστικό μόνον όταν εσύ είσαι ξένο σώμα.


ΥΓ
εάν το βαρέλι είναι άπατο, γιατί να ανεβαίνει η πίεση αναλογικά με το βάθος;
αφού χωρίς πάτο τίποτα δεν είναι «πάνω» από κάτι άλλο, είναι απλά «εκεί»...

έλα μου ντε...
να θεωρήσουμε ότι ο πάτος υπάρχει σε 
άπειρο βάθος!
έτσι ώστε και να μην είναι εφικτή η προσέγγισή του (αφού είναι στο άπειρο) αλλά να είναι και υπαρκτό για να δημιουργεί την πίεση...
ΑΧΑ!

quel est άπειρο? ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/06/21/%ce%bf_%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%82_%ce%ba%cf%85%ce%bb%ce%ac%ce%b5%ce%b9_%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af_%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9_%cf%83%ce%b5_%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b7%cf%86%cf%8c%cf%81%ce%b1...</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: ο χρόνος κυλάει γιατί είναι σε κατηφόρα...</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/06/21/%ce%bf_%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%82_%ce%ba%cf%85%ce%bb%ce%ac%ce%b5%ce%b9_%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af_%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9_%cf%83%ce%b5_%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b7%cf%86%cf%8c%cf%81%ce%b1..."/>		
		<updated>2008-06-21T07:29:06-04:00</updated>
		<published>2008-06-21T07:29:06-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	<a href="http://xkont.realpeople.gr/images/stories/mymusic/mojo121a.mp3">[xkont.realpeople.gr]</a> ©xkont 2008


ο χρόνος, είναι μία διάσταση χώρου.
ο χρόνος κινείται. και κινείται επιταχυνόμενα. το κάθε δευτερόλεπτο σήμερα διαρκεί περισσότερο από το κάθε δευτερόλεπτο μετά από 100.000.000 χρόνια (whatever χρόνια can be).

άρα:

το σύμπαν είναι σε μία τετραδιάστατη κατηφόρα.
ούτε μπιγκ-μπαγκ ούτε τίποτα.
η σταθερή ακτινοβολία που έρχεται από παντού είναι ο ορίζοντας από τον οποίο πέσαμε.
ο χρόνος πριν το μπιγκ-μπαγκ ήταν άπειρος ακριβώς επειδή το σύμπαν «στεκόταν».

τελικά, όλα σε αυτή τη ζωή ξεκινάνε από κάπου και πάνε κατά διαόλου.

reverse-ity

η κατάληξη αυτής της πτώσης θα είναι όταν το σύμπαν διαστελλόμενο φτάσει να γίνει ένα σημείο άπειρης μάζας και μηδενικού χώρου.
ναι, από την μαύρη τρύπα έρχομαι και στην μαύρη τρύπα πηγαίνω,
το ενδιάμεσο είναι 'απλά' όλη η «ιστορία» του σύμπαντος.

μέσα σε αυτή την «ιστορία», κυλάω και εγώ στη δική μου κατηφόρα παραβγαίνοντας με τον παρελθοντικό εαυτό μου...

θα ήθελα να ξέρω αυτόν τον αλήτη που έσπρωξε το σύμπαν στην αντιληπτότητα... ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/06/08/%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%86%cf%8c%ce%b2%ce%bf%cf%82</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: σεισμός και φόβος</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/06/08/%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%86%cf%8c%ce%b2%ce%bf%cf%82"/>		
		<updated>2008-06-08T17:01:55-04:00</updated>
		<published>2008-06-08T17:01:55-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	λόγω σεισμού, σήμερα δεν έχει φωτό. ο σεισμός σήμερα 8/6/08 ήταν πραγματικά ο πιο δυνατός στην περιοχή.εάν και κάποια στιγμή ένοιωσα με βεβαιότητα πως είναι υπαρκτό το ενδεχόμενο να αρχίζει το σπίτι να παραμορφώνεται και να μας έρθει στο κεφάλι, οι σφυγμοί μου δεν ανέβηκαν πάνω από αυτούς που ήδη ήταν καθώς ετοιμαζόμουν να φτιάξω «ανακατευτό» (καφέ).ένοιωσα in the zone, σε αυτό τον άλλο χώρο και χρόνο, αυτόν της καταστροφής, του επικείμενου μεγάλου κακού.και ήμουν απόλυτα νηφάλιος.μόλις ο σεισμός τελείωσε, και πριν ακόμα πάω να δω τι έγινε με το σπίτι μου που κατασκευάστηκε το 1874, και για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, αφότου μίλησα με τους γονείς μου και ήταν καλά, σκέφτηκα: «τελικά, οι προσωπικοί μου φόβοι είναι πολύ μεγαλύτεροι από ένα μεγάλο σεισμό.» ξέρω πια, (άλλος ένας μετασεισμός ακριβώς τώρα 0:49)πως ο φόβος των εννοιών είναι πολύ χειρότερος από κάθε φόβο για κάποιο γεγονός. ο σεισμός δεν ανέβασε τους σφυγμούς μου.κάποιες σκέψεις όμως, μπορούν. ΥΓπέρασε ένας χρόνος blogging.  ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/06/03/%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%ce%b9_%ce%bc%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b1%cf%82,_%ce%ad%cf%87%cf%89_%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b5%cf%82.</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: είμαι μαλάκας, έχω απορίες.</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/06/03/%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%ce%b9_%ce%bc%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b1%cf%82,_%ce%ad%cf%87%cf%89_%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b5%cf%82."/>		
		<updated>2008-06-03T07:47:29-04:00</updated>
		<published>2008-06-03T07:47:29-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	έχω καταλήξει ότι ελληνική αριστερά του σήμερα προωθεί τα πλέον ακραία Αμερικανικά όνειρα στον τόπο μας...

εξηγούμαι:

1. Να αυξηθούν οι μισθοί για να αντιμετωπιστεί η ακρίβεια...



	δηλαδή, αν αύριο το πρωί γίνει μία αύξηση 100% στους μισθούς, οι τιμές των προϊόντων θα παραμείνουν σταθερές;
	τί λέτε ρε παιδιά, είδαμε όταν έγινε υποτίμηση της δραχμής κατά 14% και την άλλη μέρα ΤΑ ΠΑΝΤΑ ανέβηκαν 14%, και μετά από 3 μέρες η ισοτιμία της δραχμής «διορθώθηκε» στο πραγματικό -9% που έπρεπε να είναι αλλά οι τιμές ΠΑΡΕΜΕΙΝΑΝ +14%....
	
	
	δηλαδή, να ταΐσουμε τους κερδοσκόπους μέχρι να σκάσουν... 




είναι κι αυτό μια άποψη, δεν λέω...

2. Να μειωθούν οι εξοπλισμοί για να αυξηθούν οι μισθοί...



	
	δηλαδή, να σταματήσουμε να αγοράζουμε «πολιτική» από τους Αμερικάνους, τους Ρώσσους και τους Γάλλους, και να δώσουμε αυτά τα λεφτά στους κερδοσκόπους, έτσι ώστε πχ ο Κόκκαλης και ο Βγενόπουλος να κάνουν τί; να κατακτήσουν το champions league με τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό;
	δηλαδή αντί πολιτικής να αγοράζουμε ποδοσφαιριστές




δεν λέω... είναι κι αυτό μια άποψη...

3. Για να μην ανοίξουν ιδιωτικά πανεπιστήμια κάνουμε λίμπα τα δημόσια...



	
	δηλαδή, γιατί δεν έχει πέσει ούτε ένα γκαζάκι στα ιδιωτικά που ήδη υπάρχουν και αντιπροσωπεύουν πανεπιστήμια;
	δηλαδή, για να απαγορεύσω στην FORTHNET να βάλει γραμμές, πάω και καίω τις γραμμές του ΟΤΕ...




είναι και αυτό μία άποψη; ... δεν μπορώ να το πω με σιγουριά...

4. Για να προωθήσουμε τη δημοκρατικότητα στα πανεπιστήμια εμποδίζουμε τις εκλογές...



	
	είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσω τον ποιητή, κι έτσι δεν μπορώ να γράψω ένα «δηλαδή».




να είναι και αυτό μία άποψη;

5. Για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα του ενός πρέπει να ακυρώσουμε τα δικαιώματα των πολλών...



	
	δηλαδή, για να μην αισθάνεται μειονεκτικά ένας gay (sic) θα πρέπει να πηδιέμαι μαζί του;




δεν λέω... είναι μια άποψη και αυτή...

6. Να μην ανοίξει πυρηνικό εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος στη χώρα μας γιατί κινδυνεύουμε...



	
	δηλαδή, να σκοτώνουμε τους έλληνες με τα λιγνιτεργοστάσια του θανάτου της ΔΕΗ που ούτε τους κατοίκους δεν προσλαμβάνουν ως αντιστάθμισμα του θανάτου τους, να αδειάσουμε τα φράγματα από το πολύτιμο νερό και να ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ από τα ΓΥΡΩ πυρηνικά εργοστάσια του Κοζλοντούι στην Βουλγαρία, τα άλλα στην Τουρκία και την Αλβανία αλλά ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ...


	
	δηλαδή, καλύτερα να καταστρέφουμε ΣΙΓΟΥΡΑ και ΔΙΑΠΙΣΤΩΜΕΝΑ την χώρα μας παρά να πάρουμε το ΡΙΣΚΟ που έτσι κι αλλιώς έχουμε από τους γείτονές μας... και βάζω μόνο τους γείτονες ενώ στην πραγματικότητα κινδυνεύουμε από ΟΛΑ τα πυρνηνικά εργοστάσια της Ευρώπης, όπως μας δίδαξε το Τσέρνομπιλ...


	
	στο σεισμό δηλαδή, επιλέγω να πηδήξω από τον 3ο ενώ ξέρω ότι σίγουρα θα τσακιστώ για να μην πάρω το ρίσκο του ΑΝ θα πέσει ή όχι η πολυκατοικία που μένω...




ε, αυτό κι αν είναι άποψη...

7. Στα πανεπιστήμια (πάλι) θα πρέπει οι φοιτητές που τελειώνουν να βρίσκουν δουλειά, αλλά τα δημόσια πανεπιστήμια να μην είναι συνδεδεμένα με την παραγωγή...



	
	δηλαδή, από τη μία να ΜΗΝ προσφέρουν ΠΑΙΔΕΙΑ αλλά ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (για δουλειά) και από την άλλη ΝΑ ΜΗΝ έχουν καμία επαφή με αυτούς που προσφέρουν δουλειά... να μην λέει πχ ο δικηγορικός σύλλογος ότι ΔΕΝ αντέχει 800 δικηγόρους το χρόνο...
	παιδεία και εκπαίδευση όμως είναι δύο άσχετες στην ουσία τους έννοιες, όπως αντίθετες στο περιεχόμενο τους είναι και η Επιστήμη με την Τεχνολογία... άλλο πράγμα ο Θεός και άλλο το Παγκάρι...



...ξέρω, δύο αντικρουόμενες θέσεις μέσα σε μία πρόταση, ακυρώνουν την πρόταση... 
εγώ όμως είμαι ο ηλίθιος και αυτοί που λένε αυτές τις «απόψεις» είναι προοδευτικοί και διανομούμενοι ηγέτες, οπότε...

είναι κι αυτό μία άποψη...


 


 


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:


ή εμείς στραβά αρμενίζουμε, ή ο γυαλός είναι μορφοκλασματικός... ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/05/26/%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b1%ce%b3%ce%ae_%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%88%ce%b5%cf%89%ce%bd</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: αλλαγή απόψεων</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/05/26/%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b1%ce%b3%ce%ae_%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%88%ce%b5%cf%89%ce%bd"/>		
		<updated>2008-05-26T11:23:31-04:00</updated>
		<published>2008-05-26T11:23:31-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	MZBjUwcdZpM


 


παρά τις δεκαετίες με Gauloises και 2CV, είχα μία αποστροφή προς το γαλλικό πολιτισμό.


ειδικά στον τρόπο που αντιλαμβάνεται την έννοια του έρωτα...


μετά από αυτή τη συμμετοχή στην Eurovision του 2008 όμως, αλλάζω άποψη.


αυτή η συμμετοχή με έκανε να αναθεωρήσω όλες τις αρνητικές μου απόψεις για το Γαλλικό πολιτισμό.


μέχρι χτες ήταν μόνον ο  Τρυφώ με το "Fahrenheit 451"


άντε, και ο Αστερίξ...


ZoJqO1bzrCg


τώρα είμαι πλέον fan.  ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/05/11/%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%cf%86%ce%ad%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%a5%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ba%cf%84%ce%bf%cf%8d_%ce%a3%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b5%ce%b1%ce%bb%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%8d</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: μανιφέστο Υπαρκτού Σουρεαλισμού</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/05/11/%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%cf%86%ce%ad%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%a5%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ba%cf%84%ce%bf%cf%8d_%ce%a3%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b5%ce%b1%ce%bb%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%8d"/>		
		<updated>2008-05-11T17:41:02-04:00</updated>
		<published>2008-05-11T17:41:02-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	1993
προφορικές εξετάσεις στο μάθημα «Κινηματογραφικές Πρωτοπορίες».



	
	ερώτηση προς xkont: τί είναι ο σουρεαλισμός;


	
	απάντηση xkont: ο σουρεαλισμός υπήρξε ένα πολιτιστικό κίνημα στις αρχές του αιώνα το οποίο αναδείκνυε συμβολικά στοιχεία του υπερρεαλιστικού υποσυνείδητου χρησιμοποιώντας νατουραλιστική τεχνική απεικόνιση. εισήγαγε μια απλά λόγια το όνειρο όπου όλα μπορούν να υπάρξουν μέσα στην πραγματικότητα. σιγά-σιγά το κίνημα ατόνησε καθώς η πραγματικότητα γινόταν όλο και πιο σουρεαλιστική. έτσι, ως ουσιαστική απάντηση στο ερώτημά σας θα μπορούσα να πω ότι «σουρεαλισμός είναι η σημερινή πραγματικότητα».





ο 10λογος:

#1 υπάρχω άρα φυστίκι.

#2 ό,τι υπάρχει έξω από εμένα είναι προέκταση του εαυτού μου. γι'αυτό ο κόσμος είναι σκατά.

#3 η Αλήθεια είναι μόνο μία και είναι ακριβώς ό,τι περισσεύει αν αφαιρέσουμε όλες τις διδασκαλείες για την Αλήθεια (θρησκειών, επιστήμης κοινωνικοοικονομικών συστημάτων, ΚΑΙ Τέχνης). Αλήθεια είναι μόνο μία και είναι αυτό που πάντα διαφεύγει της αντίληψής μας. ό,τι αντιλαμβανόμαστε, αυτομάτως παύει να είναι αληθινό.

#4 ο κόσμος είναι ακριβώς το αντίθετο απ' ό,τι πιστεύουμε ότι είναι. κατά συνέπεια ό,τι νομίζω, είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό που νομίζω ότι πραγματικά είναι. και αν νομίζω ότι ΔΕΝ είναι, τότε και πάλι δεν είναι μόνο και μόνο επειδή νομίζω ότι μπορώ να το αντιληφθώ εκ του αντιθέτου.

#5 παύω να αμφισβητώ επειδή αμφισβητώ την αμφισβήτησή μου. κατά συνέπεια, στηρίζω τον (αν)υπαρκτό συμβατικό κόσμο γνωρίζοντας πως είναι μία ψευδαίσθηση των ελλειμματικών αισθήσεων. και επειδή νομίζω πως το γνωρίζω σημαίνει ότι ΔΕΝ είναι.

#6 δεν φοβάμαι κανέναν και τίποτα. είμαι ικανός για πολύ χειρότερα από όσα μπορούν να υπάρξουν.

#7 ο χρόνος ενώ δεν είναι διάσταση, είναι ενιαίος και συνεχής, δεν κόβεται σε κομμάτια. ως εκ τούτου δεν υπάρχει παρελθόν-παρόν-μέλλον καθώς και ταχύτητα-μετακίνηση. όλα είναι ταυτόχωρα και σύγχρονα. κατά συνέπεια το Big Bang δεν συνέβει ποτέ, όλο το σύμπαν είναι σημειακό, ταυτόχωρο και σύγχρονο ή άχωρο και άχρονο.

#8 η αγάπη είναι μορφοκλαστική (fractal). έχει άπειρη περίμετρο και σταθερό εμβαδό. το ίδιο και η ψυχή.

#9 προσδοκώ πετρέλαιο στα 1240 δολάρια το βαρέλι.

#10 μούπλε-μούμπλε.

#11 επαναστατώ παθιασμένα με μηδενική προσπάθεια για την εγκαθίδρυση του Υπαρκτού Σουρεαλισμού με παγκόσμιο ηγέτη ένα μεγάλο Καρπούζι. ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/04/30/%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ac%cf%83%ce%b1_%ce%b1%cf%80%cf%8c_%cf%84%ce%bf%cf%85_%cf%87%ce%b5%ce%b9%ce%bc%cf%8e%ce%bd%ce%b1</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: αναστάσα από του χειμώνα</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/04/30/%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ac%cf%83%ce%b1_%ce%b1%cf%80%cf%8c_%cf%84%ce%bf%cf%85_%cf%87%ce%b5%ce%b9%ce%bc%cf%8e%ce%bd%ce%b1"/>		
		<updated>2008-04-30T13:41:26-04:00</updated>
		<published>2008-04-30T13:41:26-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	η μεγάλη εβδομάδα τελειώνει με την ανάσταση.
η γραμμική αντίληψη περί εξέλιξης που έχει ο υποτιθέμενα ορθολογικός Δυτικός Πολιτισμός συγκρούεται με την ίδια τη φύση της επανάληψης, του κύκλου.

ίσως όμως, ο Δυτικός Πολιτισμός να έχει δίκιο. εάν θεωρεί πως ο Άνθρωπος δεν είναι μέρος της Φύσης. γι'αυτό και δεν υπόκειται στον επαναληπτικό της κανόνα.

ο Δυτικός Πολιτισμός ήταν κάποτε αισιόδοξος. γι'αυτό και κληρονόμησε από «εμάς» την γραμμική εξέλιξη αλλά της άλλαξε την πορεία γεμάτος αισιοδοξία. όταν όμως κληρονομείς κάτι, δεν έχει σημασία πως το βλέπεις, αλλά τί στην πραγματικότητα είναι αυτό που κληρονομείς.

το γένος μας είναι το 5ο στην γραμμικά καθοδική πορεία.
το σιδηρούν.

στον ανάποδο κόσμο του μυαλού μου, όπως και των ομοίων μου, το αγκάθινο στεφάνι του είναι από λουλούδια, ο σταυρός με φόντο τον ουρανό είναι μόνο ένας γρκίζος τοίχος.

η Άνοιξις, αναστάσα από του χειμώνα, καθώς προείπεν, έδωκεν ημίν την προσωρινή ζωή και μέρος του ελέους της. ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/04/22/%cf%80%ce%bf%ce%b9%cf%8c%cf%82_%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%ba%ce%ac%cf%84%ce%b5%cf%88%ce%b5_%cf%84%ce%b1_%ce%b3%cf%81%ce%ac%ce%bc%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1;</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: ποιός ανακάτεψε τα γράμματα;</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/04/22/%cf%80%ce%bf%ce%b9%cf%8c%cf%82_%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%ba%ce%ac%cf%84%ce%b5%cf%88%ce%b5_%cf%84%ce%b1_%ce%b3%cf%81%ce%ac%ce%bc%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1;"/>		
		<updated>2008-04-23T03:18:26-04:00</updated>
		<published>2008-04-23T03:18:26-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	είναι η πρώτη φορά που δημοσιεύω post με προσωπικές στιγμές, αλλά δεν άντεξα στον πειρασμό.

...και ξαφνικά δέχομαι ένα τηλεφώνημα από μία αγαπημένη φίλη, κατά τις δώδεκα τη νύχτα, που λέει: «μόλις απέκτησα email, και παίρνω τους γνωστούς μου να μου στείλουν για να δω πως δουλεύει».

και στέλνω

subect: erwtiki eksomologish
«γειά σου.

το όνομα μου είναι xkont (εξ κοντ)

είμαι υπάλληλος του Δήμου στην καθαριότητα και είμαι χειριστής δίτροχου ατομικού απορριμματοφόρου με αποσπώμενους συλλέκτες για ήπια χειρονακτική απορρύπανση πεζοδρομίων.

σε βλέπω κάθε πρωί στη στάση  του λεωφορείου και σκέφτομαι πως θα ήταν να ζούμε μαζί.

να είχαμε τη δική μας πιτσαρία, δύο στενά πίσω από την Λένορμαν.
ομολογώ πως μας ονειρεύομαι να έχουμε 4 χοντρά παιδιά τα οποία είναι μονίμως λερωμένα και σκούζουν καθώς εσύ τα κυνηγάς με μια παντόφλα στην κουζίνα της πιτσαρίας για να σταματήσουν να τρώνε τον άμπακο και να τσιμπολογάνε από τα πιάτα που είναι για τους πελάτες.

μάλιστα, φαντασιώνομαι  και πως σε κερατώνω κρυφά με την αλβανίδα γκαρσόνα που έχουμε η οποία στην αρχή μου τα έτρωγε με εκβιασμούς ότι θα με καταγγείλει που δεν της είχαμε ΙΚΑ και όταν της βάλαμε και το ΙΚΑ μου τα τρώει με εκβιασμούς ότι θα τα πει όλα σε σένα.

ονειρεύομαι τις υπέροχες στιγμές που θα μπορούσαμε να ζήσουμε όταν θα γύρναγα από την αλβανίδα γκόμενα και θα σε σάπιζα στο ξύλο για να σου αποδείξω πόσο σε αγαπώ.
φαντάζομαι τα 4 μούλικά μας να βάζουν φωτιά στους κάδους της γειτονιάς και εμείς να τα καμαρώνουμε κρυφά από το περβάζι αλλά και ως συνειδητοί γονείς να τα σπάμε στο ξύλο γιατί δεν έγραψαν σημείωμα που να αναλαμβάνουν την ευθύνη ως λαϊκή τρομοκρατική οργάνωση...

μετά σκέφτομαι πως κάνουμε μαζί όνειρα για να αποκτήσουμε και ένα περίπτερο και πως τα καλοκαίρια θα πηγαίνουμε διακοπές στα Μέθανα σε μια υπέροχη αυλή.

ονειρεύομαι τη στιγμή που θα παντρεύουμε τα παιδιά μας στο εκκλησάκι των φυλακών Κορυδαλλού και όλοι οι άλλοι τρόφιμοι θα τους κάνουν τις δουλειές επειδή τα φοβούνται.

θέλω να γεράσουμε μαζί. δακρύζω στη σκέψη να είμαστε δύο γεροντάκια και να με βρίζεις γιατί σου κατέστρεψα τη ζωή, και εγώ να σου λέω  ότι ο κώλος σου έχει γίνει τεράστιος...

ορίστε, σου εξομολογήθηκα το πάθος που με διακατέχει κάθε πρωί που σε βλέπω στη στάση ενώ επιχειρώ στο απέναντι πεζοδρόμιο.

τόσος είναι ο πόθος μου που ζήτησα απόσπαση στο πεζοδρόμιο της στάσης σου μήπως και καταφέρω να σου μιλήσω, αλλά μου το αρνήθηκαν επειδή δεν ήμουν του κόμματος.

γι'αυτό και σου έγραψα αυτό το email.»


RE: erwtiki esomologish
«γεια σου αγνωστε!εχω τοσα πολλα να σου πω αλλα παλευω 5 λεπτα να γραψω μια λεξη!
ήθελα να ήξερα ποιος ανακάτεψε τα γράμματα στο πληκτρολόγιο...»


ΥΓ
για όποιον μοιράζεται την ίδια απορία, ο Christopher Sholes το 1874  <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/QWERTY)">[en.wikipedia.org]</a> . ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/04/18/%c2%ab%ce%bd%ce%b1_%ce%b5%ce%af%cf%83%ce%b1%ce%b9_%ce%b5%cf%83%cf%8d%c2%bb</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: «να είσαι εσύ»</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/04/18/%c2%ab%ce%bd%ce%b1_%ce%b5%ce%af%cf%83%ce%b1%ce%b9_%ce%b5%cf%83%cf%8d%c2%bb"/>		
		<updated>2008-04-18T18:40:41-04:00</updated>
		<published>2008-04-18T18:40:41-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	με την ανταπάντησή μου αυτή, στο post της diVas,κλείνω το δικό μου κομμάτι της «Μονομαχίας»nakedlunch χάθηκαν οι τελείες χωρίς να είσαι εσύ μπροστά εκεί που θα τις προστάξεις να φύγουν μαρκιά και μόνες τώρα θα ανοίγουν νέες σελίδες εκεί που δεν θα τις βλέπεις ούτε εσύ ούτε εγώ είμαστε κάποιος που μπορεί να προστάξει τις τελείες που στην πραγματικότητα έφυγαν μόνες τους επειδή γνώρισαν πόσο καλά μπορεί κάποιος να ζητά την γαλήνη πίσω από μία κύβδηλη προστακτική που έρχεται μαζί με αυτό τον κόσμο να σε αναγκάσει να ζήσεις τη δική σου ζωή ενώ σου πουλάει τη ζωή κάποιου άλλου για να ζήσεις αφού η δική σου ζωή δεν βιώνεται από κανέναν και η ζωή που θες να ζήσεις είναι η ανύπαρκτη που βιώνουμε όλοι μαζί κάθε μέρα μπροστά στις οθόνες που ασχέτως περιεχομένου μας μιλάνε και μας λένε κάθε μέρα τα ίδια όπως οι καθρέφτες αφού τί άλλο να είναι μία οθόνη παρά ο μαγικός καθρέφτης που τον ρωτάμε κάθε μέρα «είμαι εγώ η πιό όμορφη του κόσμου καθρεφτάκο μου» και αυτός απαντά τις περισσότερες φορές πως ναι σίγουρα μάλλον πιθανότατα θα μπορούσα να πω πως ναι ναι αλλά μόνον όταν είσαι εσύ γλυκιά μου που κοιτάζεσαι μέσα σε μένα τον καθρέφτη που δεν ζω παρά αντανακλώ την ανυπαρξία της μοναδικότητας όπως κάθε οθόνη μαζεύει επάνω της εικονίδια υποτιθέμενων υπάρξεων και αντικειμένων που σου κάνουν παρέα χωρίς το σπίτι σου να γίνεται ένας σαβουρότοπος αφού τώρα μπορείς να έχεις όλη τη σαβούρα μέσα στον καθρέφτη για να πλαισιώνει την υποτιθέμενη ψηφιακή σου εικόνα που είναι και η μόνη που έχεις όταν παίζεις με τα πλήκτρα αναζητώντας τις λέξεις που θα μπορέσουν να βγάλουν από μέσα σου ερωτήματα τα οποία δεν συμμερίζεται κανείς αλλά όλοι από ευγένεια και αναζητώντας τον δικό τους εαυτό μέσα από τον δικό σου καθρέφτη μοιάζουν να συμμερίζονται και να κατανοούν χωρίς να ρωτάνε χωρίς να ξύνουν πληγές που απλώνεις προβοκατόρικα στα πόδια της ανυπαρξίας ενός blog που δεν μπορεί να ξεχωρίσει τη διαφορά του bot από τον πραγματικό άνθρωπο και σιγά σιγά καθώς οι επισκέψεις πολλαπλασιάζονται ούτε και εσύ μπορείς να ξεχωρίσεις τις spam απαντήσεις και τα spam έξυπνα σχόλια που αφήνουν μαζί και εγώ επειδή δεν εξαιρούμαι ακόμα και αν δεν μπορώ «να είμαι» αφού όπως όλοι χτυπάω τις λέξεις μέσα στο πέτρινο γουδί μου για να βγάλω από μέσα τους όλους τους χυμούς που υποτίθεται πως έχει ο ανύπαρκτος εαυτός μου που κομπάζει και κοκκορεύεται και σε κάθε χτύπο το γουδοχέρι λιώνει και μια ακόμα λέξη για να κάνει τα γράμματα χωριστά αυτά που νομίζουμε πως θα μας αποδείξουν την ύπαρξή μας και στο επόμενο χτύπημα αυτό της γνώσης της έλλειψης του είμαι σε αντιδιαστολή στο είσαι απλώνει πλέον το κάθε γράμμα το έλαιό του που είναι μαύρο ή φαίνεται μαύρο επειδή ίσως δεν υπάρχει φως για να φανεί το χρυσαφί του χρώμα αλλά και πάλι πριν το δούμε χάνεται όπως τα πλήκτρα χάνονται κάτω από τα δάχτυλά μας κάθε φορά που τα πατάμε και ξαναγυρίζουν νέα για να χαθούν ξανά κάτω από τα δάχτυλά μας για να πάνε να φέρουν και πάλι το γράμμα το νέο γράμμα για την καινούργια λέξη που φτιαγμένη από ολοκαίνουργια γράμματα μας υπόσχεται πως θα πει σε όλους αυτό που την προστάζουμε να πει αλλά κατά βάθος ξέρουμε ότι τα γράμματα έχουν την δική τους ύπαρξη και εμείς μόνο να τα βάζουμε σε σειρές μπορούμε για να βλέπουμε τη δική τους ζωή να ζωντανεύει και να την κλέβουμε για δική μας επειδή εμείς κατέχουμε τα πλήκτρα εμείς κατέχουμε τα δάχτυλα και εμείς νομίζουμε πως είμαστε αυτοί που τις βάζουν σε μία σειρά ίδια με κάθε σειρά όπως αυτές οι σειρές των σειραϊστών μουσικών στο μεσοπόλεμο που με αγώνα και πάθος έφτιαξαν μόνο κανόνες για τη δημιουργία της σειράς που μόνη της μετά θα αφηγηθεί μία ιστορία εξώκοσμη και ακατανόητη γιατί δεν είναι ο ιμπρεσσιονισμός μία αφήγηση ανθρώπων αλλά ήχων ίσως όπως όλες οι αφηγήσεις είναι αφηγήσεις των ίδιων των λέξεων και όχι των αφηγητών όπως ειμείς που γράφουμε λέξεις και φράσεις για να πούμε ιστορίες των λέξεων και όχι των ανρθώπων γιατί μπορεί εσύ να μου λες «να είσαι εσύ» αλλά εγώ αναρωτιέμαι ποιός είναι αυτός που χρησιμοποιεί την προστακτική ή ποιός είναι αυτός που τον χρησιμοποιεί η προστακτική «να» και μετά δύο κόσμοι άλογοι δύο έννοιες ακατάληπτες «είσαι, εσύ» που προστάζουν να «είμαι εγώ» μαζί και τα δύο τόσο κοντά μέσα στα εισαγωγικά για να μην επεκταθούν πιο έξω και καταλλάβουν το σύμπαν μα κάτσε να βάλω και το «σύμπαν» σε εισαγωγικά για να το περιορίσω αφού δεν μπορώ να προσταχτώ ούτε και να προστάξω όσο κι αν ορίζω τα εισαγωγικά όσο κι αν θέλω δεν υπάρχει «είμαι» για να προσταχτώ δεν υπάρχει «εγώ» από μόνο του για να προστάξω ή έστω για να «είναι» ή ό,ποιος και αν το προστάζει να υπάρξει ως τέτοιο  είναι πολύ δύσκολο «να είσαι εσύ», όταν αυτό είναι ζητούμενο.    ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/04/16/%ce%bd%ce%b1_%ce%b3%cf%81%ce%ac%cf%86%ce%b5%ce%b9%cf%82</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: να γράφεις</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/04/16/%ce%bd%ce%b1_%ce%b3%cf%81%ce%ac%cf%86%ce%b5%ce%b9%cf%82"/>		
		<updated>2008-04-16T16:02:49-04:00</updated>
		<published>2008-04-16T16:02:49-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	κείμενο 1 από 2 για τον diablo-gικό διάλογο με την diVa (#mce_temp_url#) (η ίδια το ονομάζει Μονομαχία)   laantena  πώς να κάνω τις λέξεις να τρέξουν; πώς να κάνω τα μάτια σου να μην σταματούν στις τελείες;να είναι οι λέξεις μικρές. να μην κόβουν το μάτι. να τρέχει το μάτι πάνω τους. να είναι μικρές. να είναι κοντές. να είναι ψιλές. με γνωστά στοιχεία. χωρίς αφορμές. χωρίς γιατί κι επειδή. να λένε αλλά να μην αργούν. να λένε πολλά χωρίς και. χωρίς εξηγήσεις. πόσο μικρές. πόσο ψιλές. πόσο γρήγορα. να τρέξουν. να τρέχουν χωρίς να ψάχουν. να λένε χωρίς να βρουν. απλά να τρέχουν. γρήγορα με το μάτι. χωρίς το μάτι. με τη σκέψη να περνά από πάνω τους χωρίς να κάθεται. πώς να το κάνω αυτό; πώς να μικρύνω τις αποστάσεις; πως να χαθούν τα κενά; χωρίς κενά μια λέξη διαβάζεται πιο αργά απόπολλέςμικρέςχωριστές. χωρίς κόμμα. το κόμμα κόβει ταχύτητα. η τελεία δεν κόβει. κλείνει και ανοίγει. επιταχύνει. νομίζω. δεν ξέρω. νομίζω πως ναι. η τελεία επιταχύνει. το τέλος είναι επιταχυνόμενο. έτσι η τελεία είναι το γκάζι. όχι το φρένο. το κόμμα είναι το φρένο. δεν θέλω φρένο. θέλω τελείες. να κλείνουν όλα μαζί. και χωριστά. να κλείνουν. ξανά. ξανά. χωρίς κόμμα. χωρίς να κόβεται τίποτα. όλα αυτοτελή. μέσα. σε. τελείες. μόνα. τους. χωρίς. να. αφήνουν. την. επικοινωνία. μεταξύ. τους. κι' όμως η ανάσα τα παρασυρει όλα. τελείες και κόμματα. η ανάσα είναι η ζωή. και η ζωή είναι μια λέξη. μία και μόνο λέξη. και είναι ζωή. μια ανάσα. μια ανάσα ζωή. μια λέξη ανάσα. μια ανάσα ζωή. μία λέξη ζωή. και κλείνεσαι μέσα. σε μία λέξη. μία ζωή. και μια ανάσα λέξη. μια ανάσα αγωνίας. για τη λέξη. για τη ζωή. για την αγωνία. για μια λέξη. πες μια λέξη. χωρίς ανάσα. μια λέξη. πες. μια ζωή που τρέχει. κοντή. και κόβει το μάτι. χωρίς ανάσα. με την ακάθιστη σκέψη. ζωή ψιλή. αυτοτελής. χωρίς αρχή και τέλος. χωρίς κόμμα. μία τελεία. μία λέξη. μία ζωή. τόσο γρήγορη. τόσο γρήγορα. τόσο γρήγορα που χάνεται το τέλος. που μένει η λέξη. κενή. ζωή κενή χωρίς λέξη. ζωή ακάθιστη. επιταχυνόμενη ανάσα. μια λέξη μια ανάσα. μικρή λέξη. μικρή ανάσα. μικρή ζωή. χωρίς σταματημό. πες μια λέξη. δεν θα σε καταλάβω. χωρίς φρένο. μη έχων τα φρένας. επιταχυνόμενος. χωρίς σταματημό. ψιλή σκέψη. λεπτή. να περνά από χαραμάδες. αέρινη. να κόβει τους τοίχους. και ακόμα πιο γρήγορα. με μια λέξη. χωρίς λέξη. χωρίς να πεις. μέσα στους τοίχους. κρύβεται στις χαραμάδες. δεν είναι ψιλή. είναι χοντρή και σφηνομένη μέσα στις χαραμάδες. κι ας είναι. και αυτή μόνη μια λέξη. σφηνομένη. τετρασύλλαβη. χοντρή. συριστική. κλεισμένη εκεί. στη χαραμάδα. βλέπει έξω. βουλώνει τη χαραμάδα. και η σκέψη λεπτή. αλλά δεν περνάει. μένει εκεί. γίνεται τοίχος. αλλοιώνει. αλλάζει. πλαταίνει. μεγαλώνει. μαραίνεται. φρενάρει. κόβει το μάτι. κόβει την ταχύτητα.... η βουλωμένη χαραμάδα είναι που δημιουργεί τον τοίχο.να γράφεις. ακόμα και αν δεν έχεις τίποτα να πεις, το μέσα σου θα βρίσκει πάντα το δρόμο προς τον ουρανό...     ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/04/05/%ce%b1%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%b7%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%82_(%cf%8c%cf%87%ce%b9)_%ce%b5%ce%b3%ce%ba%cf%8e%ce%bc%ce%b9%ce%bf%ce%bd</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: ακατανοησίας (όχι) εγκώμιον</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/04/05/%ce%b1%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%b7%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%82_(%cf%8c%cf%87%ce%b9)_%ce%b5%ce%b3%ce%ba%cf%8e%ce%bc%ce%b9%ce%bf%ce%bd"/>		
		<updated>2008-04-05T07:09:11-04:00</updated>
		<published>2008-04-05T07:09:11-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	έκπληκτος, δέχομαι μία συνεχή κριτική ότι τα κείμενά μου είναι ακατανόητα.
η πάνω φράση πιστεύω πως είναι κατανοητή.
σίγουρα και η προηγούμενη από αυτή είναι επίσης κατανοητή.
να, τώρα... εάν επαναλάβω για τρίτη φορά πόσο κατανοητή είναι η προηγούμενη αράδα, είμαι σίγουρος ότι αρχίζει να υπάρχει κάποιο πρόβλημα ως προς την κατανόηση...

...ένας μεγάλος δάσκαλος, που είχαμε την κυριολεκική τύχη να έχουμε, μας είχε πει πως οι λέξεις μεταφέρουν εκτός εγκεφάλου μία ποσότητα συναισθηματικής φόρτισης για να τον αποφορτίσουν συναισθηματικά. το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν μπορούν να μεταφέρουν το σύνολο του συναισθηματικού φορτίου αλλά μόνο μέρος αυτού. 


πιστεύω πως και αυτή η παράγραφος είναι απόλυτα κατανοητή. για να δούμε. το παράδειγμά μου θα είναι;
και γιατί να μην είναι...

λες πχ «μου λείπεις». αυτό κουβαλάει κάτι που δεν περιγράφει το συναισθηματικό φορτίο αυτού του αισθήματος πλήρως. οπότε αρχίζουν να συμμετέχουν και άλλες λέξεις 
πχ
μου λείπεις όπως ένας ζεστός καφές το πρωί.
ή
μου λείπεις και δεν μορώ να ζήσω.
ή
μου λείπεις και αυτό και εκείνο και το άλλο.


έτσι λοιπόν, αρχίζουμε να βάζουμε λέξεις στη σειρά. λέξεις που προσπαθούν να κουβαλήσουν όσο περισσότερο συναισθηματικό φορτίο έξω από τον εγκέφαλο.
είναι επόμενο, πως η επιλογή και η διάταξη των λέξεων είναι μία επιλογή που στόχο έχει τον προσδιορισμό με περισσότερη σαφήνεια του ύφους και της αίσθησης του συναισθήματος.

μάλλον δεν σας αρέσει, αλλά είναι επίσης κατανοητό.

αν όμως ξαφνικά πιστέψεις (ή κατανοήσεις, νομίσεις, «τη δεις», κλπ) πως κανένα συναίσθημα δεν μπορεί να περιγραφεί από μόνο του παρά μόνο σε σχέση με την κατάσταση αυτού (του υποκειμένου) που το αισθάνεται;
τότε, θα πρέπει να προσθέσεις και την εξωτερίκευση της κατάστασης αυτού (του υποκειμένου) που εκφράζει το συναίσθημα (πχ του «μου λείπεις»)

οκ ως εδώ ε; σίγουρα αρχίζει να μην αρέσει καθόλου αλλά και πάλι δεν υπάρχει τίποτα το ακατανόητο (ακόμα - πιστεύω)

σκεφτόμαστε λοιπόν ότι για να εκφράσεις ένα συναίσθημα ίσως να πρέπει να εκφράσεις και την κατάσταση αυτού που το εκφράζει για να μπορέσει ο «άλλος» (ο αναγνώστης) να κατανοήσει καλύτερα, ή για την ακρίβεια να συν-αισθανθεί έστω και λίγο. 
θα γίνω ακατανόητος αν αλλάξω την λέξη συν-αισθανθεί με τη λέξη συμ-βιώσει;
...οκ, δεν την αλλάζω.

τώρα φτάνουμε στο πρόβλημα...

η κατάσταση του υποκειμένου και του συναισθήματος, τις περισσότερες φορές, δεν είναι 2 στραγάλια και 3 μανταρίνια (ακατανόητο; εννοώ τόσο σαφή, απλά, προσδιορισμένα, κατανοητά, μετρήσιμα και περιγράψιμα στο είδος, το σχήμα, το περιεχόμενο και τις ιδιότητες)

αν λοιπόν όλα αυτά δεν είναι τόσο σαφή, ποιές είναι οι λέξεις που θα πρέπει να μπουν σε μία σειρά για να αποφορτιστεί συναισθηματικά ο εγκέφαλος εκφέροντας το μέγιστο του συναισθήματος που τον κατακλίζει;

οπότε τα προβλήματά μας τώρα είναι 2: η περιγραφή του συναισθήματος και επιπλέον η περιγραφή της κατάστασης του υποκειμένου που προσπαθεί να εκφράσει το συναίσθημα.

κατανοητά;
κατανοητά λέμε όλοι μαζί, όπως λέγαμε την καλημέρα στην δασκάλα κάθε πρωί.

οκ, σίγουρα λέτε τώρα από μέσα σας ότι όλα αυτά έχουν να κάνουν με την Ποίηση κλπ. δηλαδή, συγγνώμη. από την μία είμαστε όλοι εμείς που αποδεχόμαστε την αναπηρία να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας και από την άλλη οι Ποιητές που εκφράζοντας τα δικά τους πρέπει να εκφράσουν και τα δικά μας;

αρκετά με τις κοιλιές. να καταλήξω σύντομα (και ελπίζω κατανοητά) γιατί άρχισα και εγώ να βαριέμαι.

λοιπόν. θα μπορούσα (πχ) να πω:
μου λείπεις, όπως θα μου έλειπε «ένα κομμάτι» του εαυτού μου. αλλά σκέφτομαι πως μαζί σου ο εαυτός μου ήταν κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι μόνος του, έτσι δεν μένει κανένα κομμάτι του εαυτού μου που να μην βιώνει την έλλειψη, αφού συμμετείχες σε όλα. αλλά τελικά τί μαλακίες είναι και αυτές περί κομματιών αφού ένας εαυτός είναι ένα πράγμα (;). οπότε αυτό που μου λείπει αρχίζει να είναι κάτι που δεν μπορώ να προσδιορίσω εύκολα αφού είναι τόσο μπλεγμένο με εμένα τον ίδιο που δεν μπορώ να το ξεχωρίσω. ποιός όμως είμαι τελικά; δεν έχω και αυτογνωσία για να το περιγράψω αυτό. έτσι μπλέκομαι πιο πολύ στο να αντιληφθώ πώς και γιατί μου λείπεις, και αν τελικά είσαι όντως εσύ αυτό που μου λείπει, ή τα πράγματα που είχαμε και είμασταν και κάναμε, και πόσο αυτά ξεχωρίζονται; δεν ξερωρίζονται, και και και....

ή

τελικά «μου λείπεις» και αν δεν καταλαβαίνεις το περιεχόμενο «άντε και γαμήσου που δεν καταλαβαίνεις, δεν φταίει κανείς, φταίω εγώ που μου λείπεις μαλακισμένη και αν δεν μπορείς να καταλάβεις, τί στο διάολο έκανα μαζί σου τόσο καιρό; αυτό βέβαια είναι δικό μου πρόβλημα και όχι δικό σου, άρα εγώ είμαι ο μαλάκας που μου λείπεις -μπα, δεν μου λείπεις - άη στο διάολο ΠΙΑ!»

ή

μου λείπεις. πάω να πιω μια μπύρα.
μου λείπεις. θα φάω ένα κιλό παγωτό σοκολάτα και δεν θα μου λείπεις (για απόψε)

ή πολλά άλλα τέλος πάντων (όλα κατανοητά ε;)

όλα αυτά μπορεί να είναι κατανοητά αλλά τελικά δεν μεταφέρουν τίποτα παραπάνω παρά μόνο το πρόβλημα του προσδιορισμού του συναισθήματος και καθόλου από το συναίσθημα το ίδιο. μεταφέρουν το πρόβλημα εξωτερικά και όχι το περιεχόμενό του.


αυτό που θα πω τώρα, θα πείτε πως είναι ακατανόητο, αλλά θα σας απαντήσω πως όλη η σελίδα ήταν τσάμπα κατανάλωση χρόνου από τη στιγμή που μία φράση μπορεί να περιγράψει περισσότερο και καλύτερα μια τέτοια κατάσταση. 
σαφής (...), ευθεία και λιττή χωρίς πάρλες και παρλαπίπες.
μία φράση με τέσσερις λέξεις:

μου λείπεις, όπως εγώ. ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/04/05/%ce%bc%ce%bf%cf%85_%ce%bb%ce%b5%ce%af%cf%80%ce%b5%ce%b9%cf%82_-_%ce%b1%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%b7%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%82_(%cf%8c%cf%87%ce%b9)_%ce%b5%ce%b3%ce%ba%cf%8e%ce%bc%ce%b9%ce%bf%ce%bd</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: μου λείπεις - ακατανοησίας (όχι) εγκώμιον</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/04/05/%ce%bc%ce%bf%cf%85_%ce%bb%ce%b5%ce%af%cf%80%ce%b5%ce%b9%cf%82_-_%ce%b1%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%b7%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%82_(%cf%8c%cf%87%ce%b9)_%ce%b5%ce%b3%ce%ba%cf%8e%ce%bc%ce%b9%ce%bf%ce%bd"/>		
		<updated>2008-04-05T07:09:11-04:00</updated>
		<published>2008-04-05T07:09:11-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	έκπληκτος, δέχομαι μία συνεχή κριτική ότι τα κείμενά μου είναι ακατανόητα.
η πάνω φράση πιστεύω πως είναι κατανοητή.
σίγουρα και η προηγούμενη από αυτή είναι επίσης κατανοητή.
να, τώρα... εάν επαναλάβω για τρίτη φορά πόσο κατανοητή είναι η προηγούμενη αράδα, είμαι σίγουρος ότι αρχίζει να υπάρχει κάποιο πρόβλημα ως προς την κατανόηση...

...ένας μεγάλος δάσκαλος, που είχαμε την κυριολεκική τύχη να έχουμε, μας είχε πει πως οι λέξεις μεταφέρουν εκτός εγκεφάλου μία ποσότητα συναισθηματικής φόρτισης για να τον αποφορτίσουν συναισθηματικά. το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν μπορούν να μεταφέρουν το σύνολο του συναισθηματικού φορτίου αλλά μόνο μέρος αυτού. 


πιστεύω πως και αυτή η παράγραφος είναι απόλυτα κατανοητή. για να δούμε. το παράδειγμά μου θα είναι;
και γιατί να μην είναι...

λες πχ «μου λείπεις». αυτό κουβαλάει κάτι που δεν περιγράφει το συναισθηματικό φορτίο αυτού του αισθήματος πλήρως. οπότε αρχίζουν να συμμετέχουν και άλλες λέξεις 
πχ
μου λείπεις όπως ένας ζεστός καφές το πρωί.
ή
μου λείπεις και δεν μορώ να ζήσω.
ή
μου λείπεις και αυτό και εκείνο και το άλλο.


έτσι λοιπόν, αρχίζουμε να βάζουμε λέξεις στη σειρά. λέξεις που προσπαθούν να κουβαλήσουν όσο περισσότερο συναισθηματικό φορτίο έξω από τον εγκέφαλο.
είναι επόμενο, πως η επιλογή και η διάταξη των λέξεων είναι μία επιλογή που στόχο έχει τον προσδιορισμό με περισσότερη σαφήνεια του ύφους και της αίσθησης του συναισθήματος.

μάλλον δεν σας αρέσει, αλλά είναι επίσης κατανοητό.

αν όμως ξαφνικά πιστέψεις (ή κατανοήσεις, νομίσεις, «τη δεις», κλπ) πως κανένα συναίσθημα δεν μπορεί να περιγραφεί από μόνο του παρά μόνο σε σχέση με την κατάσταση αυτού (του υποκειμένου) που το αισθάνεται;
τότε, θα πρέπει να προσθέσεις και την εξωτερίκευση της κατάστασης αυτού (του υποκειμένου) που εκφράζει το συναίσθημα (πχ του «μου λείπεις»)

οκ ως εδώ ε; σίγουρα αρχίζει να μην αρέσει καθόλου αλλά και πάλι δεν υπάρχει τίποτα το ακατανόητο (ακόμα - πιστεύω)

σκεφτόμαστε λοιπόν ότι για να εκφράσεις ένα συναίσθημα ίσως να πρέπει να εκφράσεις και την κατάσταση αυτού που το εκφράζει για να μπορέσει ο «άλλος» (ο αναγνώστης) να κατανοήσει καλύτερα, ή για την ακρίβεια να συν-αισθανθεί έστω και λίγο. 

θα γίνω ακατανόητος αν αλλάξω την λέξη συν-αισθανθεί με τη λέξη συμ-βιώσει;
...οκ, δεν την αλλάζω.

τώρα φτάνουμε στο πρόβλημα...


η κατάσταση του υποκειμένου και του συναισθήματος, τις περισσότερες φορές, δεν είναι 2 στραγάλια και 3 μανταρίνια (ακατανόητο; εννοώ τόσο σαφή, απλά, προσδιορισμένα, κατανοητά, μετρήσιμα και περιγράψιμα στο είδος, το σχήμα, το περιεχόμενο και τις ιδιότητες)

αν λοιπόν όλα αυτά δεν είναι τόσο σαφή, ποιές είναι οι λέξεις που θα πρέπει να μπουν σε μία σειρά για να αποφορτιστεί συναισθηματικά ο εγκέφαλος εκφέροντας το μέγιστο του συναισθήματος που τον κατακλίζει;

οπότε τα προβλήματά μας τώρα είναι 2: η περιγραφή του συναισθήματος και επιπλέον η περιγραφή της κατάστασης του υποκειμένου που προσπαθεί να εκφράσει το συναίσθημα.

κατανοητά;

κα-τα-νο-ητ-ά λέμε όλοι μαζί, όπως λέγαμε την καλημέρα στην δασκάλα κάθε πρωί.

οκ, σίγουρα λέτε τώρα από μέσα σας ότι όλα αυτά έχουν να κάνουν με την Ποίηση κλπ. δηλαδή, συγγνώμη. από την μία είμαστε όλοι εμείς που αποδεχόμαστε την αναπηρία να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας και από την άλλη οι Ποιητές που εκφράζοντας τα δικά τους πρέπει να εκφράσουν και τα δικά μας;

αρκετά με τις κοιλιές. να καταλήξω σύντομα (και ελπίζω κατανοητά) γιατί άρχισα και εγώ να βαριέμαι.

λοιπόν. θα μπορούσα (πχ) να πω:
μου λείπεις, όπως θα μου έλειπε «ένα κομμάτι» του εαυτού μου. αλλά σκέφτομαι πως μαζί σου ο εαυτός μου ήταν κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι μόνος του, έτσι δεν μένει κανένα κομμάτι του εαυτού μου που να μην βιώνει την έλλειψη, αφού συμμετείχες σε όλα. αλλά τελικά τί μαλακίες είναι και αυτές περί κομματιών αφού ένας εαυτός είναι ένα πράγμα (;). οπότε αυτό που μου λείπει αρχίζει να είναι κάτι που δεν μπορώ να προσδιορίσω εύκολα αφού είναι τόσο μπλεγμένο με εμένα τον ίδιο που δεν μπορώ να το ξεχωρίσω. ποιός όμως είμαι τελικά; δεν έχω και αυτογνωσία για να το περιγράψω αυτό. έτσι μπλέκομαι πιο πολύ στο να αντιληφθώ πώς και γιατί μου λείπεις, και αν τελικά είσαι όντως εσύ αυτό που μου λείπει, ή τα πράγματα που είχαμε και είμασταν και κάναμε, και πόσο αυτά ξεχωρίζονται; δεν ξερωρίζονται, και και και....

ή

τελικά «μου λείπεις» και αν δεν καταλαβαίνεις το περιεχόμενο «άντε και γαμήσου που δεν καταλαβαίνεις, δεν φταίει κανείς, φταίω εγώ που μου λείπεις μαλακισμένη και αν δεν μπορείς να καταλάβεις, τί στο διάολο έκανα μαζί σου τόσο καιρό; αυτό βέβαια είναι δικό μου πρόβλημα και όχι δικό σου, άρα εγώ είμαι ο μαλάκας που μου λείπεις -μπα, δεν μου λείπεις - άη στο διάολο ΠΙΑ!»

ή

μου λείπεις. πάω να πιω μια μπύρα.
μου λείπεις. θα φάω ένα κιλό παγωτό σοκολάτα και δεν θα μου λείπεις (για απόψε)

ή πολλά άλλα τέλος πάντων (όλα κατανοητά ε;)

όλα αυτά μπορεί να είναι κατανοητά αλλά τελικά δεν μεταφέρουν τίποτα παραπάνω παρά μόνο το πρόβλημα του προσδιορισμού του συναισθήματος και καθόλου από το συναίσθημα το ίδιο. μεταφέρουν το πρόβλημα εξωτερικά και όχι το περιεχόμενό του.


αυτό που θα πω τώρα, θα πείτε πως είναι ακατανόητο, αλλά θα σας απαντήσω πως όλη η σελίδα ήταν τσάμπα κατανάλωση χρόνου από τη στιγμή που μία φράση μπορεί να περιγράψει περισσότερο και καλύτερα μια τέτοια κατάσταση. 
σαφής (...), ευθεία και λιττή χωρίς πάρλες και παρλαπίπες.
μία φράση με τέσσερις λέξεις:

μου λείπεις, όπως εγώ. ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/04/02/%ce%ad%ce%bd%ce%b1_%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c_%ce%b5%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%b1</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: ένα δημοκρατικό ερώτημα</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/04/02/%ce%ad%ce%bd%ce%b1_%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c_%ce%b5%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%b1"/>		
		<updated>2008-04-02T13:46:51-04:00</updated>
		<published>2008-04-02T13:46:51-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	οι πρόεδροι και πρωθυπουργοί του ΝΑΤΟ συνεδριάζουν στο Βουκουρέστι.
οι δημοκρατικά εκλεγμένοι των δημοκρατικών λαών των Δημοκρατικών Κρατών τους.

13.000 οπλισμένοι αστυνομικοί είναι ένας μετακινούμενος στρατός προστασίας των δημοκρατικά εκλεγμένων ηγετών.

ό,που γίνονται συναντήσεις δημοκρατικά εκλεγμένων ηγετών (ΝΑΤΟ, G8 κλπ) στήνεται κάθε φορά ένα τοίχος προστασίας με συρματοπλέγματα, δορυφορικά συστήματα παρακολούθησης, και χιλιάδες αστυνομικούς και μπράβους.

γιατί χρειάζονται τόση προστασία οι δημοκρατικά εκλεγμένοι ηγέτες;
γιατί χρειάζονται προστασία από τους λαούς τους οποίους εκπροσωπούν δημοκρατικά;


δεν φοβούνται την τρομοκρατία, τους λαούς τους φοβούνται. τους λαούς που τους εξέλεξαν δημοκρατικά... 


μήπως την τρομοκρατία;
δεν θα έπρεπε να την φοβούνται, θα έπρεπε να την προσδοκούν επειδή με μία σφαίρα μπορεί να τους μετατρέψει από γελοία ανδρίκελα σε «μάρτυρες».

...αλλά συγγνώμη ξέχασα... για να θες να γίνεις μάρτυρας για κάτι, θα πρέπει να πιστεύεις έστω και λίγο σε αυτό ή έστω να θες οι άλλοι να πιστεύουν σε αυτό. 


 


ΥΓ


σιχάθηκα πια και την republic of ελληνική banania...
σιχάθηκα να βλέπω πρωθυπουργούς, ΥΠΕΞ και εκπροσώπους να μιλάνε στα άθλια αγγλικά τους (μην θυμηθώ και τον Κινέζο με τα γερμανικά του).
μήπως φοβούνται ότι δεν θα τους μεταφράσουν σωστά οι «κακοί» ξένοι, μήπως τσιγκουνεύονται να πληρωθεί ένας μεταφραστής; 


ή μήπως φοβούνται μην ακούσουν οι έλληνες τις γελοιότητες που λένε στους άλλους για λογαριασμό μας;


όλες οι δυτικές (roman) γλώσσες έχουν ένα 40% αυτούσιων ελληνικών λέξεων στο λεξιλόγιό τους και εμείς ντρεπόμαστε να την μιλήσουμε διεθνώς. άη στο διάολο πια... δούλοι.  ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/03/21/%cf%83%cf%85%ce%bc%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%b7%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7_%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%b4%ce%ae%ce%bb%cf%89%cf%83%ce%b7</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: συμφωνημένη συγκαταδήλωση</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/03/21/%cf%83%cf%85%ce%bc%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%b7%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7_%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%b4%ce%ae%ce%bb%cf%89%cf%83%ce%b7"/>		
		<updated>2008-03-22T04:44:27-04:00</updated>
		<published>2008-03-22T04:44:27-04:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	 (φταίει η νησοδέσποινα (#mce_temp_url#) που με τα posts (#mce_temp_url#) της με προκαλεί) το καλοκαιρινό σούρουπο είχε σαφώς κάτι το μαγικό. το ελαφρύ αεράκι που μόλις ήταν αισθητό έριχνε τη θερμοκρασία της ζεστής μέρας που είχε περάσει και έφερνε από τη θάλασσα μια γλυκιά αρμύρα ανακατεμένη με τη μυρωδιά από τις λεμονιές και τα γιασεμιά.το τραπέζι στην ταράτσα ήταν λιττό αλλά αυτό συνέβαλε στην όλη μυστηριακή ατμόσφαιρα. σαν όλα τα αντικείμενα να εμποτίζονταν από κάτι το αδιόρατο, το μεθυστικό. δεν χρειαζόταν πλούσια φαγητά και σερβίτσια. το μοναχικό κερί στο κέντρο σκόρπιζε με ανασφάλεια το ρομαντικό αυτό χρυσοκίτρινο χρώμα του κάνοντας το τραπέζι αυτό να μοιάζει σαν μόλις να είχε υλοποιηθεί από έναν άλλο κόσμο, τόσο εύθραυστο που δεν θα μπορούσε να κρατήσει για πολύ.αυτή, μόλις το είδε ένοιωσε πως επιτέλους, μετά από 8 χρόνια η ώρα είχε φτάσει. αυτός, ήταν αγχωμένος γιατί η απόσταση από τον ρομαντισμό και τη μαγεία έως τη γελοιότητα είναι κάπου δυό λέξεις και μισό βλέμμα.κάθισαν σιωπηλοί. και οι δύο ένοιωθαν πως κάθε απότομη κίνηση ή λέξη θα μπορούσε να καταστρέψει την λεπτή κρούστα που είχε δημιουργηθεί για να τους χωρίσει από τον συμβατικό κόσμο που κορνάροντας και βρίζοντας από τα γύρω σοκάκια προσπαθούσε απεγνωσμένα να εισβάλει ανάμεσά τους.τότε, αυτός, πήρε το μη επιτηδευμένο κολωνάτο ποτήρι με ο κόκκινο κρασί και έβρεξε τα χείλη του. δεν ήπιε. εκείνη ένοιωσε την καρδιά της να επιταχύνει λίγο τους χτύπους της, αλλά μόνο λίγο. ήταν αρκετά μεγάλη πια για να σκιρτάει σαν παιδούλα. ο άνθρωπος απέναντί της την είχε απογοητεύσει πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά ήταν έτοιμη για μια ακόμη φορά, ή καλύτερα αυτή τη φορά να κάνει μια νέα αρχή μαζί του. όχι σαν τις προηγούμενες νέες αρχές, μια νέα αρχή. νεότερη από όλες τις νέες αν και λίγο παλαιότερη από την πρώτη νέα που όμως δεν μετρούσε γιατί είχε σχεδόν ξεχαστεί, τόσο νέα που κάθε άλλη νέα αρχή θα ήταν ένα παρελθόν, νέα σαν την πρώτη μέρα της άνοιξης, όχι, ακόμα πιο νέα, τόσο μα τόσο νέα που...   τέλος, πάντων, νέα...αυτός, πήρε μια ανάσα, αργά για να αφήσει τη φωνή του να κυλήσει έξω από το σώμα του απαλά, όπως το μεταξένιο ποτάμι που κυλάει στις βελόυδινες κοιλάδες. και το πέτυχε. η φωνή του κρατήθηκε μέσα στην μαγική αυτή κάψουλα που τους χώριζε από τον υπόλοιπο κόσμο...- αγάπη μου... νομίζω πως είμαι έτοιμος να σου προτείνω να κάνουμε Συμφωνητικό Συμβίωσης- ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ! ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/03/01/%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%ac%ce%bc%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_%cf%80%ce%bd%ce%b5%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: ποτάμια του πνεύματος</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/03/01/%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%ac%ce%bc%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_%cf%80%ce%bd%ce%b5%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82"/>		
		<updated>2008-03-02T04:03:03-05:00</updated>
		<published>2008-03-02T04:03:03-05:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	 ο θεός δεν θα με αξιώσει...πολλά πράγματα να δω. πολλά πράγματα να ζήσω. πολλά πράγματα να αισθανθώ. πολλά πράγματα να γνωρίσω και να καταλάβω.γι'αυτό κάθομαι στην άκρη αυτής της εθνικής οδού που περνάνε με ταχύτητα όλοι οι γνώστες, οι ζώντες, οι έμπειροι, οι πολυπράγμωνες, και προσπαθώ να προλάβουν τα μάτια μου να ακολουθήσουν την φρενήρη πορεία τους.ο θεός δεν θα με αξιώσει επειδή ίσως να μην υπάρχει για να αξιώσει τίποτα, πιθανότερα ακόμα επειδή δεν αξιώνει, σίγουρα όμως, επειδή - «δεν».δεν ξέρω γιατί διάλεξα αυτή τη φράση. ίσως επειδή υπονοεί ένα τόνο απελπισμένης επιθυμίας όλα να έρθουν από κάπου αλλού. ίσως η ευτυχία μας κρύβεται κυρίως σε όλα αυτά που μας έρχονται από κάπου αλλού, δεν παράγεται μέσα μας.γι'αυτό και η μαγική ελληνική γλώσσα την λέει ευ+τυχία και όχι πχ χαρμοσύνη, που και αυτό καλό θα ήταν αφού το χαρμοσύνη είναι η αρμοσύνη, αρμονία, αρμός, σύνδεση, άρθρωση... να και πάλι, η ευτυχία δεν μπορεί να βρεθεί μέσα μας και μόνη της. δεν υπάρχει η λέξη που να την ορίζει έτσι.η ευτυχία λοιπόν, ψάχνοντας τις λέξεις είναι ροή, συνδεδεμένη και προερχόμενη με τα γύρω μας και όχι τα μέσα μας. το αίσθημα μέσα μας είναι η αντανάκλαση αυτής της αρμονίας που ευ+τυχαία μας βρίσκει.(το ίδιο τυχαία δημιουργούμε εμείς το «ευ» για τους άλλους.)γιατί όμως η σκέψη να καταπιάνεται με τέτοια ζητήματα;τί πραγματικά ψάχνει να βρει;τα σκυλιά στην εθνική οδό μοιάζουν ηλίθια. δείχνουν να μην έχουν επίγνωση του κινδύνου, έτσι είναι - κυνηγάνε - μονοδιάστατα, ό,τι κινείται. αν κινείται, τότε είναι αντικείμενο πόθου ή απέχθειας για αυτά. έτσι είναι και η σκέψη. έχει ένα μονοδιάστατο (αυτο)σκοπό τον οποίο εκπληρώνει συνέχεια μέσα από πιθανά και απίθανα κανάλια, φανερά ή κρυφά....και φυσικά στο τέλος δεν έχει αντιληφθεί τί ήταν αυτό που την έκανε ένα μεγάλο σκουρο-γκρι μπάλωμα με μονοκατευθυνόμενες ακτίνες στο δρόμο....και φυσικά όλα αυτά τα μπαλώματα είναι εκεί για να τα βλέπουμε, σαν φάροι στο σκοταδισμό του πνεύματος που απεγνωσμένα παλεύει να επιβληθεί.ίσως, τελικά, αυτός να είναι ο αυτοσκοπός της αναζήτησης. το άπλωμα των εσωτερικών της σε κοινή θέα για τους επόμενους.έτσι όμως, παύει να υπάρχει η εθνική οδός τους.έτσι όμως, δημιουργούμε το ποτάμι μας. ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/02/26/%ce%b1%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%bb%ce%b7%cf%80%cf%84%ce%b5%cf%82_%cf%83%ce%ba%cf%85%cf%84%ce%ac%ce%bb%ce%b5%cf%82</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: απαράληπτες σκυτάλες</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/02/26/%ce%b1%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%bb%ce%b7%cf%80%cf%84%ce%b5%cf%82_%cf%83%ce%ba%cf%85%cf%84%ce%ac%ce%bb%ce%b5%cf%82"/>		
		<updated>2008-02-27T03:07:04-05:00</updated>
		<published>2008-02-27T03:07:04-05:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	η νησοδέσποινα  <a href="http://mirrorsland.blogspot.com/)">[mirrorsland.blogspot.com]</a>  πέταξε τη σκυτάλη της σελίδας 123  <a href="http://mirrorsland.blogspot.com/2008/02/blog-post_24.html)">[mirrorsland.blogspot.com]</a>  στον xkont.

ο xkont όμως χάζευε, και η σκυτάλη του έπεσε από τα χέρια. για την ακρίβεια δεν άπλωσε καν το χέρι επειδή χάζευε και η σκυτάλη διέγραψε μία καμπύλη και τον πέτυχε λίγο πάνω από τα γεννητικά όργανα, αναπήδησε και μπερδεύτηκε στα πόδια του.

ο xkont όμως χάζευε. μπουρδουκλώθηκε λίγο αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να τον βγάλει από το χάζεμα.
κι έτσι, η σκυτάλη της νησοδέσποινας έμεινε πεσμένη εκεί, στο ανύπαρκτο τεραίν της blogoσφαιρας καθώς το σκοτάδι έπεφτε και η υγρασία δυνάμωνε.
το σύμβολο της συνεργασίας και της συνέχειας, ο σύνδεσμος αυτός ανάμεσα σε δύο σκέψεις, χανόταν μαζί με τη θέα αυτού του κόσμου καθώς το σκοτάδι κατάπινε χρώματα και σχήματα αφού πρώτα τα αλλοίωνε.

ακίνητη, βουβή, ανίκανη να μεταδόσει το μήνυμα, ανίκανη να δηλώσει την ύπαρξή της εκεί, κλωτσήθηκε τυχαία από περαστικούς, από 'δω κι από 'κει, μέχρι που έφτασε στη σχάρα του υπονόμου. ταλαντεύτηκε εκεί για λίγο, και τελικά χάθηκε οριστικά μέσα στον κόσμο των χαμένων αντικειμένων που διακλαδώνεται κάτω από τα πόδια μας και δεν γνωρίζει ποτέ το φως.

η σκυτάλη δεν μπορούσε να αντιληφθεί πόσο θλιβερή ήταν η πορεία της, επειδή η σκυτάλη δεν μπορούσε να αντιληφθεί - γενικά.



 


ΥΓ

αντί ο κόσμος να κινητοποιείται για τη «σελίδα 123», το «Σαββατοβραδομετρό» και τα chain mails, γιατί δεν ξεστραβώνεται λίγο να δει ότι οι αμέρικας για να εμποδίσουν την 100η προσπάθεια των Ρώσσων να κατέβουν στη Μεσόγειο επαναλαμβάνουν (όπως και οι Δυτικοί μας φίλοι τα τελευταία 250 χρόνια) την ανάφλεξη των Balkans;

αλλά συγγνώμη, αγαπημένοι μου προοδευτικοί bloggers, ξέχασα ότι όλοι μπορούν να μιλάνε για τους Τσάμηδες, τη Μακεδονική μειονότητα, την Τουρκική μειονότητα στη Θράκη αλλά η «δημοκρατική» και «αντιρατσιτική» μας συνείδηση δεν θέλει να βγει από τη νιρβάνα του ναρκισσισμού της για να δει ότι και Βόρεια Ήπειρος υπάρχει, και Έλληνες στα Σκόπια που τους επέβαλαν αλλαγή ονόματος πριν 40 χρόνια, και Έλληνες στην Πόλη.

το μόνο που ουσιαστικά θα έλεγα με εντυπωσιάζει αλλά όχι, δεν με εντυπωσιάζει, με αναγουλιάζει είναι η ταύτιση απόψεων των επιχειρηματικών κολοσσών με την υποτιθέμενη Διανόηση και τις ουρές της.

εσείς που καμαρώνεται για το IQ σας, προσέξτε λίγο ποιοί έχουν κοινές θέσεις μεταξύ τους και με ποιούς τρόπους τις προωθούν.
και όσοι δεν γνωρίζετε το πως ο Χίτλερ βρέθηκε από το 2% στην απόλυτη κυριαρχία της Γερμανίας καλόν είναι να το διαβάσετε γιατί σύντομα θα γίνει και εδώ.

so, mark my words: τη διάσπαση του ΠΑΣΟΚ δεν θα την καρπωθεί ο Τσίπρας, θα την καρπωθεί ο Καρατζαφέρης. και δικαίως θα την καρπωθεί.

και επειδή ξέρω ότι βιάζεστε να με παρεξηγήσετε: χρησιμοποιώ το «δικαίως» επειδή κάτι τέτοιο είναι δικαιολογημένο από τις συνθήκες, όπως ακριβώς και η άνοδος του Χίτλερ ήταν απολύτως δικαιολογημένη και λογική υπό τις συνθήκες της Γερμανίας μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/02/20/%cf%80%cf%8c%cf%84%ce%b5_%ce%bd%ce%b1_%ce%b3%cf%81%ce%ac%cf%86%ce%b5%ce%b9%cf%82.</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: πότε να γράφεις.</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/02/20/%cf%80%cf%8c%cf%84%ce%b5_%ce%bd%ce%b1_%ce%b3%cf%81%ce%ac%cf%86%ce%b5%ce%b9%cf%82."/>		
		<updated>2008-02-20T15:43:44-05:00</updated>
		<published>2008-02-20T15:43:44-05:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	μπορεί ο τίτλος να δημιουργεί την παρανόηση ότι αυτό το κείμενο θα έχει προτροπές του τύπου «να γράφεις όταν» ή «να μην γράφεις όταν».

δεν θα κατηγορήσω όσους το νόμισαν. το αντίθετο μάλιστα. αφού τα περισσότερα κείμενα εδώ, είναι κυριολεκτικά. είναι φορές όμως που για να κυριολεκτήσεις ακόμα βαθύτερα, πρέπει να κάνεις την αρχή με τη βεβαίωση μίας παρανόησης.

μου αρέσει να δημιουργώ λέξεις. η νέα μου λέξη είναι το «κερκιδόψωμο». κερκιδόψωμο ονομάζω τα φουντούνια και τα τσιπς που συνοδεύουν κάθε ματς του Τσάμπιονς Λιγκ που παρακολουθώ.

η δημιουργία λέξεων είναι και αυτή μία ακόμα παρανόηση. δεν δημιουργείς μία λέξη επειδή είσαι έξυπνος, ούτε επειδή έχεις μία συνεχή διάθεση για σατυρικό σαρκασμό. δημιουργείς μία λέξη επειδή η πραγματικότητα μοιάζει με ένα αδιαπέραστο τοίχο. και μία λέξη (νομίζεις ότι) μπορεί να κάνει μία ρωγμή.

κάποτε σκέφτηκα την «βιβλιογωνιά». μεταφερόμενη μάλιστα το καλοκαίρι και στο μπαλκόνι. το γεγονός ότι εδώ και 10 χρόνια φοβάμαι να βγω στο μπαλκόνι μου στην Αθήνα, το οποίο είναι αυτό που αποκαλώ «ξώφτερνο», δεν με εμπόδισε να δω την δυνατότητα (το potentiality ) της μεταναστευτικής τάσης που είχε η «βιβλιογωνιά» μου.

γιατί ένα μπαλκόνι είναι ξώφτερνο ;
επειδή δεν έχει γύρω-γύρω αυτό το μικρό τοιχάκι των 10 πόντων. και όποιος από εσάς είναι πολύ παρατηρητικός, μπορεί να σκεφτεί ότι σε ένα ξώφτερνο παπούτσι, η φτέρνα που είναι ελεύθερη (ή απροστάτευτη;) είναι το πίσω μέρος του πέλματος ενώ το μπαλκόνι σε ένα σπίτι είναι το μπροστινό. κάνει όμως λάθος. μπροστά είναι η πόρτα. εκεί που στρίβεις το κλειδί για να μην μπει ο κόσμος μέσα στο σπίτι σου (νομίζεις). και ο κόσμος δεν μπορεί να είναι πίσω σου. μόνο απέναντί σου. μπροστά σου.

έτσι το μπαλκόνι είναι μόνο πίσω και όχι μπροστά. και το ότι δεν έχει αυτούς τους 10 πόντους που θα μπορούσαν να συγκρατήσουν, ένα ζάρι ας πούμε, δίνει την ελευθερία σε όλο το σπίτι, όπως και σε ένα ξώφτερνο παπούτσι ή σαγιονάρα, κάποια απρόοπτη στιγμή, κυρίως αυτή κατά την οποία είσαι απασχολημένος με κάτι άλλο, να φύγει.

να φύγει κάτω από τα πόδια σου. να φύγει το σπίτι κάτω από τον κόσμο σου.

ή ακόμα να φύγει ο κόσμος σου μέσα  από το σπίτι, όπως τα χαλικάκια στην ακτή που τα παρασέρνει το κύμα μέσα στην θάλασσα.
για να τα ξαναφέρει.

ποτέ όμως ίδια.

μάλλον αυτό το κείμενο έφτασε την κρίσιμη μάζα χαρακτήρων του. ίσως όμως χρειάζεται και λίγο ακόμα για περίσσευμα.

το λίγο και περιττό είναι όμως αυτό που τελικά ορίζει το σύνολο.
όχι;

τώρα, τί γνώμη έχεις για τον τίτλο; ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/01/31/%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5_%cf%86%ce%b5%ce%b2%cf%81%ce%bf%cf%85%ce%ac%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%82.</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: κάθε φεβρουάριος.</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/01/31/%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5_%cf%86%ce%b5%ce%b2%cf%81%ce%bf%cf%85%ce%ac%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%82."/>		
		<updated>2008-01-31T18:06:27-05:00</updated>
		<published>2008-01-31T18:06:27-05:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	February was named after the Latin term februum, which means purification, via the purification ritual Februa held on February 15 in the old Roman calendar  <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Roman_calendar).">[en.wikipedia.org]</a> January  <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/January)">[en.wikipedia.org]</a> and February were the last two months to be added to the Roman calendar, since the Romans originally considered winter  <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Winter)">[en.wikipedia.org]</a> a monthless period. They were added by Numa Pompilius  <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Numa_Pompilius)">[en.wikipedia.org]</a> about 700 BCE. 


February remained the last month of the calendar year until the time of the decemvirs  <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Decemvirs)">[en.wikipedia.org]</a> (c. 450 BCE), when it became the second month. 


 



κάποτε νόμιζα ότι ο φεβρουάριος απλά δεν μου πάει.
κάποτε, οι επέτειοι του φεβρουαρίου ήταν τέτοιου είδους που μία ονομαστική εορτή δεν αρκούσε για να ανατρέψει την κατάσταση.

κάποτε, κατάλαβα ότι όλα αυτά ήταν εκλογικεύσεις ενός γεγονότος πολύ πιο σκοτεινού πλην κοινού:

ο φεβρουάριος, επιβάλει την δική του κατάσταση, ίσως ως αντιστάθμισμα στις αλλεπάλληλες κλοπές ημερών που τον οδήγησαν στη μειονεξεία...
ίσως πάλι, ακριβώς γι'αυτό το λόγο τον διάλεξε ο Ιούλιος Καίσαρας για να του κλέψει μία μέρα, και ο Γρηγόριος για να του κλέψει άλλη μία.

τείνω προς αυτή τη οψιόν. ο φεβρουάριος δεν είναι ο non-μήνας. είναι το σχί-σημο του ημερολογίου. και πίστεψέ με δεν είναι ορθογραφικό λάθος. είναι σχί-σημος.

μόνον αυτός ξέρει πως 29 μέρες ανά τέσσερα χρόνια είναι τόσο πολλές που αρκούν. για να κουβαλήσει τη ζωή μας ένα μήνα πιο κει. και να σκεφτείς ότι τα υπόλοιπα καταφέρνει το ίδιο με 28.

τελικά οι συμμετρία μου άρεσε πριν ακόμα γεννηθώ. ο φεβρουάριος έχει ίση απόσταση από τον Αύγουστο. και έχουν και οι δύο την ιδιότητα να μαζεύουν γεγονότα γύρω τους.

μία συμμετρία όμως έκκεντρη. έκκεντρη σε σχέση με την επικρατούσα πρωτοχρονιά την 1η ιανουαρίου, έκκεντρη σε σχέση με την αρχαία πρωτοχρονιά τον μάρτιο, έκκεντρη με όλες τις πρωτοχρονιές όλων των θρησκειών.

έκκεντρη και στα γεγονότα που μαζεύουν γύρω τους. γεγονότα που όλοι ξεχνούν, γίνονται milestones όταν εμμένουν να φλερτάρουν ζυγές ημερομηνίες, ζυγών μηνών.

πόση συμμετρία μπορεί να έχει κάτι το έκκεντρο;
πολύ περισσότερη από ένα κύκλο. για ένα λόγο: επειδή η ζωή δεν είναι επίπεδη, το κέντρο φαντάζει έκκεντρο, ίσως και εκκεντρικό.

δεν φταίει ούτε η εορτή των ανθοπωλείων, ούτε η εορτή της μάσκας. έτσι κι αλλιώς  είναι νωρίς για λουλούδια Κατερίνα , αλλά και, πότε στ'αλήθεια δεν εορτάζονται οι μάσκες;

δεν φταίει τίποτα.
εμείς φταίμε.



ΥΓ.
εδώ και μέρες παρακολουθώ εντατικά μαθήματα φιλίας, εντιμότητας και πολιτικής από τηλεοράσεως.
τελικά συνειδητοποιώ ότι μάλλον είμαι αρκετά ευαίσθητος αφού τους λυπάμαι όλους.
δεν έχω βρει κάποιον να θυμώσω μαζί του.
από τον γαμήκο ως τον ιδεοληπτικό, βλέπεις την τραγική κατάντια στην οποία οδηγεί η έλλειψη της αγάπης ή της επικοινωνίας - αν έχουν κάποια διαφορά αυτά τα δύο. ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/01/03/2008_%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%ae_%cf%83%cf%84%ce%b7_%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%ae</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: 2008 στροφή στη διαστροφή</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2008/01/03/2008_%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%ae_%cf%83%cf%84%ce%b7_%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%ae"/>		
		<updated>2008-01-03T08:56:41-05:00</updated>
		<published>2008-01-03T08:56:41-05:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	έγραφα κάτι που μου έτρωγε τα σωθικά. μόνο τα δικά μου όμως.
έλεγα (και λέω) πως εμπεριέχει τη διαστροφή. είπαν όλοι ότι είναι very nice και καθόλου διεστραμμένο.

έγραφα ένα εφιάλτη και όλοι άκουγαν την ηρεμία.

η διαστροφή ορίζεται τελικά σε σχέση με αυτό που οι περισσότεροι θεωρούν normal (βλ. normality (content/view/22/25/) ).

ανατρέχω στο λεξικό:
διαστροφή η [δiastrofí] O29 : η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του διαστρέφω. 1. αλλοίωση μιας βιολογικής, ψυχικής ή νοητικής λειτουργίας, έτσι ώστε να γίνει μη φυσιολογική: ~ του γούστου / του χαρακτήρα κάποιου. Πνευματική / ηθική / συναισθηματική ~. H εμπορική διαφήμιση έχει ως αποτέλεσμα όχι απλώς την καθοδήγηση, αλλά τη ~ των προτιμήσεων του καταναλωτή. (προφ.) Aυτό είναι / καταντάει ~, για υπερβολική σχολαστικότητα. || (ψυχιατρ.) ~ του γενετήσιου ενστίκτου ή σεξουαλική ~, απόκλιση από ό,τι θεωρείται σεξουαλικά ομαλό: H κτηνοβασία είναι σεξουαλική ~. 2 (σπάν.) η διαστρέβλωση.

αλλοίωση, διαστρέβλωση...

επιμένω.

απόκλιση από ό,τι θεωρείται ομαλό...
δεν ξέρω τί τελικά είναι ομαλό και τι όχι.

ξέρω ότι όλα αυτά δεν ταιριάζουν μεταξύ τους. ξέρω ότι μία σταθερά λαμπερή φωνή μέσα στην πολυλογία νιώθει μοναξιά. ξέρω ότι όταν μία σταθερά λαμπερή φωνή διαλέγεται με την παραμορφωμένη, είναι διαστροφή.
τουλάχιστον για μένα.

ίσως τελικά, έχουμε τόσο πολύ συνηθίσει να προσπερνάμε τους μετανάστες στα φανάρια, τις ωμότητες στις ειδήσεις, την χυδαιότητα του Σαρκοζί και των λοιπών εκλεγμένων που προσβάλλουν περισσότερο και από αποκεφαλισμένους του παρελθόντος. έχουμε εμποτιστεί με τη διαστροφή τόσο πολύ...

ας είναι, γι'αυτό αυτή η φωνή είναι μοναχική και γι'αυτό με συγκινεί. και όλα αυτά γύρω της με αρρωσταίνουν.

perception issue?
μάλλον όχι.


το ανεβάζω as is

 <a href="http://xkont.realpeople.gr/images/stories/mymusic/n2.mp3">[xkont.realpeople.gr]</a> 

xkont©2008 ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2007/12/17/%ce%97_%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_%cf%85%cf%80%ce%b5%cf%81%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%85</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: Η ιστορία του υπερχρόνου</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2007/12/17/%ce%97_%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_%cf%85%cf%80%ce%b5%cf%81%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%85"/>		
		<updated>2007-12-17T12:58:12-05:00</updated>
		<published>2007-12-17T12:58:12-05:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	θα ήθελα να μπορώ να γράψω μια ιστορία χωρίς χρόνο. όλα να έχουν συμβεί και όλα να πρόκειται να συμβούν. προβληματίζομαι εάν αυτό είναι το παρόν.

το παρόν δεν είναι ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον όπως πολλοί φαντάζονται. ούτε τα χωρίζει. το παρόν είναι το αμέσως πιο κοντινό παρελθόν, αφού το μέλλον δεν υπάρχει. έτσι, μία (άπειρη) συγχρονία δεν μπορεί να είναι σε καμία περίπτωση παρόν. και αυτό δεν είναι αντιφατικό σε σχέση με τον χώρο επειδή η συγχρονία δεν είναι εκτός χρόνου και τόπου, είναι εντός χρόνου ή καλύτερα όλος ο χρόνος μαζί.

μήπως έτσι θα έπρεπε κατ' αντιστοιχία να υπάρχει και όλος ο χώρος μαζί;
όλες οι καταστάσεις του χώρου μέσα στο χρόνο περιλαμβάνουν όλες τις ενδιάμεσες καταστάσεις δημιουργίας, κινήσεις, ενέργειες, με μία λέξη τις δράσεις.

έτσι αυτή η συγρχονία δεν θα μπορούσε παρά να είναι μία άχρονη κατάσταση άπειρης μάζας και ταυτόχρονα μία κατάσταση απειρόχρονης ανυπαρξίας. και οι δύο αυτές καταστάσεις όμως καταδεικνύουν την ύπαρξη του άπειρου σημείου.

εάν ήταν βιβλίο τότε όλα τα γράμματα θα έπρεπε να είνα τυπωμένα στο ίδιο σημείο. μία όχι και πολύ μεγάλη μαύρη βούλα δηλαδή, η οποία εάν εκρήγνειτο θα μπορούσε να γράψει όχι μόνο το βιβλίο που τυπώθηκε, στο ένα και μόνο σημείο, αλλά όλες τις εκδοχές βιβλίων που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν αυτά τα γράμματα, αφού εμείς επιλέξαμε να τα μαζέψουμε. κι εάν τα απλώσει κάποιος άλλος θα μπορούσε να τα βάλει σε μία σειρά που να αφηγούνται κάτι άλλο.

εάν όμως αυτά έσκαγαν από μόνα τους χωρίς την υποχρέωση να δημιουργούν μία και ενιαία ιστορία; τότε σίγουρα μέσα στην ακατανοησία των τυχαίων γραμμάτων, σίγουρα, θα υπήρχαν και λέξεις, και προτάσεις και πολλές ακόμα συμμετρίες και αναλογίες που μπορούσε να δημιουργήσει ένα ευφάνταστο μυαλό, όπως ακριβώς κοιτώντας τα σύννεφα να δημιουργούν γνώριμα σχήματα.

έτσι, οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι το λεγόμενο big bang μπορεί να ήταν κάτι σαν το σπάσιμο του φράγματος του χρόνου (όπως σπάει το φράγμα του ήχου πχ με ένα μεγάλο κρότο). όλο το σύμπαν μας να είναι μία κάφουλα στο δικό της χρόνο που όλη μαζί έχει σπάσει το φράγμα του χρόνου μέσα σε ένα άλλο σύμπαν. όπως ακριβώς μέσα σε ένα αυτοκίνητο όλα κινούνται με την ταχύτητα του αυτοκινήτου αλλά μόνο σχετικά μεταξύ τους, έτσι και ολόκληρο το σύμπαν μας θα μπορούσε να είναι σε μία τελειώς διαφορετική κατάσταση σε σχέση με το περιβάλλον του χωρίς εμείς να μπορούμε να το αντιληφθούμε. όπως δεν αντιλαμβανόμαστε ότι εκεί που καθόμαστε στην καρέκλα μας κινούμαστε με 24.000 χλμ την ώρα μαζί με την περιστροφή της γης, με κάποιες άλλες χιλιάδες χιλιόμετρα μαζί με την περιστροφή μας γύρω από τον ήλιο, με κάποιες ακόμα άλλες χιλιάδες χιλιόμετρα την ώρα με την περιστροφή του ηλιακού μας συστήματος, του γαλαξία μας κλπ.

και όλα αυτά μαζί μπορούν να κινούνται με κάποια άλλη ταχύτητα σε σχέση με κάτι άλλο το οποίο αγνοούμε τελείως αφού δεν μπορούμε να υπολογίσουμε την οπτική του γωνία. 
ή να μην μπορούμε καν να υπολογίσουμε την οπτική γωνία επειδή από αυτή, το σύμπαν μας δεν θα ήταν, πια ή καν, αντιληπτό.



εάν όχι, τότε έξω από αυτή τη χρονοκάψουλα υπάρχει η ακινησία. η σιωπή.

και στις δύο περιπτώσεις όμως ο κόσμος έχει ένα όριο. είναι πεπερασμένος, έχει σύνορα. και αυτό δεν εμποδίζει την ύπαρξη των συνόρων της ακινησίας μέσα σε ένα άλλο κόσμο κίνησης. όπως μία φυσαλίδα μέσα σε μία κατσαρόλα που βράζει μέσα στο δωμάτιο μέσα στο σπίτι μέσα στην πόλη μέσα στον νομό κ.ο.κ.
και το μέγεθος είναι σχετικό...

αυτή όμως είναι μία αναλογική σκέψη. όχι ότι έχει κάτι κακό, αλλά τελικά είναι όλα τόσο συμμετρικά αναλογικά;
γιατί όχι; εάν για κάθε δράση υπάρχει αντίδραση τότε όλα ξεκινάνε από το τίποτα και εξελίσσονται κατ' αναλογία της αντίθεσης ή/και της αντιστοιχίας.


αυτή η σχέση όμως προϋποθέτει το χρόνο αφού κάπου θα πρέπει να υπάρχει μία αφετηρία για μπορεί να υπάρξει τόσο η αναλογικότητα όσο και η συμμετρία.

εγώ όμως ψάχνω για μία κατάσταση άνευ χρόνου.
την μόνη κατάσταση ελευθερίας που μπορώ να φανταστώ αφού εκεί δεν μπορούν να υπάρξουν αιτίες και αποτελέσματα, δράσεις και αντιδράσεις. εκεί, δεν μπορεί να υπάρξει καλό και κακό, δεν μπορεί να υπάρξει καμία απολύτως επιλογή.

μπορούμε, όμως, να δούμε τις καταστάσεις του χρόνου σε κίνηση και ακινησία να μπορούν να εμπεριέχουν η μία την άλλη.

και γιατί να μην είναι αυτές οι καταστάσεις ταυτόχωρες και σύγχρονες;
λέω δηλαδή, ότι ανάμεσα σε ένα πρωτόνιο και το ηλεκτρόνιο που γυρίζει γύρω του (ακόμα και τώρα που δεν είμαστε 100% σίγουροι τί είναι αυτά), ο ενδιάμεσος χώρος να είναι κενός χρόνου. έτσι, αν η αναλογία λέει ότι εάν το πρωτόνιο είχε μέγεθος ενός κυβικού εκατοστού τότε το ηλετρόνιο δεν θα φαινόταν αλλά θα έτρεχε σε μία απόσταση 800 μέτρων μακριά του, το ενδιάμεσο αυτό κενό (στο οποίο δεν υπάρχει ύλη, ενέργεια και) χρόνος είναι πολλαπλάσιο αυτού που πραγματικά (έχουμε μία βεβαιότητα πως κάτι) υπάρχει.

και φυσικά, εμείς, δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τίποτα εκτός χρόνου αφού η παρατήρησή μας και μόνο είναι χρονικά προσδιορισμένη. 
τί θα δεις κοιτώντας εκεί που δεν υπάρχει χρόνος; τίποτα. αυτό, δηλαδή, που ανακαλύπτουμε συνεχώς μπροστά μας...

και αφού δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα ηλεκτρόνιο εκ του μηδενός, δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε χρόνο μέσα στο κενό. 
μόνο να αναδιατάσουμε τα κομμάτια μίας σταθερής σχέσης μπορούμε. όπως στο σύνολο των ζωών μας δηλαδή. όπως τα γράμματα που είναι τυπωμένα σε ένα σημείο και τα απλώνουμε κατά το δοκούν, αλλά αυτά είναι μετρημένα και συγκεκριμένα.

γι'αυτό ξαναγυρίζω στην έννοια της συγχρονίας, επειδή εκεί ο χρόνος υπάρχει αλλά από μία άλλη διάσταση στην οποία είναι σημείο και όχι γραμμή. για να γίνει αντιληπτή αυτή η διάσταση είναι (μάλλον) υποχρεωτικό πρώτα να γίνει αντιληπτή μία άλλη ακόμα. αυτή που θα δημιουργεί με τον γραμμικό χρόνο ένα (χρονικό) επίπεδο. και βγαίνοντας από αυτό το επίπεδο (στον τρισδιάστατο χρόνο) ο γνωστός χρόνος θα μπορεί να ειδωθεί ως διάνυσμα. και επιλέγοντας το χρονικό πεδίο που μας εξυπηρετεί, να ειδωθεί (όπως τελικά είναι το ζητούμενο) ως Σημείο



εμείς όμως είμαστε όπως στον μετροπόντικα που έσκαβε τον υποθαλάσσιο της Μάγχης. βλέποντας τα μπάζα υπολογίζαν τί υπάρχει μπροστά τους. βλέπουμε μόνο πίσω, και από τα μπάζα υποψιαζόμαστε το πιθανό μπροστά. θέλει δρόμο ακόμα να δούμε εκτός από πίσω, μπροστά. ακόμα περισσότερο για να δούμε πλάγια και ακόμα περισσότερο για να δούμε από πάνω. αλλά και εκεί, ίσως να ονομαστεί υπερ-χρόνος η διάσταση μέσα στην οποία οι επιμέρους χρόνοι κινούνται, ή στέκονται...


 


ΥΓ

συγχωρέστε την ημιμάθεια στα quantums, τα μαθηματικά και τη στοιχειώδη Φυσική (ό,που αυτά προσβάλονται) ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2007/12/07/%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%cf%89%ce%bd%ce%af%ce%b1_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%8d%ce%b8%ce%b5%cf%81%ce%b7%cf%82_%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%b2%ce%bf%ce%bb%ce%ae%cf%82</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: κοινωνία της ελεύθερης επιβολής</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2007/12/07/%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%cf%89%ce%bd%ce%af%ce%b1_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%8d%ce%b8%ce%b5%cf%81%ce%b7%cf%82_%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%b2%ce%bf%ce%bb%ce%ae%cf%82"/>		
		<updated>2007-12-08T00:39:49-05:00</updated>
		<published>2007-12-08T00:39:49-05:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	έχω αηδιάσει πια από το ασύλληπτο ψέμμα της  Ελεύθερης Αγοράς . δεν υπάρχει ελεύθερη αγορά, υπάρχει οργανωμένη ληστεία.

το ζήτημά μου είναι πολιτικό.
βλέπω λοιπόν, σήμερα (30/11/2007) τον υφυπουργό Ανάπτυξης να μας λέει ότι η αγορά στην ενέργεια είναι ελεύθερη και πως σε κάποιους μήνες θα απελευθερωθούν οι τιμές (call me ΔΕΗ - το ολοκλήρωμα της ελεύθερης αγοράς).

το ζήτημα είναι όμως πολιτικό.
αλλάζουν θέμα οι ειδήσεις, παίζει τη ληστεία στις τιμές κρεάτων (μαζί με την απάτη Βουλγαρικό=Ελληνικό κρέας) και νά 'σου πάλι η  ελεύθερη αγορά  όπου εσύ ο μαλάκας καταναλωτής είσαι ελεύθερος να αποφασίσεις από που αγοράζεις και έτσι να τους τιμωρείς - (δηλαδή, να τρελλαθώ).

εσύ - είσαι μόνος και ελεύθερος να αποφασίσεις πχ ποιόν κρεοπώλη  θα εμπιστευτείς  (άλλη politically correct φράση και αυτή για να ξεχνάμε ότι ο κρεοπώλης ΕΧΕΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να μην μας εξαπατά, δεν είναι γκόμενα να την εμπιστευτούμε). ο κρεοπώλης όμως δεν βρίσκει ΜΟΝΟΣ του τον κτηνοτρόφο που  θα εμπιστευτεί . ο κρεοπώλης είναι μία πλευρά του ίδιου συστήματος που ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ τιμή στον κτηνοτρόφο.

η πλευρά δηλαδή των εμπόρων (απόλυτα οργανωμένα) ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ τιμές τόσο στους προμηθευτές του όσο και στους πελάτες του.
η πλευρά των τραπεζών (με απόλυτη ευθυγράμμιση μεταξύ τους) ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ τους όρους της όποιας συναλλαγής.
το συνδικάτο των ταξιτζήδων ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ενιαία ταρίφα.

και εσύ ζεις στην  ελεύθερη οικονομία  όπου η  απελευθέρωση των τιμών συμβάλλει στον ανταγωνισμό και την πτώση τους .
να επαναδιατυπώσω: η  απελευθέρωση των τιμών συμβάλλει στον ανταγωνισμό και την πτώση σου 


ναι, όλοι οργανώνουν  ελεύθερα  τον τρόπο με τον οποίο δεν θα έχεις καμία επιλογή και εσύ  ελεύθερα  μπορείς να σηκωθείς και να πας να ζήσεις στο βουνό (ό,ποιο μείνει επειδή τα καίνε για να μας μαζεύουν πάλι  πίσω στο μαντρί ).

η  ελευθερία  σου ολοκληρώνεται με την σύσταση και χρηματοδότηση  καταναλωτικών οργανώσεων  των οποίων οι αιώνιοι πρόεδροι που φυσικά σε εκπροσωπούν (...)  βαράνε  απ'όπου  δεν παίρνουν .

και επειδή θα αναρρωτηθείς και πάλι  γιατί ο τίτλος λέει κοινωνία και όχι οικονομία , να προσθέσω ότι οι  ελεύθερα εκλεγμένες κυβερνήσεις που εκπροσωπούν το λαό  ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ τις αποφάσεις τους και εσύ μπορείς ελεύθερα (...) να διαμαρτύρεσαι...


θες ενημέρωση; ειδήσεις σε όλα τα κανάλια με την ίδια σειρά, τα ίδια θέματα, την ίδια στιγμή: είσαι ελεύθερος να επιλέξεις ποιός θα πάρει τα λεφτά από τις διαφημίσεις (αν και γι αυτό έχει φροντίσει πριν από σένα για εσένα και ασχέτως των επιλογών σου, η AGB στην οποία μετέχουν όλοι αυτοί στους οποίους μοιράζονται).


...αλλά ξέχασα, η ομογενοποίηση είναι συνώνυμη της ελευθερίας (σε ποιό λεξικό; αυτό της αγοράς)


και κλείνοντας να υπενθυμίσω πως marketing είναι η δημιουργία της ανάγκης για το προϊόν και όχι η προώθησή του. και τεχνική του πολιτικού marketing η αντίστροφη ψυχολογία (reverse psychology για τους αγγλομαθείς)...

δεν μπορώ άλλο πια τόση ελευθερία! ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2007/11/28/blogg%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%bf%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%cf%83%cf%85%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%ae</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: bloggική αυτοαναφορική συστροφή</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2007/11/28/blogg%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%bf%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%cf%83%cf%85%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%ae"/>		
		<updated>2007-11-28T14:02:25-05:00</updated>
		<published>2007-11-28T14:02:25-05:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	είναι must σε κάθε blog να έχει και ένα άρθρο περί της blogότητας. 
βαθειά ερωτήματα:
γιατί κάποιος γράφει; ποιός τον διαβάζει; γιατί τον διαβάζει; πώς τον διαβάζει; γιατί να σχολιάσει; πώς να σχολιάσει; πόσο προσωπικά πρέπει να γράφεις; πόσο να γράφεις; πόσο συχνά να γράφεις; να βάλεις τα μούτρα σου ή να μην βάλεις τα μούτρα σου; κρύβεσαι; προβάλλεσαι;
και άλλα πολλά.

δεν σνομπάρω. να θέσω όμως και τα δικά μου ερωτήματα;
γιατί θα πρέπει να υπάρχει αιτιολογία;
γιατί πρέπει σώνει και καλά να υπάρξει η  blogoσφαιρα  και οι ομογενοποιημένοι  bloggers  που είναι  κοινωνικά ευαισθητοποιημένοι ,  περιβαλλοντικά ενήμεροι  και άλλα πολλά;
γιατί πρέπει να υπάρχει ένα  πρέπει  σύμφωνα με το οποίο να κρίνουν  κάποιοι σωστοί και καλοί bloggers  τους  άλλους , τους μαλάκες δηλαδή, που, γιατί να είναι μαλάκες αυτοί και όχι οι  καλοί ;

είναι η αναγνωσιμότητα το κριτήριο για ένα καλό blog;
εάν ναι, τότε και ο ΒΑΣ-ΒΑΣ ορθώς κόπτεται όταν του προσβάλλουν την  καλλιτεχνική του αξία  αφού κόβει όσους δίσκους δεν κόβουν κάποιοι άλλοι όλοι μαζί...

δεν ξέρω, δεν με ενδιαφέρει, δεν πιστεύω ότι οι bloggers έχουν κάτι κοινό. 
έχουν τόσα κοινά όσα και αυτοί που έχουν ένα αυτοκίνητο: είναι πολλοί.

το γιατί γράφω εγώ το έγραψα πρώτο και βρίσκεται στην  παγίδα  - γιατί (content/view/1/5/)  -
άλλος αισθάνεται πως δεν τον καταλαβαίνει κανείς και βάζει τις σκέψεις του στο μπουκάλι και τις πετάει στον διαδικτυακό ωκεανό, άλλος πνίγεται από την πληθώρα σημαντικοτήτων που  θα έπρεπε  ο κόσμος να γνωρίζει και ανεβαίνει στο ηλεκτρονικό βήμα για να κηρύξει... άλλος ψάχνει θαυμαστές, άλλοι γκόμενες, και πάει λέγοντας...

η αυταρέσκεια είναι τελικά μία βασική προϋπόθεση και δυστυχώς πολλές φορές επιβεβαιώνεται με χιλιάδες hits. 
ας είμαστε ειλικρινείς, δεν υπάρχει κανενός είδους επικοινωνίας που κάποιος να την κάνει  για τον εαυτό του . (και είναι πολύ εκνευριστικό να ακούς μουσικούς, ζωγράφους και καλλιτέχνες  να κάνουν τέχνη για τον εαυτό τους  - εδώ δεν μιλάμε για αυταρέσκεια, μιλάμε για ψυχοπαθολογικές καταστάσεις...)

εντάξει τώρα.
το blog μου έκανε την αυτοαναφορική του συστροφή που επιβάλλει η blogότητα στη blogόσφαιρα της κοινότητας των blogger.
αυτοαναρωτήθηκε για την ύπαρξή του... 
(σε λίγο θα αναζητήσει και το Δημιουργό του να του ζητήσει τα ρέστα)

τώρα θα με κοιτάω στον καθρέφτη το πρωί και θα μου επαναλαβάνω:
- είσαι blogger
- κολυμπάς στην blogόσφαιρα
- η blogότητα σε περιβάλλει, σε διαπερνά και σε διαποτίζει
- είσαι μέλος της  κοινότητας 
- είμαι ο xkont και χτες το βράδυ έγραψα!
--- bravo xkont, ο xkont χτες το βράδυ έγραψε (θα επαναλαμβάνει ρυθμικά η ανύπαρκτη  κοινότητά  Μου)


ΥΓ
το μηλαράκι εξυψώθηκε στα ουράνια (αφού στις πρώτες-πρώτες μέρες του internet οι mac users ήταν η συντρηπτική πλειοψηφία) ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2007/11/19/%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b8%ce%ac%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%b6%cf%89%ce%ae_-_%ce%b8%ce%ad%ce%bb%cf%89_%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%ac_%ce%b4%ce%b5%ce%bd_%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%cf%8e_[2,1_6]</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: μεταθάνατον ζωή - θέλω αλλά δεν μπορώ [2,1/6]</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2007/11/19/%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b8%ce%ac%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%b6%cf%89%ce%ae_-_%ce%b8%ce%ad%ce%bb%cf%89_%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%ac_%ce%b4%ce%b5%ce%bd_%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%cf%8e_[2,1_6]"/>		
		<updated>2007-11-20T02:04:43-05:00</updated>
		<published>2007-11-20T02:04:43-05:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	Is There?
			
		
	


 


mp ]]></content>
</entry>
<entry>
		<id>http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2007/11/18/%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%b9_%ce%b2%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%ae</id>
		<author><name></name></author>
		<title>xkont goes private: και πάλι βροχή</title>
                <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.iliablogs.gr/xkont_goes_private/2007/11/18/%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%b9_%ce%b2%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%ae"/>		
		<updated>2007-11-18T08:12:27-05:00</updated>
		<published>2007-11-18T08:12:27-05:00</published>
		<content type="html"><![CDATA[	πειράζει που αυτό που με απασχολεί έχει πολλές άλεκτες πλευρές;
ίσως μάλιστα οι πλευρές του να μπορούν να απλώσουν ποτάμια λέξεων επειδή ο πυρήνας να είναι άλεκτος.

ίσως και η ζωή να είναι ακατανόητα απλή. 
ίσως και πάλι όχι.

απλό και σύνθετο, το ίδιο δίπολο με το άπειρο και κενό.

πότε η σιωπή είναι πλήρης και πότε κενή; 
ποιός αποφασίζει;

είναι καιρός που δεν ξέρω.

ξέρω όμως ότι για μένα η φετινή βροχή είναι έτσι:

 <a href="http://xkont.realpeople.gr/images/stories/mymusic/online/03_rain.mp3">[xkont.realpeople.gr]</a> 

© copyright xkont 2007 ]]></content>
</entry>
</feed>
